ଧରାପୃଷ୍ଠରେ ଜୀବନ ଧାରଣ କରିବାପାଇଁ ଜଳ, ବାୟୁ, ଆଲୋକ ପରି ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ଯ ଅନ୍ୟତମ ଉପାଦାନ ଅଟେ ।

ଭାରତ କୃଷି ପ୍ରଧାନ ଦେଶ। ଏଠାରେ ଅଧିକାଂଶ ଲୋକ କୃଷି କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଜୀବିକା ନିର୍ବାହ କରନ୍ତି।ଆମ କର୍ମମୟ ଜୀବନରେ କିଛି ନା କିଛି କର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଆମେ ଚଳିଥାଓ ପ୍ରତିଦିନ। ଶୈଶବଠାରୁ ବାଦ୍ଧକ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଞ୍ଚି ରହିବା ପାଇଁ ଯେଉଁସବୁ ମୌଳିକ ଆବଶ୍ୟକତା ଗୁଡ଼ିକ ରହିଛି ସେଥିମଧ୍ଯରୁ ଖାଦ୍ୟ ହେଉଛି ସର୍ବପ୍ରଥମ ।

ସବୁଜ ବିପ୍ଲବ ପରେ ଆମ ଦେଶ ଖାଦ୍ୟଶସ୍ୟରେ ଆତ୍ମନିର୍ଭରଶୀଳ ହୋଇପାରିଛି । ଖାଦ୍ୟଶସ୍ୟ ଆମଦାନୀ ପରିବର୍ତ୍ତେ ଖାଦ୍ୟଶସ୍ୟ ରତ୍ପାନୀ କରୁଅଛି । କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ ଦେଶ ତୁଳନାରେ ଆମେ ପଛରେ ପଡ଼ିଛୁ । ଆମ ପଡ଼ୋଶୀ ଦେଶ ଚୀନ, ଜାପାନ୍ ଓ ଦକ୍ଷିଣ କୋରିଆ ତୁଳନାରେ ହେକ୍ଟର ପିଛା ଫସଲ ଉତ୍ପାଦନରେ ଆମେ ଆଶାନୁରୂପ ଫଳ ପାଇପାରୁନାହିଁ ।

ଆମ ଓଡ଼ିଶା ବାସୀ ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ ଭାରି ପରିଶ୍ରମୀ। କାହା ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ ହେବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ପ୍ରତିଦିନ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଚାଲିବା ଆଉ ବର୍ଷ ରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଚଳିବା ବହୁତ୍ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର କଥା ଟା।

ସେମିତି ଆମ ଓଡ଼ିଶା ରେ ବହୁତ୍ ପ୍ରକାରର ଚାଷ ବାସ କରାଯାଏ।

ଧାନ ଆମର ମୁଖ୍ୟ ଫସଲ । ଧାନ ଉତ୍ପାଦନ କଥା ବିଚାର କଲେ ଦେଖାଯାଏ ଯେ, ଚୀନ ଦେଶର ଚାଷୀମାନେ ହେକ୍ଟର ବା ୨.୫ ଏକର ଜମିରୁ ୬ରୁ ୮ଟନ୍ ଧାନ ଅମଳ କରି ପାରୁଥିବାବେଳେ, ଆମ ଦେଶରେ ସେହି ପରିମାଣ ଜମିରୁ ୩.୫୧ ୪ଟନ୍ ଅମଳ ହୋଇପାରୁଛି । ଓଡ଼ିଶାରେ ଧାନର ଉତ୍ପାଦନ ହାରାହାରି ମାତ୍ର ୨ଟନ୍‌ରୁ ୨.୫ ଟନ୍ ହୋଇଥାଏ । ଅବଶ୍ୟ ଆମ ରାଜ୍ୟର କେତେକ ଜିଲାରେ କିଛି ଆଗୁଆ ବାଷୀ ୪ଟିନ୍‌ ପାଖାପାଖି ଅମଳ ପାଇଛନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଏମାନଙ୍କର ସଂଖ୍ୟା ବେଶ୍ କମ୍ । ଏସବୁର କାରଣ ଅନେକ । ଫସଲ ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ ଯାହା ଆବଶ୍ୟକ, ତାସ ଚାଷା ପାଏ ନାହିଁ, ଯଥା: ୧) ନୂତନ ଜ୍ଞାନ କୌଶଳ ୨) ଶସ୍ୟ ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ ପ୍ରାମାଣିକ ବିହନ, ସାର ଓ ଔଷଧ ଇତ୍ୟାଦି ୩) ଜଳସେଚନ ଅଭାବ ୪) ବନ୍ୟାବାତ୍ୟା ଇତ୍ୟାଦି ଆମର ଫସଲ ଉତ୍ପାଦନରେ ବାଧକ ହେଉଅଛି । ଏସବୁ ସତ୍ତ୍ୱେ, ଆମେ ନିଜର ସମ୍ବଳକୁ ଆଖି ଆଗରେ ରଖି ନିଜର କୃଷି ଫାର୍ମ ପାଇଁ ଏକ ଆଦର୍ଶ ଯୋଜନା ଟିଏ କରି ପାରିଲେ ନିଜର ରୋଜଗାର ବଢ଼େଇବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଅନ୍ୟ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଦର୍ଶ ହୋଇ ପାରିବା।

ସେଥିମଧ୍ୟରୁ ଧାନ ଚାଷ ପନିପରିବା ଚାଷ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଫସଲ ଚାଷ କରି ଜଣେ ଭଲ ଭାବରେ ଚଳେଇ ପାରିବ ତା ପରିବାର କୁ।

କୃଷି ହିଁ ଆମ ସଭ୍ୟତାର ମୂଳପିଣ୍ଡ ।ଓଡ଼ିଶାର ଅର୍ଥନୀତିରେ କୃଷିର ଭୂମିକା ବହୁତ୍ ଗୁରୁତ୍ଵପୂର୍ଣ କହିଲେ ଘରୋଇ ଉତ୍ପାଦର ଶତକଡ଼ା ୨୫.୨୫ ଭାଗ ଦ୍କୃଷି ରୁ ହିଁ ମିଳିଥାଏ । ଆମ ରାଜ୍ୟରେ ୬୫ ଭାଗ ଲୋକ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଓ ପରୋକ୍ଷ ଭାବରେ କୃଷି ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି ନୀବିକା ନିର୍ବାହ କରୁଥିବା ଯୋଗୁଁ କୃଷି ବିକାଶକୁ ପ୍ରାଥମିକତା ଦିଆଯିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି ।

ଗଣଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ଅନାହାର, ପୃଷ୍ଟିକର ଖାଦ୍ୟ ଭାବ, ଦ୍ରୁତ ଜନସଂଖ୍ୟା ବୃଦ୍ଧି, ନିରକ୍ଷରତା, ମିଣ୍ଡପିଛା ଆୟ, ପୁଞ୍ଜି ଅଭାବ ଆଦି ଆମ ଓଡ଼ିଶା ଅର୍ଥନୀତିର ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ।

ଭାରତରେ ଅନ୍ୟ ରାଜ୍ୟ ଦୂଳନାରେ ଓଡ଼ିଶା କୃଷି ଉତ୍ପାଦନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବନ୍ଧୁ ପଛରେ ରହିଛି । ଏଠାର ମୂଳ କାରଣ ହେଉଛି ପ୍ରାକୃତିକ ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ।

ଏପରିକି ଜନସଂଖ୍ୟା ଅଭିବୃଦ୍ଧି ହାର ଯୋଗୁଁ ମୁଣ୍ଡପିଛା ଚାଷଜମିର ପରିମାଣ ଦିନକୁ ଦିନ ହାର ପାଉଛି। ୧୯୫୦-୫୧ ମସିହାରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ଚାଷଜମିର ପରିମାଣ ୦.୩୯ ହେକ୍ଟର ଥିବାବେଳେ ୨୦୦୪-୦୫ରେ ଏହା କ୍ଳାନ ପାଇ ୦.୧୫ ହେଲୁଳରେ ପହଞ୍ଚିଛି। ତେଣୁ କ୍ରମବର୍ଦ୍ଧିରୁ ଜନସଂଖ୍ୟାର ଖାଦ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକତା ତଥା ନିରାଗରେ ରାଗି କୃଷି ଉତ୍ପାଦକତା ବୃଦ୍ଧି ଏକାନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ। ସ୍ଥାନୀୟ ଉଡବାୟୁ- ସାମାଜିକ ଅର୍ଥନୈତିକ ସ୍ଥିତିକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ପୂରାତନ ଓ ନୂତନ କୃଷି ଜ୍ଞାନ କୌଶଳର ଉପଯୋଗ ସାଙ୍ଗକୁ "କୃଷି ବିବିଧତା" ଅଧୁନା କୃଷି ଅଭିବୃଦ୍ଧିର ଆଭିମୁଖ୍ୟ କହିଲେ ଚଳେ।

ଆଜି ଠିକ୍ ସେମିତି ଜଣେ ସଫଳ ଚାଷୀ ଙ୍କ ବିଷୟରେ ତଳେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଛି:- ହରିଚନ୍ଦନପୁର ବ୍ଲକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଜିରାଙ୍ଗ ପଞ୍ଚାୟତ ଖୁଣ୍ଟାପଶି ଗ୍ରାମର ସଫଳ ଚାଷୀ ଦିବାକର ସାହୁ। ବୟସ ୪୯ ରୁ ବେଶୀ। ଦିବାକର ସାହୁ ଧାନ ଚାଷ କରି ତାଙ୍କ ପରିବାର କୁ ଚଳାନ୍ତି । ସେଇ ଧାନ ଚାଷ ରୁ ତାଙ୍କର ପରିବାର ଚଳେଇବା ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନ ଙ୍କ ପଢ଼ା ଖାଇବା ପିଇବା ରହିବା ଭଲ ମନ୍ଦ ସବୁ ବୁଝନ୍ତି।

ନିଜେ ଭଲରେ ନ ରହି ତାଙ୍କ ପରିବାର କଥା ବୁଝନ୍ତି। ଛୁଆ ୨ ଟା ମଣିଷ କେମିତି ହେବେ ସେଇ ବିଷୟରେ ଅଧିକା ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତି। ଦିବାକର ସାହୁ ଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ମାଆ କେମିତି ଅଳସୁଆ ନ ହୋଇ ତାଙ୍କ ପରିବାର କୁ ଖୁସିରେ ରଖିବେ ନିଜେ ଭଲରେ ଚଳିବେ ସେଇ ବିଷୟରେ ସବୁବେଳେ ପାଖରେ ବସି ବୁଝାନ୍ତି।

କିନ୍ତୁ ଆପଣ ମାନେ ଜାଣନ୍ତି ଗୋଟେ କଥା ଯଦି କେହି ଭଲ ଚିନ୍ତକ ଆପଣ ପାଖରେ ଥାଏ ସେତେବେଳେ ତାର ଉପସ୍ଥିତି ଆପଣଙ୍କୁ ଭଲ ଲାଗେନା ପରେ ସେ ଆପଣଙ୍କ ଠୁ ଦୂରେଇ ଗଲେ ଯାଇ ଜଣାପଡ଼େ ଉପସ୍ଥିତି ତାଙ୍କର କେତେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।

ଯେତେବେଳେ ଦିବାକର ସାହୁ ଙ୍କ ମାଆ ବଞ୍ଚିଥିଲେ ସେ ତାଙ୍କ ମନ ମାନି କରି ଚାଷ ବାସ କରନ୍ତି, ହେଲେ ହେଲା ନ ହେଲେ ନାହିଁ। ତାଙ୍କ ବନ୍ଧୁ ବାନ୍ଧବ ଲୋକ ଅଧିକା ସବୁଆଡୁ ଦେଲା ନେଲା ବେଳକୁ କମ୍ ପଡ଼ିଯାଏ।କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ମାଆ ଗଲା ପରେ ସେ ବୁଝି ପାରିଲେ କି ତାଙ୍କୁ ଏବେ କେମିତି ଚଳେଇବା କୁ ପଡ଼ିବ କେମିତି କଣ ସବୁ କୁ ଆଡଜଷ୍ଟ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଏବେ ସେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇ ଚାଷ କୁ ଭଲ ଭାବରେ ଅମଳ କରୁଛନ୍ତି। ଆଉ ଅନ୍ୟ ସମୟରେ ଅଲଗା କାମ କରୁଛନ୍ତି। ଯେମିତି ତାଙ୍କ ପରିବାର ଭଲ ରେ ଚଳିବ ।

ମୋ ମତରେ ଏବେ ସେ ଜଣେ ସଫଳ ଚାଷୀ।

ଚାଷ କାମ ଏତେ ବି ସହଜ ନୁହେଁ। ବହୁତ୍ ପରିଶ୍ରମ କରିବାକୁ ପଡ଼େ ତାପରେ ଯାଇ ଫଳ ମିଳେ। ଖରା ବର୍ଷା ଶୀତ ସହି ଚାଷୀ ମାନେ ବିଲ ରେ କାମ କରନ୍ତି। ସେଇ ଚାଷ ରୁ ସେମାନଙ୍କର ଗୋଜରାଣ ମେଣ୍ଟେ।

ସୁଖ କେମିତି ମିଳିଥାଏ ଆମରି ପାଖରୁ ଶିଖ ଝାଳ ବୁହାଇବା ଶ୍ରମ ହିଁ ଆନନ୍ଦ .. ମିଛ ଯୋଜନା ସବୁ ତାଙ୍କରି ପାଇଁକି ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟକୁ ମାଗନ୍ତି ଭିକ... କୃଷି ହିଁ ଜୀବନ ଜଣେ ସଫଳ ଚାଷୀ ର ।

ସବୁବେଳେ ଚାଷୀ ଭାଇ ମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଆପଣଙ୍କର ଅଂଚଳରେ ଜଣେ ସଫଳ ଚାଷୀ ଓ ତାଙ୍କ ସଫଳତା ପଛର କଥା ।

ଚାଷୀ ଟିଏ ବହୁତ୍ ପରିଶ୍ରମ ପରେ ଯାଇ ସଫଳତା ହାସଲ କରେ।