ପ୍ରତିବର୍ଷ ୧୬ ନଭେମ୍ବର ତାରିଖଟି ଓଡ଼ିଶା ପାଇଁ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଦିନ। ଏହି ଦିନଟିକୁ ଆମେ ଓଡ଼ିଆ ପ୍ରେସ୍ ଦିବସ ଭାବରେ ପାଳନ କରିଥାଉ। କାରଣ ଏହି ଦିନ ୧୮୬୬ ମସିହାରେ ଆମର ପ୍ରଥମ ଓଡ଼ିଆ ଖବରକାଗଜ 'ଉତ୍କଳ ଦୀପିକା' ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ହୋଇଥିଲା। ଆଜି ୨୦୨୫ ରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦିବସର ମହତ୍ତ୍ୱ କେତେ ମାତ୍ରାରେ

କମି ନାହେଁ, ବରଂ ଆହୁରି ବଢିଛି। କାରଣ ସମ୍ବାଦପତ୍ର ଓ ସାମ୍ବାଦିକତା ଆଜି ଯେଉଁ ସଙ୍କଟର ସମ୍ମୁଖୀନ, ତାହା ଇତିହାସରେ କେବେ ନଥିଲା।

ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟ ଓ ସାମ୍ବାଦିକତାର ଜନକ ଭାବରେ ଆମେ ଯାହାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରୁ, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ମହାତ୍ମା ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦାସ। ତାଙ୍କର 'ଉତ୍କଳ ଦୀପିକା' କେବଳ ଏକ ଖବର କାଗଜ ନଥିଲା; ଏହା ଥିଲା ଓଡ଼ିଆ ଜାତୀୟତା, ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଓ ସଂସ୍କୃତିର ପ୍ରାଣ। ସେହି ସମୟରେ ଓଡ଼ିଶା ଥିଲା ଏକ ଗରିବ ପ୍ରଦେଶ, ଚାରିଆଡେ ଥିଲା ଅଜ୍ଞାନତା ଓ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ। ଏଭଳି ପରିସ୍ଥିତିରେ ଉତ୍କଳ ଦୀପିକା ଜଣାଇଥିଲା ସତ୍ୟର ଦୀପଶିଖା। ଏହା ଲୋକଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରିଥିଲା, ସେମାନଙ୍କ ଅଧିକାର ପ୍ରତି ସଚେତନ କରିଥିଲା। ଏହା ପରେ ଆସିଥିଲେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସାମ୍ବାଦିକ ଓ ସଂସ୍କାରକ, ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଲେଖନୀ ଦ୍ୱାରା ସମାଜରେ ବିପ୍ଳବ ଆଣିଥିଲେ।

କିନ୍ତୁ ଆଜିର ଯୁଗ ବଦଳି ଯାଇଛି। ଆଜି ଖବରକାଗଜ ଛାଡି ଟିଭି, ଇଣ୍ଟରନେଟ, ସୋସିଆଲ ମିଡ଼ିଆ ଆସିଛି। ଖବର ମିଳୁଛି ପଳେଇ ପଳେଇ, କିନ୍ତୁ ଏଥିରେ ଏକ ବଡ ଅନିଷ୍ଟ ଲୁକ୍କାୟିତ ରହିଛି। ତାହା ହେଉଛି ମିଛ ଖବର, ଭ୍ରାମ୍ୟମାଣ ପ୍ରଚାର ଓ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ବ ସୃଷ୍ଟି। ଆଜି ଏକ ସାମ୍ବାଦିକଙ୍କୁ କେବଳ ଖବର ଜମା କରିବାକୁ ହେଉନାହିଁ, ତାହାର ସତ୍ୟାସତ୍ୟ ପରଖ କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ହେଉଛି। ଏହା ଏକ ବିରାଟ ଘଟଣା ।

ଦ୍ୱିତୀୟତଃ, ସାମ୍ବାଦିକତା ଆଜି ବ୍ୟବସାୟର ହିଂସା ହୋଇଯାଇଛି। ବଡ ବଡ କମ୍ପାନୀ ଓ ରାଜନୈତିକ ଦଳମାନେ ଖବରକାଗଜ ଓ ଚ୍ୟାନେଲମାନଙ୍କୁ ନିଜ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରୁଛନ୍ତି। ଯେଉଁ ଖବର ସେମାନଙ୍କ ପକ୍ଷେ ନୁହେଁ, ସେଗୁଡିକୁ ଦବାଇ ଦିଆଯାଉଛି ବା ବଦଳାଇ ଦିଆଯାଉଛି। ଏହି ପରିସ୍ଥିତିରେ ଏକ ସାଧାରଣ ପାଠକ ବା ଦର୍ଶକ କ'ଣ ବିଶ୍ୱାସ କରିବ, କାହାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବ - ଏହା ଏକ ବଡ ପ୍ରଶ୍ନ।

ତୃତୀୟତଃ, ସାମ୍ବାଦିକ ମାନଙ୍କ ନିଜର ସୁରକ୍ଷା ଏକ ବଡ ଚିନ୍ତାର ବିଷୟ। ଯେଉଁ ସାମ୍ବାଦିକ ସତ୍ୟକଥା ଲେଖନ୍ତି ବା କହନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ନାନା ପ୍ରକାର ମକଦ୍ଦମା, ଆକ୍ରମଣ ଓ ମାମଲାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାକୁ ପଡୁଛି। କେତେକ ସ୍ଥଳେ ତ ଜୀବନ ମଧ୍ୟ ହରାଇବାକୁ ପଡିଛି। ଏହା ଏକ ଭୟଙ୍କର ପରିସ୍ଥିତି।

ଏଭଳି ସମୟରେ ଆମ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କର ମଧ୍ୟ କିଛି ଦାୟିତ୍ୱ ରହିଛି। ଆମକୁ ହୁଏତ ଖବର ଦେଖିବା ପୂର୍ବରୁ ଏକଥା ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ହେବ ଯେ, ଏହା କେଉଁ ଉତ୍ସରୁ ଆସୁଛି? ଏହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କ'ଣ? ଏହା ସତ୍ୟ ହୋଇପାରେ କି? ଆମକୁ ନିଜେ ଜାଗ୍ରତ ହେବାକୁ ହେବ ଏବଂ ମିଛ ଖବରକୁ ରୋକିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ହେବ।

ସାମ୍ବାଦିକ ମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆଉ ଥରେ ନିଜ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ଓ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ସ୍ମରଣ କରିବାକୁ ହେବ। ତାଙ୍କର ତ କେବଳ ଖବର ପହଞ୍ଚାଇବା ନୁହେଁ, ତାଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ହେଉଛି ସତ୍ୟକୁ ଜନତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚାଇବା। ଯେପରି ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦାସ କରିଥିଲେ, ସେପରି ସାମ୍ବାଦିକତା କରିବାକୁ ହେବ।

୨୦୨୫ ପ୍ରେସ ଦିବସରେ ଆମକୁ ଏକତା ବାନା ଧରିବାକୁ ହେବ। ସତ୍ୟ, ନ୍ୟାୟ ଓ ନିରପେକ୍ଷତାର ମାର୍ଗରେ ଚାଲିବାକୁ ହେବ। ଆମ ଓଡ଼ିଶାର ସମୃଦ୍ଧ ଇତିହାସ ରହିଛି, ଆମ ଭାଷା ଓ ସଂସ୍କୃତି ରହିଛି। ଏହାକୁ ବଞ୍ଚାଇ ରଖିବା ପାଇଁ ଆମକୁ ଜରୁରୀ ଭାବରେ ମଜଭୁତ ଓ ସଚେତନ ମିଡ଼ିଆ ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଆସନ୍ତୁ, ଏହି ପ୍ରେସ ଦିବସରେ ଆମେ ସବୁଏଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ନେବା ଯେ, ଆମେ ସତ୍ୟର ପକ୍ଷ ନେବା, ଭଲ ସାମ୍ବାଦିକତାକୁ ସମର୍ଥନ କରିବା ଏବଂ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଓ ସଂସ୍କୃତିର ଗୌରବକୁ ବଜାୟ ରଖିବା। କାରଣ ସତ୍ୟହିଁ ପରମ ଧର୍ମ, ଆଉ ଏହି ସତ୍ୟର ଯାତ୍ରାରେ ପ୍ରେସ୍ ହେଉଛି ଆମର ସହଯାତ୍ରୀ।

!! ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ

ହନୁମାନ ନଗର ଆସ୍କା ରୋଡ଼

ବ୍ରହ୍ମପୁର ଗଞ୍ଜାମ !!

୨୦୨୫ ପ୍ରେସ୍ ଦିବସ: ସଂଘର୍ଷ ଓ ସତ୍ୟର ଯାତ୍ରା

୨୦୨୫ ପ୍ରେସ୍ ଦିବସ: ସଂଘର୍ଷ ଓ ସତ୍ୟର ଯାତ୍ରା