ଶିଶୁ ହେଉଛି ଘରର ଦୀପ, ସମାଜର ଭବିଷ୍ୟତ ଓ ଦେଶର ଆଗାମୀ ନେତୃତ୍ୱ। ଏହି ଶିଶୁମାନେ କିପରି ମଣିଷ ହେବେ, ସେଥିପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଜରୁରୀ ଭୂମିକା ଅଭିଭାବକଙ୍କ। ଜନ୍ମରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଶିଶୁ କିପରି ଚାଲିବ, ଶିଖିବ, ବୁଝିବ, ବଢ଼ିବ – ଏସବୁ ଜିନିଷର ମୂଳ ଅଛି ଅଭିଭାବକଙ୍କ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଉପରେ।

ପିତାମାତା ଓ ଅନ୍ୟ ଅଭିଭାବକ ଶିଶୁଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଶିକ୍ଷକ। ଘରେ ଯେପରି ଶିକ୍ଷା ମିଳେ, ତାହା ଶିଶୁର ଜୀବନର ଫଳପ୍ରଦ ହୁଏ। ଯଦି ଘରେ ସତ କଥା, ଭଲ ଆଚରଣ, ଆଦର, ଶିଷ୍ଟାଚାର ଓ ସ୍ନେହ ରହିଥାଏ, ତେବେ ଶିଶୁ ଗୋଟିଏ ଭଲ ମଣିଷ ହେବାର ଦିଗରେ ବଢ଼ିଯାଏ।

ଆଜିର ଯୁଗ ବେଶି ପ୍ରତିଯୋଗିତାମୂଳକ। ଏପରି ବେଳେ ଅଭିଭାବକଙ୍କ ଭୂମିକା ଅଧିକ ଦାୟିତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଏ। ଶିଶୁ କେବେ ଭଲ ଓ କେବେ ଭୁଲ କରେ – ତେବେ ତାଙ୍କୁ ମାରିବା ନୁହେଁ, ବୁଝେଇବା ଦରକାର। ଶିଶୁମାନେ ଜଣା ଓ ଅଜଣା ଜଗତକୁ ଦେଖୁଛନ୍ତି, ତେଣୁ ତାଙ୍କର ପ୍ରତିଟି ପଦକ୍ଷେପରେ ମାନସିକ ଭାବରେ ସହଯୋଗ ଦେବା ଅତି ଆବଶ୍ୟକ।

ଅଭିଭାବକ ଯଦି ଶିଶୁଙ୍କୁ ଉଚିତ ମର୍ଯ୍ୟାଦା, ସଦବୁଦ୍ଧି, ଶ୍ରମ ଓ ସତ୍ୟପଥ ଦେଖାନ୍ତି, ତେବେ ଏହି ଶିଶୁ ଏକ ଦିନ ବଡ଼ ଲୋକ ହେବ। ଶିଶୁଙ୍କ ମନ ହେଉଛି ମାଟି କଣ୍ଢେଇ ଭଳି, ଯେଉଁଠି ଯେପରି ଗଢିବା, ତାହିଁ ସଦାର୍ଥରେ ରହିଯିବ। ତେଣୁ ଅଭିଭାବକଙ୍କ କଥା, ଆଚରଣ, ନୀତି ଆଦେର୍ଶ– ଏସବୁ ଶିଶୁ ମନରେ ଗଭୀର ପ୍ରଭାବ ପକାଏ।

ଏହିଠିରେ ଏକ ମୁଖ୍ୟ କଥା – ଅଭିଭାବକ ଯଦି ଶିଶୁଙ୍କ ସହିତ ମିତ୍ରତାପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି, ତେବେ ଶିଶୁ ନିଜ ଦୁଃଖ, ଭୟ, ଅସୁବିଧା ସହଜରେ କହିପାରିବ। ଏହି ଆତ୍ମୀୟତା ତାଙ୍କ ମନୋବିକାଶ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦରକାରି। ଶିଶୁ ଯେଉଁଠି ଭଲପାଏ, ଶିଖିବାକୁ ଚାହାଁଛି, ସେଠାରେ ସହଯୋଗ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ସୁନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ, ଶିଶୁର ଶାରୀରିକ, ବୁଦ୍ଧିମାନସିକ ଓ ନୈତିକ ବିକାଶ ସମ୍ଭବ।

ଉପସଂହାର

ଅଭିଭାବକଙ୍କ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଶିଶୁ ଜୀବନର ଭିତ୍ତି। ଯଦି ଶିଶୁ ପାଉଛି ଏକ ସୁପଥ ଓ ସାରଥି, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଜୀବନରେ ସଫଳତା ଲାଭ କରିପାରିବ। ତେଣୁ ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ଆପଣାମାନେ ଅଭିଭାବକ ଭାବେ ଶିଶୁଙ୍କ ଭଲ ଭବିଷ୍ୟତ ପାଇଁ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଦେବା ପ୍ରୟାସ କରିବା।

!! ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ

ହନୁମାନ ନଗର ଆସ୍କା ରୋଡ଼

ବ୍ରହ୍ମପୁର ଗଞ୍ଜାମ !!

ଅଭିଭାବକଙ୍କ ମାର୍ଗଦର୍ଶନରେ ଶିଶୁଙ୍କ ହୁଏ ବିକାଶେ

ଅଭିଭାବକଙ୍କ ମାର୍ଗଦର୍ଶନରେ ଶିଶୁଙ୍କ ହୁଏ ବିକାଶେ