ଦିନେ ସକାଳୁ ରୁଚିକା ଦେଖିଲେ ଯେ ସମୃଦ୍ଧି ଛାତ ଉପରେ ଏକୁଟିଆ ଚୁପ୍ ଚାପ୍ ହୋଇ ବସି ରହିଥିଲା । ରୁଚିକା ସମୃଦ୍ଧି ପାଖରେ ଯାଇ ବସି ପଡିଲେ । ରୁଚିକା ଭାବିଲେ ଯେ, " ସମୃଦ୍ଧି ଭଳି ଚୁଲବୁଲି ଝିଅ ଏମିତି ଏକୁଟିଆ ଚୁପ୍ ଚାପ୍ ହୋଇ ବସିଛି ମାନେ ତା ମନ ଭିତରେ କିଛି ଗୋଟିଏ କଷ୍ଟ ଲୁଚି ରହିଛି । ହୁଏତ ସମୃଦ୍ଧି କୁ ତା ବାପା ମା' ଙ୍କ କଥା ମନେ ପଡୁଛି ଅଥବା ଆଉ କିଛି ସମସ୍ୟା ର ସମାଧାନ ଖୋଜି ବାହାର କରି ପାରୁ ନାହିଁ । ନହେଲେ ସମୃଦ୍ଧି ଏଭଳି ଗୁମସୁମ୍ ହୋଇ ବସି ରହି ପାରେ ନାହିଁ କେବେ । ତା ଛଡା ଆଜି ସମୃଦ୍ଧି ର ତ +2 ରେଜଲ୍ଟ ବାହାରିବ ଆଉ କିଛି ଘଣ୍ଟା ପରେ । ତା ଭଳି ଜଣେ ମେଧାବୀ ଛାତ୍ରୀ ତ କେବେହେଲେ ରେଜଲ୍ଟ କୁ ନେଇ ଖରାପ ହେବା ର ଆଶଙ୍କା କରି ସେ ଏଠି ଏମିତି ବସି ନଥିବ । " ରୁଚିକା ଆଉ କିଛି ନ ଭାବି ସିଧା ସିଧା ସମୃଦ୍ଧି କୁ ପଚାରିଲେ, " କି ରେ ସମୁ, ତୋର କ'ଣ ହୋଇଛି ?? ଏମିତି ମନମାରି ଚୁପ୍ ଚାପ୍ ଏକୁଟିଆ କାହିଁକି ଏଠି ବସି ରହିଛୁ ?? ତୋତେ ତ ଏମିତି ଚୁପ୍ ଚାପ୍ ଏକୁଟିଆ ରହିବାକୁ ଭଲ ଲାଗେ ନାହିଁ । ଏଠି କାହିଁକି ଏମିତି ବସିଛୁ ?? " ସମୃଦ୍ଧି କିଛି ନ ଲୁଚାଇ ତା ମନରେ ଥିବା ଦ୍ବନ୍ଦ କୁ ସେ ଅତି ସହଜରେ ରୁଚିକା ଙ୍କ ପାଖରେ ପ୍ରକାଶ କରି ଦେଲା ।।

             ସମୃଦ୍ଧି କହିଲା , " ରୁଚି ଅପା ଆଜି ରେଜଲ୍ଟ ବାହାରିବାର କଥା ଶୁଣି ହିଁ ମୋତେ କିଛି ଭଲ ଲାଗୁନି । ତୁମେ ତ ଜାଣିଛ ଏଠି ସମସ୍ତେ ବହୁ କଷ୍ଟ ରେ ମ୍ୟାଟ୍ରିକ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଢି ଯିଏ ଯେମିତିକା ରୋଜଗାର କରୁଛନ୍ତି । ମୁଁ ମ୍ୟାଟ୍ରିକ୍ ରେ ବହୁତ ଭଲ ମାର୍କ୍ ରଖିଥିବାରୁ ଆମ ଆଶ୍ରମର ସମସ୍ତଙ୍କ ଅନୁରୋଧ ରକ୍ଷା କରି ଏବଂ ମୋ ପରିସ୍ଥିତି କୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି ଆମ ଆଶ୍ରମର ମୁଖ୍ୟ ମୋତେ +2 ପଢାଇବା ପାଇଁ ରାଜି ହୋଇଥିଲେ । ମୋର ଛୋଟ ବେଳୁ ଇଚ୍ଛା ଥିଲା ଜଣେ ଭଲ ଶିକ୍ଷୟିତ୍ରୀ ହେବା ପାଇଁ । କିନ୍ତୁ ଏବେ ଲାଗୁଛି ମୋର ଇଚ୍ଛା ଇଚ୍ଛା ରେ ହିଁ ରହିଯିବ । କାରଣ ଆଗକୁ ପଢିବା ପାଇଁ ମୋ ପାଖରେ ସମ୍ବଳ ନାହିଁ । ତେଣୁ ମୁଁ ଭାବୁଛି ଏବେ ମୁଁ ତୁମ ମାନଙ୍କ ପରି ପଢା ଛାଡ଼ି ଟ୍ୟୁସନ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କିଛି କାମ କରିବି । " ସମୃଦ୍ଧି ଆହୁରି କ'ଣ କହିବ କହୁଥିଲା କିନ୍ତୁ ରୁଚିକା ସମୃଦ୍ଧି କୁ ଆଉ କିଛି କହିବାକୁ ନ ଦେଇ ସେ କହିଲେ, " ସମୁ ତୁ ବ୍ୟସ୍ତ କାହିଁକି ହେଉଛୁ ରେ ?? ସବୁ କିଛି ଠିକ୍ ହୋଇଯିବ । ଆରେ ଆମେ ତ ତୋ ଭଳି ଏତେ ମେଧାବୀ ନୁହେଁ ଯେ ଆଗକୁ ପଢିଥାନ୍ତୁ । କିନ୍ତୁ ତୁ ଚିନ୍ତା ନ କରି ଏବେ ଯା ଖାଇବୁ । ରେଜଲ୍ଟ ବାହାରି ସାରୁ ତାପରେ ଚିନ୍ତା କରିବା କ'ଣ କରିବା ଆଗକୁ । ତୋ ଅପା ଉପରେ ଯଦି ତୋର ଟିକିଏ ବି ବିଶ୍ବାସ ଅଛି ତାହେଲେ ଆଉ କିଛି କଥା ନ ଭାବି ଚୁପ୍ ଚାପ୍ ଖାଇବୁ ଚାଲ୍ ।" ରୁଚିକା ର କଥା ଶୁଣି ସମୃଦ୍ଧି ର ମନ ଟିକିଏ ହାଲୁକା ହୋଇଗଲା ଏବଂ ସେ ରୁଚିକା ଙ୍କ ସହ ତଳକୁ ଆସିଲା ଖାଇବା ପାଇଁ ।

              ସେଦିନ ସମୟ ଯେତେ ଯେତେ ବଢୁଥିଲା ସମୃଦ୍ଧି ଭିତରୁ ଭିତରୁ ସେତିକି ଭାଙ୍ଗି ପଡୁଥିଲା ନିଜର ଇଚ୍ଛା ସବୁ ଭାଙ୍ଗି ଯିବା ଭୟରେ । କିନ୍ତୁ ରୁଚିକା ର ଆଶ୍ବାସନା ସମୃଦ୍ଧି କୁ ଅଳ୍ପ ଅଳ୍ପ ଦୃଢ ମଧ୍ୟ କରୁଥିଲା ।ସମୃଦ୍ଧି ଭାବିଲା, "ଏ ଦୁନିଆରେ ରକ୍ତ ସଂପର୍କ କେବଳ ବଡ ନୁହେଁ ତାଠାରୁ ବଡ ମନ ବା ହୃଦୟରୁ ଗଢି ଉଠିଥିବା ସଂପର୍କ । ତା ନିଜ ରକ୍ତ ସଂପର୍କୀୟ ବାପା ମା' ତାକୁ ସାତ ପର କରି ଦେଇ ଏକା କରିଦେଇ ଚାଲି ଗଲେ କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ସେ କେବେ ଦେଖି ନଥିଲା କି ଚିହ୍ନି ନ ଥିଲା ଏହି ଆଶ୍ରମବାସୀ ମାନେ ଆଜି ତାର ସବୁଠୁ ନିଜର । ସତରେ ସଂପର୍କ ବିନା ମଣିଷ ଜୀବନର କିଛି ମୂଲ୍ୟ ହିଁ ନାହିଁ । " ସମୃଦ୍ଧି ଏବେ ଆଗକୁ କ'ଣ ହେବ , କ'ଣ ନ ହେବ ସେସବୁ ଚିନ୍ତା ଛାଡ଼ି ବାସ୍ ସମୟ କୁ ଅପେକ୍ଷା କରିଲା ........
କ୍ରମଶଃ .......

❣ଟୋପାଏ ସିନ୍ଦୂର❣ (ଭାଗ-2)

❤