କାହ୍ନୁ ହଁ ଇଏ ସେଇ କାହ୍ନୁ ଯାହା ସହିତ ଗାଁର ଶୈଶବ ଓ ଗାଆଁରେ ଯୌବନ ଅବସ୍ଥାର ଅଳ୍ପ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ବିତିଛି । ହେଲେ ୟା ଭିତରେ କେତେ ଥର ଆସିଲେଣି ହେଲେ କେବେ ତା ଦେଖା ହେଇନି ତା ସହିତ। ହେଲେ ଯେତିକି ମାନେ ପଡୁଛି ୟାର ବାପା ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଦାଦା ମଧ୍ୟ ସାର ମାଉସୀର ଶୀକାର ହୋଇଥିଲେ।

ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଦାଦା ବି ଉମା ବାବୁଙ୍କ ପରି ବିଶ୍ୱାସ କରୁ ନ ଥିଲେ ସାର ମାଉସୀର ଘଟଣା ଉପରେ କୁହାଯାଏ ଅମାବାସ୍ୟା କାଳ ରାତିର କାହ୍ନୁ ବାପା ସେଇ ଭଙ୍ଗା ଘରକୁ ଚାଲି ଯାଇ ଥିଲେ ଆଉ ଫେରି ନ ଥିଲେ ସେଠାରୁ ।

କିନ୍ତୁ ସବୁ ସତ ବୋଲି ଧରି ନେଲାଣି ଉମା ବାବୁ ତାଙ୍କ ସହ ଯାହା ଏ ରାତିରେ ଘଟିଲା ତାହା କାହା ସହ ନ ଘଟୁ,ଆଉ କେବେ ବି ସେ ଭୁଲ୍ ହବନି କି ସାର ମାଉସୀର କଥାକୁ ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସ ବୋଲି କହିବେ।

" କଣ ଭାବୁଛ ଉମା ଭାଇ ଚିହ୍ନି ପାରିଲଟି" କାହ୍ନୁ

କିଛି ନ କହି ଜୋର ସେ କୁଣ୍ଢାଇ ପକାଇଲେ ଉମା ବାବୁ କାହ୍ନୁକୁ। ଆଖିରୁ ଅନେକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଲୁହ ସାଜି ବୋହି ଯାଉଛନ୍ତି।

ଧନ୍ୟବାଦ କାହ୍ନୁ ତମ ପାଇଁ ମୁଁ ସେ ଭୟଙ୍କର ଡାହାଣୀ ଠାରୁ ବଞ୍ଚି ଗଲି।

"ଉମା ଭାଇ କଣ ପାଇଁ ଯାଇ ଥିଲ ତା ଭିତରକୁ, ତମେ କଣ ଜାଣିନ କି ସେଇଠି ସେ ରକ୍ତ ପିଆ ଡାହାଣୀ ସାର ମାଉସୀ ରହୁଛି ବୋଲି। ମୋ ବାପାଙ୍କ କଥା ତ ଜାଣିଛ ସେ ବି ତମ ପରି ନା ମାନି ସେ ଅମାବାସ୍ୟାର କାଳ ରାତିରେ କେମିତି ସବୁ ଦିନ ପାଇଁ ଆମ ଠାରୁ ଦୂରକୁ ଏକ ଅପେରା ରାଇଜକୁ ଚାଲିଗଲେ। " କାହ୍ନୁ

"ନାଁରେ ମୋର ବିଶ୍ବାସ ହଉ ନ ଥିଲା ହେଲେ ଆଜି ସବୁ ଜାଣି ଗଲି ବହୁତ୍ ଭୟାନକ ଥିଲା ସେ ସାର ମାଉସୀ ଆଉ ସେ ମଧୁଆ ଦାଦାର ଆତ୍ମା ,ମୋ ସାହାସ ସବୁ କୁଆଡେ ଚାଲି ଗଲାରେ କାହ୍ନୁ " ଉମା ବାବୁ

"ହଉ ତମେ ଆଉ ଭୟ କରନି ତମେ ଯାତରା ଦେଖି ଯାଉଥିଲ ଯାଅ ଦେଖ ଆମ ଗାଁରୁ କିଛି ଲୋକ ବୋଧେ ଦୂରରୁ ଜଙ୍ଗଲ ବାଟେ ଯିବାର ଦେଖା ଯାଉଛି ତାଙ୍କ ସହ ଯାଅ ହେରି" କାହ୍ନୁ

" ନାଁ ନାଁ ଆଉ ଯିବିନି ମୁଁ ଘରକୁ ଯିବି ମୋର ଏ ଯାତ୍ରା ଆଉ ଦେଖିବାର ନାହିଁ।ମୁଁ ଘରକୁ ଯିବି ହେଲେ ମତେ ଡର ଲାଗୁଚି ଯାଇପାରିବିନି ଏକା ତୁ ଆସେ ମୋ ସହ ମତେ ଛାଡ଼ିଦେବୁ ତୁ ବି ଘରକୁ ଯିବୁ" ଉମା ବାବୁ

"ନାଁ ଭାଇ ମୁଁ ଘରକୁ ଯିବିନି ଏଇଠି ବସିଛି , ବାହାରକୁ ଗଲେ ଯାତରାରୁ ଲୋକ ଫେରୁଥିବେ ତାଙ୍କ ସହ ଚାଲି ଯାଅ।" କାହ୍ନୁ

"ଏଠି କଣ କରିବୁ କିରେ ବସି ଆସେ ଘରକୁ ସେ ଡାହାଣୀ କାହାକୁ ଛାଡ଼ିବନି ଜଲଦି ଆସେ ଯିବା ହେରି" ଉମା ବାବୁ

"ନାଇଁ ରେ ଭାଇ ବାପାଙ୍କ ଯିବା ପର ଠାରୁ ମୁଁ ଏଇଠି ବସେ ବାପାଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରି କାଳେ ପୁଣି ଫେରି ଆସିବେ ମୋ ପାଖକୁ, ତମେ ଜାଣିଛ ଉମା ଭାଇ ଛୋଟ ବେଳୁ ମାଆ କୁ ଦେଖିନି ମୋ ବାପା ହିଁ ମୋ ପାଇଁ ସବୁ କିଛି ସେ ମୋ ବଡ଼ ଭାଇ, ସେ ମୋ ବୋଉ , ସେ ମୋ ବନ୍ଧୁ ସବୁ କିଛି। ସେ କାଳ ରାତିରେ ସେ ମୋ ବାପାଙ୍କୁ ମୋ ଠାରୁ ଅଲଗା କରି ଦେଇଛି। ସେଥି ପାଇଁ ସବୁ ଦିନ ରାତିରେ ମୁଁ ଏଇଠି ଜଗି ବସୁଛି ମୋ ବାପାଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛି।" କାହ୍ନୁ

ଆଉ କିଛି ଶୁଣିବା ଅବସ୍ଥାରେ ନାହାନ୍ତି ଉମା ବାବୁ ଡରରେ ଶରୀର କମ୍ପିତ ହେଲାଣି ଆଉ ରହିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ କାହ୍ନୁ ସେଠାରେ ଛାଡ଼ି ଘରକୁ ଏକମୁହଁ ହୋଇ ଚାଲିଲେ ଉମା ବାବୁ ତରତର ହୋଇ ଗୋଡ଼ ପକାଇ ଚାଲିଛନ୍ତି ଉମା ବାବୁ ଝାଳ ନାଳ ଘରେ ପହଞ୍ଚି ମୁହଁ ହାତ ଧୋଇ ସବୁ କଥା ବଖାଣିଲେ ନିଜ ସାନ ଭାଇ ଅରୁଣଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଯିଏ କି ଯାତ୍ରା ନ ଦେଖିବାକୁ ଯାଇ ଘରେ ରହି ଯାଇ ଥିଲେ ।
ସେ ଭଙ୍ଗା ଘରକୁ ଯିବା ଠାରୁ କାହ୍ନୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସବୁ କଥା କହୁ ଭୟରେ ଥରି ଉଠୁଛନ୍ତି ଉମା ବାବୁ।

ହେଲେ ଅରୁଣଙ୍କୁ ସାର ମାଉସୀଙ୍କ କଥା ଯେତିକି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ନା ଲାଗିଲା ତା ଠାରୁ ଅଧିକ ଚକିତ କରି ଦେଲା କାହ୍ନୁର କଥା ।

"ଭାଇ ତୁ ସତ କହୁଛୁ କାହ୍ନୁ ହିଁ ଥିଲା ସେ, ନା ଭୟରେ ତୋର ଭ୍ରମ ଥିଲା" ଅରୁଣ

"ନା ନା ସେ କାହ୍ନୁ ହିଁ ଥିଲା ମୁଁ ଜାଣିଛି ମୁଁ ତାକୁ କେମିତି ଭୁଲିବି ଅଟେ ଦିନ ତା ସହିତ ତା ସହ ବିତେଇଛି? ହେଲେ ତୁ ଏତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କାହିଁକି କାହ୍ନୁ କଥା ଶୁଣି?" ଉମା ବାବୁ

"ନା ସେ ତୋର ଭ୍ରମ ଭାଇ ତୁ ଡରରେ କାହାକୁ ଦେଖିଛୁ, କାରଣ କାହ୍ନୁ ଆଜକୁ ଛ ମାସ ହେଲା ମାରି ଗଲାଣି" ଅରୁଣ

ଉମା ବାବୁଙ୍କ ପାଦ ତଳୁ ମାଟି ଖସିଗଲାଣି ଏ କଣ ଶୁଣୁଛନ୍ତି ନ ଏହା ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ମିଛ ସେ ନିଜେ ଯେ ମତେ ସେହି ଡାହାଣୀ ଠାରୁ ରକ୍ଷା କରିଛି ଏ କଥା କେବେ ମିଛ ହେଇ ପାରିବନି।

ପ୍ରକୃତରେ କଣ କାହ୍ନୁ ମରି ଯାଇଛି?

ସେ କଣ କାହ୍ନୁ ଥିଲା ନା ଆଉ କିଏ?

ସାର ମାଉସୀ

ଏକ ଅନନ୍ୟ ଭୟ