"ଅଇଲା କଳାପାହାଡ" ର ଭୟାବହ ସ୍ମୁର୍ତି ଓ ସେହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ବିଶର ମହାନ୍ତିର ଅକୁତୋବୟତାର କାହାଣୀ ! ଏସବୁ ଅବଶ୍ୟ ଏକ ଉପକଥାରେ ପରିଚିତ ହେଲାଣି; ମାତ୍ର ସେଦିନ ଓଡିଶାର କୋଣେ କୋଣେ ତାହା ପ୍ରଳୟର ଆତଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା ! ସେଦିନ ମଧ୍ୟ ଓଡିଶାର ଅଭିଶପ୍ତ ଇତିହାସରେ କ୍ଷୁଦ୍ର ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ ନୀଚ ବିଶ୍ୱାସଘାତକତାରେ ଦେଶଦ୍ରୋହର ଛୁରିକା ପୁଣି ଥରେ ଉତ୍ତୋଳିତ ହୋଇଥିଲା ! ସେଦିନ ରାଜୁ ଖାଁ କଳାପାହାଡର କରାମତିରେ ନୁହେଁ ସାରଙ୍ଗଗଡର ଦୂର୍ଗପତି ରାମଚନ୍ଦ୍ର ଭଞଙ୍କ ହୀନ ଆତତାୟିତାରେ ଗଜପତି ସୁହାଗିନୀ ଓଡିଶାର ଇତିହାସରେ ଦୂର୍ଭାଗ୍ୟର ଯବନିକା ନଇଁ ଆସିଥିଲା !

କଳା ପାହାଡର ଖଡ୍ ଗାଘାତରେ ହେଲେ ଶେଷ ଗଜପତି ମୁକୁନ୍ଦଦେବ ଲଢି ଲଢି ପ୍ରାଣ ଦେଇଥାନ୍ତେ ! ମାତ୍ର ଇତିହାସର ବିଡମ୍ବନାରେ ଆତତାୟୀ ରାମଚନ୍ଦ୍ର ଭଞଙ୍କ ପଛଆଡୁଆ ଝୁରାଭୁଷାରେ ମୁକୁନ୍ଦ ଦେବ ଶେଷ ନିଶ୍ୱାସ ତ୍ୟାଗ କଲେ ! କଟକ ଅଧିକାର ପରେ କଳାପାହାଡ ପୁରୀ ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ରରେ ପୀଢ କରି ମାଡି ରହିଲା ! ପରିଛା ଦିବ୍ୟସିଂହ ପଟ୍ଟନାୟକ ମନ୍ଦିର ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ ଓ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଲାଞ୍ଚନା ସୁନିଶ୍ଚିତ ଜାଣି ଦେବବିହ୍ରହମାନଙ୍କୁ କଞ୍ଚନଈ ବାଟେ ଚିଲିକା ମୁହାଣରେ ଛପାଲି ହାତୀପଡାକୁ ନେଇ ସେଠାରେ ପାତାଳୀ କରି ରଖିଥିଲେ ! ମାତ୍ର ଦାନ ପାହାନ୍ତସିଂହ ଠାରୁ କଳାପାହାଡ ତାହାର ସନ୍ଧାନ ନେଇ ସେଠାକୁ ଯାଇ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଠାବ କଲା ! ତାପରେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସେଠାରୁ ହାତୀରେ ପକାଇ ଗୌଡଦାଣ୍ତରେ ବୋହି ନେଲା ! ହିନ୍ଦୁ ଜଗତର ମଉଡମଣିଙ୍କୁ କାଠଖଣ୍ତ ପରି ଜାଳି ପୋଡି ପାଉଁଶ କରିଦେବାପାଇଁ !

ଅଖ୍ୟାତ ଅଜ୍ଞାତ ବିଶର ମହାନ୍ତି କିନ୍ତୁ ସେଦିନ ଗୌଡଦାଣ୍ତରେ ପଠାଣ ଫଉଜଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଛୁଟିଥିଲା କ୍ଷୁଧିତ ଭିକ୍ଷୁକପରି ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ବାଟ ଧରି ! ପିନ୍ଧାରେ ଗେରୁଆ ଆଲଖାଲ୍ଲା ବେକଠାରୁ ଛାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଓହଳିଥିଲା ଗୋଟାଏ ପଖଜ , ମୁଣ୍ତରେ ଗୁଡାହୋଇଥିଲା ଖଣ୍ତେ ନାମାବଳୀ ଓତା ! ମଢିଆ ହାଡିଗିଳା ଚେହେରାର ମଣିଷ, ଜଣାଣ ପଦେ ପଦେ ଗାଇ ସେ ମନଖୁସିରେ ବାଟ ଚାଲିଥିଲା...

ଚାହାଁ ଶୂନ୍ୟଦେହୀ ହେଲେ ଶୂନ୍ୟରେ

ଶୂନ୍ୟ ଦେଉଳରେ ପହଡ ପଡିଛି

ଶୂନ୍ୟରେ ଲାଗିଛି ଲୀଳାରେ

ମନ ଚାହାଁରେ !

ବିଶର ମହାନ୍ତି ପ୍ରତି ପଠାଣ ଇସ୍ କରମାନଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ନଥିଲା ! ଗୌଡର କେଉଁ ଆଉଲ ଅଥବା ବାଉଲ ବୈଷ୍ଣବ ଘରମୁହାଁ ଫେରୁଥିବ ଭାବି, ବିଶର ମହାନ୍ତି ପ୍ରତି ସେମାନଙ୍କର କୌଣସି କୌତୁହଳ ନଥିଲା ! କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ବିଶର ମହାନ୍ତିକୁ ଜାଣିଥିଲେ ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ଭିତରେ ପଚରାପଚରି ହେଉଥିଲେ ! ବିଶର ମହାନ୍ତିଟା କଣ ପାଗଳ ହୋଇଗଲା ?'

ବିଶର ମହାନ୍ତି ଯେତେବେଳେ ଭଜନ ବୋଲୁନଥିଲା ସେତେବେଳେ ସେହି ବିରତି ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶୁଣାଇ ଶୁଣାଇ ପାଗଳ ମନକୁ ମନ ବକିବା ପରି କହି ଚାଲିଲା- ଏଇ ମଧ୍ୟ ସେଇ ଇଛାମୟ ଶୂନ୍ୟପୁରୁଷ ଇଛା ହେ ! ନିଜ ଇଛାରେ ନିଜେ ଚମଦଉଡିରେ ବନ୍ଧାହୋଇ ହାତୀପିଠିରେ ଲଦାହୋଇ ଗୌଡଦାଣ୍ତରେ ଘୋଷଡା ହୋଇ ଯାଉଛନ୍ତି ! ପୁଣି ଯେଉଁଦିନ ଇଛାମୟଙ୍କର ଇଛା ହେବ ସେ ଫେରିବେ !" ତାପରେ ପାଗଳ ପରି ପଖୋଜ ପିଟି ସେ ପଦ ବୋଲୁଥିଲା....

ଶୂନ୍ୟମୟ ପୁରେ ଚହଳ ଉଠୁଛି

ଅନାହତ ଧ୍ୱନି ନାଦରେ

ମନ ଶୁଣରେ !"

ବିଶର ମହାନ୍ତିର ପଖୋଜ ପିଟିବା ଓ ପଦ ବୋଲିବାର ଅଭୁତ ଭଙ୍ଗୀରେ ଦେଖଣାହାରିମାନେ ସେହି ଚରମ ଦୁଃଖପୁର୍ଣ୍ଣ ମୂହୁର୍ତ୍ତରେ ସୁଦ୍ଧା ହସ ଚାପି ନ ପାରି କୁହାକୁହି ହେଉଥିଲେ- ନାଃ ବିଶର ମହାନ୍ତିଟା ବଦ୍ଧପାଗଳ ହୋଇଗଲା !

ମାତ୍ର ତାପରେ ଦେଖଣାହାରିମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ପୁଣି ଫେରିଯାଉଥିଲା ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଉପରକୁ, ହାତୀ ପିଠି ଉପରେ ଚମଦଉଡିରେ ବନ୍ଧା ହୋଇ ଜଗନ୍ନାଥ ଗୌଡଦାଣ୍ତରେ ବୁହା ହେଉଥିଲେ ! ଓଡିଶାର ଇଷ୍ଟଦେବ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଚରମ ନିର୍ଯାତନା ଆଖିରେ ଦେଖି ଲୋକେ ଯେପରି ଆଫଗାନ୍ ଶକ୍ତିର କରାମତି ବେଶ୍ ବୁଝିପାରିବେ, ସେଥିପାଇଁ ନିତାନ୍ତ ଅଶୋଭନୀୟ ଭାବରେ ବିଗ୍ରହମାନଙ୍କୁ ହାତୀପିଠିରୁ ଝୁଲାଇ ରଖାଯାଇଥିଲା ! ହାତୀ ଆଗରେ ଓ ପଛରେ ଲସ୍କରମାନେ ଚାଲିଥିଲେ ' ଆଲ୍ଲା ହୋ ଆକବର୍' ଧ୍ୱନୀ ଦେଇ ...!

ଅଇଲା କଳାପାହାଡ ଭାଗ ୧

ଅଇଲା କଳାପାହାଡ ଭାଗ ୧