ମୁଁ ଖୋଜିନି ତୁମକୁ ବାସ୍ତବରେ ଥରେ
ତ ପାଇବି ବା କେମିତି
ତମେ ଦେଖିନ ଆଇନାରେ ତମ ଚେହେରା
ତ ମୁଁ ଦିଶିବି ବା କେମିତି
ପ୍ରେମ କରୁଥିଲେ
ପୁଣି ଅଭିମାନ କାହୁଁ ଆସିଗଲା
ଏକାଠି ଚାଲିବା ବାଟ
କେବେ ଦେଖୁ ଦେଖୁ ଅଲଗା ହୋଇଗଲା l

ମୁଁ ପ୍ରତି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ପରଖେ
ସ୍ମୃତି ସବୁକୁ ମିଶେଇ
ଏମିତି ଭାବି ଖୁସି ହୁଏ କି ତୁମେ ଦିଶିବ
କିନ୍ତୁ ନା,
ତୁମେ ବୋଧେ ଇଚ୍ଛା କରନି
ମୋ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିବାକୁ l

ହଉ......
ଶେଷରେ ନିଃଶ୍ୱାସ ସ୍ଥିର ହୋଇଯାଏ
ହୃଦୟ ସ୍ପନ୍ଦନକୁ ଚାପିଦେଇ କୁହେ
ଯାହା ପାଇଁ ଏ ଦ୍ରୁତ ଗତି ସେ ତ ଅନ୍ୟ ଏକ ରାସ୍ତାରେ
ତୁ କାହିଁ ତୋର ଶକ୍ତି ନଷ୍ଟ କରୁ ଅକାରଣେ l

ଏ ସବୁ ଯାହାବି ହୁଏ
ସବୁକିଛି ସ୍ୱପ୍ନରେ
ପ୍ରକୃତରେ ବାସ୍ତବ ପ୍ରୟାସ କେବେ କରିନି ବୋଧେ l

ସତରେ କଣ ଅଭିମାନର ଏତେ ସାମର୍ଥ୍ୟ
ପ୍ରେମକୁ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଚାଲିଯାଏ ନିଜ ବାଟରେ
ଦୁଇଟି ଆତ୍ମାକୁ ଠେଲିଦେଇ
ବିରହର ଅଗ୍ନିକୁ l

କଣ ସେ ସମୟର ଆଶା
ଆଉଥରେ ଖୋଲା ଆକାଶକୁ ଦେଖିପାରିବନି,
ମନ ଖୋଲି ଉଡି ପାରିବନି l
ଏଇଟା କଣ ସତ ?
ଅଭିମାନ ଭାଙ୍ଗିଦିଏ ପ୍ରେମର ପାହାଡକୁ...

ତମେ ଭାବନାରେ ନଆସି
ଥରେ ସତରେ ଆସ
ଆଉଥରେ ଚେଷ୍ଟାକର ମୋ ହାତ ଧରିବାକୁ
ଦେଖିବ,
ତମ ହାତ ବଢ଼ୁ ବଢ଼ୁ ମୁଁ ତମକୁ ଧରିନେବି l
ହେଲେ ତମେ ଆସ
ମୁଁ ତ ପାରୁନି......l

ଅଭିମାନ

କେବେ ପ୍ରେମକୁ ପାଣିଦିଏ କେବେ ଜାଳିଦିଏ