ବିଷୟ ପ୍ରବେଶ -

==============

ମାନବ ହିଁ ହେଉଛି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସମ୍ବଳ।ସେ ସକଳ ସମ୍ବଳ ର ସ୍ରଷ୍ଟା ଓ ଉପଭୋକ୍ତା। ମାନବ ବିହୀନ ସମାଜ ର ପରିକଳ୍ପନା ଅସମ୍ଭବ। ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ସମ୍ବଳ ଉପଭୋଗ କରିବାର ଏବଂ ଏକ ସାମାଜିକ ପରିବେଶ ସୃଷ୍ଟି କରିବାର ମାଧ୍ୟମ ହୋଇଥାଏ। ମଣିଷ ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ସେବାର ସ୍ରଷ୍ଟା ଓ ଉପଭୋକ୍ତା ହୋଇଥିବାରୁ ଜନସଂଖ୍ୟା ଅଧ୍ୟୟନ ର ଅନେକ ଗୁରୁତ୍ବ ରହିଛି। କୌଣସି ଦେଶର ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟରେ ବସବାସ କରୁଥିବା ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ସେ ଦେଶର ଜନସଂଖ୍ୟା କୁହାଯାଏ। ୨୦୧୧ ମସିହାରେ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ ଭାରତର ସମୁଦାୟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୧୨୧ କୋଟି ।ଏହା ପୃଥିବୀର ୧୭.୫ ପ୍ରତିଶତ।ଭାରତରେ ଏହି ଜନସଂଖ୍ୟା ର ବିତରଣ ରେ ଯଥେଷ୍ଟ ଅସାମଞ୍ଜସ୍ୟ ପରିଲକ୍ଷିତ ହୋଇଥାଏ। କେତେକ ଅଞ୍ଚଳରେ ଖୁବ୍ କମ୍ ଲୋକ ରହୁଥିବା ବେଳେ ଅନ୍ୟ କେତେକ ଅଞ୍ଚଳରେ ବହୁ ଅଧିକ ସଂଖ୍ୟାରେ ଲୋକ ବସବାସ କରୁଛନ୍ତି।ତେଣୁ ଜନସଂଖ୍ୟାର ଘନତ୍ବ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ହୋଇଥାଏ।ଭାରତ ର ପ୍ରତ୍ୟେକ ରାଜ୍ୟ ରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ସଂଖ୍ୟା ର ଜନସଂଖ୍ୟା ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ। ୨୦୧୧ ମସିହା ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ ଭାରତର ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶ ରାଜ୍ୟରେ ଜନସଂଖ୍ୟା ୧୬ କୋଟି ରହିଥିଲା।ଯାହା କି ଅନ୍ୟ ରାଜ୍ୟ ତୁଳନା ରେ ଅଧିକ ଥିଲା। ଏହା ବ୍ୟତୀତ ତାମିଲନାଡୁ ଓ କେରଳ ରାଜ୍ୟ ରେ ମଧ୍ୟ ଜନସଂଖ୍ୟା ର ଘନତ୍ବ ଅଧିକ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ।ସିକିମ୍ ରାଜ୍ୟ ରେ ଜନସଂଖ୍ୟା ୬୧ ନିୟୁତ ଥିବା ବେଳେ ଲାକ୍ଷାଦ୍ଵୀପ ର ଜନସଂଖ୍ୟା ୬୪ ହଜାର ରହିଛି। ଏହା ବ୍ୟତୀତ ଜାମ୍ମୁକାଶ୍ମୀର, ହିମାଚଳ ପ୍ରଦେଶ, ନାଗାଲାଣ୍ଡ, ମଣିପୁର୍ ,ତ୍ରିପୁରା , ମେଘାଳୟ, ରାଜସ୍ଥାନ ଓ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦେଶ ଆଦି ରାଜ୍ୟ ରେ ଜନସଂଖ୍ୟା ର ଘନତ୍ବ ଅତି କମ୍ ହୋଇଅଛି। ରାଜସ୍ଥାନ ରାଜ୍ୟ ର କ୍ଷେତ୍ରଫଳ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ସର୍ବ ବୃହତ୍ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୫ କିମ୍ବା ୬ ପ୍ରତିଶତ ଜନସାଧାରଣ ଏହି ରାଜ୍ୟରେ ବସବାସ କରନ୍ତି। ଆନ୍ଧ୍ର ପ୍ରଦେଶ, ବିହାର , ମହାରାଷ୍ଟ୍ର, ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶ ଓ ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗ ରେ ଭାରତ ରେ ମୋଟ୍ ଜନସଂଖ୍ୟା ର ପ୍ରାୟ ଅର୍ଦ୍ଧେକ ଲୋକ ବସବାସ କରୁଅଛନ୍ତି।ଜନ ସଂଖ୍ୟାର ଘନତ୍ବ କହିଲେ ଏକ ବର୍ଗ କିମି ଅଞ୍ଚଳ ରେ ବସବାସ କରୁଥିବା ଜନସଂଖ୍ୟା କୁ ବୁଝାଏ। ପୃଥିବୀର ଘନ ଜନବସତି ରାଷ୍ଟ୍ର ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭାରତ ଅନ୍ୟତମ। ଭାରତ ହେଉଛି ପୃଥିବୀର ତୃତୀୟ ସର୍ବ ବୃହତ୍ ଅଧିକ ଜନସାଧାରଣ ଘନତା ବିଶିଷ୍ଟ ରାଷ୍ଟ୍ର। ଜାପାନ୍ ଓ ବାଙ୍ଗଲାଦେଶ ତାଲିକା ରେ ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ଵିତୀୟ ସ୍ଥାନ ରେ ରହିଛନ୍ତି।ଜନସଂଖ୍ୟା ର ଅଭିବୃଦ୍ଧି ତିନୋଟି ପ୍ରକ୍ରିୟା ର ପାରସ୍ପରିକ କ୍ରିୟା ଦ୍ବାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ। ଯଥା- ଜନ୍ମ ହାର , ମୃତ୍ୟହାର ଏବଂ ସ୍ଥାନାନ୍ତରଣ।ପ୍ରତି ଋକ ଶହ ଜନସଂଖ୍ୟା ରେ ଯେତିକି ଅଭିବୃଦ୍ଧି ହୁଏ ତାକୁ ବାର୍ଷିକ ଅଭିବୃଦ୍ଧି ହାର କୁହାଯାଏ। ବିଂଶ ଶତାଦ୍ଦୀର ପ୍ରାମ୍ଭରେ ଭାରତର ଜନସଂଖ୍ୟା ୨୪ କୋଟି ଥିଲା ,୧୯୫୧ ରେ ଏହା ବୃଦ୍ଧି ହୋଇ ୩୬.୧୧ କୋଟି ହୋଇଥିଲା ମାତ୍ର ୨୦୧୧ ମସିହାରେ ଏହା ବୃଦ୍ଧି ହୋଇ ୧୨୧ କୋଟି ହୋଇଯାଇଅଛି। ଏହାକୁ ଜନସଂଖ୍ୟା ବିସ୍ଫୋରଣ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଇଥାଏ।ଏହି ଦ୍ରୁତ ବେଗରେ ବଢୁଥିବା ଜନସଂଖ୍ୟା ଭାରତ କୁ ବିଶ୍ବର ସର୍ବ ବୃହତ ଜନବହୁଳ ରାଷ୍ଟ୍ର ରେ ପରିଣତ କରିପାରିବ।

ଜନସଂଖ୍ୟା ପରିବର୍ତ୍ତନ ର ପ୍ରମୁଖ କାରଣ -

===============================

ଜନ୍ମହାର - ପ୍ରତି ଏକ ହଜାର ଜନସଂଖ୍ୟାରେ ବର୍ଷକୁ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ଲୋକସଂଖ୍ୟା କୁ ଜନ୍ମହାର କୁହାଯାଏ।

ମୃତ୍ୟୁ ହାର - ପ୍ରତି ଏକ ହଜାର ଜନସଂଖ୍ୟାରେ ବର୍ଷକୁ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରୁଥିବା ଲୋକସଂଖ୍ୟା କୁ ମୃତ୍ୟୁ ହାର କୁହାଯାଏ।ଏହି ଜନ୍ମହାର ଓ ମୃତ୍ୟୁ ହାର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟ କୁ ଜନସଂଖ୍ୟା ଅଭିବୃଦ୍ଧି ହାର କୁହାଯାଏ। ମୃତ୍ୟୁ ହାର ଠାରୁ ଜନ୍ମହାର ଅଧିକ ହେଲେ ଜନସଂଖ୍ୟା ର ଅଭିବୃଦ୍ଧି ହୋଇଥାଏ।

ସ୍ଥାନାନ୍ତରଣ - କୌଣସି ଦେଶ ବା ଅଞ୍ଚଳ ଭିତରେ ବା ଦେଶରେ ସୀମା ବାହାରକୁ ଲୋକଙ୍କ ଯିବା ଆସିବାକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରଣ କୁହାଯାଏ। ଦେଶ ଭିତରେ ହେଉଥିବା ସ୍ଥାନାନ୍ତରଣ ଦ୍ବାରା ଜନସଂଖ୍ୟା ରେ କୌଣସି ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୁଏ ନାହିଁ। ଏହା ଦ୍ବାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅଞ୍ଚଳ ରେ ଜନସଂଖ୍ୟା ର ଘନତ୍ବ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଥାଏ। ମାତ୍ର ଦେଶ ବାହାରୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହେଉଥିବା ଜନସଂଖ୍ୟା ଦ୍ବାରା ଦେଶର ଜନସଂଖ୍ୟା ର ହ୍ରାସ ବୃଦ୍ଧି କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥାଏ।

ମନୁଷ୍ୟ ଜୀବନ ଧାରଣ ନିମନ୍ତେ ବିଭିନ୍ନ ବୃତ୍ତି ଅବଲମ୍ବନ କରିଥାଏ। ବୃତ୍ତି ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଜନସଂଖ୍ୟା କୁ ବିଭିନ୍ନ ଶ୍ରେଣୀ ଭୁକ୍ତ କରିବାକୁ ବୃତ୍ତିଗତ ଗଠନ କୁହାଯାଏ। ଏହାକୁ ତିନି ଗୋଟି ଭାଗରେ ବିଭାଜନ କରାଯାଇଅଛି। ଯଥା- ପ୍ରାଥମିକ, ମାଧ୍ୟମିକ ଓ ସେବାକ୍ଷେତ୍ର।କୃଷି ,ପଶୁପାଳନ , ମତ୍ସ୍ୟଚାଷ ,ଖଣିଜ ଦ୍ରବ୍ୟ ଉତ୍ତୋଳନ, ଅରଣ୍ୟ ସମ୍ବଳ ସଂଗ୍ରହ ତଥା ସଂରକ୍ଷଣ ଆଦି ବୃତ୍ତି ଗୁଡିକୁ ପ୍ରାଥମିକ ବୃତ୍ତି କୁହାଯାଏ।ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ଶ୍ରମିକ ମାନେ ପ୍ରାଥମିକ ଶ୍ରେଣୀ ରେ ଅନ୍ତର୍ଭୂକ୍ତ। ଶିଳ୍ପାନୁଷ୍ଠାନ ମାନଙ୍କ ରେ ନୂତନ ଦ୍ରବ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାରେ ନିଯୁକ୍ତ ଜନସଂଖ୍ୟା ମାଧ୍ୟମିକ ଶ୍ରେଣୀ ଅନ୍ତର୍ଗତ। ଶିକ୍ଷା , ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ, ବ୍ୟାଙ୍କ ,ବୀମା ,ପରିବହନ ଓ ଯୋଗାଯୋଗ ତଥା ବାଣିଜ୍ୟ ଆଦି ବୃତ୍ତିକୁ ସେବା କ୍ଷେତ୍ର କୁହାଯାଏ। ଭାରତରେ ୬୪ ଭାଗ ଲୋକ ପ୍ରାଥମିକ କ୍ଷେତ୍ରରେ,୧୩ ଭାଗ ଲୋକ ମାଧ୍ୟମିକ ଓ ୨୦ ଭାଗ ଲୋକ ସେବା କ୍ଷେତ୍ର ରେ ନିୟୋଜିତ। ଏହି ବୃତ୍ତିଗତ ଆଧାରରେ ଜନସଂଖ୍ୟା କୁ ମଧ୍ୟ ବିଭାଜନ କରାଯାଇଥାଏ।ଉତ୍ତମ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ଜନସଂଖ୍ୟା ବୃଦ୍ଧିରେ ବିଶେଷ ସହାୟକ ହୋଇଥାଏ।ସ୍ବାଧୀନତା ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଭାରତରେ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବହୁ ସୁଧାରିକରଣ କରାଯାଇଅଛି।୧୯୫୧ ମସିହାରେ ମୃତ୍ୟୁହାର ଏକ ହଜାର ପ୍ରତି ଏକ ହଜାର ଜନସଂଖ୍ୟାରେ ୮.୧ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୦୯ ରେ ତାହା ୬.୪ କୁ ଖସି ଆସିଅଛି।୧୯୫୧ ରେ ହାରାହାରି ପରମାୟୁ ୩୬.୭ ବର୍ଷ ଥିବା ବେଳେ ୨୦୦୧ ରେ ୬୪.୬ ଏବଂ ୨୦୦୯ ରେ ୬୯.୯୦ କୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି। ଲୋକ ଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁ ମୁଖକୁ ଟାଣି ଆଣୁଥିବା ମହାମାରୀ ଯଥା ପ୍ଲେଗ୍ ଓ ବସନ୍ତ ଭଳି ରୋଗର ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ବିଲୟ ଘଟିଛି। ସମ୍ପ୍ରତି ଅନେକ ଲୋକ ଙ୍କ ପାଖରେ ବିଶୁଦ୍ଧ ପାନୀୟ ଜଳ , ପରିମଳ ସୁବିଧା ପହଞ୍ଚି ପାରି ନାହିଁ। ହେଲେ ପୂର୍ବ ତୁଳନାରେ ଜନ୍ମହାର ବିଶେଷ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଅଛି।

ସାକ୍ଷରତା ହାର‌ ମଧ୍ୟ ଜନସଂଖ୍ୟା କୁ ବିଶେଷ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥାଏ। ସାତ ବର୍ଷ ବା ତାଠାରୁ ଅଧିକ ବୟସର ବ୍ୟକ୍ତି କୌଣସି ଗୋଟିଏ ଭାଷା ଲେଖି ପଢି ପାରୁଥିବ, ତାଙ୍କୁ ସାକ୍ଷର ବୋଲି କୁହାଯାଇଥାଏ। ଆମ ଦେଶରେ ସାକ୍ଷରତା ହାର‌ କ୍ରମଶଃ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବାରେ ଲାଗିଛି।୧୯୦୧ ରେ ଆମ ଦେଶରେ ସାକ୍ଷରତା ହାର‌ ଶତକଡା ୫ ଥିଲା।୨୦୧୧ ରେ ତାହା ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ୭୪.୦୯ ରେ ପହଞ୍ଚିଛି।୨୦୦୧ ମସିହା ଜନଗଣନା ଅନୁଯାୟୀ ସାକ୍ଷରତା କ୍ଷେତ୍ରରେ କେରଳ ରାଜ୍ୟ ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାନରେ ରହିଛି ଏବଂ ବିହାର ରାଜ୍ୟ ସର୍ବନିମ୍ନ ରେ ରହିଛି। ନିମ୍ନ ସାକ୍ଷରତା ଜନସଂଖ୍ୟା ବୃଦ୍ଧି ରେ ଏକ କାରଣ ରୂପେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥାଏ।

ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସାକ୍ଷରତା ଦିବସ-

==========================

ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସାକ୍ଷରତା ଦିବସ ହେଉଛି ଏକ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଉତ୍ସବ। ଏହା ପ୍ରତିବର୍ଷ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ମାସ ୮ ତାରିଖରେ ପାଳନ କରାଯାଏ। ଯାହ ୧୯୬୬ ଅକ୍ଟୋବର ରେ ୟୁନେସ୍କୋର ସାଧାରଣ ସମ୍ମିଳନୀର ୧୪ ତମ ଅଧିବେଶନରେ ଘୋଷିତ ହୋଇଥିଲା। ୧୯୬୭ ମସିହାରେ ଏହା ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ପାଳନ କରାଯାଇଥିଲା। ଏହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଉଛି ବ୍ୟକ୍ତି, ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଏବଂ ସମାଜ ପାଇଁ ସାକ୍ଷରତାର ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ଆଲୋକିତ କରିବା ।ଏହା କେବଳ ଭାରତରେ ନୁହେଁ ଏହା ବିଭିନ୍ନ ଦେଶରେ ଏକ ଉତ୍ସବ ଭାବରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ ।ପ୍ରାୟ ୭୭୫ ନିୟୁତ ସର୍ବନିମ୍ନ ସାକ୍ଷରତା ଦକ୍ଷତାର ଅଭାବ; ପାଞ୍ଚଜଣ ବୟସ୍କଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାକ୍ଷର ନୁହଁନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁଇ ତୃତୀୟାଂଶ ମହିଳା ଅଟନ୍ତି; ୟୁନେସ୍କୋର "ଗ୍ଲୋବାଲ୍ ମନିଟରିଂ ରିପୋର୍ଟ ଅଫ୍ ଏଜୁକେସନ୍ ଫର୍ ଅଲ୍ (୨୦୦୬)" ଅନୁଯାୟୀ, ଦକ୍ଷିଣ ଏସିଆରେ ସର୍ବନିମ୍ନ ଆଞ୍ଚଳିକ ବୟସ୍କ ସାକ୍ଷରତା ହାର (୫୮.୯%) ରହିଛି, ତା’ପରେ ସାହାରା ଆଫ୍ରିକା (୫୯.୭%) ରହିଛି। ବିଶ୍ୱରେ ସର୍ବନିମ୍ନ ସାକ୍ଷରତା ହାର ଥିବା ଦେଶଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ବୁର୍କିନା ଫାସୋ (୧୨.୮%), ନାଇଜର (୧୪.୪%) ଏବଂ ମାଲି (୧୯%) | ଏହି ରିପୋର୍ଟରେ ନିରକ୍ଷରତା ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଦେଶ ଏବଂ ମହିଳାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅଶିକ୍ଷା ଏବଂ କୁସଂସ୍କାର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ସଂଯୋଗ ଦର୍ଶାଯାଇଛି।ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସାକ୍ଷରତା ଦିବସର ଉତ୍ସବରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଥିମ୍ ଅନ୍ତର୍ଭୂକ୍ତ କରାଯାଇଥାଏ, ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷ୍ୟ ତଥା ମିଳିତ ଜାତିସଂଘର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଯେପରିକି ମିଳିତ ଜାତିସଂଘର ସାକ୍ଷରତା ଦଶନ୍ଧି। ୨୦୦୭ ଏବଂ ୨୦୦୮ ପାଇଁ ଏହି ଉତ୍ସବର ବିଷୟବସ୍ତୁ ଥିଲା “ସାକ୍ଷରତା ଏବଂ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ”, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଶିକ୍ଷାର ଅଗ୍ରଭାଗରେ ସଂଗଠନଗୁଡ଼ିକୁ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା। ମିଳିତ ଜାତିସଂଘର ସାକ୍ଷରତା ଦଶକର ୨୦୦୭-୦୮ ଦ୍ୱି ବର୍ଷୀୟ ବର୍ଷର ଏହା ମଧ୍ୟ ଥିମେଟିକ୍ ଗୁରୁତ୍ୱ ଥିଲା । ବିଶେଷ ଭାବରେ, ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସାକ୍ଷରତା ଦିବସ ୨୦୦୮ ରେ ସାକ୍ଷରତା ଏବଂ ମହାମାରୀ ଉପରେ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯାଇଥିଲା ଯାହାକି ଏଚ୍.ଆଇ.ଭି., ଯକ୍ଷ୍ମା ଏବଂ ମ୍ୟାଲେରିଆ ଭଳି ସଂକ୍ରାମକ ରୋଗ ଉପରେ ବିଶ୍ବର ପ୍ରମୁଖ ଜନସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସମସ୍ୟା ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେଇଥିଲା। ୨୦୦୯-୧୦ ରେ ଲିଙ୍ଗଗତ ସମାନତା ଏବଂ ମହିଳାଙ୍କ ସଶକ୍ତିକରଣକୁ ବିଶେଷ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ “ସାକ୍ଷରତା ଏବଂ ସଶକ୍ତିକରଣ” ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ୨୦୧୧-୧୨ ରେ ବିଷୟବସ୍ତୁ ଥିଲା “ସାକ୍ଷରତା ଏବଂ ଶାନ୍ତି” । ୨୦୨୨ ର ବିଷୟବସ୍ତୁ ହେଉଛି ସାକ୍ଷରତା, ଶିକ୍ଷଣ ସ୍ଥାନଗୁଡିକର ରୂପାନ୍ତର କରିବା ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚ-ଗୁଣାତ୍ମକ, ସମାନ ଏବଂ ଅନ୍ତର୍ଭୂକ୍ତ ଶିକ୍ଷାର ଗ୍ୟାରେଣ୍ଟି ଦେବା ପାଇଁ ସାକ୍ଷରତା ଶିକ୍ଷା ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକ ମୌଳିକ ମହତ୍ତ୍ବ କୁ ପୁନର୍ବିଚାର କରିବା ।

ନିମ୍ନୋକ୍ତ ଲେଖକମାନେ ରାଇଟର୍ସ ଫର ସାକ୍ଷରତା ଅଭିଯାନ ମାଧ୍ୟମରେ ୟୁନେସ୍କୋକୁ ସମର୍ଥନ କରୁଛନ୍ତି: ମୋଇ, ସ୍କଟ୍ ମୋମାଡେ, ଧୋନି ମୋରିସନ୍, ଇରିକ୍ ଓରସେନା, ଜିସେଲ୍ ପିନାଉ, ଏଲ୍ ତାଏବ ସାଲିହ, ଫ୍ରାନ୍ସିସ୍କୋ ଜୋସ୍ ସିଓନିଲ୍, ୱୋଲ୍ ସୋଏଙ୍କା, ଆମି ଟାନ୍, ମିକ୍ଲୋସ୍ ଭାମୋସ୍, ଅବଦୋରାହମାନ ୱାବେରୀ, ୱେଇ ୱେ, ବାନା ୟୋସିମୋଟୋ । କେବଳ ଲେଖକମାନେ ଅଶିକ୍ଷା ସମସ୍ୟା ବିଷୟରେ ସଚେତନତା ସୃଷ୍ଟି କରିବାରେ ସହଯୋଗ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଲେଖକଙ୍କ ଯୋଗଦାନ ସହିତ ବିଭିନ୍ନ କମ୍ପାନୀ ଏବଂ ଦାନକାରୀ ସଂସ୍ଥା ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ନିରକ୍ଷରତା ବିରୋଧରେ ଲଢେଇକୁ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତି। ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସାକ୍ଷରତା ଦିବସର କିଛି ସମର୍ଥକ ଗ୍ଲୋବାଲ ଡେଭଲପମେଣ୍ଟ ରିସର୍ଚ୍ଚ ସେଣ୍ଟର, ମଣ୍ଟବ୍ଲାନ୍କ, ନ୍ୟାସନାଲ ଇନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ ଫର ସାକ୍ଷରତା ଏବଂ ରୋଟାରୀ ଇଣ୍ଟରନ୍ୟାସନାଲ ଆଦି କଂପାନୀ ଏହାର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ।ଏକ ମୌଳିକ ମାନବିକ ଅଧିକାର ତଥା ସମ୍ମାନର ବିଷୟ ଭାବରେ ସାକ୍ଷରତାର ମହତ୍ତ୍ବ ବିଷୟରେ ସଚେତନତା ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ଏହା ପ୍ରତିବର୍ଷ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୮ ରେ ସାରା ବିଶ୍ୱରେ ଏହା ପାଳନ କରାଯାଏ ।ଏହା ସାକ୍ଷରତାକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିବା ଏବଂ ଅଧିକ ସାକ୍ଷର ତଥା ସ୍ଥାୟୀ ସମାଜ ଗଠନରେ ସହଯୋଗ କରିବାକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ ରଖିଛି । ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସାକ୍ଷରତା ଦିବସ ମିଳିତ ଜାତିସଂଘର ଶିକ୍ଷା, ବୈଜ୍ଞାନିକ ଏବଂ ସାଂସ୍କୃତିକ ସଂଗଠନ (ୟୁନେସ୍କୋ) ଦ୍ୱାରା ବିଶ୍ୱ, ଆଞ୍ଚଳିକ, ଦେଶ ତଥା ସ୍ଥାନୀୟ ସ୍ତରରେ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଛି। ବିଶ୍ୱ ସ୍ତରରେ ୟୁନେସ୍କୋ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସାକ୍ଷରତା ପୁରସ୍କାରର ଏକ ସମ୍ମିଳନୀ ଏବଂ ପୁରସ୍କାର ବିତରଣ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୯ ଏବଂ ୧୦ ରେ କାମେରୁନର ୟାଉଣ୍ଡେରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେବାକୁ ଯାଉଛି।ଆଫ୍ରିକୀୟ ୟୁନିଅନର ଶିକ୍ଷା ବର୍ଷ ତଥା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପରିପ୍ରେକ୍ଷୀରେ କାମେରୁନ ଏବଂ ଆଫ୍ରିକାରେ ସାକ୍ଷରତା ଏଜେଣ୍ଡା ଉପରେ ଆଲୋକ ପ୍ରଦାନ କରିବାର ଏହା ଏକ ସୁଯୋଗ ହୋଇପାରିବ ବୋଲି ଆଶା ରଖାଯାଇଛି।

ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସାକ୍ଷରତା ଦିବସ ୨୦୨୪ ର ଥିମ-

================================

ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସାକ୍ଷରତା ଦିବସ ୨୦୨୪ ର ବିଷୟବସ୍ତୁ ହେଉଛି ‘ବହୁଭାଷୀ ଶିକ୍ଷାକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିବା ଓ ପାରସ୍ପରିକ ବୁଝାମଣା ଏବଂ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ସାକ୍ଷରତା’। ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସାକ୍ଷରତା ଦିବସ ୨୦୨୪ ସ୍ଥାୟୀ ଶାନ୍ତି ହାସଲ କରିବା ପାଇଁ ବହୁଭାଷୀ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ସାକ୍ଷରତା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପ୍ରସଙ୍ଗଗୁଡିକ ଖୋଲିବାର ଏକ ସୁଯୋଗ ଏବଂ ନୀତି, ଆଜୀବନ ଶିକ୍ଷା ପ୍ରଣାଳୀ, ଶାସନ, କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ, ଏବଂ ଅଭ୍ୟାସ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ସମ୍ଭାବ୍ୟ ସମାଧାନ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବ ବୋଲି ଆଶା କରାଯାଉଅଛି।ବିଶ୍ୱ, ଆଞ୍ଚଳିକ, ଜାତୀୟ ଏବଂ ସ୍ଥାନୀୟ ସ୍ତରରେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଏବଂ ଅନଲାଇନ୍ ଭାବରେ ପାଳନ କରାଯିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ରହିଛି। ଏହାର ୧୪ ତମ ସାଧାରଣ ସମ୍ମିଳନୀରେ ୟୁନେସ୍କୋ ଦ୍ବାରା ଅକ୍ଟୋବର ୨୬, ୧୯୬୬ ରେ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସାକ୍ଷରତା ଦିବସ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯାଇଥିଲା।ଏହି ଦିନ ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷ, ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଏବଂ ସମାଜ ପାଇଁ ସାକ୍ଷରତାର ଗୁରୁତ୍ୱକୁ ଆଲୋକିତ କରିଥାଏ, କାରଣ ଏହା ଏକ ଶିକ୍ଷିତ ତଥା ଉତ୍ପାଦନକାରୀ ସମାଜ ଗଠନ କରିବାରେ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥାଏ ।

ସାକ୍ଷରତା ଅଭାବ ର କାରଣ-

=======================

କମ୍ ଶିକ୍ଷିତ ପିତାମାତା:

ଯେଉଁଠାରେ ପିତାମାତା ଏତେ ଶିକ୍ଷିତ ନୁହଁନ୍ତି, ସେଠାରେ ପିଲାମାନେ ମଧ୍ୟ ବାଲ୍ୟ ସମୟର ଉପଯୁକ୍ତ ଶିକ୍ଷା ପାଇ ପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହାଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କର ପିଲାମାନେ ମଧ୍ୟ ଶିକ୍ଷିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ଉପଯୁକ୍ତ ସଂସ୍କାର ପାଇବାରୁ ମଧ୍ୟ ବଞ୍ଚିତ ହୁଅନ୍ତି।

ଭିତ୍ତିଭୂମିର ଅଭାବ:

ସ୍ୱାଧୀନତାର ଏତେ ବର୍ଷ ପରେ ସୁଦ୍ଧା ଦେଶର ଶିକ୍ଷାର ଭିତ୍ତିଭୂମି ଉଚିତ୍ ଭାବରେ ବିକଶିତ ହୋଇପାରି ନାହିଁ । ଏହି କାରଣରୁ, ଆମ ଦେଶରେ ତଥାପି ବହୁତ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ କିଛି ଶିକ୍ଷା ପାଇବାକୁ ସକ୍ଷମ ହୋଇପାରି ନାହାନ୍ତି । ସରକାର ସମାଜର ସବୁଠାରୁ ଅସୁରକ୍ଷିତ ବର୍ଗଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିବା ଜରୁରୀ ବା ଶିକ୍ଷା କୁ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚାଇବା ଜରୁରୀ।

ଦାରିଦ୍ର୍ୟ:

ଏହା ସାକ୍ଷରତା ଅଭାବ ର ପ୍ରମୁଖ କାରଣ ଅଟେ। ଭାରତରେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ଉପଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟ, ଘର ଏବଂ ପୋଷାକ ପାଇପାରୁ ନାହାଁନ୍ତି। ସେମାନେ ନିଜ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ବିଦ୍ୟାଳୟକୁ ପଠାଇବାକୁ ମଧ୍ୟ ସକ୍ଷମ ନୁହଁନ୍ତି ଏବଂ ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କୁ କୃଷି କାର୍ଯ୍ୟରେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିୟୋଜିତ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିଥାନ୍ତି। ଏହି କାରଣରୁ ଶିଶୁ ମାନେ ବାସ୍ତବ ଶିକ୍ଷା ରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେଉଛନ୍ତି।

ଜନସଂଖ୍ୟା:

ଜନସଂଖ୍ୟାର ଦ୍ରୁତ ବୃଦ୍ଧି ମଧ୍ୟ ଏକ ବୃହତ କାରଣ ଯାହା ଆମ ଦେଶରେ ନିରକ୍ଷରତା ବୃଦ୍ଧିରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥାଏ । ଉତ୍ସଗୁଡିକ କମ୍ ଏବଂ ସେଗୁଡିକ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବା ଉପଭୋକ୍ତାମାନେ ବହୁତ ସଂଖ୍ୟାରେ ଅଛନ୍ତି । ଗରିବ ଲୋକ ଭାବନ୍ତି ଯେ ଯଦି ସେମାନଙ୍କର ଅଧିକ ସନ୍ତାନ ଥିବେ ତେବେ ସେମାନେ ନିଜ ପିଲାମାନଙ୍କୁ କାମକୁ ପଠାଇ ପାରିବେ ଏବଂ ସେହି ଉପାୟରେ ସେମାନେ ଅଧିକ ବେତନ ପାଇବେ ଏବଂ ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ସେମାନଙ୍କୁ କାମ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରନ୍ତି।

ଦୁର୍ନୀତି:

ନିରକ୍ଷରତା ସୃଷ୍ଟି କରିବାରେ ରେଡ୍-ଟାପିଜିମ୍ ଏବଂ ଦୁର୍ନୀତି ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଛି । ଶିକ୍ଷାର ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଉଥିବା ପାଣ୍ଠିକୁ ପ୍ରାୟତଃ ବିଭ୍ରାନ୍ତ କରାଯାଏ କିମ୍ବା ଅପବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ ଏବଂ ନିଜ ଅଧିକାରୀଙ୍କ ପକେଟ ଭରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ।

ବ୍ରେନ୍ ଡ୍ରେନ୍:

ଭାରତରେ ଶିକ୍ଷିତ ଯୁବକମାନେ ପ୍ରାୟତଃ ଭାରତ ଛାଡି ବିଦେଶରେ ବସବାସ କରିବାକୁ କିମ୍ବା ସେଠାରେ ଏକ ଉନ୍ନତ ଜୀବନଶୈଳୀ ପାଇଁ ଚାକିରି ପାଇବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଅନ୍ତି କାରଣ ସେମାନେ ଭାରତରେ ଏକ ଅନୁକୂଳ ଚାକିରି ପାଇ ନ ଥିବାରୁ ମୌଳିକ ଉପଯୁକ୍ତ ଚାକିରି ପାଇବା ପାଇଁ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ମଧ୍ୟ ହୋଇଥାଏ । ସେମାନେ ଅନୁଭବ କରୁଛନ୍ତି ଯେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତିଭାକୁ ବିଦେଶୀ ସାମାଜିକ-ଅର୍ଥନୈତିକ ଜଳବାୟୁରେ ଅଧିକ ଉପଯୋଗ କରାଯିବ ଏବଂ ସେମାନେ ଭାରତ ଅପେକ୍ଷା ସେଠାରେ ଅଧିକ ସୁଯୋଗ ପାଇବେ, ତେଣୁ ସେମାନେ ବିଦେଶକୁ ଯାଇ ଆମ ଦେଶରେ ମସ୍ତିଷ୍କ ନିଷ୍କାସନ ପରିସ୍ଥିତି ସୃଷ୍ଟି କରିବେ।

ପଛୁଆ ଚିନ୍ତାଧାରା:

ଲିଙ୍ଗଗତ ପକ୍ଷପାତ ଏକ ଗୁରୁତ୍ବପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଯାହା ଆମ ସମାଜରେ ବିଦ୍ୟମାନ । ସେମାନେ ବିଶ୍ବାସ କରନ୍ତି ଯେ ଝିଅମାନଙ୍କର ଶିକ୍ଷା ଏତେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ନୁହେଁ କାରଣ ସେମାନେ ବିବାହ ପରେ ସେମାନଙ୍କୁ ସେବା କରିବେ ନାହିଁ ଏବଂ ତେଣୁ ସେମାନେ କେବଳ ନିଜ ପୁଅମାନଙ୍କୁ ବିଦ୍ୟାଳୟକୁ ପଠାନ୍ତି ଏବଂ ବାଳିକା ବଦଳରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି ଏବଂ ବାଳିକା ଏବଂ ପୁଅମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶିକ୍ଷା ଅନୁପାତରେ ଅସନ୍ତୁଳନ ଘଟାଇଥାଏ ।

ନିରକ୍ଷରତା ସମାଧାନ -

===================

ମାଗଣା ଶିକ୍ଷା:

ସରକାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ମାଗଣା ଶିକ୍ଷା ପ୍ରଦାନ ଭାରତରେ ନିରକ୍ଷରତା ହ୍ରାସ କରିବାରେ ବହୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରେ। ଅନେକ ଲୋକ ଅର୍ଥ ଅଭାବରୁ ଶିକ୍ଷା ହାସଲ କରିବାରେ ବିଫଳ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ସମସ୍ତେ ଋଣ ନେବାରେ ମଧ୍ୟ ସକ୍ଷମ ନୁହଁନ୍ତି ।

ସଚେତନତା:

ଶିକ୍ଷାର ମହତ୍ତ୍ବ ବିଷୟରେ ସଚେତନତା ବିସ୍ତାର କରିବା ଆବଶ୍ୟକ, କାରଣ ଅନେକ ଲୋକ ଏହା ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ନାହିଁ ଏବଂ ଏହା କିପରି ଭାବରେ ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିପାରିବ । ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ସରକାରୀ ଏବଂ ବେସରକାରୀ ସଂଗଠନ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ସଚେତନତା ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ ଏହିପରି ଭାବେ ପଢିବା ଏବଂ ଲେଖିପାରୁ ନ ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ହ୍ରାସ ପାଇବ।

ଅନୁଦାନ:

ବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପଢୁଥିବା ଛାତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଛାତ୍ରବୃତ୍ତି ଏବଂ ଶୂନ-ସୁଧ ଋଣ ପ୍ରଦାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସର୍ବଦା ଫିସ ଦେବା ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ସେମାନଙ୍କ ଅଧ୍ୟୟନ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବେ ଏବଂ ଅଭିଭାବକମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଯୋଗାଇବା ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବ ।

ଡିଜିଟାଇଜେସନ୍:

ଆଜି ଆମେ ସମସ୍ତେ ଟେକ୍ନୋଲୋଜି ଏବଂ ସୂଚନା ଯୁଗରେ ବାସ କରୁଛୁ, ଇଣ୍ଟରନେଟ୍ ଆଜି ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଲବ୍ଧ । ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଣୀର ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ପାଇଁ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଏବଂ ଶିକ୍ଷାନୁଷ୍ଠାନଗୁଡିକ ଅଧିକ ଡିଜିଟାଲ୍ ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ୍ ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ବାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ଶିକ୍ଷା ପାଇବାକୁ ସହରକୁ ଆସିବାକୁ ସକ୍ଷମ ନୁହଁନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ୍ ।

ବିଷୟ ପ୍ରସ୍ଥାନ-

=============

୧୯୬୭ ପରଠାରୁ, ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସାକ୍ଷରତା ଦିବସ (ILD) ର ବାର୍ଷିକ ଉତ୍ସବ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ୮ ସେପ୍ଟେମ୍ବରରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇ ନୀତି ନିର୍ମାତା, ଅଭ୍ୟାସକାରୀ ଏବଂ ଜନସାଧାରଣଙ୍କୁ ଅଧିକ ସାକ୍ଷର, ନ୍ୟାୟପୂର୍ଣ୍ଣ, ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ନିରନ୍ତର ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ସାକ୍ଷରତାର ଗୁରୁତ୍ବପୂର୍ଣ୍ଣ ଗୁରୁତ୍ୱ ବିଷୟରେ ମନେ ପକାଇବା ପାଇଁ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା ।ସାକ୍ଷରତା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ମୌଳିକ ଅଧିକାର । ଏହା ଅନ୍ୟ ମାନବିକ ଅଧିକାର, ଅଧିକ ସ୍ୱାଧୀନତା ଏବଂ ବିଶ୍ୱ ନାଗରିକତ୍ୱର ଉପଭୋଗର ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଥାଏ। ସମାନତା ଏବଂ ଭେଦଭାବ, ଆଇନର ନିୟମ, ଏକତା, ନ୍ୟାୟ, ବିବିଧତା, ଏବଂ ସହନଶୀଳତା ଉପରେ ଆଧାର କରି ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଶାନ୍ତିର ସଂସ୍କୃତି ପ୍ରତିପାଦନ କରିବା ପାଇଁ ସାକ୍ଷରତା ହେଉଛି ଏକ ମୂଳଦୁଆ ।୨୦୨୨ ସାକ୍ଷରତା ହାର ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିମ୍ନତର ହେଉଛି ବୋଲି ଆକଳନ କରାଯାଇଅଛି। ଏହା ସହିତ, ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ପିଲା ପଢିବା, ଲେଖିବା ଏବଂ ସଂଖ୍ୟାରେ ସର୍ବନିମ୍ନ ସ୍ତରର ଦକ୍ଷତା ହାସଲ କରିବାକୁ ସଂଘର୍ଷ କରୁଥିବାବେଳେ ୬-୧୮ ବର୍ଷର ପ୍ରାୟ ୨୫୦ ନିୟୁତ ପିଲା ବିଦ୍ୟାଳୟ ବାହାରେ ଅଛନ୍ତି ବା ଶିକ୍ଷା ଠାରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେଉଛନ୍ତି। ଶିକ୍ଷା କ୍ଷେତ୍ରରେ ସଚେତନତା ସୃଷ୍ଟି କରିବା ହେଉଛି ଏହି ଦିବସ ର ପ୍ରମୁଖ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ।

****************************************

ପ୍ରସ୍ତୁତି-ସୌମ୍ୟ ରଞ୍ଜନ ରାୟ

ଭୂୟାଁ ଉଆସ, ଗୁଆମାଳ, ଭଦ୍ରକ

ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସାକ୍ଷରତା ଦିବସ ୨୦୨୪: ଭାରତରେ ସାକ୍ଷରତା ପାଇଁ ଚ୍ଯାଲେଞ୍ଜ ଏବଂ ସମାଧାନ

International Literacy Day 2024: Challenges and solutions of literacy in India