ସେଦିନ ସକାଳ ୭ ଟା ବାଜି ୧୫ ମିନିଟ ରେ ପୁରୀ ଇଣ୍ଟର୍ସିଟି ଟ୍ରେନ ରେ ବାଲେଶ୍ୱର ରୁ ଉଠିଲି। ସିଟ୍ ରେ କିଛି ସମୟ ବସି ପ୍ରତିଭା ରାୟଙ୍କ ବହି ଟେ ଖୋଲି ପଢ଼ୁ ପାଧୁ କିଛି ଶବ୍ଦ ବି ଲେଖି ରଖିଥିଲି ମୋବାଇଲ ରେ। ମୋ ମନ ର ମିଶ୍ରିତ ଭାବନା କୁ ଏଇ କିଛି ଶବ୍ଦ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରକାଶ କରି ତମକୁ ଚିଠି ଟିଏ ଲେଖିବି ବୋଲି।

ଠିକ୍ ସେଇ ସମୟ ରେ ଦଲକାଏ ପବନ ମୋ ମୁଁହ ସାରା ଅଜାଡ଼ି ହେଇଗଲା।। କେଶ ସବୁ ଦୋହଲି ଗଲା ଆଉ ଶରୀର ଶିହରୀ ଉଠିଲା, ଯେମିତି ଲାଗିଲା ତମେ ମୋ ପଛ ଆଡେ ଆସି ଠିଆ ହୋଇଛ ଆଉ କହୁଚ ପ୍ରଜ୍ଞା ଟିକେ ବିଶ୍ରାମ ନିଅ, ମୁଁ ଏଇଠି ଅଛି , ବହୁତ୍ ସମୟ ନେଇ ଆସିଚି ମୁଁ ସବୁ କିଛି ଶୁଣିବି। ମୋ ଆଖି ଟା କାଇଁ କେଜାଣି ଆପେ ଆପେ ମୁନ୍ଦି ହେଇଗଲା ଆଉ ସିଟ୍ କୁ ଆଉଜି ମୁଁ ବି ଟିକେ ଝାପସା ନିଦ ରେ ଢଳି ପଡ଼ିଲି। ଆଉ ଭାବି ହଉଥିଲି ତମକୁ ପ୍ରଥମ କରି ଦେଖା କରି ଯାଉଛି, ଚିଠି ରେ ମନ କଥା ଲେଖିବି ନା ଓଠ ରେ ହିଁ ସବୁ କଥା ପ୍ରକାଶ କରିବି।

ଯଦି କିଛି ଭୁଲ ହେଇ ଯାଏ ତମେ କଣ ସେ ସବୁକୁ ଅପଭ୍ରଂଶ କରି ମୋ ସହିତ ଆଗକୁ ବଢିବ?

ପ୍ରଥମ କରି ଦେଖା ହେଲେ ମୋତେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିନେବ ନା ହାତ କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି ଅପେକ୍ଷା କରିବ, ମୁଁ କେବେ ମୋ ଆଡୁ ତମକୁ ଆଉଜେଇ ନେବି।? ଅଥବା ମୁଁ କେବେ ନୀରବରେ ତମକୁ ଇଶାରା କରିବି ଆଉ ତମେ ଧର୍ଯ୍ୟ ର ସହକାରେ ମୋତେ ବୁଝିଯିବ...!

ଏତିକି ଭାବୁ ଭାବୁ ମୁଁ ଭୁବନେଶ୍ଵରର ରେଲୱେ ଷ୍ଟେସନ ରେ ପହଞ୍ଚିଲି। ଆଉ ତରବରରେ ଓହ୍ଲେଇ ଅଫିସ ଅଭିମୁଖେ ବାହାରିଗଲି। ସେଦିନ ପହିଲି ରଜ ଥିଲା, ଅଫିସ ରେ ବହୁତ୍ ସୁନ୍ଦର୍ ଭାବରେ ପାଳନ ହୋଇଥିଲା ରଜ । ମୁଁ ହାଲ୍କା ହଲିଦିଆ ରଙ୍ଗ ର କୁର୍ତ୍ତା ଟେ ପିନ୍ଧି ଥିଲି, ଆଖିରେ ଗାଢ଼ କଜ୍ଜଳ ସହିତ ହାଲ୍କା ଲାଲ୍ ଲିପଷ୍ଟିକ ଲଗେଇଥିଲି। ମୋର କିଛି ଜଣ ସହ କର୍ମୀ କେତୋଟି ତରିଫ୍ ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ ମୋ ପରିପାଟୀ କୁ ଦେଖି। ହେଲେ ମନ କଣ ନିଜ ମଣିଷ ଠାରୁ ପ୍ରଶଂସା ନ ଶୁଣିଲା ଯାଏ ଆଉ କାହା କଥା ରେ କଣ ସେ ମାନେ ??

ଦେଖୁ ଦେଖୁ ଅପରାହ୍ନ ୫ଟା ବି ହୋଇଗଲା, ଅଫିସ୍ ବି ସୁରୁଖୁରୁରେ ସରିଗଲା। ବାସ୍ ଠିକ୍ ସେଇ ସମୟରେ ତମ କଲ୍ ଟି ମୋ ମୋବାଇଲ ରେ ବାଜି ଉଠିଲା। ମୁଁ ଚମକି ପଡ଼ିଲି, କାରଣ ତମେ କହିଥିଲ ରବିବାର ଦିନ ଦେଖା କରିବ ବୋଲି। ତା ପରେ ଟିକେ ଭାବିକରି କଲ ଟିକୁ ଉଠାଇଲି, ଆଉ ତମେ କହିଲ ପ୍ରଜ୍ଞା ଟିକେ ବାହାରକୁ ଆସିବକି ଆଉ ମୁଁ ବାହାରକୁ ଗଲି, ___ ବାସ କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ରହିଗଲା, ପବନ ତରୋ ଦିଗ ବଦଳାଇ ନେଲା, ଆଉ ଅସ୍ତଗାମୀ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଟା ଆପେ ଆପେ ନାଲ ହୋଇ ଉଠିଲା।

ଆଉ ତମର ମୋର ପ୍ରଥମ କରି ଦେଖା ହେଲା...

ଲଜେଇଥିଲି, ଝାଉଁଳି ଥିଲି ମନ ପ୍ରାଣ ହୃଦୟ କଣ ଯେ ସବୁ ହୋଇଗଲା ବୁଝା ପଡ଼ିଲାଣି।

କିନ୍ତୁ ତମକୁ ଦେଖିଥିଲି ଟିକେ ପାଖରୁ ବହୁତ୍ ପାଖରୁ। ସେଇଠୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଆମ ସମ୍ପର୍କ ର ସୂତା ଖିଅ। କିଛି ବର୍ଷ ଏମିତି କେତେ କେତେ ରାଗ ଋଷା ଆଉ ଭଲ ପାଇବାରେ ହଜି ଯାଇଛି। କିନ୍ତୁ ଏବେ ନୂତନ ସଂଘର୍ଷ ରେ ଜୀବନ ଚଳୁଛି। ପ୍ରେମ ରେ ସଂଘର୍ଷ... ପ୍ରେମକୁ ପାଇବାରେ ସଂଘର୍ଷ। ପ୍ରେମ ପାଇଁ ହଜିବାରେ ସଂଘର୍ଷ। ପ୍ରେମ ରେ ଜାତିପ୍ରଥା ର ସଂଘର୍ଷ। ଆମ ମଣିଷ ସମାଜ ର ଏଇ ନିୟମ କୁ ଭାଙ୍ଗି ଆଗକୁ ବଢିବାର ସଂଘର୍ଷ। କାରଣ ଏଇ ସମାଜ ର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ମୁଁ ଥିଲି ନିଚ ଜାତିର ଆଉ ସେ ଥିଲେ ଉଚ୍ଚ ଜାତିର। ତାଙ୍କ ଘରେ ରୋକଠକ ମନା କରିଛନ୍ତି ଏ ସମ୍ପର୍କ କୁ ଆଗକୁ ବଢାଇବାକୁ ଆଉ ଆମ ଘରେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କ ର ନା ଛଡ଼ା ହଁ ନାହିଁ।

ହେଲେ ଦୁହେଁ ଦୁଇଜଣ ଙ୍କ ବିନା ବଞ୍ଚିବା ଟା ନିହାତି ଯେ ଅସମ୍ଭବ ଏଇ କଥା ଟା କହିଲେ ମଧ୍ୟ କେହି ବୁଝିବେ ନାହିଁ।

ହେ ମହାପ୍ରଭୁ ଏମିତି କାହିଁକି ହେଉଛି,

ଡାକ୍ତରଖାନା ରେ ରକ୍ତ ମାଗିବା ପୂର୍ବରୁ ତ କେହି ଜାତି ବର୍ଣ୍ଣ ଧର୍ମ ଲିଙ୍ଗ ପଚାରୁନାହାନ୍ତି। ହେଲେ ଗୋଟିଏ ସୁନ୍ଦର ସମ୍ବଦ୍ଧ ଗଢି ଉଠିବ ପୂର୍ବରୁ ଏତେ ବାଛ ବିଚାର କଣ ପାଇଁ ??? ମହାପ୍ରଭୁ ବି ମୁସଲମାନ ଭକ୍ତ ସାଲବେଗ ଙ୍କ ଠୁ ନଡ଼ିଆ ନେଇଥିଲେ ତାଙ୍କ ଭକ୍ତି ରେ ବିହ୍ୱଳ ହୋଇ! ଆମେ ତ ଛାର ମଣିଷ ମାତ୍ର।

ଜାତିର କାନ୍ଥ ଡେଇଁବା ସହଜ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରେମ ଯେ ସତ୍ୟ,ପବିତ୍ର ଏହା କଣ କିଏ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା। ଭବିଷ୍ୟତ ଏବେ ବି ଅନ୍ଧାରରେ , ଜଣା ନାହିଁ ଏଇ ସମାଜ ମୋତେ କେବେ ସ୍ଵିକୃତି ଦେବ ମୋର ପ୍ରେମକୁ ବାହାଘର ରୂପକ ପବିତ୍ର ବନ୍ଧନରେ ବାନ୍ଧିହେବା ପାଇଁ।

- ପ୍ରଜ୍ଞା

ଏଇ ଜୀବନ ପଥରେ

ସମାଜ ର ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ: ପ୍ରେମ ଓ ଜାତିପ୍ରଥା