ଅର୍ଥନୀତି ଓ ସାହିତ୍ୟ ଦୁଇଟି ଅଲଗା ଶବ୍ଦ ଲାଗି ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ସମ୍ପର୍କ ଗଭୀର ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜରୁରୀ। ଅର୍ଥନୀତି ଅର୍ଥାତ ଧନ, ଆୟ, ବ୍ୟୟ, ଉତ୍ପାଦନ, ବଜାର, ଚାକିରି, ଉନ୍ନତି ଆଦି ସହ ଜନମାନସ ଓ ରାଷ୍ଟ୍ରର ଜୀବନ ଜଡିତ ଅଛି। ସାହିତ୍ୟ ହେଉଛି ମନୁଷ୍ୟର ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି, ଚିନ୍ତାଧାରା ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଭାବନାର ଆଇନା। ଦୁଇଟି ମିଶିଲେ ଏକ ଅନୁପମ ସାମାଜିକ ବଳ ତିଆରି ହୁଏ।

ଆଜି ଯେଉଁଠି ଜନଗଣ ଅର୍ଥନୀତିର ଚାପରେ ଅନେକ ଅସୁବିଧା ଅନୁଭବ କରୁଛନ୍ତି, ସେଠି ସାହିତ୍ୟ ଏକ ଆଶା ଓ ଅନୁପ୍ରେରଣାର ଦୀପ ଜଳାଏ। ଧନ ଓ ଜୀବନର ଯୁଦ୍ଧରେ ଅନେକେ ନିଜ ମୂଲ୍ୟ ପାସୋରି ଯାଆନ୍ତି, ସେଠି ଏକ କବିତା, ଏକ କାହାଣୀ କିମ୍ବା ଏକ ଉପନ୍ୟାସ ତାଙ୍କୁ ନବ ଶକ୍ତି ଦେଇପାରେ।

ଅର୍ଥନୀତି ରୂପୀ ଭିତି ଉପରେ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି ରୂପୀ ଘର

ଯେଉଁପରି ଘର ବନାଇବା ପାଇଁ ଭିତି ଦରକାର, ସେପରି ସାହିତ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବା ପାଇଁ ଅର୍ଥନୀତି ଏକ ମୂଳ ଅଂଶ। ଜଣେ କବି କିମ୍ବା ଲେଖକ ଯଦି ଖାଇବାକୁ ଧନ ନାହିଁ, ଚାକିରି ନାହିଁ, ତେବେ ସେ କିପରି ଶାନ୍ତ ମନେ ଲେଖିପାରିବେ? ସେଉଠି ଅର୍ଥନୀତି ସାହିତ୍ୟର ଆଧାର। ତେବେ ମଧ୍ୟ ସାହିତ୍ୟ ଅର୍ଥନୀତିର ଦିଗ ଦେଖି ସମାଜକୁ ଜାଗୃତ କରେ।

ଗରିବୀ, ବେକାରି, ଶ୍ରମ— ସାହିତ୍ୟର ନୂତନ ବିଷୟବସ୍ତୁ

ଆମ ସମାଜର ଗରିବ ଲୋକ, କ୍ଷେତ ମଜୁରି, ଦିନମଜୁର, ଚାକିରି ଚାହୁଁଥିବା ଯୁବକମାନେ ଏବେ ସାହିତ୍ୟର ମୂଖ୍ୟ ଚରିତ୍ର ହେଉଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନ ଦୁଃଖ, ସଂଘର୍ଷ, ଅନ୍ୟାୟର ଚିତ୍ରଣ ଦ୍ୱାରା ସାହିତ୍ୟ ଆଜି ଏକ ଅର୍ଥନୈତିକ ଆନ୍ଦୋଳନର ରୂପ ନେଇଛି। ଜଣେ ଲେଖକ ନିଜ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ସେହି ଦୁଃଖକୁ ବ୍ୟଖ୍ୟା କରେ, ସମାଜର ମନକୁ ହଲାଇଦିଏ।

ସାହିତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ଥନୀତିକ ସୂଚନା ଓ ସଚେତନତା

ଆଜି ଯୁଗ ହେଉଛି ତଥ୍ୟ ଓ ତଥ୍ୟବାନ୍ତ ଜଗତ। ଏହି ପରିବେଶରେ ସାହିତ୍ୟ ମାଧ୍ୟମ ହେଉଛି ଅର୍ଥନୀତିକ ବିଷୟ ଓ ନୀତିବିଧିକୁ ଗାଁ ଗଞ୍ଜରେ ପହଁଚାଇବା। କୃଷି ନୀତି, ଶ୍ରମ ନୀତି,ବ୍ୟବସାୟ ନୀତି, ବେକାର ସମାଧାନ ଯୋଜନା— ଏହା ସବୁକୁ ବାଧା କରି ସାହିତ୍ୟ ଜନମାନସର ଭାଗ ହେଉଛି। ଗାଁ ଗଞ୍ଜର ମଣିଷ ଜେଉଁଠି ଅଧିକାଂଶ ସମୟ ଅଶିକ୍ଷିତ ବା ସଚେତନ ନୁହଁନ୍ତି, ସେଠି ଏକ କବିତା, ଏକ କାହାଣୀ କିମ୍ବା ଏକ ନାଟକ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଅଧିକାର ବିଷୟରେ ସୂଚନା ଦିଆଯାଇପାରିବ।

ଅର୍ଥନୀତି ରେ ନୂତନ ଭାବନା— ସାହିତ୍ୟର ପ୍ରଭାବ

ସାହିତ୍ୟ ମାନବ ମନର ଆଇନା। ଯେଉଁଠି ମନିଷ ଦୁଃଖିତ, ସଂଘର୍ଷରେ ଅତୁଟ, ତାଙ୍କର ଭାବନା, ତାଙ୍କର କାହାଣୀ ଲେଖକମାନେ ଲେଖନ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି। ଏହି ଭାବନା ଅନ୍ୟ ମଣିଷଙ୍କୁ ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ଦିଏ। ଯେଉଁଠି ଅର୍ଥନୀତି ସୁପାରିଶ ଓ ପ୍ରଶାସନୀୟ ଭାଷା ରେ ଥାଏ, ସେଠି ସାହିତ୍ୟ ମନ ବୁଝା ଭାଷା ରେ ଲୋକଙ୍କୁ ଜଣାଏ।

ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟରେ ଅର୍ଥନୀତି ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ

ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟ ଆମ ସମାଜର ଆଇନା। ମଧୁସୂଦନ ରାଓ, ଫକିର ମୋହନ, ଗଙ୍ଗାଧର ମେହେର, ଅପର୍ଣ୍ଣା ଶତପଥୀ, ଓ ନୂତନ ପିଢିର ସାହିତ୍ୟକାରମାନେ ଜଣେ ଜଣେ ଅର୍ଥନୀତି ଦୃଷ୍ଟିରେ ଲେଖା ଲେଖିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର କାବ୍ୟ ଓ କାହାଣୀରେ ଗରିବ ଜନତା, ଶ୍ରମିକ, କୃଷକ ଓ ଅନ୍ୟାୟ ଦୁଃଖର ଚିତ୍ରଣ ମିଳିଥାଏ।

ପରିଶେଷରେ

ଅର୍ଥନୀତି ଓ ସାହିତ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଗଭୀର ସମ୍ପର୍କ ଅଛି। ଅର୍ଥନୀତି ଜନଗଣଙ୍କ ଦେହ ରଖେ, ସାହିତ୍ୟ ମନ ଓ ଆତ୍ମାକୁ ପୋଷେ। ଏହି ଦୁଇଟି ଯଦି ଏକାତ୍ମ ଭାବେ ଲୋକଙ୍କୁ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଜ୍ଞାନ ଦିଆଯିବାକୁ ଲାଗି ଲେଖାଯିବ, ତେବେ ଗାଁ ଓ ଗଞ୍ଜ ଉଭୟ ସଫଳ ଓ ସଚେତନ ହେବ। ଏହିପରି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନେଇ ଅଜସ୍ର ସାହିତ୍ୟ ରଚନା ହେଉଁ, ଯାହା ଅର୍ଥନୀତିକୁ ମଣିଷର ସେବା ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ କରିପାରିବ।

!! ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ

ହନୁମାନ ନଗର ଆସ୍କା ରୋଡ଼

ବ୍ରହ୍ମପୁର ଗଞ୍ଜାମ !!