ଯେତେବେଳେସଂସାରରେଧର୍ମରଗ୍ଲାନିଦେଖାଯାଏ,

ସେତେବେଳେ ଜଣେ ଜଣେଯୁଗସ୍ରଷ୍ଟା ମହା ମାନବ ଙ୍କର ପୃଥିବୀ ପୃଷ୍ଠରେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥାଏ।

ପଥଭ୍ରଷ୍ଟ ମାନବ ସମାଜକୁ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଚିନ୍ତା ଚେତନାରେ ଉତ୍ଥାନ ନିମନ୍ତେ ,ସମାଜରେ ଧର୍ମ ରକ୍ଷା ନିମନ୍ତେ ଏହି ମହାମାନବମାନେ ଧରାପୃଷ୍ଠରେ ଭୂମିଷ୍ଟ ହୋଇଥାନ୍ତି। ସେହିପରି ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ସମ୍ପନ୍ନ ଅଦୈତ୍ୱ ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରଚାରକ ଆଦିଗୁରୁ ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ। ଏହି ମହାନ୍ ଆତ୍ମା ମାନେ ଧର୍ମର ରକ୍ଷା ସହିତ ମାନବ ସମାଜକୁ ପଥଭ୍ରଷ୍ଟ ହେବାରୁ ଅଟକାଇବା ଏବଂ ଉଚିତ ମାର୍ଗ ଦର୍ଶକ ହୋଇଥାନ୍ତି ।ଭଗବତ ଗୀତାରେ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ କହିଥିଲେ କି

ଯଦା ଯଦାହି ଧର୍ମସ୍ୟ, ଗ୍ଲାନିର୍ଭବତି ଭାରତ।

ଅଦ୍ଭ୍ୟୁତ୍ ଥାନମଧର୍ମସ୍ୟ, ତଦାତ୍ମାନଂ ସୃଜାମ୍ୟହମ୍ ।।ପରିତ୍ରାଣାୟ ସାଧୁନାଂ ,ବିନାଶାୟ ଚ ଦୁଷ୍କୃତାମ୍ ।

ଧର୍ମ ସଂସ୍ଥାପନାର୍ଥାୟ ,ସମ୍ଭବାମି ଯୁଗେ ଯୁଗେ ।।

ଭଗବାନ ଶିବଶଙ୍କର ଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ନେଇ ଆଦିଗୁରୁ ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ ପୃଥିବୀକୁ ଆସିଲେ। କେରଳର କାଲାଡ଼ି ଗ୍ରାମର ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରିବାରରେ ସେଦିନ ଆନନ୍ଦର ଲହରୀ ଖେଳି ଯାଇଥିଲା। ବହୁ ବର୍ଷ ପରେ ପୁତ୍ର ସନ୍ତାନ ଲାଭ କରି ପିତାମାତା ଅତୀବ ଆନନ୍ଦ ଲାଭ କରୁଥିଲେ। ପିତା ଶିବଗୁରୁ ଶିବଶଙ୍କ ଭଗବାନ ଙ୍କର ପରମ ଭକ୍ତ ଥିଲେ।ଭଗବାନଙ୍କର ସେବା କରି ଭଗବାନଙ୍କ କୃପାରୁ ପୁତ୍ରଟିଏ ପାଇଥିବାରୁ ତାଙ୍କର ନାମ ସେ ଶଙ୍କରା ରଖିଲେ ।ଶଙ୍କରାଙ୍କର ବିଦ୍ୟା ଆରମ୍ଭ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ପିତା ଇହଧାମ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ।ମାତା ଏକାଠି ବହୁ କଷ୍ଟ ରେ ଶଙ୍କରା ଙ୍କର ଲାଳନପାଳନ କରିଥିଲେ। ଦୈବୀ ଗୁଣ ବା ଶକ୍ତିସମ୍ପନ୍ନ ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ।ବାଳୁତ କାଳରୁ ହିଁ ବହୁ ଜ୍ଞାନର ଅଧିକାରୀ ହୋଇଥିଲେ ।କିଛି କରିବା ପାଇଁ ଆୟୁଷ ନୁହେଁ ଇଚ୍ଛା ବା ଧୀଶକ୍ତି ଆବଶ୍ୟକ ।ଶଙ୍କର ଅତି କମ ବୟସରୁ ସନ୍ନ୍ୟାସ ନେବା ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ମାତା ସେଥିପାଇଁ ଦୁଃଖିତ ଥିଲେ ଓ ଶଙ୍କର କୁ ସନ୍ନ୍ୟାସ ନ ନେବା ପାଇଁ କହିଥିଲେ ।

ଇଶ୍ୱର ଙ୍କ ଲୀଳା କିଏ ଜାଣିପାରିବ। ଦିନେ ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ ନଦୀରେ ଗାଧୋଇବା ପାଇଁ ଯାଇଥାନ୍ତି ,ତାଙ୍କ ମାଆ ନଦୀ କୂଳରେ ଥାଆନ୍ତି । ଶଙ୍କର ଡାକ ପକାଇଲେ ମାଆ ତୁମ ପୁଅକୁ କୁମ୍ଭୀର ଟାଣିନେଉଚି ।ପତିଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଏକଇରବଳା ଶଙ୍କରଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ବିଶିଷ୍ଟା ଦେବୀଙ୍କର ଆଉ କେହି ନଥାନ୍ତି। ଭଗବାନ ଶଙ୍କରଙ୍କ ପାଖରେ ମୁଣ୍ଡିଆ ମାରି ପୁଅ କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଆକୁଳ ପ୍ରଦାନ କରି ନଈ ଆଡ଼କୁ ଦୌଡ଼ି ଥିଲେ ।ସେଠାରେ ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ କହିଲେ ତୁମେ ମୋତେ ଠାକୁରଙ୍କୁ ସମର୍ପି ଦିଅ ମତେ ସନ୍ୟାସୀ ହେବାର ଅନୁମତି ଦିଅ। ଏବେ ତ, କୁମ୍ଭୀର ମୋତେ ନେଇଯିବ, ଅନ୍ତତଃ କିଛି ସମୟ ମୁଁ ସନ୍ୟାସୀ ହୋଇଥାଏ।ମାଆ ସେହିପରି କରିବାରୁ କୁମ୍ଭୀରଟି ଶଙ୍କର ଙ୍କୁ ଛାଡି ଦେଇଥିଲା। ଏହି ଘଟଣାର କିଛିଦିନ ପରେ।ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ ସନ୍ୟାସ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।

ସେ ଗୃହ ତ୍ୟାଗ କରିବା ସମୟରେ ତାଙ୍କ ମାଆ ବହୁତ ଦୁଃଖିତ ହୋଇଥିଲେ। ମାତାଙ୍କୁ ଦୁଃଖିତ ହେବାର ଦେଖି ଶଙ୍କରା କହିଥିଲେ କି ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ସ୍ମରଣ କରିଵ ମୁଁ ସେତେବେଳେ ତୁମ ପାଖରେ ଆସି ପହଞ୍ଚି ଯିବି ।ତୁମର ଅନ୍ତିମ ସମୟରେ ପୁତ୍ର ର ସମସ୍ତ ଦାୟିତ୍ବ ପୂରଣ କରିବି। ଏତିକି କହି ସେ ମାଆଙ୍କ ଠାରୁ ଅନୁମତି ଆଣି ଗୃହ ତ୍ୟାଗ କରି , ନର୍ମଦା ନଦୀ କୂଳରେ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ପାଦରେ ଶରଣରେ ରହିଥିଲେ ।ଗୁରୁ ଙ୍କ ଠାରୁ ଯୋଗଶିକ୍ଷା ଯୋଗ ବିଦ୍ୟା ଶିକ୍ଷା କଲା ପରେ ,ଶଙ୍କର କାଶୀ ଯାଇ ଅଦ୍ୱିତ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ ପ୍ରଚାର କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।ଶଙ୍କର ମହାନ୍ ବାଣୀ ଶୁଣି ବହୁତ ଲୋକ ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟତ୍ୱ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।

ଏକଦା ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ ଜଣେ ଚଣ୍ଡାଳ ସହ ସାକ୍ଷାତ ହୋଇଥିଲା ।ସେ ସମୟରେ ଜାତିଗତ ଛୁଆଁ ଅଛୁଆଁ ଭାବ ନା ଟିକେ ଅଧିକ ଥିଲା । ଲୋକମାନେ ଚଣ୍ଡାଳକୁ ଛୁଇଁବାକୁ ବାରଣ କରୁଥିଲେ। ସେ ଚାଣ୍ଡାଳ ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନ ଥିଲା କି ଆତ୍ମା ତ ସର୍ବବ୍ୟାପି ନିଷ୍କ୍ରିୟ , ଶୁଦ୍ଧ ।ସେ କେମିତି ଅଶୁଦ୍ଧ ହୋଇପାରିବ। ସେଦିନ ଚଣ୍ଡାଳକୁ ସଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ ଗୁରୁ ମାନିଥିଲେ ।କୁହାଯାଏ କି ସେ ଚଣ୍ଡାଳ ନିଜେ ଶଙ୍କର ଭଗବାନ ଥିଲେ।

ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ ହରିଦ୍ୱାରା ବଦ୍ରୀନାଥ ଋଷିକେଶ ଆଦି ସ୍ଥାନକୁ ପଦଯାତ୍ରା କରି ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ ପ୍ରଚାର କରିଥିଲେ ।ଏହି ସମୟରେ।ମହୋସ୍ମତି ନଗର ଆଜିକାର ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶର ବିଶିଷ୍ଟ ବିଦ୍ୱାନ ମଣ୍ଡଳୀ ମଣ୍ଡନ ମିଶ୍ର ଯେ କି ଜଣେ ଗୃହସ୍ଥ ବିଦ୍ୱାନ ପଣ୍ଡିତ ଥିଲେ ତାଙ୍କ ସହିତ ତର୍କ ଶାସ୍ତ୍ର ଆଲୋଚନା ହେଇଥିଲା । ସେଠାରେ ଅଦ୍ୱୈତବାଦର ପ୍ରଚାର କରି ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ ସାରା ଭାରତରେ ପଦ ଯାତ୍ରା କରିଥିଲେ ।ସେ ତାଙ୍କ ଶରୀର ଛାଡ଼ିବା ପୂର୍ବରୁ ବହୁ ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନ ବର୍ଦ୍ଧକ ଗ୍ରନ୍ଥମାନ ରଚନା କରିଥିଲେ ।ସେ ଗୁଜୁରାଟର ଦ୍ୱାରିକାଠାରେ ଶାରିକା ମଠ, ପୂର୍ବର ଓଡିଶା ରେ ପୁରୀରେ ଗୋବର୍ଦ୍ଧନ ମଠ ,ଉତରାଖଣ୍ଡରେ ବଦ୍ରିନାଥରେ । ମଠ ଦକ୍ଷିଣରେ ରାମେଶ୍ୱର।ଶୃଙ୍ଗ ମଠ ସ୍ଥାପନା କରିଥିଲେ।

ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ ଙ୍କ ଅଲୌକିକ ଶକ୍ତି

ତାଙ୍କ ପିଲା ବେଳର ଗୋଟେ ଘଟଣା ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ମା ବହୁତ ତାଙ୍କୁ ବହୁତ ଭଲ ପାଉଥିଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ମାଆଙ୍କୁ ବହୁତ ଭଲ ପାଉଥିଲେ ।ତାଙ୍କ ମାଆଙ୍କର ବୟସ ଅଧିକ ହେତୁ ନଦୀକୁ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଯିବା ପାଇଁ ସେ ଅସମର୍ଥ ହୋଇପଡ଼ିଥିଲେ ମାଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ନଦୀର ଗତି ପରିବର୍ତ୍ତନ କରି ତାଙ୍କ ଘର ନିକଟକୁ ଆଣିଥିଲେ।

ଏକଦା ଗ୍ରାମ ରେ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା ସମୟରେ ଜନୈକ ଦରିଦ୍ର ବୃଦ୍ଧଙ୍କର ଦ୍ୱାର ରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ ।ସେ ବୃଦ୍ଧାଙ୍କ ପାଖରେ ଅନ୍ନ ର ଗୋଟିଏ ଦାନା ବି ନଥାଏ ।ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ଘରେ ଥିବା ଗୋଟିଏ ଅଁଳା ଫଳ ଆଣି ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଇ ,ଦୁଃଖ ପ୍ରକାଶ କରି କହିଥିଲେ ଏତଦ୍ବ୍ୟତୀତ ଭିକ୍ଷା ଦେବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଆଉ କିଛି ବି ନାହିଁ। ଶଙ୍କର ଯେ ସେହି ସମୟରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଙ୍କୁ ପ୍ରାଥନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ସେଇ ବୃଦ୍ଧାଙ୍କୁ ମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର କୃପା ପ୍ରାପ୍ତ କରାଇଥିଲେ।

ଆହୁରି ମଧ୍ୟ ନିଜ ଶରୀର ତ୍ୟାଗ କରି ରାଜାଙ୍କର ଶରୀରରେ ପ୍ରବେଶ କରି କାମ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ଶିକ୍ଷା କରିବା ଘଟଣା ମଧ୍ୟ କିଛି ଗ୍ରନ୍ଥରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ଏହିପରି ବହୁ ପ୍ରତିଭା ସେହି ମାନବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଦିଗୁରୁ ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ ଙ୍କ ପାଖରେ ଥିଲା ।

କେବଳ 32 ବର୍ଷ ଆୟୁଷରେ ପୃଥିବୀର ପୃଷ୍ଠ ରେ ବହୁ ହିନ୍ଦୁଧର୍ମର ଏକ ମଜବୁତ ଖୁଣ୍ଟ ସାଜି ଅବହେଳିତ, ବିକୃତ ହୋଇଥିବା ଧର୍ମିୟ ଧାରଣକୁ ସୁଦୃଢ କରିବା ସହିତ ବହୁତ ଅଲୌକିକ ଘଟଣାମାନ ଘଟାଇ ସାରା ଭାରତରେ ସମସ୍ତ ସନାତନୀମାନଙ୍କ ମନରେ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ସ୍ଥାନ ର ଅଧିକାର ହୋଇ ପାରିଥିଲେ। ଆଜିବି ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯାଇଥିବା ମଠମାନ ରହିଛି ଏବଂ ତାଙ୍କ ଧର୍ମ ଧାରଣା ଜୀବିତ ରହିଛି ଆମମାନଙ୍କ ମନରେ।

ବ୍ରହ୍ମ ସତ୍ୟ ଅନନ୍ତ ନିରାକାର ଏହି ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ବରୂପ ଏହା ସମସ୍ତ ବିଷୟ ଠାରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ଆତ୍ମା ବ୍ରହ୍ମର ଏକ ଅଂଶ ଏହି ବ୍ରହ୍ମ ରୁ ଆସିଥାଏ ଓ ବ୍ରହ୍ମ ନହେଲେ ନହୁଏ ମୁହଁ ମାୟାଗ୍ରସ୍ତ ହୁଏ ଜଗତ ଭ୍ରମିତ ହେଉଛି ତାଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରଚାରିତ ଅଦ୍ୱୈତ ବେଦାନ୍ତ ସାରା ବିଶ୍ୱରେ ଆଦୃତ ହୋଇଛି।

ଓଡ଼ିଶାର ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର ପୁରୀରେ ଗୋବର୍ଦ୍ଧନ ମଠରେ ରହି ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ସହାୟକ ଅତୁଟ ବନ୍ଧନରେ ବାନ୍ଧିହୋଇଥିଲେ ଆଜିବି ତାଙ୍କ ରଚିତ ଜଗନ୍ନାଥ ଅଷ୍ଟକ କୋଟିକୋଟି ଓଡିଆମାନଙ୍କର ଅତିପ୍ରିୟ ହୋଇରହିଛି।

କଦାଚିତ୍ କାଳିନ୍ଦୀ ତଟ ବିପିନ ସଙ୍ଗୀତ କରବୋ,

ମୁଦା ଭୀରୀ ନାରୀ ବଦନ କମଳା ସ୍ଵାଦ ମଧୁପଃ ।

ରମା ଶମ୍ଭୁ ବ୍ରହ୍ମ ମରପତି ଗଣେଶାର୍ଚ୍ଚିତ ପଦୋ,

ଜଗନ୍ନାଥ ସ୍ବାମୀ ନୟନ ପଥ ଗାମୀ ଭବତୁମେ।।

ଲିଳା ମୟୀ ଦାଶ

କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା

ଆଦିଗୁରୁ ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ।

Adi guru sankaracharjya