ଏକଦା ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀରାମ ବନବାସ ସମୟ ରେ ସୀତାଦେବୀ ଙ୍କୁ ଖୋଜି ଖୋଜି ଗୋଟିଏ ସରୋବର ପାଖରେ ବସିଥିଲେ । ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବିରହ ଦୁଃଖ ଦେଖି ନାରଦ ମୁନି ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସି ପ୍ରଣାମ କଲେ । ପ୍ରଭୁ ନାରଦ ମୁନିଙ୍କୁ ନିଜ ହୃଦୟରେ ଲଗାଇଦେଇ କୁଶଳ ବାର୍ତ୍ତା ପଚାରିଲେ । ନାରଦ ଦେଖିଲେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମୁଖରେ ଆନନ୍ଦ ଲହରି ଖେଳୁଛି ସେ ବିନୟ କରି କହିଲେ -- ହେ ରଘୁନାଥ ! ଆପଣ ହେଉଛନ୍ତି ସୁନ୍ଦର ଅଗମ ଓ ସୁଗମ ବର ପ୍ରଦାୟକ । ହେ ସ୍ବାମୀ ଯଦ୍ୟପି ଆପଣ ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ ହୋଇଥିବାରୁ ସବୁ ଜାଣନ୍ତି , ତଥାପି ମୁଁ ଗୋଟିଏ ବର ମାଗୁଛି ତାହା ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତୁ ।

ପ୍ରଭୁ କହିଲେ ହେ ମୁନି ! ତୁମେ ତ ମୋର ସ୍ବଭାବ ଜାଣ ମୁଁ କଣ କେବେ ମୋ ଭକ୍ତଠାରୁ କିଛି ଲୁଚାଇ ରଖେ ? ହେ ମୁନିବର ! ମତେ କେଉଁ ବସ୍ତୁ ଏତେ ପ୍ରିୟ ଯେ ତୁମେ ତାହା ମାଗି ପାରିବ ନାହିଁ । ବିଶ୍ୱାସ କର ମୋର କୌଣସି ବସ୍ତୁ ଭକ୍ତଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଅଦେୟ ନୁହେଁ । ଏହି ବିଶ୍ୱାସ ଭୁଲରେ ବି ଛାଡ ନାହିଁ ।ଏହା ଶୁଣି ନାରଦ ମୁନି ଆନନ୍ଦ ରେ କହିଲେ -- ମୁଁ ଦୁଷ୍ଟତା କରି ଏହି ବର ମାଗୁଛି ଯେ , ଯଦ୍ୟପି ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଅନେକ ନାମ ରହିଛି ଏବଂ ବେଦଗଣ କହନ୍ତି ଯେ ସେ ସବୁ ନାମ ଏକକୁ ବଳି ଆରେକ ।ତଥାପି ହେ ନାଥ ! ମୋର ମାଗୁଣି ଏତିକି ଯେ , ରାମ ନାମ ଅନ୍ୟ ସବୁ ନାମ ଠାରୁ ବଡ ଓ ପ୍ରଭାବ ଶାଳୀ ହୋଇଯାଉ ତଥା ପାପ ରୂପୀ ପକ୍ଷୀ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ୟାଧ ସମାନ ହୋଇଯାଉ । ଆପଣଙ୍କ ଭକ୍ତରୂପୀ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରାତ୍ରୀରେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ହୃଦୟରୂପୀ ନିର୍ମଳ ଆକାଶରେ" ରାମ " ନାମ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ର ହୋଇଯାଉ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ସବୁ ନାମ ତାରା ହୋଇ ନିବାସ କରୁ । କୃପା ସାଗର ଶ୍ରୀ ରଘୁନାଥ ଏବମସ୍ତୁ ବୋଲି କହିଲେ । ନାରଦ ଅତ୍ୟନ୍ତ ହର୍ଷିତ ହୋଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଚରଣରେ ମଥାନତ କଲେ ।

ଜୟ ଶ୍ରୀରାମ

ଶ୍ରୀ ରାମ ଚରିତ ମାନସ ।

ଅନନ୍ତ ନାମ ଭିତରୁ ରାମ ନାମ କାହିଁକି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ?

ଅନନ୍ତ ନାମ ଭିତରୁ ରାମ ନାମ କାହିଁକି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ?