କେହି କହନ୍ତି, ଏ ଦୁନିଆ ଏକ ରଙ୍ଗ ମଞ୍ଚ ଏବଂ ସମସ୍ତେ ଏଠି ଜଣେ କଳାକାର। କେହି କହନ୍ତି, ଜୀବନ ଟା ଏକ ପାଣି ଫୋଟକା ଭଳି। ହଁ ହେଇଥିବ ନିଶ୍ଚୟ। କାରଣ ମହତ ବାଣୀ ଯେ ବର୍ଷ ବର୍ଷର ଅନୁଭୂତି, ଜୀବନ ବଞ୍ଚିବାର ଜିଜ୍ଞାସା ତଥା ଘଟିଥିବା ଘଟଣା ସହ ଜଡ଼ିତ। ଆଜି ର ଦିନରେ ୨୦ବର୍ଷ ର ସମୟ କୁ ମୁଁ ତୁଳନା କରି ପାରେନି ଏକ ପାଣି ଫୋଟକା ସହ। ତୁଳନା କରିପାରିନି ନିଜ ଦୁନିଆକୁ ଏକ ରଙ୍ଗ ମଞ୍ଚ ସହ। ହୁଏତ ସମ୍ଭବ ହେଇପାରେ ଆଗାମୀ ଭବିଷ୍ୟତ ରେ।

ରଙ୍ଗ ମଞ୍ଚ ରେ ହସ କାନ୍ଦ ହେଇପାରେ ଛଳନା , ହେଇପାରେ ଅଭିନୟ ହେଲେ ସତ ଜୀବନରେ ଏ କଳା ପ୍ରଦର୍ଶନ ଯେ କେତେ ମୂଲ୍ୟ ଆଦାୟ କରେ ତାର ହିସାବ ନାହିଁ। ଏଠି ମୁହଁରେ ହସ ଫୁଟିବା ପଛରେ ଥାଏ ପରିଶ୍ରମ, ନିଷ୍ଠା, ତ୍ୟାଗ , ବଳିଦାନ ଏବଂ ଆଗ୍ରହର ଭାର। ଗୋଟେ ଟୋପା ଲୁହ ପଛରେ ଲୁଚି ରହି ଯାଏ ହଜାର ହଜାର କାହାଣୀର ଦୁଃଖଦ ପରିଣାମ।

ରଙ୍ଗ ମଞ୍ଚର କାହାଣୀ ର ଅନ୍ତିମ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ନିର୍ଭର କରେ ଲେଖକ ମୁନ ରେ। ହେଲେ ଜୀବନ ର ଅନ୍ତିମ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଯେ କାହା ହାତ ରେ ତାହା ଆଜି ଯାଏଁ ଅନିଶ୍ଚିତ। ହେଲେ ମଣିଷ ଆମେ। ବିଶ୍ୱାସ ଓ ଭରଷା କୁ ନେଇ ଆମେ ବଞ୍ଚି ରହିଛନ୍ତି। ରାସ୍ତା ରେ ଦୁର୍ଘଟଣା ହଉ ହଉ ବଞ୍ଚିଗଲେ ପାଟି ରୁ ବାହାରି ଯାଏ ଆମ ବିଶ୍ବାସ ର ନାମ। ଯେମିତି କି, “ ହେ ପ୍ରଭୁ !! ବଞ୍ଚିଗଲି। ” ଭରସା ସେଇ ଅଦୃଶ୍ୟ ଶକ୍ତି ଉପରେ ଯେ ସେ ରକ୍ଷା କରିଦେଲେ। ହେଲେ କଣ ସତରେ ସେ ଏସବୁ ର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି?! ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଲାଗେ ସେ ଗୋଟିଏ ଶକ୍ତି ଉପରେ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଜୀବ ଙ୍କ ର ଭରସା, ସେ ହିଁ ପରିଚାଳନା କରେ ରେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ କୁ, ସେ ହିଁ ସୃଷ୍ଟି କରେ, ସେ ହିଁ ପାଳନ କରେ ଏବଂ ସଂହାର ବି ତା ହାତରେ। ବଡ଼ ବିଚିତ୍ର ତାର ଲୀଳା। ଏତେ ସବୁ ଚିନ୍ତା ପରେ ମନରେ ଆସେ ଆମେ ତ ଛାର ମନୁଷ୍ୟ। କଣ ବା ଆମର ଶକ୍ତି, ଯାହାକୁ ଭାବିଲା ବେଳେ ତାର ଶେଷ ମିଳେନି, ସେ ସେହି ଅନନ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ର କର୍ତ୍ତା ଧର୍ତା।

ବେଳେ ବେଳେ ଲଗେ ଏ ଜୀବନ ରୂପକ ଦରିଆ ବହୁତ୍ ଲମ୍ବା ଏଵଂ ଗଭୀର, ଏକ ଇଂଲିଶ ଚାନେଲ ଭଳି। ରାସ୍ତା ପାଖାପାଖି ୨୦ ମାଇଲ ଏବଂ ତାପମାତ୍ରା ଶୂନ୍ୟତା ରୁ କିଛି ନିମ୍ନ ରେ। ପାର କରିବା ଯେମିତି ଅସମ୍ଭବ। ଏବଂ ଏଥିରେ ଆସୁଥିବା ଢେଉ ରୂପକ ଘଟଣା ଯେମିତି ମୋ ଜୀବନ ରୂପକ ଦରିଆରେ ଆଣିଦିଏ ପ୍ରତି ଥର ଏକ ନୂଆ ସୁନାମି ଏକ ନୂତନ ରୂପ ରେ।

ମୁଁ ଆଜି ଏକ ଏମିତି ସମୟ ରେ ଉପସ୍ଥିତ, ଯେଉଁଠି ଜୀବନ କୁ ତୁଳନା କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଶଦ୍ଦ ର ଆଶାରେ ହୁଏତ ଆଉ ଚାଳିଶ ବର୍ଷ ବିତି ଯିବ ଏଵଂ ଷାଠିଏ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଉପନୀତ ହେବା ପରେ ହୁଏତ ଏଠି ଦରିଆ ବି ପାଲଟିବ ରଙ୍ଗ ମଞ୍ଚ ରେ ଏଵଂ ନାବିକ ବି ହେବ କଳାକାର। ତଫାତ କିଛି ସମୟର, ଅପେକ୍ଷା କିଛି ଅନୁଭୂତିର।

ଏଇ ବୋଧେ ଜୀଵନ....

ଦରିଆ ବି ପାଲଟିବ ରଙ୍ଗ ମଞ୍ଚ ରେ ଏଵଂ ନାବିକ ବି ହେବ କଳାକାର !!