ଏ କାହାଣୀ ଆଉ ରହି ଯାଇ ନାହିଁ ସେ ଧୂସର ଧୂଳି ରେ ଢାଙ୍କି ହେଇଥିବା ପୋଥି ମଧ୍ୟରେ କି ରହି ଯାଇ ନାହିଁ ତେରଛା/ମୋଟା ଲିପି ମାଧ୍ୟମ ରେ। ଏ କାହାଣୀ ସୀମିତ ରହି ଯାଇ ନାହିଁ ସେ ଆଈମା ମୁଖ ଓ ନାତି ର ଶୁଶ୍ରୁଷା ମଧ୍ୟରେ। ଆଧୁନିକ ଯୁଗ ରେ କାହାଣୀ କେବଳ କଳ୍ପନା ନୁହେଁ,ସଫେଦ ପରଦା ରେ ରଙ୍ଗୀନ ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଚିତ୍ର ମାନଙ୍କ ସମାରୋହ(ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର)ମଧ୍ୟ। ଏ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଆମକୁ ହାସେଇଛି,ଆମ ଲୁହରେ ଧୋଇ ହେଇ ଯାଇଛି,ପ୍ରତିବଦଳ ରେ ଆମଠୁ କେତେ ଯେ ତାଳି ଓ ସିଟି ଶୁଣିଛି ଆଉ ବେଳେବେଳେ ଗାଳି ବି ଶୁଣିଛି।

ଅଶି ଦଶକ ରେ ୪ କୋଟି ଓଡ଼ିଆ ଙ୍କୁ ନେଇ ଗଢ଼ି ଉଠିଥିବା ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଶିଳ୍ପ ମନୋରଞ୍ଜନ ଦୁନିଆ ର ଏକ ନୂଆ ଅଧ୍ୟାୟ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା,ଭେଟି ଦେଇଥିଲା ଅନେକ ସିନେମା ଯାହାର ଗିତ ଓ ସଂଳାପ ଆଜିବି ଅମର ହେଇ ଦୋହରୁଛି ପ୍ରତିଟି ଓଡ଼ିଆ ମୁଖରେ। କୁହନ୍ତି ସମୟ ବଦଳିବାକୁ ସମୟ ଲଗେନି। ବଦଳିଯାଇଛି ବର୍ତ୍ତମାନ ର ଚିତ୍ର,ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଯୁଗ ର ଅନ୍ତ ହେଉଛି କି ନାଇ ତ କହି ହୁଏନି କିନ୍ତୁ ଆଗଭଳି ଆଉ ଦର୍ଶକଙ୍କ ଦେଖିବାର ଆଗ୍ରହ ନାହିଁ। ବିଭୋର ଦର୍ଶକ ଙ୍କ ହସ-କାନ୍ଦ,ସିଟି-ତାଳି ରେ କମ୍ପି ଉଠିଥିବା ପ୍ରୋକ୍ଷାଳୟ ରେ ଆଜି ହାତଗଣତି ଲୋକଙ୍କ ଭିଡ଼। କାହାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦୋଷ ଦେବା ମୋର ଲକ୍ଷ୍ୟ ନୁହେଁ, ନିମ୍ନ ଲେଖା ଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରତିଟି କାରଣ କୁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାପାଇଁ ମୋର କ୍ଷୁଦ୍ର ପ୍ରୟାସ ଅଟେ।

ଇତିହାସ ସାକ୍ଷୀ ଅଛି ଯିଏ ସମୟ ସ୍ରୋତ ରେ ନିଜ ଢାଞ୍ଚା କୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିନାହିଁ,ସିଏ ଅବନତି ଆଡ଼କୁ ହିଁ ଗତି କରିଛି। ଆପଣମାନେ ବାସ୍ତବିକ ଉଦାହରଣ ଭାବରେ nokia ଓ samsung ମୋବାଇଲ୍ ବ୍ରାଣ୍ଡ କୁ ନେଇ ପାରିବେ। ଦିନଥିଲା ଓଡ଼ିଆ ସିନେମା ଓ nokia keypad ମୋବାଇଲ କୁ ଢେର୍ ଭଲପାଇବା ମିଳୁଥିଲା କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ର ଅବସ୍ଥା ଆପଣଙ୍କ ଆଖି ସାମ୍ନାରେ,ଦୁହିଁଙ୍କ ବିପତ୍ତି ର ଗୋଟିଏ କାରଣ "ପରିବର୍ତ୍ତନ ର ଅଭାବ"। ସେପଟେ samsung ମୋବାଇଲ ବ୍ରାଣ୍ଡ କୁ ଆପଣମାନେ ତେଲୁଗୁ,ତାମିଲ,କନ୍ନଡ଼ ଏବଂ ମାଲାୟଲମ୍ ସିନେମା ସହ ତୁଳନା କରି ପାରିବେ। ଆଜି ବି ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ମାନଙ୍କରେ ନାୟକ ଆସିଲେ ଧୂଳି ଉଡିବା ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ଯାହା ଆଧୁନିକ ଦର୍ଶକ ଙ୍କୁ ଆଉ ପସନ୍ଦ ନୁହେଁ। ସେଇ ଗୋଟେ ସହରୀ ଜୀବନ କୁ ଚିରାଚରିତ ଢଙ୍ଗ ରେ ଦେଖାଇବା ଫିକା ଲାଗେ,ଠିକ୍ ସେ କମ୍ ଚିନି ଲାଗିଥିବା ଚା ପରି। ସ୍ମାର୍ଟ୍ ଫୋନ ଜରିଆରେ ଆଙ୍ଗୁଠି ଟେକି ସହଜ ରେ ମିଳୁଥିବା ମନୋରଞ୍ଜନ ପାଇଁ ଅବା କେଉଁ ଦର୍ଶକ ଟଙ୍କା ଦେଇ ସିନେମା ହଲ ଯିବାର ମୂର୍ଖାମି କରିବ..

ଯୁବ ପୀଢ଼ି ଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଆ ଫିଲ୍ମ କଥା ପଚାରିଲେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାରୁ ଗୋଟିଏ ସାଧାରଣ କଥା ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ "copy"। ମୋ ମତରେ copy ଦୁଇ ପ୍ରକାର ହେଇପାରେ ଗୋଟେ ଅନୁସରଣ ଓ ଅନ୍ୟଟି ଅନୁକରଣ। ଅନ୍ୟ ଭାଷା ର ସିନେମା କାହାଣୀ କୁ ସିଧାସଳଖ ଓଡ଼ିଆ ରେ ଉତାରି ଦେବା ଟା ଅନୁକରଣ କିନ୍ତୁ ଅନୁସରଣ ର ପରିଭାଷା ଟିକେ ଭିନ୍ନ। ଅନୁସରଣ ର ଅର୍ଥ ବିଚାରଧାରା କୁ ପଢ଼ିବା। ଅମଦେଶ ର ସମ୍ବିଧାନ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଦେଶ ର ସମ୍ବିଧାନ କୁ ଅନୁସରଣ କରି ଲେଖା ଯାଇଥିଲା। ତେଣୁ ଅନୁସରଣ ଦ୍ଵାରା ସଫଳ ବିଚାରଧାରା କୁ ବିଶ୍ଳେଷଣ କରି ମୌଳିକ ଓଡ଼ିଆ କାହାଣୀ ର ସିନେମା ନିର୍ମାଣ କଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଦର୍ଶକ ଆକୃଷ୍ଟ ହେବେ ବୋଲି ମୋର ଆଶା।

ପଡୋଶୀ ଭାଷା ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଗୁଡିକରେ ଉନ୍ନତ ମାନ ର କ୍ୟାମେରା,ଉନ୍ନତ ଏଡିଟିଙ୍ଗ ଓ vfx ଭଳି ଜ୍ଞାନକୌଶଳ ର ବ୍ୟବହାର ହେଉଥିବା ବେଳେ ଓଡ଼ିଆ ସିନେମା ରେ ପୁଞ୍ଜି ର ଘୋର ଅଭାବ। ଏହାର ସମାଧାନ କେବଳ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ହିଁ କରି ପାରିବେ। ଚାହିଦା ଅଭାବ ରୁ ଦିନକୁ ଦିନ ହଲ ସଂଖ୍ୟା କମି କମି ଯାଉଛି,ଯେଉଁ କେତେଟା ହଲ ଅଛି ସେଥିରେ ପୁଣି ହିନ୍ଦୀ,ତେଲୁଗୁ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ର ରାଜୁତି ଚାଲିଛି,ଆଉ ଓଡ଼ିଆ?????? ମୋ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଭାଷା ର ସିନେମା ପ୍ରତି ଅସମ୍ମାନ ନାହିଁ କିନ୍ତୁ ଆମ ପ୍ରୋଖ୍ୟାଳୟ ରେ ଓଡ଼ିଆ ସିନେମା କୁ ସୁଯୋଗ ନମିଳିବା ଟା ଟିକେ ଖଟା ଲାଗେ। ଓଡ଼ିଶା ସରକାର ଏଥିପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି ଦେଲେ ଆମ ମନୋରଞ୍ଜନ ଶିଳ୍ପ ପୁଣି ପି.ଟି ଉଷା ହେଇ ଦୌଡ଼ିଵ ତାହା ସୁନିଶ୍ଚିତ।

ମୁଁ ଯଦି ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରେ, କୋରାପୁଟ ର ଜଣେ କଳାକାର ଙ୍କ ନାମ କୁହନ୍ତୁ? ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଅଛି ଆପଣମାନେ ଭାବିବେ କିନ୍ତୁ କହିପାରିବେ ନାହିଁ।ଏଥିରେ ଆପଣଙ୍କର କୌଣସି ଭୁଲ୍ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ଆମ ସିନେମା କେବଳ ଉପକୂଳ ରେ ହିଁ ରହିଯାଇଛି। ସୁଯୋଗ ଅଭାବ ରୁ ବଣ ମଲ୍ଲି ବଣ ମଉଳି ଯାଉଛି। ଏମିତି କିଛି କାରଣ ରୁ ସୃଷ୍ଟି ହେଉଥିବା କଳହ ପାଇଁ କଥା ଯାଇ ପହଞ୍ଚେ ସିନେମା ଶିଳ୍ପ ର ବିଭାଜନ ଉପରେ। ମୋ ମତରେ ବିଭାଜନ ସବୁ ସମସ୍ୟା ର ସମାଧାନ ନୁହେଁ। ଆମେ ପଶ୍ଚିମ କି ପୂର୍ବ ଓଡ଼ିଶା ର ଲୋକ ନୁହେଁ,ଆମର ଗୋଟିଏ ପରିଚୟ"ଓଡ଼ିଆ"।

ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଯେ ଶେଷ ହେଇ ଯାଇଛି ତାହା ନୁହେଁ, ଦମନ ଓ ପ୍ରତୀକ୍ଷା ଭଳି ଫିଲ୍ମ ଆଜିବି ଜାତୀୟ ସ୍ତର ରେ ଚହଳ ସୃଷ୍ଟି କରୁଛି। ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ସମୟ ରେ ଯୁବ ପ୍ରୋଜାଜକ ଓ କଳାକାର ମାନଙ୍କ ଆଗ୍ରହ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଛି। ଆମ ପାଇକ ବୀର,ପଖାଳ,ପାଲା,ଦଣ୍ଡନାଚ,ଛଉ ନାଚ ପରି କଳସଂସ୍କୃତି ସହ ଆଦିବାସୀ ପରମ୍ପରା କୁ ସିନେମା ମାଧ୍ୟମ ରେ ଲୋକଲୋଚନକୁ ଆଣିଲେ ଆମ ଗୌରବମୟ ଇତିହାସ ସାରା ବିଶ୍ଵ ରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବ।

ଯେତେ ସମାଲୋଚନା କରି ଲେଖିଲେ କି କହିଦେଲେ ପ୍ରଗତି ହେଇଯାଏ ନାହିଁ। ଓଡ଼ିଆ ସିନେମା ପାଇଁ କିଛି କରିବାପାଇଁ ହେଲେ ପ୍ରତିଟି ସଚେତନ ଓଡ଼ିଆ ଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଆ ଫିଲ୍ମ ଦେଖିବାକୁ ହେବ,ଏଥିସହ ଭଲ ସିନେମା କୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ ଦେବା ମଧ୍ୟ ଆମ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ।

।।ବନ୍ଦେ ଉତ୍କଳ ଜନନୀ।।

ଆମେ ଓ ଆମ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର

ଦାୟୀ କିଏ???