ଦୁନିଆରେ ଈଶ୍ବରଙ୍କ ସତ୍ତାକୁ ବା କିଏ ଅସ୍ବୀକାର କରିବ।ସେ ତ ପରଂବ୍ରହ୍ମ ସବୁ ଘଟରେ ବାସ କରନ୍ତି। ସବୁ ସ୍ଥାନ , ସବୁ ଜୀବନ ସବୁଠାରେ ବିଦ୍ୟମାନ।

ଯଦି କିଛି ଭଲ ଶକ୍ତି ଅଛି ତେବେ ଖରାପ ବା ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା ଯେ ଦୁନିଆରେ ବାସ କରନ୍ତି ନାହିଁ ଏକଥା କୁ କେବେ ଆଗ୍ରାହ୍ୟ କରାଯାଇ ନ ପାରେ। ଆଇ କାହାଣୀର ସେହି ନିଛକ ଭୂତ କାହାଣୀ ଗୁଡ଼ିକ ଯେତିକି ଅବାନ୍ତର ଲାଗେ ତା ଠାରୁ କେତେ ଅଧିକ ମନଗଢ଼ ପରି ମନେ ହୁଏ।

ହେଲେ ସବୁ ପରେ ବି ଅଦୃଶ୍ୟ ଶକ୍ତିର ଭୟ ନିଶାକାଳର ଆଗମନରେ ହୃଦୟ ମଧ୍ୟରେ ହୋଇ ଉଠେ ଦ୍ଵିଗୁଣିତ।

ହରିପୁର ଗାଁ କିଏ ବା ନ ଜାଣେ, ନିଜର ସଂସ୍କୃତି ପରମ୍ପରା ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଗାଁ ଟିଏ। ଆଜି ଗାଆଁର ଅନତି ଦୂରରେ ଥିବା ମନ୍ଦିର ପଡ଼ିଆରେ ଦୋଳ ମେଲଣ ପଡ଼ିଛି, କିଏ ବା ନ ଚାହିଁବ ସେଠିକି ଯିବା ପାଇଁ? କେତେ ଦୋକାନ ,କେତେ ଖାଇବା ଜିନିଷ, ରାମ ଦୋଳି, ଯାତ୍ରା ବି ହଉଛି, ଜୀବନର ଫୁରସତ୍ ସମୟରେ ଏମିତି ଆମୋପ୍ରମୋଦ ମିଳିଲେ କିଏ ବା କାହିଁକି ଛାଡ଼ିବ ଏପରି ସୁଯୋଗ।

ବଡ଼ ସହରରେ ରହି ଚାକିରୀ କରନ୍ତି ଉମା ବାବୁ ବୟସ ପାଖାପାଖି ପଇଁଚାଳିଶି ହେବ। ଆଜି ଗାଁ କୁ ଆସିଛନ୍ତି ମେଳଣ ବୁଲିବା ଲାଗି। ହଁ ଆଉ କେତେବେଳେ ବା ସମୟ କାଇଁ ଏଇ ପର୍ବପର୍ବାଣୀ ହେଲେ ସୁଯୋଗ ମିଳୁଛି ଗାଁକୁ ଆସିବ ପାଇଁ । ସାଙ୍ଗରେ ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ ଆଉ ଦୁଇ ଜଣ ପୁଅ ମଧ୍ୟ ଗାଁକୁ ଆସିଛନ୍ତି।

ନିଜ ଗାଁର ପ୍ରାକୃତିକ ପରିବେଶ ସହିତ ପିଲାଟି ଦିନୁ ବେଶ୍ ପରିଚିତ ଉମା ବାବୁ।ସେଇଠି ସେ କଟେଇଛନ୍ତି ନିଜର ଶୈଶବ।

ଗାଁର କୋଣ ଅନୁକୋଣକୁ ଭଲଭାବରେ ଜାଣିଛନ୍ତି।

ରାତିରେ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ ସାରି ଉମା ବାବୁ ବାହାରିଲେ ମେଳଣ ଯାତ୍ରା ଦେଖିବାକୁ, ଉମା ବାବୁଙ୍କ ମନରେ ଭାରି ଉତ୍ସାହ ଆଜି ସେ ଚାଲି ଚାଲି ମେଳଣ ଯିବେ, ଛୋଟ ବେଳେ ଯେମିତି ନିଜ ବାପା ମାଙ୍କ ସହ ଚାଲି ଚାଲି ଯାଉଥିଲେ। ହେଲେ କେହି ବି ଖାଇ ବାହାରି ନାହାନ୍ତି ଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ବହୁତ୍ ସମୟ ପ୍ରତୀକ୍ଷା କଲେ ଉମା ବାବୁ ହେଲେ ଆଉ ନୁହଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପଛରେ ଆସିବା ପାଇଁ କହି ନିଜେ ଜୋତା ପିନ୍ଧି ବାହାରିଲେ ମେଳଣ ଅଭିମୁଖେ।

ହରିପୁର ଗାଁ ପରେ ଏକ ଛୋଟ ଜଙ୍ଗଲ ଆର ପାରିରେ ଗାଁ ମେଳଣ । ଉମା ବାବୁ ଗାଁର ରାସ୍ତାରେ ଚାଲୁ ଥାଆନ୍ତି ଏବଂ ନିଜ ପିଲା ଦିନର ସ୍ମୃତିକୁ ସତେଜ୍ କରି ଚାଲିଥାନ୍ତି। କେତେବେଳେ ଗାଆଁ ପାରି ହୋଇ ଜଙ୍ଗଲର ଟିକେ ଅନତି ଦୂରରେ ଥିବା ବଡ଼ ବରଗଛ ତଳେ ପହଞ୍ଚି ଗଲାଣି ତାହା ଜ୍ଞାତ ନାହିଁ ଉମା ବାବୁଙ୍କୁ। ବରଗଛକୁ ଦେଖି ଉମା ବାବୁ ମନେ ମନେ ଟିକେ ମୁରୁକି ମୁରୁକି ହସିଲେ। ପିଲାବେଳେ ଏଇ ବାଟ ଦେଇ ଗଲା ବେଳେ ତାଙ୍କ ଜେଜେ ମା କହୁଥିଲା କୁଆଡେ ଏଇ ଗଛରେ ଡାହାଣୀ ପିଶାଚୁଣୀ ରହନ୍ତି। କିଏ ଏକେଲା ଗଲେ କୁଆଡେ ସେମାନେ ରକ୍ତ ପିଇ ଯିବେ ଆଉ ଦେହରେ ଖାଲି ହାଡ଼ ଥିବ। ଆରେ ହଁ ଏଇ ଗଛ ପାଖରେ ଭଙ୍ଗା ଘରେ ତ ସାର ମାଉସୀ ରହୁଥିଲା। ପିଲା ବେଳେ ସେ ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟ ମହିଳା ଥିଲା ହେଲେ ଏବେ ପୁରା ବୁଢ଼ୀ ହେଇ ଯିବଣି। ତାର କାହାଣୀ ବି ଭାରି ନିଆରା ତା ଦେହରେ କୁଆଡେ ଡାହାଣୀ ଲାଗନ୍ତି, ରାତି ହେଲେ ସିଏ କୁଆଡେ ପାଲଟି ଯାଏ ଗୋଟିଏ ରକ୍ତ ପିଆ ଡାହାଣୀ। ସେଥି ପାଇଁ କୁଆଡେ ତାଙ୍କ ପରିବାର ତାଙ୍କୁ ଘରୁ ବାହାର କରି ଦେଇଛନ୍ତି। ଛୋଟ ବେଳେ ଉମା ବାବୁ ଆଉ କିଛି କାହାଣୀ ବି ଶୁଣି ଥିଲେ କି ଶୂନଶାନ ରାତିରେ ଦିନେ ତାଙ୍କ ଗାଁର ମଧୁଆ ଦାଦା କୁଆଡେ ସାର ମାଉସୀର ଶିକାର ହୋଇଥିଲେ। କୁହାଯାଏ କି ସେଦିନ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗ ଥିଲା ନିସ୍ତବ୍ଦ ବର୍ଷାର ରାତି , କୁଆଡେ ସାର ମାଉସୀ କାଳ ରାତିର ଦ୍ଵିତୀୟ ପ୍ରହରେ ଡାହାଣୀ ସାଜି ଯାଇ ଥିଲା ଆଉ ମଧୁଆ ଦାଦା ବି ଟିକେ ତାଡି ମାରି ଆସିଥିଲେ ଆଉ ପଡ଼ି ଯାଇଥିଲେ ସାର ମାଉସୀର ହାବୁଡ଼ରେ। ସେଦିନ କୁଆଡେ ସାର ମାଉସୀ ମଧୁଆ ଦାଦାର ତଣ୍ଟି କଣା କରି ରକ୍ତ ପିଇ ଯାଇଥିଲା। ରାତିରେ କେହି ବି ଡରରେ ଘରୁ ବାହାରକୁ ବାହାରି ନ ଥିଲେ। ପରଦିନ ସକାଳେ ଖୋଜାଖୋଜି କଲେ ହେଲେ ମଧୁଆ ଦାଦାର ଶବ ଖୋଜ ଖବର ମିଳି ନ ଥିଲା। ହଠାତ୍ ଏକ କୁକୁରର କାନ୍ଦଣା ଚମକାଇ ଦେଲା ଉମା ବାବୁଙ୍କୁ ।ହେଲେ ଉମା ବାବୁ ସହରରେ ପଢ଼ି ଚାକିରୀ କଲେ ଦିନ ଠାରୁ ଏ ସବୁ ଅନ୍ଧ ବିଶ୍ୱାସ ଉପରେ ଜମା ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ବିଶ୍ୱାସ ବା କେମିତି କରିବେ ଛୋଟ ବେଳେ ଯେ ସେଇ ସାର ମାଉସୀ ଗାଁ ସ୍କୁଲକୁ ପଢ଼ିବାକୁ ଯିବା ବେଳେ ସାର ମାଉସୀ ହାତରୁ ପାଣି ପିଇଛନ୍ତି, ବେଳେବେଳେ ତାର ସେ ଭଙ୍ଗା ଘରେ ସ୍ଵାଦିଷ୍ଟ ପିଠା କରି ଦେଇଛି ସାର ମାଉସୀ ତାକୁ ଖାଇଛନ୍ତି । ତାର ସେ ଚରିତ୍ରରୁ ତ କୌଣସି ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମ୍ମାର ପ୍ରବେଶ କାଇଁ ଜଣ ପଡ଼େନି। ନାଁ ମ ସବୁ ମନ ଗଢା କାହାଣୀ ସେ ପିଲା ଦିନେ ଯୋଉ ମଧୁଆ ଦାଦାର କଥା ଶୁଣି ଥିଲେ ସେତ ତାଡ଼ି ପିଇ ଦେଇ ନିଶାରେ ଚୂରମାର୍ ଥିଲା ହେଇ ଥିବା ଜଙ୍ଗଲ ଦେଇ ଆସିଲା ବେଳେ କୋଉ ହିଂସ୍ର ଜନ୍ତୁ ଆକ୍ରମଣ କରି ଦେଇଥିବ? ତାକୁ ନେଇ ଖାଇ ଯାଇଥିବେ ଏକ ଆନଦ ଭୋଜନ ଭାବି?

ନା ଯାହା ବି ହେଉ ଏତେ ଦିନ ପରେ ଆସିଛନ୍ତି ଗାଁକୁ ମେଳଣ ଯିବା ପୂର୍ବରୁ ଟିକେ ସାର ମାଉସୀ ଭେଟି ଯିବା।ବରଗଛର ପାଖରେ ଥିବା ପାଖ ହୁଡ଼ା ଦେଇ ସେଇ ଭଙ୍ଗା ଘରକୁ ଯିବାକୁ ହେବ। ସେପଟେ ଯାତ୍ରା କାଳେ ବିଳମ୍ବ ହୋଇ ଯିବ ତେଣୁ ତରତର ହୋଇ ହୁଡ଼ା ଦେଇ ସାର ମାଉସୀ ପାଖକୁ ବାହାରିଲେ ଉମା ବାବୁ। ଭଙ୍ଗା ଘର ପାଖରେ ପହଞ୍ଚି ଦେଖିଲେ କିଛି ଗୋଟେ ଆଲୋକଟେ ଜଳୁଛି ବୋଧ ହୁଏ ଲଣ୍ଠନ କିମ୍ବା ମହମବତୀଟେ। ଉମା ବାବୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଆଗକୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ ସମଗ୍ର ପରିବେଶ ଯେମିତି ନୀରବରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ନିଶାଚର ମାନଙ୍କର ବିକୃତ ଶବ୍ଦରେ ଯେମିତି ପରିବେଶଟା ଭୟଙ୍କର ସ୍ଥିତି ସୃଷ୍ଟି କରୁ ଥିଲା। ହେଲେ ତା ପ୍ରତି ଯେମିତି ଉମା ବାବୁଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ହିଁ ନ ଥିଲା। ହେଲେ ଗରମରେ ଦେହଟା ପୁରା ଝାଳରେ ଭିଜି ଗଲାଣି। ହଠାତ୍ ଏକ ହାତଟା ତାଙ୍କ କାନ୍ଧ ଉପରେ ଆସି କିଏ ରଖି ଦେଲ, ଚମକି ଉଠିଲେ ଉମା ବାବୁ ପଛକୁ ବୁଲି ଦେଖିଲେ , ଚିହ୍ନା ମୁହଁ ହଁ ତ ଏ ମୁହଁ କୋଉଠି ଦେଖିଛି। ମୁହଁ ରେ ଅନେକ କ୍ଷତ ହଁ ତଥାପି ମାନେ ପଡୁଛି ଏତ ମଧୁଆ ଦାଦା ପରି ଦିଶୁଛନ୍ତି। ହେଲେ ଗାଆଁ ଲୋକଙ୍କ କଥାରେ ସେତ ଆଜକୁ ପଚିଶି ବର୍ଷ ତଳୁ ମରି ଯାଇଛନ୍ତି। ତେବେ ଇଏ କିଏ ଯାହାର ହାତ ଉମା ବାବୁଙ୍କୁ କାନ୍ଧ ଉପରେ ରହିଛି। କଣ ମଧୁଆ ଦାଦା ବଞ୍ଚିଛନ୍ତି? ସାର ମାଉସୀ କାହିଁ ତାର ତ ଦେଖା ନାହିଁ? ସାର ମାଉସୀ ଏବେ ବି ବଞ୍ଚିଛି ନା ମରିଗଲାଣି? ଯଦି ସାର ମାଉସୀ ବଂଚିଛନ୍ତି ତେବେ ସତରେ କଣ ସେ ଗୋଟେ ଡାହାଣୀ?

ଏ ସବୁ ପ୍ରଶ୍ନର ନିଶ୍ଚୟ ଭାଗ -୨ ରେ ପାଇବା....

ସାର ମାଉସୀ ଭାଗ - ୧

ଏକ ଅନନ୍ୟ ଭୟ