ପୃଷ୍ଠଭୂମି -

ଭାରତ ଏକ ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶ ରୂପେ ପରିଗଣିତ ହେବାକୁ ଯାଉଅଛି। ଭାରତ ଗତ କିଛି ଦଶନ୍ଧି ଧରି ନିଜ କୁ ସୁଧାରିକରଣ କରିପାରିଛି। ଏହାର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଆମେ ଆମ ପୋଡଶୀ ଦେଶ ମାନଙ୍କ ସହ ତୁଳନା କଲେ ଜାଣି ପାରିବା। ପୃଥିବୀର ବିକଶିତ ଦେଶ ମାନଙ୍କ ସହିତ ଭାରତ ସମସ୍କନ୍ଧ ହୋଇ ପାରୁଛି। ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଦୁଇଟି ଶକ୍ତି ରେ ବିଭାଜିତ ହେବା ସମୟରେ ଭାରତ ନିଜର ଭିନ୍ନ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ନୀତି ଓ ଆଦର୍ଶ ପାଇଁ ତୃତୀୟ ବିଶ୍ବ ଗଠନ କରି ପାରିଛି। ଅନେକ ଦେଶ ଭାରତକୁ ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କଲେଣି। ପୁଞ୍ଜିବାଦ ,ସମାଜବାଦ ,ସାମ୍ୟବାଦ ବ୍ୟବସ୍ଥା କୁ ନିଜ ଠାରୁ ଦୁରେଇ ଭାରତ ଗ୍ରହଣ କରିଛି ମିଶ୍ର ଅର୍ଥବ୍ୟବସ୍ଥା। ପୁଞ୍ଜିବାଦୀ ରାଷ୍ଟ୍ର ମାନଙ୍କରେ କ୍ଷମତା କେବଳ ପୁଞ୍ଜିପତି ମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଗଚ୍ଛିତ ରୁହେ ଯଦ୍ୱାରା ଗରିବ ଟିଏ ଅଧିକ ରୁ ଅଧିକ ଗରିବ ଏବଂ ଧନୀ ଆହୁରି ଧନବାନ୍ ହୋଇଥାଏ। ସମାଜବାଦୀ ରାଷ୍ଟ୍ର ରେ ସରକାର ତ ସମସ୍ତ ପୁଞ୍ଜି ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବେ ଏବଂ ସମସ୍ତ କର୍ମଚାରୀ ଙ୍କୁ ସମାନ ବଣ୍ଟନ କରିବେ। କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ତ ସମାନ ନୁହେଁ। ପରିଶ୍ରମ ର ପରିମାଣ ତ ସମାନ ନୁହେଁ। ସମାନ ପୁଞ୍ଜି ବଣ୍ଟନ କିପରି ସମ୍ଭବପର ହୋଇପାରିବ ? ତେବେ ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦେଶକୁ ଅବିକଶିତ ମାର୍ଗ ଦେଖାଇଥାଏ। ଜର୍ମାନୀ ଦାର୍ଶନିକ କାର୍ଲ ମାକ୍ସ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଅଭିଯାନ। ରଚନା କରିଥିଲେ ବିଗତ ଯୁଗର ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ପୁସ୍ତକ - ଦି କମ୍ୟୁନିଷ୍ଟ ମେନିଫେଷ୍ଟୋ । ଏହା ଦ୍ବାରା ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ ଅନେକ ଦେଶ ସାମ୍ୟବାଦୀ ସରକାର ଗଠନ କରିଲେ। କିନ୍ତୁ ଭାରତ ରେ ଚାଲିଲା ମିଶ୍ର ଅର୍ଥବ୍ୟବସ୍ଥା। ଯେଉଁଥିରେ ସରକାରୀ ଓ ବେସରକାରୀ ଉଭୟଙ୍କୁ ଗୁରୁତ୍ବ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଏ। ଜଗତୀକରଣ , ଘରୋଇ କରଣ ଓ ଉଦାରୀକରଣ ନୀତି ଯୋଗୁଁ ଭାରତ ବିଶ୍ବଦରବାର ରେ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ସ୍ଥାନ ହାସଲ କରିପାରିଛି। ଜାତୀୟ ଆୟ ଓ ମୁଣ୍ଡ ପିଛା ଆୟର ବୃଦ୍ଧି ସମ୍ଭବ ସାଧ୍ୟ ହୋଇପାରିଛି। ଇଂରେଜ ମାନଙ୍କ ର କଠୋରତା ଆମ ଅର୍ଥଵ୍ୟବସ୍ଥାର ମେରୁଦଣ୍ଡ କୁ ଖଣ୍ଡ ବିଖଣ୍ଡିତ କରିଦେଇଥିଲା। ମାତ୍ର ଏ ଭାରତ ବଢିବା ଶିଖିଛି ନିଜକୁ ଗଢିବା ଶିଖିଛି।

ବିକଶିତ ହେବା ର ଗତି ଯେତେ ତିଵ୍ର ହେଉଛି ଦେଶର ଚାହିଦା ପୂରଣ କରିବା ଗୁରୁତ୍ବ କ୍ରମଶଃ ବଢିବାରେ ଲାଗିଛି। କେବଳ‌ ଉତ୍ପାଦନ ଓ ବଣ୍ଟନ ଉପରେ ଏ ଦେଶର ଅର୍ଥବ୍ୟବସ୍ଥା ପରିଚାଳିତ ନୁହେଁ। ଏଥିପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ। ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ପୁଞ୍ଜି ଅର୍ଥାତ୍ ଟଙ୍କା।

ଅର୍ଥ (ପୁଞ୍ଜି) ର ଗୁରୁତ୍ବ-

ବିଲେଇ ,କୁକୁର ମାନଙ୍କୁ ସାଧାରଣ ଭାବେ ଲକ୍ଷ୍ୟ କଲେ ଆମେ ଦେଖିବା କି ସେମାନେ ମଣିଷ ପରି ସକାଳୁ ଉଠି ବ୍ରଶ୍ କରି ଜଳଖିଆ କରି ,ସ୍କୁଲ୍ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ କି ସଂନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ ଈଶ୍ବର ଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ଗୋଟିଏ କର୍ମ ରେ ବନ୍ଧା ଯାହା ହେଲା ଖାଦ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ କରିବା। ହେଲେ ମଣିଷ ନାନା କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ ସୁଦ୍ଧା ତାର ସାଧାରଣ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥାଏ ତାହା ହେଲା ଅର୍ଥ ଉପାର୍ଜନ କରିବା। ଏ ମଣିଷ ଟିଏ ହେଉଛି ଅଭାବର ବିଡା। ମଣିଷ ର ଅଭାବ କେବେ ବି ଶେଷ ହୁଏ ନାହିଁ। ଗୋଟିଏ ଅଭାବ ଶେଷ ହେଲେ ଅନ୍ୟ ଗୋଟେ ଅଭାବ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଉଦାହରଣ ସ୍ଵରୁପ ଯଦି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ପେଟ ପୁରା ଖାଇବାକୁ ପାଇଯାଏ ତେବେ ସେ ପଢିବା ପାଇଁ ଖାତା ,ବହି ଖୋଜିଥାଏ ।ସେଟା ପୁରଣ ହେଲା ମାତ୍ରେ ସାଇକେଲ୍ ଟିଏ ଚଢିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିଥାଏ ,ତାହା ପୂରଣ ହେଲେ ମଟର ସାଇକେଲ୍ ,ତାପରେ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଦେଖିବା ,ବିଦେଶ ଭ୍ରମଣ ଆଦି ଇଚ୍ଛା କରିଥାଏ। ଏସବୁ ପୂରଣ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ପଡିଥାଏ ପୁଞ୍ଜି ବା ଅର୍ଥ। ପୁରାତନ‌ ଯୁଗରେ ପଣ୍ୟ ବିନିମୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପ୍ରଚଳିତ ଥିଲା ।ଏଥିରେ ଅନେକ ଅସୁବିଧା ଦେଖାଯିବାରୁ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ମୁଦ୍ରା ବ୍ୟବସ୍ଥା। ଆଜିର ଆଧୁନିକ ଯୁଗରେ ଏ ମୁଦ୍ରା ବିନା କୈାଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ଭବପର ନୁହେଁ। ମଣିଷ ଅଧୁନା ଅର୍ଥ ବା ପୁଞ୍ଜି ର ଦାସ ପାଲଟି ଯାଇଛି।

ସେ ନିଜ ଆୟ ପାଇଁ ଅନେକ ମନ୍ଦ ରାସ୍ତା ମଧ୍ୟ ଆପଣେଇବାକୁ ପଛଘୁଞ୍ଚା ଦିଏ ନାହିଁ।‌ ଅର୍ଥ ଆୟ ର ଅନେକ ଉତ୍ତମ ମାର୍ଗ ରହିଅଛି। କେବଳ ଆୟ ବୃଦ୍ଧି ହେଲେ ହେବନାହିଁ ଏହାକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ ସଂଚୟ ଏବଂ ଏହାର ସଦୁପଯୋଗ କଲେ ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଲାଭବାନ୍ ବା ଉପକୃତ ହୋଇପାରିବା।

ଉପାର୍ଜନ ର ଉପାୟ-

ଅର୍ଥ ଉପାର୍ଜନ ର ବିଭିନ୍ନ ମାଧ୍ୟମ ବା ଉପାୟ ରହିଛି। ଏହା ମୁଖ୍ୟତଃ ସରକାରୀ ମାଧ୍ୟମ ଓ ବେସରକାରୀ ମାଧ୍ୟମ ହୋଇପାରେ। ଶିକ୍ଷା କ୍ଷେତ୍ରରେ,କୃଷି କ୍ଷେତ୍ରରେ , ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଓ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ବ୍ୟବସାୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆମେ ଅର୍ଥ ଉପାର୍ଜନ କରିପାରିବା। କ୍ଷୁଦ୍ର ଶିଳ୍ପ ହେଉ ବା ବୃହତ୍ ଶିଳ୍ପ ହେଉ , ଭାରି ଶିଳ୍ପ ହେଉ ବା ହାଲୁକା ଶିଳ୍ପ ହେଉ ପ୍ରତ୍ୟେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆମେ ଅର୍ଥ ଉପାର୍ଜନ କରିପାରିବା । ଏଥିପାଇଁ କୈାଣସି ମନ୍ଦ ରାସ୍ତା ଆପଣେଇବା ର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ଜ୍ଞାନ କୌଶଳ, ବୈଜ୍ଞାନିକ ମନୋବୃତ୍ତି ସହ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ ଆମେ ଅନେକ ପନ୍ଥା ଜାଣି ପାରିବା ,ଶିଖି ପାରିବା ଓ ଏହା ମାଧ୍ୟମରେ ଅର୍ଥ ଉପାର୍ଜନ କରି ପାରିବା।

ସୁସ୍ଥ ଜୀବନଶୈଳୀ ଗଠନ ନିମନ୍ତେ ତିନୋଟି ମୁଖ୍ୟ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରିବା ନିତାନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ। ତାହା ହେଲା ଉପାର୍ଜନ,ସଂଚୟ ଓ ବିନିଯୋଗ।‌ଏହା ଦ୍ବାରା ଆମେ ଅନେକ ଲାଭାକୃତ ହୋଇ ପାରିବା।

ଅର୍ଥ ସଞ୍ଚୟ ଉପାୟ-

ବିଦ୍ୟାଳୟ ରେ ପଢୁଥିବା ବେଳେ ଅର୍ଥ ସଞ୍ଚୟ କୁ ନେଇ ଆମେ ଅନେକ କାହାଣୀ ଓ କବିତା ପାଠ କରିଥିଲେ। ସଚ୍ଚୋଟ ଚିନ୍ତାଧାରା ଦୃଢ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କୁ ନେଇ ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଅର୍ଥ ସଞ୍ଚୟ କରି ପାରିବା। ଆମେ ମାନେ ଆଧୁନିକ ସମାଜ ରେ ବସବାସ କରୁଛନ୍ତି । ଏହି ସମାଜରେ ତିଷ୍ଠି ରହିବାକୁ ହେଲେ ଅର୍ଥ ର ଆବଶ୍ୟକତା ଅନେକ ରହିଛି। ଅର୍ଥ ବିନା ଜୀବନ ମଧ୍ୟ ନିରର୍ଥକ ହୋଇ ଯାଇଥାଏ। ଅର୍ଥ ଉପାର୍ଜନ ଅପେକ୍ଷା ଅର୍ଥ ସଞ୍ଚୟ ଓ ଏହାର ସଦୁପଯୋଗ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ବପୂର୍ଣ୍ଣ ମନେ ହୁଏ। ଏଥିପାଇଁ ସର୍ବ ପ୍ରଥମେ ଆମର ଚାହିଦା ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେବା ଜରୁରୀ। ଆମର ଅନେକ ଚାହିଦା ଥାଏ। ଆମ ପରିବାର ର ଉପାର୍ଜନ ର ମୂଲ୍ୟ ଯେତେ ହେଉ ନା କାହିଁକି ଅନ୍ତିମରେ ନିଅଣ୍ଟ ପଡିଥାଏ। ଏହାର ଏକମାତ୍ର କାରଣ ହେଉଛି ଆମମାନଙ୍କ ଚାହିଦାର ପରିସର ବୃଦ୍ଧି।ଗୋଟିଏ ଗରିବ ପିଲା ଟିଏ ଯିଏ କି ଖାଇବାକୁ ପାଉନାହିଁ,ତାର ଚାହିଦା ରହିବ ଖାଦ୍ୟ। ମାତ୍ର ଅନ୍ୟ ଏକ ପିଲା ଯିଏ କି ଖାଦ୍ୟ ପାଇଯାଉଛି ହେଲେ ଯାତାୟତ ପାଇଁ ସାଇକେଲ୍ ନାହିଁ।ତେଣୁ ତାର ଚାହିଦା ରହିବ ସାଇକେଲ୍। ମାତ୍ର ଏହି ଚାହିଦା ର ପରିସର କ୍ରମଶଃ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥାଏ। ଆମ ଜୀବନ ରେ ଗୋଟେ କିମ୍ବା ଦୁଇଟା ଚାହିଦା ନଥାଏ, ଅନେକ ଥାଏ। ଆମେ ଯଦି ସେଥିମଧ୍ୟରୁ ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ ଚାହିଦା ଗୁଡିକ ପୂରଣ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କରିବା ଏବଂ ଅନାବଶ୍ୟକ କୁ ଉପେକ୍ଷା କରିବା ତେବେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାଵରେ ସଂଚୟ ର ମାତ୍ରା ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ପାରିବ।

ଅନାବଶ୍ୟକ ଖର୍ଚ୍ଚ ର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଅର୍ଥ ସଂଚୟ ର ଏକ ଗୁରୁତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ ପଦକ୍ଷେପ ଅଟେ। ଏହାକୁ ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର କାହାଣୀ ମାଧ୍ୟମରେ ବୁଝିବା।

--

ଏକଦା ଗୋଟିଏ ଗ୍ରାମରେ ମୋହନ ସିଂ ନାମକ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ରହୁଥିଲେ ଯିଏ କି କୃଷି କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଜୀବିକା ନିର୍ବାହ କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କର ପୋଡଶୀ ଯଦୁଆ ସିଂ ଜଣେ ବ୍ୟବସାୟୀ ଥିଲେ। ମାସିକ ଆୟ ରେ ଦୁଇ ଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନେକ ବ୍ୟବଧାନ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। କିନ୍ତୁ ଉଭୟଙ୍କ ପୁଅ ଭଲ ସାଙ୍ଗ ଥିଲେ। ଦୁହେଁ ସମାନ ଶ୍ରେଣୀ ରେ ବିଦ୍ୟାଳୟ ରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରୁଥିଲେ। ଯଦୁଆ ସିଂ ଦିନେ ଏକ କାର୍ କିଣି ଘରକୁ ଆଣିଲେ। ଯାହା ଦେଖିବାକୁ ଖୁବ୍ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଥିଲା। ଯଦୁଆ ସିଂ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁଅ ଦୁହେଁ କାର୍ ରେ ବସି ବୁଲୁଥିଲେ। ଏହା ଦେଖି ମୋହନ ସିଂ ପୁଅ ଘରେ ଜିଦ୍ଦି କରିବାକୁ ଲାଗିଲା କି ଆମର ବି ଗୋଟେ କାର୍‌ କିଣିବା। ମାତ୍ର ମୋହନ ସିଂ ଙ୍କ ର ଉପାର୍ଜନ କ୍ଷମତା ଅଧିକ ନ ଥିଲା ।ପୁଅ ର ଇଚ୍ଛା କୁ ବି ମାରିବାକୁ ମୋହନ୍ ସିଂ ପ୍ରସ୍ତୁତ ନଥିଲେ । ତେଣୁ ସେ ପୁଅ କୁ ଆଜଠୁ ଅର୍ଥ ସଂଚୟ କରିବାକୁ କହିଲେ। ଅନାବଶ୍ୟକ ଆଇସକ୍ରିମ, ଚକୋଲେଟ ନ ଖାଇ ସେହି ଅର୍ଥ କୁ ସଂଚୟ କରିବା ,ପରିବାର ର ସମସ୍ତେ ଯଦି ସଂଚୟ କରିବା ତେବେ କିଛି ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ କାର୍‌ କିଣିବାକୁ ଅର୍ଥ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ହୋଇଯିବ। ବାସ୍ତବରେ ତାହା ହେଲା କିଛି ବର୍ଷ ପରେ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏକ କାର୍ କିଣି ପାରିଲେ।

ଏହି ଗଳ୍ପରୁ ଏହା ଜାଣିବାକୂ ମିଳିଲା ଯେ ଯଦି ଆମେ ଦୃଢ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ରଖି ସଂଚୟ କରିବା ତେବେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସଂଚୟର ମୂଲ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଇପାରିବ।

ବ୍ୟାଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ବା ବୀମା ସାହାଯ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଆମେ ଅର୍ଥ ସଂଚୟ କରିପାରିବା। ଏଥିରୁ ମିଳୁଥିବା ସୁଧର ପରିମାଣ ଆମ ସଂଚୟ ପରିମାଣ କୁ ବୃଦ୍ଧି କରିବାରେ ସହିୟକ ହୋଇ ପାରିବ।

କରିବା ଆଜଠୁ ଅର୍ଥ ସଂଚୟ

ହୋଇବ ଜୀବନ ଆନନ୍ଦମୟ।

ପ୍ରସ୍ତୁତି - ସୌମ୍ୟ ରଞ୍ଜନ ରାୟ

ଭୂୟାଁ ଉଆସ, ଗୁଆମାଳ, ଭଦ୍ରକ

ଅର୍ଥ ସଞ୍ଚୟ ର ଉପାୟ || Tips to save money

" କରିବା ଜୀବନ ଆନନ୍ଦମୟ , କରିବା ଆଜଠୁ ଅର୍ଥ ସଂଚୟ "