ନିଶା ମଣିଷ କୁ କେଉଁ ସ୍ତର କୁ ନିଏ । କିପରି

କଟେ ଘରେ ଜଣେ ନିଶା ଶକ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତି ଥିଲେ ସେ କଥା କେବଳ ଅଙ୍ଗେ ନିଭେଇ ଥିବା ଲୋକ ହିଁ କହିପାରିବ । ଆମ ପୁର୍ବ ପୁରୁଷ ମାନେ କହନ୍ତି " ପାନ ବିଡି ନୁହେଁ ଛୋଟିଆ ନିଶା ଜଣା ପଡେ ନାହିଁ ଟାଣେ ପଇସା ।" ପାନ ବିଡିରେ ଖର୍ଚ୍ଚ ହେଉଥିବା ପଇସାର କଥା କହିଥାନ୍ତି । କାରଣସେତେବେଳେ ପ୍ରାୟ ଲୋକଙ୍କ ପାଖରେ ପଇସା ରେ ଅଭାବ ଥିଲା । ଏବେ କାର ନିଶା ବୃଦ୍ଧ ଲୋକ ଙ୍କ ପାଖରେ ନାହିଁ । ଯୁବ ଗୋଷ୍ଟୀ ହିଁ ଏହି ନିଶା କୁ ଫେସନ ଭାବି ପରେ ଏହି ନିଶା ର ଶିକାର ହେଉଛନ୍ତି ।

ଧନ ତଧନ ଜୀବନ ବି ନଷ୍ଟ କରୁଛନ୍ତି । ଏହି ନିଶା ଏବେ ବେଶୀ ଦେଖାଯାଉଛି ନୂଆ କଲେଜ୍ ଯାଉଥିବା ଛାତ୍ର ଛାତ୍ରୀ ଙ୍କ ପାଖରେ ,କିଛି ପିଲା ପାଟି ମାନଙ୍କ ଫେସନ୍ ନା ରେ ଅଳ୍ପ ଅଳ୍ପ ଅଭ୍ୟସ୍ତ । ଆଉ କିଛି ପିଲା ପାଠ ର ବହାନା କରି ରାତି ରେ ପଢିବା ବେଶୀ ଯୋସ ଆସିବ ପଢିବାରେ ଗୋଟେ ପ୍ୟାକ୍ ମାରିଦେବା , ବାସ୍ ନିଦ ଭାଙ୍ଗି ଗଲେ ପଢିବା। ପଢିବା ନା ରେ ଏଇ ନୂଆ ଉପାୟ ନିଶା ଅଭ୍ୟାସ। ଆଉ ଯିଏ ସିଗାରେଟ ଫୁଙ୍କି ମୁହଁ ରୁ ଭସ୍ ଭସ୍ ଧୂଆଁ ବାହାର କରି ନ ପାରିଲା ସିଏ ମଣିଷ ନୁହେଁ ଛେଳିଟା। ସଫଲ୍ , ବହାର,ଗୁଟଖା , ପ୍ୟାକେଟ୍ କୁ ପାଟି ରେ ଝାଦି ଦେଲେ ଯୋଉ ଥାଟ୍। ସାଧା ସିଧା ପିଲାଙ୍କ ପାଖରେ ସେ କଥା କାହିଁ । ଏ ସବୁ ବାହାନା ନିଶା ଅଭ୍ୟସ୍ତର । ଯୁକ୍ତ୨ ବିଜ୍ଞାନ ଭାରି କଷ୍ଟ ସେଥିରେ ପୁଣି ଗଣିତ କଥା , ଟିକେ ନାଲି ପାଣି ହଉ କି ଧଳା ପାଣି ହଉ ପଡି ଗଲେ ଯୋସ୍ ରେ ମ୍ୟାଥ୍ କଷି ହବ । ସବୁ ପ୍ରୋବ୍ଲେମ୍ ସାଙ୍ଗେ ସାଙ୍ଗ୍ ସରିବ । ଏପରି କେତେ ବାହାନା ଏବେ ପାନ୍ ଦୋକାନ୍ ରେ ସିଗାରେଟ କମ୍ପାନି ନାମ ସହିତ ଆଉ ଗୋଟିଏ ନା ଯାଡି ହୋଇଛି। "ସାଧା ସିଗାରେଟ " , "ବାବା ସିଗାରେଟ ", ବବ ସିଗରେଟ ପିଇବା ଲୋକ ଅଲଗା ସେ ସିଗାରେଟ ଅଧିକା ଶକ୍ତି ଶାଳୀତା ଭିତରେ ଯୋଉ ମାଲ୍ ଅଛି, ତା ମଜା ବାଃ, ସାଙ୍ଗେ ସାଙ୍ଗେ ଚଉଦ ଭୂବନ ବୁଲେଇବ।ଏପରି ନିଷା କବଳରେ ଥରେ ପଡିଗଲେ ସେଥିରୁ ନିସ୍ତାର ମିଳିବା ବହୁ କଷ୍ଟ ।ଆଜିର ଦୁନିଆ ରେ ଏପରି ପିଲାମାନଙ୍କର ଉଦାହରଣ ବହୁତ ବେଶୀ ।ସାନ ପିଲାଟି ୧୫କି୧୬ବର୍ଷ ହେବ ।ବାପା ମା କେତେ ସପନ ନେଇ ତାକୁ କଲେଜ ରେ ଛାଡି ଥାଆନ୍ତି ।ପାଠ ପଢିବ ମଣିଷ ହେବ ସେଠାରୁ ସିଏ ଅମଣିଷ ହୋଇ ଫେରିଲେ, ବାପା ମାଆ ଜୀବନ ଥାଇ ବି ମରିଯାଆନ୍ତି।

ଆମ ପଡୋଶୀ ପିଲାଟି ଭଲ ପିଲା ପାଠ ବି ପଡୁଥିଲା ।ମ୍ୟାଟ୍ରିକ୍ ପରିକ୍ଷା ରେ ଫାଷ୍ଟ ଡିଭିଜନ ରେ ପାସ୍ ବି କରିଥିଲା ।ତା ବାପା ତାକୁ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପଢିବା ପାଇଁ କଲେଜ ରେ ଆଡିମିସନ୍ କରେଇ ଦେଲେ ।ହଷ୍ଟେଲରେ ରହିପାଠପଢିଲା।ପ୍ରଥମ ଦୁଇ ବର୍ଷ, ଭାରି ଶାନ୍ତ ପିଲା ଭଲ ପାଠ ସବୁ ସାର୍ ଙ୍କର ପ୍ରୀୟ ଛାତ୍ର ।୮୭ ପ୍ରତି ଶତ ନମ୍ବର ରଖିଥିଲା।ଦୁଇ ବର୍ଷ ପରେ ଘରର ଆର୍ଥିକ ଅବସ୍ଥା କଥା ଭାବି,ହଷ୍ଟେଲ ଛାଡି ବାହାରେ

ରହିଲା ମେସ୍ କରି ହାତରେ ରାନ୍ଧିବା ଖାଇବା ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲା ।କାହାକୁ ହଇରାଣ କରିବ ନାହିଁ ।ଭଲ ପଢି ଭଲ ଚାକିରି କରି ଘରର ଆର୍ଥିକ ଅବସ୍ଥା ରେ ସୁଧାର ଆଣିବ।ଏମିତି ଅନେକ କିଛି କହିବା ପିଲା, କେଜାଣି କଣ ହେଲା କୁସଙ୍ଗରେ ପଡି ଏତେ ନିଷା ଖାଇଲା ଯେ ବାପା ମା ଙ୍କୁ ମାର ଧର କରି ଯୋର୍ ଯବରଦସ୍ତ ଟଙ୍କା ଆଣି ନିଜ ଶରୀରକୁ ନଷ୍ଟ କରି ଚାଲିଲା । ସବୁଦିନ ଘରକୁ ଯାଇ ପଢା ପାଇଁ ପଇସା ଦରକାର କହି ମାଗେ, ପଇସା ଦେଇ ପାରିବନି ତ କାହିଁକି ପଢଉଥିଲ, ବହି,ଖାତା ଦରକାର ।କଲେଜ ଫିସ୍ ଆଦି ର ବାହାନା ରେ ପଇସା ଆଣେ ।ରାତିରେ ଗୋଟେ ପ୍ୟାକ୍ ମାରି ଦେଲେ ରାତି ସାରା ପଢା ଚାଲେ ।

ଏମିତି ବି ତାର ପାଠ ଭଲ ହୁଏ ।୮୭ପ୍ରତି ଶତ ନମ୍ବର ରଖି ଡିପ୍ଲୋମା ପାସ୍ କଲା।ତା ମଝିରେ କ୍ୟାମ୍ପସ ରେ ଗୋଟିଏ କମ୍ପାନୀ ରେ ଚାକିରି କଲା ।ମାସକୁ ୧୨୦୦୦ଟଙ୍କା ଦରମା

ଘରଲୋକ ଭାବୁଥିଲେ ପାଠ ପଢିବା ପାଇଁ ଏମିତି ହଉଥିଲା ଚାକିରି କଲାଣି ଏବେ ବଦଳି ଯିବ ।ଏବେ ସେ ଆଉ ଗଣ୍ଡ ଗୋଳ କରୁ ନଥିଲା ।କିଛି ଦିନ ପରେ ଦିନେ ରାତିରେ ହଠାତ୍ ତାପେଟରେ ୟନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭବ କଲା।

ଡାକ୍ତର ଖାନା ଗଲା ।ସେଠାରେ ଡାକ୍ତର ତାର ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ପରୀକ୍ଷା କଲେ ।ଇନ୍ଜକ୍ ସନ ଦିଆଗଲା।ଏବଂ ଶ

ନିଦ ହେବା ପାଇଁ ହେଲେ କିଛି ଲାଭ ହେଲାନି ।କୌଣସି ଔଷଧ କାମକରିନଥିଲା।ଡାକ୍ତର କେତେ ପ୍ରକାର ପରୀକ୍ଷା କଲେ ଜଣା ପଡିଲା, ତାର ଖାଦ୍ୟ ନୀଳ ପଚିଯାଇଛି।ବାପା ତାକୁ କିଛି ନକହି କେତେ ଆଡୁ ଧାର ଉଧାର କରି,ଅପରେସନ୍ ପାଇଁ ପଇସା ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ।ଅପରେସନ୍ ସମୟରେ ନିଶା କାମ କଲାନାହିଁ ।ଡାକ୍ତର ମାନଙ୍କ ବ୍ୟସ୍ତ ହେବା ଦେଖି ତା ବାପା ପଚାରିଲେ କଣ କିଛି ବଡରୋଗ କି, ଡାକ୍ତର କହିଲେ ମଦ ନିଶାଦ୍ରବ୍ଯ ରକ୍ତ କୁ ବିଶାକ୍ତ କରିଦେଇଛି।ନିଶାଔଷଧ କାମ କରୁନି ।କଣ କରାଯାଇପାରିବ,ଚିନ୍ତା କରିବା ।ମୁଣ୍ଡରେ ହାତ ଦେଇ ଲଥ୍ କରି ବସି ପଡିଥିଲେ।ପୂର୍ବରୁ ପଢିବା ବାହାନା କରି ଗଣ୍ଡ ଗୋଳ କରି ପ୍ଇସା ଆଣି ସିଏ ଏଇ କାମ କରୁଥିଲା, କଣହବ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ।ଆଖି ରୁ ଅଶ୍ରୁର ଧାର ବହି ଚାଲିଥାଏ।ଆଉ ଭାବୁଛନ୍ତି ମୋ ମୁହଁ ରେ ନିଆଁ ପାଣିଦବକିଏ,। ସବୁ ଆଶା ଆଶାରେ ରହିଯିବନି ତ ? ବୃଦ୍ଧ କାଳ ରେ ମୋ ଆଶାବାଡି ଭାଙ୍ଗି ଯିବନିତ ?

《ଆଶାବାଡି 》 No Tobacco day

No tobacco day