ସବୁଜ ବନାନୀ ରେ ଭରପୁର ଗୋଟେ ଗାଁ ପଦ୍ମପୁର। ଝରଣା ର କଳକଳ ନାଦ ରେ ତାଳରେ ତାଳ ଦେଇ ବିହଙ୍ଗମ ମାନେ ଖୁବ୍ ଖୁସିରେ ଉଡ଼ି ବୁଲନ୍ତି, ଠିକ୍ ସେମିତି ସେଠି କାର ଲୋକ ମାନେ ଏତେ ସରଳ ପବିତ୍ର ହୃଦୟ ନେଇ, ପୁରା ଗାଁ କୁ ଏକ ପରିବାର ଭାବି ସମୟ ସାଙ୍ଗରେ ନିଜ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଳନ କରନ୍ତି। ସେଇ ଗାଁ ରେ ଗୋପାଳ ବାବୁ ଙ୍କ ଝିଅ ପଦ୍ମିନୀ, ସତେକି ଭଗଵାନ ପୁରା ସଂସାର ର ସୁନ୍ଦରତା ଭରି ଦେଇଛନ୍ତି ତା ଭିତରେ। ଛୋଟ ବେଳୁ ପୁରା ଗାଁ ଟା ଯାକର ଗେହ୍ଲା ସେ। ଦେଖିବାକୁ ଯେମିତି ଜ୍ଞାନ ରେ ବି ସେମିତି। ବାଳୁତ ଜୀବନର ଚପଲତା ସହ ବେଶ୍ ଖୁସିରେ ବଢ଼ି ଆସୁଥିଲା ସେ।

ଶ୍ରେଣୀ ପରେ ଶ୍ରେଣୀ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଇ ଏବେ ସମୟ ଆସିଲା ଦଶମ ପରୀକ୍ଷା ର। ତାର ଜଣେ ଭାଇ ହେବେ ଆର ଗାଁ ର ଲୋକ ସେ। ବହୁତ୍ ଭଲ ପଢାନ୍ତି। ପଦ୍ମିନୀ କୁ ଭି ଭାରି ଗେହ୍ଲା କରନ୍ତି। ସମୟେ ସମୟେ ସେ ଯାଏ ଭାଇ ଙ୍କ ପାଖକୁ ପଢିବାକୁ। ନୂଆ କରି ଭାଇ ବାହା ବି ହେଇଛନ୍ତି ଭାଉଜ ବି ତାକୁ ନିଜ ଭଉଣୀ ପରି ଗେହ୍ଲା କରନ୍ତି। ପରୀକ୍ଷା ର କିଛି ମାସ ଆଗୁରୁ ଯାଇ ସେ ଭାଇଙ୍କ ପାଖରେ ପଢେ।ଏବେ ପଦ୍ମିନୀ କିଶୋର ସୁଲଭ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ସତେ କେତେ ସଂଯତ ମଣିଷକୁ ବି ଅସଂଜତ କରିଦେବ। ଏମିତି ଥରେ ଘରେ କେହି ନଥିବା ବେଳେ ସେ ତା ଭାଇଙ୍କ ପାଖରେ ବସି ପଢୁଥାଏ। ଭାଇ ତାକୁ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିବା ବାହାନାରେ ଟାଣି ଆଣିଲେ ନିଜ କୋଳକୁ। ପଦ୍ମିନୀ କୁ କିଛି ଭଲ ଲାଗୁନଥାଏ ହେଲେ କଣ ବା ସେ କରିବ ସେ କିଛି ବୁଝି ପରୁନଥାଏ କଣ ହଉଛି ସବୁ। ଭାଇ ଙ୍କ ଆଖି ଟା ଭୋକିଲା କୁକୁର ଭଳିଆ ଜଳୁଥାଏ ଯେପର ଏଇ କ୍ଷଣି ପଦ୍ମିନୀ ର କୋମଳ ଦେହ କୁ ଖାଇଯିବେ। ଏବେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଟା ର ପିଠି ଥାପୁଡେଇ ବାର ଅଭିନୟ କଲେ। ତାକୁ ହଠାତ୍ ଖଟ ଉପରକୁ ପେଲିଦେଲେ ତାଙ୍କ ଉତପ୍ତ ଦେହ ଟାକୁ ତା ଉପରେ ଲଦିଦବା ପୂର୍ବରୁ ପଦ୍ମିନୀ ଏକ ମୁଁହ ହେଇ ଦୌଡିଛି ଯେ ଦୋଉଡ଼ିଛି ସିଧା ଯାଇ ତା ଘରେ। ସେଦିନ ସେ ତା ଜୀବନ ର ସବୁଠୁ ବେଶୀ ଦୌଡ଼ିଛି। ଜୀବନ ବହୁତ୍ ବଡ଼ ବାସ୍ତବତା ବୁଝି ଯାଇଥିଲା ସେ। ଦୁନିଆରେ ନିଜ କାମନା ପୂରଣ କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ ପୁରୁଷ କେତେ ହିଂସ୍ର ହେଇପାରେ ସେ ସେଦିନ ବୁଝୁଥିଲା। ହଠାତ୍ ଗୋଟେ ଚପଳ ମନଟା ବେଶ୍ ଭାବିବା ଶକ୍ତି ପାଇଯାଇଥିଲା। କିନ୍ତୁ ନିଜ ପରିବାର ସମ୍ମାନ ପାଇଁ ଚୁପ୍ ରହିଥିଲା ସେଦିନ ନିଜ ପରିବାର ଆଗରେ।

ସେଦିନ ଶୋଇ ଶୋଇ ବହୁତ୍ କିଛି ଭାବୁଥିଲା ସେ। ଭାବୁଥିଲା ତାର ଭୁଲ୍ କଣ? ସେ ସୁନ୍ଦର ହେବାକୁ ତ ଚାହିଁ ନଥିଲା, ଯଦି ଭଗବାନ ତାକୁ ସୁନ୍ଦର କଲେ ଏଥିରେ ସେ କାହିଁକି ପୁରୁଷ ଲୋଲୁପ ଦୃଷ୍ଟି ର ଶିକାର ହବ। ଅନ୍ୟ ଲୋକ କଥା ଛାଡ଼ ନିଜ ର କହୁଥିବା ଭଦ୍ର ମୁଖା ଭିତରେ ଲୁଚିଥିବା ହିଂସ୍ର ପଶୁର ଗୁଡା କୁ କେମିତି ଚିଂହିବା? ଏବେ ଏବେ ତ ନୂଆ କରି ବାହା ହୋଇଥିଲେ ଭାଇ ତଥାପି କାମ ପିପାସୁ ହେବାର କାରଣ କଣ ହେଇପାରେ? ନା ତାର ବିଶ୍ବାସ କରିବାଟା ଭୁଲ୍ ଥିଲା! ଭାଇ ଭାଇ କହି ସେ କେତେ ଆଦର ସମ୍ମାନ କରିଲା କିନ୍ତୁ ବଦଳରେ ମିଳିଲା ତାକୁ କଣ? ଏଇ ସବୁ ପ୍ରଶ୍ନ ରେ ଘାଣ୍ଟି ହୋଇଯାଉଥିଲା ପଦ୍ମିନୀ ର ମନଟା। ଭଗବାନ ନିଜର ସୁନ୍ଦର ସୃଷ୍ଟିକୁ ଗଢ଼ିବା ସହ ଯଦି ତାର ସମ୍ମାନ କରିବାର ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ବି ଦିଅନ୍ତେ ତାହେଲେ ପଦ୍ମିନୀ ଭଳିଆ କଷ୍ଟ କାହାକୁ ମିଳନ୍ତାନି।

ଅଭିଶପ୍ତ ଚନ୍ଦ୍ରମା

ବିଶ୍ଵକଲ୍ୟାଣୀ ମହାପାତ୍ର