ମୋବାଇଲ୍ ଫୋନ ରିଂ ହେଲା । ଗୌରଭ କାନ୍ଥ ଘଣ୍ଟାକୁ ଚାହିଁଲା । ସମୟ ପାଖ ପାଖି ରାତି ଏଗାର ଟା ବାଜିଲାଣି । କିଏ ଫୋନ କଲା । ଏତେ ରାତିରେ କାହାର ଫୋନ ହୋଇଥିବ । ନମ୍ବର ଟି କାହାର ଜଣା ପଡୁ ନଥିଲା । କଲ ଟିକୁ ରିସିଭ କଲା ଗୌରଭ । ସେପଟୁ ଜଣେ ଝିଅ ପିଲାର ସ୍ଵର ଶୁଭୁଥିଲା । “ଗୌରଭ କଉଠି ଅଛ, କେମିତି ଅଛ ? ଭୁବନେଶ୍ଵରରେ ନା ଆଉ କଉଠି ?” ଗୌରଭ ଚୁପ ରହିଲା । ସ୍ଵରଟି ଚିହ୍ନା ଚିହ୍ନା ଲାଗୁଥିଲା । ତଥାପି ଜାଣି ପାରୁ ନଥିଲା ସେ ? ସେପଟୁ ପୁଣି ପ୍ରଶ୍ନ ଆସିଲା, “କଣ ଜାଣି ପାରୁନ କି? ମୁଁ କାକଳି କହୁଥିଲି” । “ହଁ ହଁ ଜାଣିଲି । ବହୁତ ଦିନ ପରେ । ମୁଁ ଭଲ ଅଛି, ଭୁବନେଶ୍ଵରରେ ଅଛି । ତୁମେ ଏବେ କଉଠି” ? ଉତ୍ତର ଦେଲା ଗୌରଭ । କାକଳି କହିଲା “ତମେ ତ ଦିଲ୍ଲୀ ଛାଡିଲା ପରେ ପୁରାପୁରି ଭୁଲିଗଲ । ଟ୍ରେନ ରେ ଯାହା ଲାଷ୍ଟ ଟାଇମ ଦେଖା ହୋଇଥିଲା । ଏମିତି ମନେ ପଡିଲା । ଭାବିଲି ଟିକେ କଲ କରିଦେଖେ । ଭୁବନେଶ୍ୱର ଯିବାର ଅଛି ଭାବିଲି ତୁମ ସହ ଦେଖା କରିବି । ସେଇଥି ପାଇଁ କଲ କଲି” । ଗୌରଭ କିଛି କହିବା ପୂର୍ବରୁ କାକଳି କହିଲା “ଗୌରଭ, ବାପାଙ୍କ କଲ ଓୟେଟିଂ ଅଛି । କାଲି କଥା ହେବି” । ହଉ ଠିକ ଅଛି କହି ଗୌରଭ ବି କଲ କଟିଲା ।

ପ୍ରଥମ କରି ଗୌରଭ ଚାକିରୀରେ ଜଏନ କରିଥିଲା ଦିଲ୍ଲୀର ଏକ ମଲ୍ଟି ନ୍ୟାସନାଲ କମ୍ପାନୀ ରେ । ସେଇଠି କାକଳି ସହ ତାର ଦେଖା ହୁଏ । କାକଳି ମହାପାତ୍ର । କମ୍ପାନୀର ଏଚ ଆର ମ୍ୟାନେଜରଙ୍କ ଭିତରୁ ଜଣେ । ବେଶ ପରିଧାନରେ ସାମାନ୍ୟ ଆଧୁନିକା କିନ୍ତୁ ମାର୍ଜିତ । ଦୁହେଁ ଓଡିଆ ବୋଲି ମିଳାମିଶା କରୁଥିଲେ । ଅନ୍ୟ ଓଡିଆ ପିଲା ଥିଲେ ବି ସେମାନେ କେବେ ଓଡିଆ ବୋଲି ୟାଙ୍କ ଆଗରେ ପରିଚୟ ଦେଉ ନଥିଲେ । କଥାବର୍ତା ହେଲେବି ହିନ୍ଦୀ ଇଂରାଜୀ ମିଶା କଥା କହନ୍ତି । ମାର୍କେଟକୁ ଆସୁଥିବା ଲାଟେଷ୍ଟ ମୋବାଇଲ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ବ୍ରାଣ୍ଡଏଡ ଡ୍ରେସ ଯାଏ ସେମାନେ ଦେଖାନ୍ତି । ସମସ୍ତେ କ୍ୟାଶ ରଖିବା ଛାଡି ଦେଇଛନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଖରେ ଡେବିଟ କାର୍ଡ, କ୍ରେଡିଟ କାର୍ଡ, ପେଟ୍ରୋ କାର୍ଡ, ସପିଙ୍ଗ କାର୍ଡ, ଟ୍ରାଭେଲ କାର୍ଡ, ହେଲଥ କାର୍ଡ । ଜୀବନ ଟା ଏଠି କାର୍ଡରେ ହିଁ ଚାଲେ ।

ଏସବୁ ଗୌରଭକୁ କେମିତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଲାଗୁଥିଲା । କାକଳି କିନ୍ତୁ ହସୁଥିଲା । ତା ପାଇଁ ଏସବୁ ପୁରୁଣା ହୋଇ ସାରିଥିଲା । ଆଉ କେତେ ଜଣ ଥାନ୍ତି ପରଫିଉମ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ନିଜ ମନ ମୁତବକ ସ୍ତ୍ରୀ ଯାଏ ଖୋଜି ପକାନ୍ତି ଅନଲାଇନ ରେ । ଯେତିକି କମାନ୍ତି ତା’ଠାରୁ କେତେ ଅଧିକ ଖର୍ଚ କରନ୍ତି ଏମାନେ । ମାସକର ଅଧା ସାଲେରୀ ଚାଲିଯାଏ କ୍ରେଡିଟ କାର୍ଡ କିମ୍ବା ଲୋନ କିସ୍ତିରେ ।

ଗୌରଭ ଯେଉଁ ଦିନ ପ୍ରଥମ କରି ଅଫିସ କ୍ୟାଣ୍ଟିନ ଭିତରକୁ ଗଲା ଦେଖିଲା ପୁରା ଖଟି କରୁଥିଲେ ସମସ୍ତେ । ଟିଭିରେ ନ୍ୟୁଜ୍ ଚ୍ୟାନେଲ୍ ଚାଲିଥିଲା । କିନ୍ତୁ କେହି ଦେଖୁ ନଥିଲେ । କେହି କେହି ନିଜ ମୋବାଇଲ ଫୋନ ରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲେ । ମନ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଏତେ ମୋବାଇଲ୍ ରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲେ ଯେ ଲାଗୁଥିଲା କିଛି ନା କିଛି କାମରେ ବ୍ୟସ୍ତ । କାହା ପାଖରେ ସମୟ ନାହିଁ । କାକଳି ହସି ହସି କହେ ସେମାନେ ଭାରତ ନିର୍ମାଣରେ ଲାଗିଛନ୍ତି । ଗୌରଭ ବି ହସେ । ଭୋଟ ଦେବା ପାଇଁ ସିନା ତାଙ୍କ ପାଖରେ ସମୟ ନାହିଁ କିନ୍ତୁ ସୋସିଆଲ ମିଡିଆ ରେ ଫୋଟ ଅପଲୋଡ କରିବା ଆଉ ଷ୍ଟାଟସ ଅପଡେଟ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଯଥେଷ୍ଟ ସମୟ ଥାଏ । କେବେ କେବେ କ୍ୟାନ୍ଟିନରେ ବାର୍ଥଡେ ସେଲିବ୍ରେଟ ହୁଏ । କେକ୍ କଟନ୍ତି କିନ୍ତୁ କେହି ବି ଖାଆନ୍ତିନି । ସବୁ ନିଜ ନିଜ ଭିତରେ ବୋଳା ବୋଳି ହୁଅନ୍ତି ।

ଅଫିସ ବାହାରେ ଫାଷ୍ଟଫୁଡ଼ ଆଉ ଟୀ ସପ, ଖୁବ୍ ଭିଡ ଜମେ । କେହି କେହି ଟିମ ଲିଡରଙ୍କୁ ବଢାଇ ଦିଅନ୍ତି ସିଗାରେଟ ଆଉ ଟିମ ଲିଡରଙ୍କ କଥା ଅଜ୍ଞାଧୀନ ଭଳି ଶୁଣନ୍ତି । ହଁ ରେ ହଁ ମିଶାନ୍ତି । ଟିମ ଲିଡର ମାନେ ସିଗାରେଟ ଧୂଆଁ ଛାଡ଼ି ମୋଟିଭେଶନ, ଇନ୍ସପାଇରେଶନ କଲା ଭଳି କଥା କହନ୍ତି । ସମସ୍ତେ ତାଳି ମାରନ୍ତି ।

ଗୌରଭ ଦିଲ୍ଲୀ ଛାଡିବାର ଦୁଇ ବର୍ଷ ହେଲାଣି । ଏବେ ଭୁବନେଶ୍ୱର ରେ ନିଜ କମ୍ପାନୀ ରେ ବ୍ୟସ୍ତ । କାହା କଥା ଆଉ ବୁଝିବାକୁ ସମୟ ଦେଇ ପାରୁନି ।

ପରଦିନ ସକାଳୁ ସକାଳୁ କାକଳିର କଲ ଆସିଲା । ଗୌରଭ ପାର୍କ ରେ ମର୍ନିଂୱାକରେ ଥିଲା । ପାର୍କରେ ଥିବା ବେଞ୍ଚ ଉପରେ ବସିପଡିଲା । କାକଳି କହିଲା ସେ ଆଜି ଦୂରନ୍ତ ଏକ୍ସପ୍ରେସରେ ଦିଲ୍ଲୀରୁ ବାହାରିବ । ଭୁବନେଶ୍ଵରରେ ତା’ ସାଙ୍ଗ ପାଖରେ ଦୁଇ ଦିନ ରହି ଗାଁକୁ ଯିବ । ସେହି ଦୁଇ ଦିନ ଭିତରେ ଦେଖା ହବ । ଦୁଇ ବର୍ଷ ଭିତରେ କାକଳିର କେବେ କଲ ଆସିନି ।

କାକଳି ଆସି ଭୁବନେଶ୍ଵର ରେ ପହଞ୍ଚିଲା । ଦେଖିଲା ଭୁବନେଶ୍ୱରର ନକ୍ସା ବଦଳି ଯାଇଛି । ବଦଳି ଯାଇଛି ପୁରା ସହର । ସବୁଆଡେ ଚଉଡ଼ା ରାସ୍ତା । ରାସ୍ତାର ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ଵ ସବୁଜ ସୁନ୍ଦର ବୃକ୍ଷ ଲତା । ପ୍ରାଚୀର ଦେହରେ ଶିଳ୍ପୀର କ୍ୟାନଭସ ତୁଳିର ଯାଦୁଗରୀ ବେଶ ଆକର୍ଷଣୀୟ । ବଡ ବଡ ସପିଙ୍ଗ ମଲ । ବ୍ରାଣ୍ଡଏଡ ଆଉଟଲେଟ । ସହର ଭିତରେ ଯାତାୟାତ ପାଇଁ ଟାଉନ ବସ ଆଉ କିଛି ଅନଲାଇନ ବୁକିଂ କ୍ୟାବର ସୁବିଧା ।

ସେଦିନ ତା ସାଙ୍ଗ ସିପ୍ରାକୁ କହିଲା ସତରେ ଭୁବନେଶ୍ବର ଏବେ ନୂଆ ନୂଆ ଲାଗୁଛି । ସିପ୍ରା ହଉଛି କାକଳିର ଏମବିଏ ବେଳର ସାଙ୍ଗ । ଭୁବନେଶ୍ୱରର ଗୋଟିଏ ଘରୋୟୀ କମ୍ପାନୀରେ ଚାକିରି କରେ । ସିପ୍ରା କହିଲା “ଆଉ ଦିଲ୍ଲୀ କାହିଁକି ଯିବୁ? ଏଇଠି ଚାକିରି ଦେଖ” । କାକଳି କହିଲା “ଠିକ କହିଲୁ ଏବେ ଏଇଠି ଚାକିରି ଖୋଜିବା” । ସିପ୍ରା ପୁଣି କହିଲା “ଏଇଠି କିନ୍ତୁ ଦରମା ବେଶି ପାଇବୁନି ଦିଲ୍ଲୀ ଭଳିଆ । କାଲି ଗୋଟେ ୱାକଇନ ଅଛି, ଯିବୁ ଯଦି ଚାଲ” । କାକଳି କହିଲା ଠିକ ଅଛି । କାକଳି ଫ୍ରେଶ ହବା ପାଇଁ ୱାଶରୂମକୁ ଚାଲି ଗଲା ।

ପରଦିନ ସକାଳୁ ଦୁହେଁ ବାହାରି ପଡିଲେ ଇଣ୍ଟରଭ୍ୟୁ ଦେବାପାଇଁ । କ୍ୟାବ ବୂକ କରି ସିଧା ପହଁଚିଲେ ସହର ଉପକଣ୍ଠରେ ଥିବା ଏକ ବଡ ବିଲ୍ଡିଂ ସାମ୍ନାରେ । କ୍ୟାବରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଭିତରକୁ ଗଲେ । ରେଜିଷ୍ଟ୍ରେଶନ୍ କରି ଓୟେଟିଂ ହଲରେ ବସିଲେ । ସେ ହଲରେ ଆହୁରି ବି ବହୁତ ଜଣ ବସିଥିଲେ । ଇଣ୍ଟରଭ୍ୟୁ ଷ୍ଟାର୍ଟ ହେଲା । ଜଣଙ୍କ ପରେ ଜଣେ ଇଣ୍ଟରଭ୍ୟୁ ଦେଇ ବାହାରକୁ ଆସୁଥିଲେ । ଏବେ ପାଳି ପଡିଲା କାକଳିର । କାକଳି ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପାଇଁ ଅନୁମତି ନେଉ ନେଉ ଉତ୍ତର ଆସିଲା । ୱେଲକମ କାକଳି । ସ୍ଵର ଚିହ୍ନା ଚିହ୍ନା ଲାଗିଲା କାକଳିକୁ ।

ହଠାତ ଗୌରଭକୁ ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲା କାକଳି କହିଲା ଗୌରଭ ତମେ ... ସୋରି... ସାର ଆପଣ ... ? ଗୌରଭ ହସି ହସି କହିଲା “ଆରେ ଠିକ ଅଛି ଆସ ବସ । କାଲି କେତେବେଳେ ପହଞ୍ଚିଲ । ଆଉ କଲ କଲନି” ?

କାକଳି କହିଲା “ବହୁତ ଲେଟ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ତା’ ପରେ ଟିକେ ଟାୟାର୍ଡ ଥିଲି । ସକାଳୁ ସାଙ୍ଗ କହିଲା ୱାକଇନ ଅଛି ଯିବା । ଭାବିଲି ଓଡ଼ିଶାରେ ଟିକେ ଟ୍ରାୟ କରେ । ଆଉ ଚାଲି ଆସିଲି । ମୋ ପାଳି ପଡିଲା ମୁ ଆସିଗଲି । ସେ ୱେଟ କରିଛି” । ଗୌରଭ କହିଲା “ହଉ ବସ । ଦୁଇଜଣ ହୋଇ ଇଣ୍ଟରଭ୍ୟୁ ନେଇଯିବା, ତାପରେ ବସି କଥା ହବା” । କାକଳି କହିଲା ମୁଁ ଇଣ୍ଟରଭ୍ୟୁ ଦେବାକୁ ଆସିଛି ? ଗୌରଭ ହସିଲା, କହିଲା “ତୁମର ଇଣ୍ଟରଭ୍ୟୁ ପରେ ହବ” ।

ସେଦିନ ଦିଲ୍ଲୀରେ ଗୌରଭର ଇଣ୍ଟରଭ୍ୟୁ କାକଳି ନେଇଥିଲା । ବିଧାତାର ଖେଳ ଦେଖ ଆଜି ସବୁ ଓଲଟି ଯାଇଛି । ଇଣ୍ଟରଭ୍ୟୁ ନେବା ଲୋକ ଆଜି ଇଣ୍ଟରଭ୍ୟୁର ହଟ ସୀଟରେ । ସିପ୍ରା ଥିଲା ଲାଷ୍ଟ କ୍ୟାଣ୍ଡିଡେଟ୍ । ସେଦିନ ସିପ୍ରାର ଇଣ୍ଟରଭ୍ୟୁ ବି କାକଳି ନେଇଥିଲା । ସିପ୍ରାକୁ ସବୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଲାଗୁଥିଲା । କିନ୍ତୁ ସେ ଦୁହିଁ ଙ୍କ କଥାବାର୍ତାରୁ ସିପ୍ରା ଅନୁମାନ କରି ପାରୁଥିଲା ଦୁହେଁ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଆଗରୁ ଜାଣିଛନ୍ତି ।

ସବୁ ଇଣ୍ଟରଭ୍ୟୁ ସାରିଲା ।

ଗୌରଭ କାକଳିକୁ ସବୁ କଥା କହିଲା କେମିତି ସେ ତା’ ବାପାଙ୍କ ପରେ ପରେ କମ୍ପାନୀର ଦାୟିତ୍ବ ନେଲା । ଦିଲ୍ଲୀ ରେ ଚାକିରୀ କରିବାଟା ତା’ ବାପାଙ୍କର ନିଷ୍ପତି ଥିଲା । ବାହାରେ କିଛି ବିଜିନେସ୍ ଆଇଡିଆ ପାଇଁ ସେ ଚାକିରୀ କରୁଥିଲା । ତା ପରେ ଏବେ ସେ ଜଣେ ସଫଳ ଉଦ୍ୟୋଗୀ ।

ଗୌରଭ ପଚାରିଲା “କାକଳି ତମେ କଣ ସତରେ ଦିଲ୍ଲୀ ଛାଡିଦେବ । କାକଳି କହିଲା “ହଁ ଓଡ଼ିଶା ପହଞ୍ଚି ଏବେ ଭାବୁଛି ଓଡ଼ିଶା ବି ପଛରେ ପଡିନି । ସମୟ ସହ ତାଳ ଦେଇ ଓଡ଼ିଶା ବି ଆଜି ବହୁତ ଆଗରେ ଅଛି” । ଗୌରଭ କହିଲା “ଓଡିଆ ବୋଲି ତା’ ହେଲେ ପରିଚୟ ଦେବାକୁ ଆଉ ଅଡୁଆ ଲାଗିବନି କି ହିନ୍ଦୀ ଇଂରାଜୀ ମିଶା କଥା ଶୁଣିବାକୁ ପଡ଼ିବନି, ଆମେ ଏବେ ଖାଣ୍ଟି ଓଡିଆ” । ଦୁଇଜଣ ଯାକ ହସିବାରେ ଲାଗିଲେ... ।

ସମୟର ଚକ

ସମୟ ସହ ତାଳ ଦେଇ ଓଡ଼ିଶା ବି ଆଜି ବହୁତ ଆଗରେ ଅଛି