ଗଣତନ୍ତ୍ର ଦିବସରେ ଚାରି ଆଡ଼ ଦେଶର କୋଣ ଅନୁକୋଣ ଉତ୍ସବ ମୁଖରିତ ।ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ହର୍ ଘର୍ ତ୍ରିରଙ୍ଗା ଯୋଜନାରେ ପ୍ରତି ଘରେ ଘରେ ତ୍ରିରଙ୍ଗା ପତାକା ଫର୍ ଫର୍ ହୋଇ ଉଡୁଛି। ଦେଶ ଓ ଜାତିର ଗୌରବ ଓ ସମ୍ମାନର ପ୍ରତୀକ ସେ ଆମ ତ୍ରିରଙ୍ଗା, ତିନି ରଙ୍ଗର ସମାହାର ଆଜି ଦେଶରେ ଏହି ତିନି ରଙ୍ଗ, ତା ରଙ୍ଗରେ ଦେଶକୁ ରଙ୍ଗିନ କରିଛି।

ସବୁ ଜାଗାରେ ଭାରତ ମାତାର ଜୟଗାନ ଦେଶାତ୍ମବୋଧକ ଗୀତର ସଂଖ୍ୟା ମଧ୍ୟ ଆକଳନ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ ।ଏ ସବୁ ଭିତରେ ଭାରତ ମାତା ଯଦି କଥା କହି ପାରନ୍ତି ତ !ସେ କହନ୍ତା କେତେ ସ୍ୱାଧୀନ ତାର ସନ୍ତାନ ?

ଇଂରେଜ ସରକାର ଦୀର୍ଘ ଦୁଇଶହ ବର୍ଷ ଧରି ଦେଶକୁ ନିଜର ଅଧୀନରେ ରଖିଲେ। ଲହୁ ଲୁହାଣ କଲେ ମା ଆମ ଭାରତ ମାତାକୁ ମା ଆଗରେ ଛୁଆକୁ ହାଣି ପକାଇଲେ। ଅସହ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଉଥିଲେ ସେମାନେ, ସେମାନଙ୍କ କବଳରୁ ବହୁ କଷ୍ଟରେ କେତେ ମହାମାନବମାନେ ନିଜ ପ୍ରାଣବଳୀ ଦେଇ ଏ ଦେଶକୁ ସ୍ୱାଧୀନ ଦେଇଥିଲେ । ବର୍ବର ଇଂରେଜ ମାନଙ୍କର ବର୍ବରତାକୁ ବୟାନ କରିବା ମଧ୍ୟ ଅସମ୍ଭବ। ଯିଏ ମୁଣ୍ଡ ଟେକିଲା ତା ମୁଣ୍ଡ କାଟ୍ ହେଲା ସେତେବେଳେ ର ବିଦେଶୀ ଅମାନୁଷିକ କର୍ମ କଲେ।

ହେଲେ ଆଜି କଣ ଆମେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱାଧୀନ ?

ଏହି କଷ୍ଟ ଲବ୍ଧ ସ୍ୱାଧୀନତା ରକ୍ଷା ପାଇଁ ସମାଜରେ ହଜାର ହଜାର ବୀର ସୈନିକ ନିଜ ଜୀବନକୁ ବାଜି ଲଗାଇ ଆମକୁ ଜଗି ରହିଛନ୍ତି । ଆମେ ରାତି ହେଲେ ନିଜ ଘରେ ଆନନ୍ଦରେ ଶେଷ ଉପରେ ଏସି ରୁମରେ ଶୋଉଛୁ। ସୀମାନ୍ତରେ ସଶସ୍ତ୍ର ପ୍ରହରୀ ଆମର କି ରାତି କି ଦିନ ରାତି କଣ ଅନ୍ଧକାର କେତେ ଭୟାନକ ସେମାନେ କହିବେ। କି ଶୀତ କି ବର୍ଷା କି ଖରା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁ ସମାନ ଚବିଶିଘଣ୍ଟା ଆଖିରେ ପିଛୁଳା ନ ପକାଇ ଜଗି ରହିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ଆଜି ସ୍ବାଧୀନ । ନତୁବା କୋଉ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ କିଏ ପଶି ଆସନ୍ତି ତାର ଠିକଣା ନାହିଁ ।

ଆମେ ବାଟରେ ଯିବା ବେଳେ ଆଗରେ ଗୋଟେ ଖାଲ ପଡ଼ିଲେ ବାଟ ଭାଙ୍ଗି ଅନ୍ୟ ପଟେ ଯାଉଛେ ।ସେମାନଙ୍କୁ ଜଣା ଅଛି ମାଟି ତଳେ କୋଉଠି ବାରୁଦ ଥାଇପାରେ ହେଲେ ବି ସେ ଦେଶର କୋଟି କୋଟି ଜନତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆଗକୁ ପାଦ ବଢ଼ାଇ ଚାଲିଛନ୍ତି ।କେତେ କେତେ ମାଆ କୋଳ ଶୂନ୍ୟ ହେଲାଣି କେତେ ଲ୍ୟାଣ୍ଡମାଇନ ବିସ୍ଫୋରଣରେ କେତେ ବୀର ସହିଦ ହେଲେଣି ଏମାନଙ୍କର ବଳିଦାନ ବୃଥା ।

ରାମରାଜ୍ୟର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖି ରାମରାଜ୍ୟରଗାନ୍ଧି ଗୋପବନ୍ଧୁ ନେହେରୁ ସର୍ଦ୍ଦାର ବଲ୍ଲଭଭାଇ ପଟେଲ ନିଜ ଜୀବନର ସୁଖ ଓ ସ୍ବାଚ୍ଛନ୍ଦକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଦେଶର ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମରେ ଯୋଗ ଦେଇ ବର୍ଷ ବର୍ଷ କାରାଗାରରେ କଟାଇଥିଲେ ଏମିତି କେତେ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ନିଜ ଜୀବନର ସମସ୍ତ ମୂଲ୍ୟବାନ ସମୟକୁ ଦେଶ ପାଇଁ ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ କରି ଥିଲେ।

ଯେଉଁଥିରେ ବା ଯେଉଁ ସମୟରେ ସେମାନେ ଖୁସିରେ ରହି ପାରିଥାଆନ୍ତେ କିନ୍ତୁ ଦେଶର ସୁଖ ଦୁଃଖ ରେ ଠିଆ ହୋଇ, ଦେଶକୁ ପରାଧୀନ ତାର ଶିକୁଳି ରୁ ମୁକ୍ତ କରି ସ୍ୱାଧୀନତାକୁ ଆଣିବାପାଇଁ ଦେଶକୁ ପରାଧିନତାରୁ ମୁକ୍ତି କରିବା ପାଇଁ ନିଜ ଜୀବନର ସୁଖ ଶାନ୍ତି କୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ ,ଭଗତ ସିଂହ, ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ,ସୁଭାଷ ବୋଷ ଙ୍କ ଭଳି ଅନେକ ନେତୃବୃନ୍ଦ ପ୍ରାଣବଳି ଦେଲେ କୁଆଡେଗଲା ଗଲା ତାଙ୍କର ସ୍ୱପ୍ନ ?

ଜଦି ତାଙ୍କ ଆତ୍ମା କୋଉଠି ଦେଖୁଥିବ ତ !ସିଏ ବି ଆଖିରୁ ଲୁହ ଗଡ଼ାଉଥିବ । କଣ କଣ ଭାବିଥିଲୁ କଣ ଭାବି ଆମେ ସ୍ୱାଧୀନତାକୁ ଆଣିଥିଲୁ ଏଠି କଣ ହେଉଛି ନିଜ ଘରେ ନିଜ ଭାଇ ନିଜ ଭାଇକୁ ମାରୁଛି, ରାସ୍ତା ଉପରେ ଲୋକାରଣ୍ୟ ରେ ନାରୀ ଲାଞ୍ଛିତ ହେଉଛି, ଆଜି ଭାରତରେ ନାରୀ ଅସୁରକ୍ଷିତ ଶହଶହ ନର ରାକ୍ଷସ ଜନ୍ମ ନେଇ ସମାଜକୁ କଳୁଷିତ କରୁଛନ୍ତି ।ଶାସନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଦୁର୍ନୀତି ରୂପକ ରାକ୍ଷସ ପାଟି ମେଲାଇ ବସିଛି ସରକାରୀ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟରେ ଏବେ ଖଚ୍ଛ ମିଛ ଲାଞ୍ଚୁଆଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନ ବେସରକାରୀ ସଂସ୍ଥା ତଥା ତ ଛାଡ଼ ନାରୀ ନାରୀନିର୍ଯାତନା ଏକ ସାଧାରଣ ଘଟଣା ହୋଇଗଲାଣି ।ଯୋଉଦିନ ସରକାରୀ ଅଫିସରେ ବିନା ଟେବୁଲରେ କାମ ହେବ ମାନେ ଫାଇଲ ତଳେ ନୋଟ୍ ବନ୍ଧା ନହିଁ ଫାଇଲ ଉପରକୁ ଯାଇପାରିବ ଫାଇଲ୍। ଫାଇଲସବୁ ସରକାରୀ ଫାଇଲ୍ ଉପରକୁ ଯାଇ ପାରୁନାହିଁ କାରଣ କଣ ତାର ବି ପାଦ ଦରକାର ନା ସେ କଣ ଉଡି କି ଯିବ ନୋଟର ପାଦ ଲଗାଇଲେ ଫାଲୁ ଉଠିବ କାମହେବ ରାସ୍ତାଘାଟ ତିଆରି କାମ ରେ ଟେଣ୍ଡର ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଫାଇଲରେ ଆବଶ୍ୟକ ସେତେବେଳକୁ ବଡ଼ବଡ଼ ମୋଟାମୋଟା ଫାଇଲ ପାଦ ଦରକାର ।

ଯେଉଁଦିନ ଯୌତୁକ ଜୁଇ ଜଳିବା ବନ୍ଦ ହେବ ।ଯେଉଁ ଦିନ ଅନ୍ଧକାର ଶୁନଶାନ୍ ରାତିରେ ମଧ୍ୟ ଜଣେ ଝିଅ ଏକା ରାସ୍ତାରେ ଯିବାଆସିବା କରିପାରିବ। ବିନା ଚିନ୍ତାରେ ।ସେହିଦିନ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱାଧୀନତା ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱାଧୀନତା ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଦୋକାନ ବଜାରରେ ଖାଦ୍ୟପଦାର୍ଥରେ ଭେଜାଲ୍ ଶବ୍ଦ ଉଠିଯିବ ସେଦିନ ଆମେ ସ୍ୱାଧୀନ ହେବୁ ।

ଆମେ ସ୍ୱାଧୀନ ବୋଲି ଗର୍ବରେ କହିପାରିବା ଜାତିଧର୍ମ ନା ରେ ଯଉଦିନ ଲୋକମାନଙ୍କ ମନରୁ ବିଭିନ୍ନତା ଉଠିବ ସେଦିନ ହିଁ ଆମେ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ହେବୂ।ଏହିସବୁ ସମସ୍ୟା ସମାଧାନ ହେଲେ ବୋଧେ ଗାନ୍ଧୀ ଗୋପବନ୍ଧୁ ଏବଂ ଶହ ଶହ ଶ ସହିଦ ଓ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀମାନଙ୍କ ପ୍ରାଣ ବଳୀର ମୂଲ୍ୟ ମିଳିଲା ବୋଲି ଆମେ କହିପାରିବା ।ଆମେ ଜାଣିବା ଆମେ ସେହିଦିନ ହିଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ରତା ଲାଭ କଲୁ ।

ବନ୍ଦେ ମାତରମ

ଆମେ ସ୍ୱାଧୀନ ତ ?

Are we independent?