ଅର୍ଘ୍ୟ ବାଢେ ଗଙ୍ଗଶିଉଳି,

ମା ତୁମେ ଆସିବ ବୋଲି,

ସନ୍ଧ୍ୟାର ଆଲୋକରେ ଲୁଚେ

ମନରେ ପ୍ରୀତିର ରାଗିଣୀ ଖୋଲି ।

ଗାଁର ପଥେ ପଥେ ଲାଗିଛି,

ଆଳୋକ ଦୀପର ଶୋଭା,

ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନେ ଉତ୍ସବରେ,

ଦେଖାଯାଉଛି ଆଶାର ପ୍ରଭା ।

ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ପାଳିରେ,

ଛୋଟ ଝିଅ-ପୁଆଙ୍କ ହସ,

ମା’ଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦ୍ଧୋଷ କରି,

ପ୍ରେମରେ ଭିଜାଇଛି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶ୍ୱାସ ।

ଶରତ ସନ୍ଧ୍ୟାର ପବନେ,

ଗୋଲାପୀ ସୁଗନ୍ଧ ଛାଇ,

ଗଙ୍ଗଶିଉଳି ଫୁଲରେ ଜଳି,

ସଜିଛି ଧରାର ବଗିଚା ସାଇ ।

ମା’ ଦୁର୍ଗା ତୁମେ ଆସିଲେ,

ଦୁଃଖ ହଟିଯାଏ ସବୁ,

ମନୁଷ୍ୟର ଜୀବନ ପଥେ,

ସାହସ, ସେବା, ସତ୍ୟର ରୂପ ।

ଅର୍ଘ୍ୟ ବାଢେ ଗଙ୍ଗଶିଉଳି,

ମା’ର ପାଦ ପଦ୍ମ ପାଇଁ,

ଭକ୍ତିର ରଙ୍ଗରେ ରଙ୍ଗି,

ଜୀବନର ଅର୍ଥ ପାଇଁ ।

ଡାକୁଛନ୍ତି ଭକ୍ତମାନେ,

“ଜୟ ମା’ ଜଗଦ୍ଧାତ୍ରୀ” କହି,

ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ, ହେ ମା’,

ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜୀବନ ଯାତ୍ରାରେ ର‌ହି।

ଶିଶୁମାନେ ଆଲୋକେ ବୁଲି,

ଦୀପରେ ଲାଗିଛନ୍ତି ଖେଳ,

ମା’ଙ୍କ ପାଇଁ ପଥ ପରିସ୍କାର,

ସଜିଛି ପ୍ରେମର ନୂଆ ମେଳ ।

ଗଙ୍ଗଶିଉଳିର ଛୋଟ ଫୁଲ,

ମା’ର ବେକ ମାଳାର ଗହଣା,

ପ୍ରତ୍ୟେକ ପତ୍ରେ ଲୁଚିଛି,

ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମନୋକାମନା ।

ହୃଦୟରେ ଆଶାର ସ୍ୱର,

ଆଜି ମିଶିଛି ପବନେ,

ମା’ଙ୍କ ପାଇଁ ଅର୍ଚ୍ଚନା,

ଘୁଞ୍ଜିଛି ସମଗ୍ର ପ୍ରାଣେ ।

ଅର୍ଘ୍ୟ ବାଢେ ଗଙ୍ଗଶିଉଳି,

ଯେଣେ ଆଲୋକ ପ୍ରଭାତେ,

ମା’ର କୃପାର ସ୍ପର୍ଶରେ,

ନୂଆ ସ୍ୱପ୍ନ ସଜେ ଜୀବନର ଗାଥେ ।

ଗାଁର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ,

ସଜାଣା ଦୀପାଳି,

ମା’ ତୁମେ ଆସିବାରେ,

ହୃଦୟରେ ଖୁସିର ପାଳି ।

ବିପଦରେ ଆଶ୍ରୟ ତୁମେ,

ଦୁଃଖରେ ସାନ୍ତ୍ବନା,

ତୁମର ଅବତାରରେ,

ଜୀବନ ପାଏ ନୂଆ ପ୍ରେରଣା ।

ଅର୍ଘ୍ୟ ବାଢେ ଗଙ୍ଗଶିଉଳି,

ମା’ ତୁମେ ଆସିବ ବୋଲି,

ଆଶା-ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଭରି,

ଜୀବନର ମନ୍ଦିର ଖୋଲି ।

ମା’ଙ୍କ ଚରଣେ ନତଶିର,

ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଦାନ,

ସ୍ନେହ, ସମର୍ପଣ, ଭକ୍ତି,

ହେଉଛି ପୂଜାର ପରିଚୟ, ପ୍ରାଣ ।

ଗୋଟିଏ ପତ୍ର, ଗୋଟିଏ ଫୁଲ,

ଭକ୍ତିରେ ଯେଣେ ଦିଆଯାଏ,

ମା’ଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସେ,

ଅମୂଲ୍ୟ ଧନ ହୋଇ ପାଏ ।

ଧରାର ପ୍ରତ୍ୟେକ କୋଣେ,

ଆଜି ଉତ୍ସବର ସ୍ୱର,

“ମା’ ଆସିବେ, ମା’ ଆସିବେ”

ଡାକୁଛି ପ୍ରାଣର ନିରନ୍ତର ।

ଗଙ୍ଗଶିଉଳି ଫୁଟିଥିବା,

ପଥରେ ପଥରେ ପଡ଼ି,

ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାଦପଥେ ହେଉଛି,

ପୂଜାର ସଜାଣା ଗଡ଼ି ।

ଅର୍ଘ୍ୟ ବାଢେ ଗଙ୍ଗଶିଉଳି,

ମା’ ତୁମେ ଆସିବ ବୋଲି,

ଜୀବନର ହୃଦୟ ମୁହିଁ,

ସଜିଛି ଆଶାର ଦୀପ ଜଳି ।

!! ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ

ହନୁମାନ ନଗର ଆସ୍କା ରୋଡ଼

ବ୍ରହ୍ମପୁର ଗଞ୍ଜାମ !!

"ଅର୍ଘ୍ୟ ବାଢେ ଗଙ୍ଗଶିଉଳି, ମା ତୁମେ ଆସିବ ବୋଲି"

"ଅର୍ଘ୍ୟ ବାଢେ ଗଙ୍ଗଶିଉଳି, ମା ତୁମେ ଆସିବ ବୋଲି"