ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ଶକ୍ତିର ଆଧାର,

ଜଗତର ଜୀବନ ତୁମେ ଉପହାର।

ତୁମେ ନାହିଁ ହେଲେ ଏ ଭୁବନ ନିରାଳା,

ଅନ୍ଧକାରେ ଦୂରେଇଯାଏ ସମସ୍ତ ଜଗତ ତାଳା।

ତୁମ ଆଲୋକେ ଜୀବନ ଖେଳେ,

ତୁମ ତାପେ ଧରିତ୍ରୀ ହସେ।

ପାହାଡ଼, ନଦୀ, ବନ ଓ ମାଟି,

ସବୁ ତୁମ ଦେଖି ଖୁସିରେ ମାତି।

ପ୍ରଭାତେ ଉଠି ଯେବେ ତୁମେ ହସ,

ପଖାଳି ରେ ଆଲୋକ ଭରିଦେଉ ଆକାଶ।

ଚାଷୀ ମଣିଷ ଚାଷ କରି ଯାଏ,

ତୁମ ରଶ୍ମି ତା’କୁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।

ଶିଶୁମାନେ ଖେଳେ ତୁମ ଆଲୋକେ,

ଗଛ ଫୁଲେ, ନଦୀ ଝରେ, ଶିଳା ହସେ ହୃଦୟର ଲୋକେ।

ତୁମ ନାହିଁ ହେଲେ ସବୁ ଶୂନ୍ୟ ଲାଗେ,

ଅନ୍ଧକାର ଦୁଃଖେ ପୃଥିବୀ ମା’ କାନ୍ଦେ।

ତୁମେ ନବଗ୍ରହ ମଧ୍ୟରେ ଶିରୋମଣି,

ସମସ୍ତ ଗ୍ରହ ତୁମେ ଘୁରେ ଚାରିପାଖି।

ତୁମେ ନିଜେ ଅଚଳ, ସବୁ ଘୂରେ ତୁମେ,

ସମତା ଓ ନିୟମ ଶିଖାଉ ଆମେ।

ତୁମ ରଶ୍ମି ହେଉଛି ଜ୍ଞାନର ପ୍ରଭା,

ଅଜ୍ଞାନ ଅନ୍ଧକାରେ ଆଣ ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ଆଲୋକ ଧାରା।

ତୁମ ଅଛ ଯେତେ, ଆଶା ଅଛି, ସେତେ,

ଜୀବନର ସବୁ ସ୍ବପ୍ନ ସଚେତନ ହେଉଅଛି।

ପିପିଳିକାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ହାତୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,

ସବୁ ଜୀବ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ।

ପକ୍ଷୀ ଉଡ଼େ, ମାଛ ଖେଳେ ଜଳେ,

ତୁମ ଆଲୋକ ତା’ରେ ଜୀବନ ଜଳେ।

ଏ ଜଗତ ତୁମେ ଗଢ଼ି ରଖିଛ,

ନିୟମ ଓ ସମତାରେ ଆଲୋକ ଭରିଛ।

ତୁମେ ହସିଲେ ଫୁଟେ ମାଲତୀ,

ତୁମେ ଅସନ୍ତେ ମିଞ୍ଚେ ଜୀବନର ମାତୀ।

ତୁମ ନାମେ ପୂଜା କରେ ମନୁଷ୍ୟ,

"ଓଁ ଆଦିତ୍ୟ" ବୋଲି ଦେଇ ପ୍ରଣାମ ନିତ୍ୟ।

ତୁମେ ଅଛ ଯେତେ, ଜୀବନ ଅଛି,

ତୁମେ ନାହିଁ ହେଲେ ସବୁ ନିରାଶା ଛାଏ।

ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଜୀବନର ପ୍ରେରଣା ତୁମେ,

ସମସ୍ତ ଦିଗେ ଶାନ୍ତି ଓ ସୁଖ ଆଣୁଥିବେ ତୁମେ।

ତୁମ ଶିଖା ଆମେ ଶିଖୁ ଜାଗରଣ,

ତୁମେ ହେଉ ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ହେଉ ସୃଜନ।

ତୁମେ ଅନ୍ଧକାରକୁ କର ଦୂର,

ତୁମ ଆଲୋକ ହେଉ ଆମର ସାଥୀ ସୂର।

ଜୀବନର ପଥେ ଆଲୋକ ଛଡ଼ା,

ତୁମେ ହେଉ ଆଶା, ଶକ୍ତି ଓ ସଫଳତାର ଡାକ ।

ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ଶକ୍ତିର ଆଧାର,

ଜଗତର ହୃଦୟର ଶାଶ୍ୱତ ଧାରା।

ତୁମେ ଥିଲେ ଆମେ ଥାଉ ଜୀବନେ,

ତୁମେ ଅମର ଜ୍ୟୋତି ଆମ ନୟନେ।

!! ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ

ହନୁମାନ ନଗର ଆସ୍କା ରୋଡ଼

ବ୍ରହ୍ମପୁର ଗଞ୍ଜାମ !!