ସାଙ୍ଗ ମୋ ପିଲା ଦିନର।
🌹🌹🌹🌹
ଦିନ ଗଡି ଚାଲେ ହାଉଲେ ହାଉଲେ
ସମୟର ଗତି ଖର,
ଦେଖି ଦେଖିନାହିଁ ସାଙ୍ଗ ବହୁ ଦିନ ତତେ
ମନେ ନାହିଁ ରୂପତୋର।
କେତେ କଥା ତୋର ମନେ ଥିଲା ଏବେ
ପାଶୋରି ଗଲାଣିମନୁ,
ଭାବୁ ଅଛି ସେହି ପିଲା ଦିନ କଥା
ହଜିଲାଣି କେତେଦିନୁ।
ବହୁ ସୁଖ ଦୁଃଖ ସାଥିରେ କାଟିଛୁ
ଭୁଲି ନିଜ ପର ଭାବ ,
ଯେତେ ଦିନ ବିତି ଗଲେ ଯାଉ ପଛେ
ମନୁ କିବା ସେ ଲିଭିବ ।
କେଜାଣି କେମିତି ଚେହେରା ତୋ ଏବେ
ପାଚି ଯିବଣି ତୋ ଚୁଟି,
ମୁଖ ମଣ୍ଡଳରେ ବୟସର ଛାପ
ବାହାରିଥିବ ଯେ ଫୁଟି ।
ଘରବାଡ଼ି ଆଉ ପିଲା ଛୁଆ ଚିନ୍ତା
କରୁକରୁ ବେଳ ଗଡେ,
ସମୟ ଚକ୍ରରେ ଘୂରୁଛୁ ଆମେ ରେ
କିଏ ଉଠି କିଏ ପଡ଼େ।
ଅଭାବ ସଭିଁଙ୍କୁ ସମୟର ଆଜି
ନିଜ ଧନ୍ଦା ଅସମ୍ଭାଳ ,
ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ହେଇଗଲାଣି ଶରୀର
ସରି ଆସିଲାଣି ବେଳ।
ମନେପଡେ ସେହି ଖେଳକୁଦ ନାଚ
ପାଠ ପଢା ବେଳ ସବୁ ,
ବାପାଙ୍କ ତାଗିଦ ବୋଉ ର ଡାକରା
ବସି ବସି ଖାଲି ଭାବୁ ।
ମାଟି କାଦୁଅରେ ଖେଳୁଥିଲା ବେଳେ
କେତେ ଯେ ଅସନା ହେଉ,
ସାରୁ ଗଛ କାଟି କେତେ ରଙ୍ଗଖେଳ
ଦଅଦଇଆ କୁ ଖାଉ ।
କଷି ଆମ୍ବ କଟା ତେନ୍ତୁଳି ଚକଟା
କିଛିବି ନେଇକି ଆସୁ।
ବାଡ଼ି ପଛ ପଟେ ନଡ଼ିଆ ଚାଞ୍ଚଡା
ପକାଇ ଖୁସିରେ ବସୁ।
ଚାହୁଁଚାହୁଁ ଦିନ କୁଆଡ଼େ ଗଡ଼ିଲା
ବୁଢ଼ା ହୋଇଲୁଣି ଆସି ,
ଗାଁ ଦାଣ୍ଡରେ ପିଲାମାନଙ୍କ ଖେଳ ଦେଖି
ଲାଗେ ସବୁ ଭାରି ଖୁସି।
କେଜାଣି କାହାର ସମୟ ହୋଇବ
ସବୁ ଖେଳ ସରିଯିବ ,
ଧାଇଁଧାଇଁ ଯାର ବେଳ ସରୁନଥିଲା
ଚାଲିବାକୁ ସେ ଡରିବ।
ଆଶା ବାଡିଟି ସାହାରା ବନିବ
କିଏ ବା ବସି ରହିବ,
କିଏ ଆଗ ଯିବ କିଏପଛ ଯିବ
ବିଦାୟ ନେବାକୁ ହେବ।
ସମୟ ସାଥିରେ ଏଇ ଦୁନିଆଁରେ
ଲୁଚକାଳି ଖେଳୁଥିବ,
ସାଙ୍ଗ ସାଥିମେଳ ଏଦୁନିଆଁ ଖେଳ
ଅବିରତ ଚାଲିଥିବ।
ଅବିରତ ଚାଲିଥିବ।
ଲିଳାମୟୀଦାଶ
କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା,

ସାଙ୍ଗ ମୋ ପିଲାଦିନର

my childhood friend