ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ କ୍ରୋଧେ ଜଗା ହୋଇ ଆହତ,

ବାହୁଡିବା ପାଇଁ ସେ ମୋଡିଲେ ରଥ

==============================

ହରଙ୍କ ସାକ୍ଷୀରେ ହରିଙ୍କୁ ବରିଲେ

ହରି କରିଲେ ହରଣ,

ବାସର ରାତିରେ ଲଜ୍ଜ୍ୟାହୋମ ପରେ

ସ୍ନାନେ ଜ୍ୱରରେ ପୀଡନ।

ପନ୍ଦର ଦିନରେ ପ୍ରଥମ ଦେଖାକୁ

କେତେ ଉତ୍କଣ୍ଠା ଓ ଉଦ୍ ବେଳିତ,

ନ ଜଣାଇ କିଛି ଗଲେ ଯେ ମୁରୁଛି

କଢି ନନ୍ଦିଘୋଷ ରଥ।

ଅନ୍ତରରେ କୋହ,ନେତ୍ରକୋଣେ ଲୁହ

ଏତେ ଯେ ଦାରୁଣ ଦୁଃଖ,

ବାହାରର ବାଡେ ଶ୍ରୀଦେବୀ ସମ୍ମୁଖେ

ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଡାଲାରେ ଯେ ଖୁଦ।

କଳମ ଶାଗକୁ ବଡି,ମୁଗ ଗଣ୍ଡେ

ଧନ୍ୟ ପ୍ରଭୁ ଧନ୍ୟ ତୁମେ,

ସାରା ସଂସାରର ପଡିଦାତ୍ରୀଙ୍କର

ଏହା ଲେଖା କି କରମେ?

ନବ ବିବାହିତା ଅବଗୁଣ୍ଠନରେ

ମନେ ଅଭିମାନ ରୋଷ

ଚିନ୍ତା ଚେତନାରେ ସଂଦେହୀ ମନରେ

ଭରିଗଲା କେତେ ବିଷ।

ଷୋହଳ ସହସ୍ର ଗୋପରେ ରମଣୀ

ଦ୍ୱାରିକାରେ ଶହେ ଆଠ,

ଏତେ ରମଣୀଙ୍କୁ ପ୍ରେମେ ବାନ୍ଧିଲା ଯେ

ଲକ୍ଷ୍ମୀରେ କି ଅବା ଆଶ ?

ରସରାଜ ମହାରାସ ପାଇଁ ଅଷ୍ଟ

ସଖୀଙ୍କୁ ବାଣ୍ଟିବେ ରସ,

ସମ୍ମତି ନ ନେଇ ପରିବାରର ଯେ

ଭୋଗୁଛି ମୋ କର୍ମଦୋଷ।

ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ରର ଅଧୀଶ୍ୱରୀ ବିମଳାଙ୍କୁ

ଅଦେଖା ଦୁଃଖ ଜଣାଇ,

ଧରି ମୋହଚୂର୍ଣ୍ଣ ମନ ଯେ ଊଦ୍ ବିଗ୍ନ

ପ୍ରଭୁ ପାଖେ ଯିବା ପାଇଁ।

ବନକଲାଗିରେ ମୁଖ ଚମକରେ

ବାସ ଫୁଲରେ ଶୃଙ୍ଗାର,

ମନ ଯେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଯେପରି ଲୋଭିବ

ସେପରି ସେ ଅଳଙ୍କାର।

ପାଟ୍ଟ ପରିଧାନ,ଅଗୂରୁ ଚନ୍ଦନ

ବାସ ଶରୀରେ ଲଗାଇ,

ସବୁ କଥା ଜାଣି ପ୍ରଭୁ ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ

ପଠାଇ ଦହି ମଣୋହୀ।

ଦୁର୍ବାକ୍ଷତ ବନ୍ଦାପନା ପରେ ପ୍ରଭୁ

ପାଖେ ପହଞ୍ଚିବାପରେ,

ଓଷ୍ଠ ପାଖରୁ ଯେ ଟେରା ପଡିଅଛି

ପ୍ରଭୁ ଦୃଷ୍ଟି ନ ଆସିଲେ।

ଜରଜର କ୍ରୋଧେ ନାକଫୁଲା ମଧ୍ୟେ

ମାତା ଆସିବା ବାଟରେ,

ବିନମ୍ର ଭକତି କାକୁତୀ ମିନତୀ

ଭାବେ ସେବକ କହିଲେ।

"ପ୍ରସାଦ ସେବନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦର୍ଶନ

ସଭିଙ୍କ ପାଇଁ ନିଷେଧ,

ଅଧର ଚୁମ୍ବୀର ମାଳ ମୁଁ ଆଣିଛି

ଚଢି ସିଂହାସନ ଆଜ।

କାଳିଆ ସାଆନ୍ତ ଭୋଜନ ସମୟେ

ଗର୍ଭ ଗୃହକୂ ଯେ ମନା,

ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଦେଶେ ଆଣିଛି ଆଜି ମୁଁ

ସେ ପ୍ରେମକୁ ଟିକେ ଘେନା। "

ଯେତେ କହିଲେ ବି କିଛି ନ ଶୁଣନ୍ତି

ହୃଦୟ ହୁଏ ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ,,

ତେଣୁ ରଥଚକ କାଠ ଖଣ୍ଡେ ଭାଙ୍କି

କ୍ରୋଧ କରିଲେ ପୂରଣ।

ପ୍ରଭୁଙ୍କର ମନ ହେଲା ଯେ ଉଚ୍ଛନ୍ନ

ଆଦେଶ ଦେଲେ ସେବକେ

ରଥତ୍ରୟ ଏବେ ଦକ୍ଷିଣି ମୋଡରେ

ରଖ ନାକଚଣା ପାଖେ।

ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର କ୍ରୋଧେ ଜଗା ଯେ ଆହତ

ମନେ ବହି ଅନୁତାପ,

ବୂଲିବା ମନଟା ଅସ୍ଥିର ହେଲାଣି

ବାହୁଡିବା ପାଇଁ ମୋଡିଲେ ରଥ।

************************************

ବିବାସିନୀ ପଟ୍ଟନାୟକ

ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ କ୍ରୋଧେ ଜଗା ହୋଇ ଆହତ, ବାହୁଡିବା ପାଇଁ ସେ ମୋଡିଲେ ରଥ | Odia Poem

ଓଡ଼ିଆ କବିତା