ବିଷୟ ପ୍ରବେଶ-

*****************

ଆୟୁର୍ବେଦ ଭାରତୀୟ ଉପମହାଦେଶର ଏକ ପୁରାତନ ବିକଳ୍ପ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଉଥିବା ଏକ ଔଷଧ ପ୍ରଣାଳୀ । ଏହା କେବଳ ଭାରତରେ ନୁହେଁ ଏହା ସହ ନେପାଳ, ବାଂଲାଦେଶ, ପାକିସ୍ଥାନ ଏବଂ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟାପକ ଭାବରେ ଆୟୁର୍ବେଦ କୁ ବହୁଳ ମାତ୍ରାରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ । ଆୟୁର୍ବେଦ ଏକ ଅନ୍ଧ ବିଶ୍ବାସ ପ୍ରକ୍ରିୟା ନୁହେଁ ଏହାର ତତ୍ତ୍ଵ ଓ ଅଭ୍ୟାସ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ବିଜ୍ଞାନ ସମ୍ମତ ଅଟେ। କେତେକ ଆୟୁର୍ବେଦିକ ଔଷଧରେ ବିଷାକ୍ତ ପଦାର୍ଥ ଥିବାର ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ।

ଆୟୁର୍ବେଦ ଚିକିତ୍ସା ଆଜିକାର ନୁହେଁ।ଏହା ସର୍ବ ପୁରାତନ ଅଟେ। ପ୍ରମାଣ ଆଧାରରେ ଜଣା ପଡିଛି ଯେ ଏହା ପ୍ରାୟ ଦୁଇ ହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ନିଜର ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ବିସ୍ତାର ଲାଭ କରିଥିଲା।ହର୍ବାଲ ଔଷଧ, ଖାଦ୍ୟର ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ, ଧ୍ୟାନ, ଯୋଗ, ମସାଜ,ଡାକ୍ତରୀ ତେଲ ମାଧ୍ୟମରେ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଇଥାଏ। ଏହି ଚିକିତ୍ସା ପ୍ରଣାଳୀ ଓ ଏହାର ପ୍ରସ୍ତୁତି କରଣ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜଟିଳ ପ୍ରକ୍ରିୟା। ଆଜି ର ଆଧୁନିକ ଯୁଗରେ ବୈଜ୍ଞାନିକ ପ୍ରଣାଳୀରେ ଯାନ୍ତ୍ରିକ ଉପକରଣ ମାଧ୍ୟମରେ ଯେଉଁ ଭୟଙ୍କର ରୋଗ ମାନ ର ନିରାକରଣ କରାଯାଉଛି। ତାହା ଦୁଇହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ବିନା ଯାନ୍ତ୍ରିକ ଉପକରଣ ରେ ନିରାକରଣ କରାଯାଇପାରୁଥିଲା। ଏହା କେବଳ ଆୟୁର୍ବେଦ ମାଧ୍ୟମରେ ସମ୍ଭବ ହେଉଥିଲା।ଆୟୁର୍ବେଦ କୁ କେହି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହା ଔଷଧର ଏକ ପ୍ରାକୃତିକ ରୂପ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ରୋଗ ର ,ସେ ବଡ ରୋଗ ହେଉ ବା ଛୋଟ , ସବୁର ଆୟୁର୍ବେଦ ଚିକିତ୍ସା ସମ୍ଭବସାଧ୍ୟ ହୋଇ ପାରୁଛି। ସଂସାରର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉଦ୍ଭିଦ ଓ ପ୍ରାଣୀ ଙ୍କ ଠାରେ ଔଷଧୀୟ ଗୁଣ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ। ଏହାର ଔଷଧୀୟ ଗୁଣ ଟି କେଉଁ ରୋଗର ନିରାକରଣ କରିପାରିବ ଏହାର ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସୂଚନା ବହୁ ପୂରାତନ ଯୁଗରୁ ଚରକ ସଂହିତା ପୁସ୍ତକ ରେ ଚରକ ପ୍ରଦାନ କରି ଅଛନ୍ତି। ଚରକ ପରି ମହାନ ଚିକିତ୍ସକ ଙ୍କୁ ଆୟୁର୍ବେଦ ର ଜନକ ବୋଲି ସମ୍ବୋଧନ କରାଯାଇଥାଏ।

ଆୟୁର୍ବେଦ ଶବ୍ଦ ଟି ସଂସ୍କୃତ ଶବ୍ଦ ଆୟୁର୍ ଓ ବେଦ ରୁ ଆସିଅଛି ।ଆୟୁର୍ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ଜୀବନ ଓ ବେଦ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ଜ୍ଞାନ‌। ଅତଏବ୍ ଆୟୁର୍ବେଦ ର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଜୀବନ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଜ୍ଞାନ। ଏହାର ମୁଖ୍ୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଉଛି କୁପ୍ରଭାବ ପକେଇବା ବିନା ଶରୀର କୁ ରୋଗାମୁକ୍ତ କରିବା। ଶରୀର ସହ ଆତ୍ମା , ମନ‌ର ବିଶୁଦ୍ଧି କରଣ କରିବା‌ ଓ ଏହାର ସନ୍ତୁଳନ ବଜାୟ ରଖିବା।ଅତୀତରେ ଅନେକ ଆୟୁର୍ବେଦ ବିଜ୍ଞାନୀଗଣ ଏ ଧରା ପୃଷ୍ଠରେ, ଏ ଭାରତ ବର୍ଷରେ ଅବତରଣ କରି ଅପସରି ଗଲେଣି । ମାତ୍ର ତାଙ୍କର ପ୍ରତିଭା ଆଜି ସୁଦ୍ଧା ଭାରତୀୟ ଦର୍ଶନ ର ମୂଳ କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁ ର ରୂପ ଧାରଣ କରିଛି।ତାଙ୍କର ଅଲୌକିକ ଶକ୍ତି ଦ୍ବାରା ଅସାଧ୍ୟ ସାଧନ କୁ ମଧ୍ୟ ସାଧ୍ୟ କରିହେଉଥିଲା।ସେହି ମହାନ ବିଜ୍ଞାନୀଗଣ ଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ ଚରକ ,ଅତ୍ରେୟ ,ବାଗଭଟ୍ଟ।

ଆୟୁର୍ବେଦ ଶୈଳୀ ଆପଣେବାର ସୁଫଳ -

*****************************************

-ଆୟୁର୍ବେଦିକ ଚିକିତ୍ସା ପଦ୍ଧତି ସର୍ବ ଆଦୃତ ଓ ସର୍ବ ଗ୍ରହଣୀୟ ଚିକିତ୍ସା ପଦ୍ଧତି ଅଟେ | ଏହି ଚିକିତ୍ସା ଦ୍ବାରା ବ୍ୟକ୍ତିର କେବଳ ଶାରୀରିକ ନୁହେଁ ମାନସିକ ସ୍ତରରେ ମଧ୍ୟ ବହୁ ଉନ୍ନତି ହୋଇଥାଏ।

-ଆୟୁର୍ବେଦିକ ଔଷଧର ଅଧିକାଂଶ ଉପାଦାନ ଆମ ନିକଟ ପରିବେଶ ରେ ଉପଲଵ୍ଧ ହୋଇଥାଏ। ବିଭିନ୍ନ ଉଦ୍ଭିଦ, ଫୁଲ ଏବଂ ଫଳ ଇତ୍ୟାଦିରୁ ଏହାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥାଏ | ତେଣୁ ଏହା ଆମ ନିକଟରେ ଉପଲବ୍ଧ ହେଉଥିବାରୁ ଏହାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ସହଜ ଓ ଆବଶ୍ୟକ ସମୟରେ ଏହା ଆମର ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ କରିପାରିଥାଏ।

- ଆୟୁର୍ବେଦିକ ଔଷଧରେ କୌଣସି ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ |ଯାହାଦ୍ବାରା ଏହାର ସେବନ କରିବା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନିରାପଦ ହୋଇଥାଏ।

- ଏହା ଅନେକ ଜଟିଳ ଓ ବିପଦଜନକ ରୋଗ ପାଇଁ ବିଶେଷ ଭାବେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହୋଇଥାଏ।ଏହା କେବଳ ରୋଗକୁ ଭଲ କରେ ନାହିଁ ବରଂ ରୋଗକୁ ମଧ୍ୟ ରୋକିଥାଏ ଓ ରୋଗ ଠାରୁ ଶରୀର କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ।

- ଆମ୍ଭ ମାନଙ୍କର ସାଧାରଣ ଜୀବନ ଶୈଳୀ ରେ ସରଳ ପରିବର୍ତ୍ତନ ମାଧ୍ୟମରେ ରୋଗକୁ ଦୂରେଇ ରଖିବା ପାଇଁ ଆୟୁର୍ବେଦ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥାଏ ।

- ଆୟୁର୍ବେଦିକ ଔଷଧ କେବଳ ରୋଗୀ ଲୋକଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇନଥାଏ। ଏହା ସୁସ୍ଥ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଉପଯୋଗୀ ହୋଇଥାଏ। ସୁସ୍ଥ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିପାରିବେ।

- ଆୟୁର୍ଵେଦ ଔଷଧର ଉପାଦାନ ଗୁଡିକ ପରିବେଶ ରେ ସହଜରେ ଉପଲବ୍ଧ ହେଉଥିବାରୁ ଏହାର ଘରୋଇ ପ୍ରସ୍ତୁତ ସମ୍ଭବ ହୋଇଥାଏ । ତେଣୁ ଏହା ବ୍ୟୟବହୁଳ ହୋଇନଥାଏ। ସାଧାରଣ ରୁ ଅତି ସାଧାରଣ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ବ୍ୟବହାର କରିପାରିବେ।

୨୦୨୨ ମସିହା ଫେବୃଆରୀ ମାସ ରେ କେନିଆର ପୂର୍ବତନ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଝିଅ କେରଳର ଏକ ଆୟୁର୍ବେଦିକ ଚିକିତ୍ସାଳୟରେ ଗୁରୁତର ତଥା ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ ଚକ୍ଷୁ ସମସ୍ୟା ପାଇଁ ସଫଳତାର ସହ ଚିକିତ୍ସିତ ହୋଇଥିଲେ। ଏ ଭାରତବର୍ଷ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀରେ ଆୟୁର୍ବେଦ ଚିକିତ୍ସା ଦ୍ବାରା ନିଜର ଅଲୌକିକତା ପ୍ରତିପାଦନ କରିପାରିଛି।

ଇତିହାସ -

***********

ଦୁନିଆର ସର୍ବ ପୁରାତନ ପୁସ୍ତକ ଋକ୍ ବେଦ ରେ ଆୟୁର୍ବେଦ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଅଛି। ବିଭିନ୍ନ ପଣ୍ଡିତମାନେ ବା ବିଦ୍ଵାନ ମାନେ ଏହାର ସୃଷ୍ଟି ସମୟକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପୂର୍ବ ୨୦୦୦ ବୋଲି ଦର୍ଶାଇଛନ୍ତି।ଚରକ, ସୁଶ୍ରୁତା, କାଶ୍ୟପ ଆଦି ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନୀ ଙ୍କ ଗ୍ରନ୍ଥ ରେ ଆୟୁର୍ବେଦ ର ମହନୀୟତା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଅବଗତ ମିଳିଥାଏ ।ଏହା ଆୟୁର୍ବେଦର ପ୍ରାଚୀନତାକୁ ପ୍ରମାଣ କରୁଅଛି। ଲିଖିତ ପ୍ରମାଣ ବ୍ୟତୀତ ଏହାର ଉପସ୍ଥିତି ସିନ୍ଧୁ ସଭ୍ୟତା ର ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ମିଳିଛି। ଆୟୁର୍ବେଦର ପ୍ରାଚୀନ ଗ୍ରନ୍ଥ ଅନୁଯାୟୀ ଏହା ହେଉଛି ଦେବତାମାନଙ୍କର ଚିକିତ୍ସା ବ୍ୟବସ୍ଥା। ବିଶ୍ବାସ କରାଯାଏ ଯେ ଏହି ଆୟୁର୍ବେଦ ର ଜ୍ଞାନ ମାନବ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରି ପୃଥିବୀର ମହାନ ଗୁରୁ ଓ ବିଦ୍ବାନ ମାନଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ। ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଦେବତା ଙ୍କ ବୈଦ୍ୟ ଅଶ୍ୱିନିକୁମାର ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ତଣ୍ଟିରେ ଗୋଟିଏ ଛେଳିର ମୁଣ୍ଡ ଯୋଡିବା ଭଳି ଅନେକ ଚମତ୍କାର ଚିକିତ୍ସା କରିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଦେବତା ଅଶ୍ୱିନୀ କୁମାରଙ୍କ ଠାରୁ ଏହି ଜ୍ଞାନ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଓ ପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଧନଭନ୍ତରୀଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମଦେବ ଆୟୁର୍ବେଦକୁ ଆଠ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରିଥିଲେ ଯଥା - ଶଲ୍ୟ ତନ୍ତ୍ର, ଶାଲାକ୍ୟ ତନ୍ତ୍ର, କାୟ ଚିକିତ୍ସା, ଭୂତ ବିଦ୍ୟା ତନ୍ତ୍ର, କୌମାରଭୃତ୍ୟ , ଅଗଦତନ୍ତ୍ର, ରସାୟନ ତନ୍ତ୍ର ଓ ବାଜିକରଣ ତନ୍ତ୍ର।

ଆମ୍ଭେମାନେ ପୁରାଣ ରେ ସୁଶିଷ୍ୟ ଉପମନ୍ୟୁ ବିଷୟ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଧାରଣା ପାଇଛୁ । ଉପମନ୍ୟୁ କ୍ଷୁଧାର୍ତେ ଅରଖ ପତ୍ର କୁ ଖାଇ ତାର କ୍ଷୀର ରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇଯାଇଥିଲେ । ଗୁରୁ ଧୌମ୍ୟ ଙ୍କ ପରାମର୍ଶ ରେ ଉପମନ୍ୟୁ ଅଶ୍ବିନୀ କୁମାର ଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିଥିଲେ । ସେମାନେ ଆସି ଉପମନ୍ୟୁ ଙ୍କୁ ଏକ ପିଠା ଖାଇବାକୁ ଦେଇଥିଲେ ଯାହା ଦ୍ବାରା ଉପମନ୍ୟୁ ପୁଣିଥରେ ଚକ୍ଷୁ ଫେରି ପାଇଥିଲେ।ଏଭଳି ଚମତ୍କାର କେବଳ ଆୟୁର୍ବେଦ ଦ୍ବାରା ହିଁ ସମ୍ଭବସାଧ୍ୟ ହୋଇ ପାରିଥିଲା।

ଚରକ ଙ୍କ ମତ ଅନୁସାରେ ଆୟୁର୍ବେଦ ର ଆବିର୍ଭାବ ବା ଆୟୁର୍ବେଦ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରଥମେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ବାରା, ଉଭୟ ଅଶ୍ୱିନୀ କୁମାରଙ୍କ ଦ୍ବାରା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ବାରା ଏବଂ ଭରଦ୍ବାଜ ଋଷି ଙ୍କ ଦ୍ବାରା ବିକାଶ ଲାଭ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ଜ୍ଞାନ ପରେ ପରେ ଅନ୍ୟ ସାଧୁ ସନ୍ଥ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିସ୍ତାର କରିଥିଲା ଓ ଏହାର ଗୁରୁତ୍ଵ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିଲା।

ସୁଶ୍ରୁତାଙ୍କ ଅନୁସାରେ ଆୟୁର୍ବେଦ କେବଳ ବ୍ରହ୍ମଦେବଙ୍କ ଦ୍ବାରା ପ୍ରଚାର କରାଯାଇଥିଲା। ସୁଶ୍ରୁତା ଅନ୍ୟ ଋଷି ମାନଙ୍କ ସହ ଆୟୁର୍ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ ପାଇଁ କାଶିରାଜ ଡିବୋଦାସ ଯିଏକି ଭଗବାନ ଧନଭନ୍ତରୀ ଙ୍କ ଅବତାର, ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ଆବେଦନ କରିଥିଲେ। ଓ ଆୟୁର୍ବେଦ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ ।ଭଗବାନ ଧନଭନ୍ତରୀ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଦକ୍ଷ ପ୍ରଜାପତି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଠାରୁ , ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନିକୁମାର ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଆୟୁର୍ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ।

ଆୟୁର୍ବେଦ ଦ୍ବାରା ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ସମସ୍ୟା ସମାଧାନ-

*********************************************

ଆୟୁର୍ବେଦିକ ଚିକିତ୍ସା ପଦ୍ଧତି ସର୍ବ ଆଦୃତ ଓ ସର୍ବ ଗ୍ରହଣୀୟ ଚିକିତ୍ସା ପଦ୍ଧତି ଅଟେ | ଏହି ଚିକିତ୍ସା ଦ୍ବାରା ବ୍ୟକ୍ତିର କେବଳ ଶାରୀରିକ ନୁହେଁ ମାନସିକ ସ୍ତରରେ ମଧ୍ୟ ବହୁ ଉନ୍ନତି ହୋଇଥାଏ।ଆୟୁର୍ବେଦିକ ଔଷଧ ପ୍ରସ୍ତୁତି ରେ ବ୍ୟବହୃତ ଉପାଦାନ ଯଥା ବିଭିନ୍ନ ଉଦ୍ଭିଦ, ଫୁଲ ଏବଂ ଫଳ ଇତ୍ୟାଦି ଆମ ନିକଟ ପରିବେଶ ରେ ଉପଲବ୍ଧ ହୋଇଥାଏ ।ତେଣୁ ଏହାକୁ ସହଜରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥାଏ ମାତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତି ପୂର୍ବରୁ ଏହି ସମ୍ବନ୍ଧରେ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଜ୍ଞାନ ରହିଥିବା ଆବଶ୍ୟକ।ଆୟୁର୍ବେଦିକ ଔଷଧରେ କୌଣସି ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ |ଯାହାଦ୍ବାରା ଏହାର ସେବନ କରିବା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନିରାପଦ ହୋଇଥାଏ।ଏହା ଅନେକ ଜଟିଳ ଓ ବିପଦଜନକ ରୋଗ ପାଇଁ ବିଶେଷ ଭାବେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହୋଇଥାଏ।ଏହା ରୋଗକୁ ଭଲ କରିବା ସହ ରୋଗ ଠାରୁ ଶରୀର କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ।ଆୟୁର୍ବେଦିକ ଔଷଧ କେବଳ ରୋଗୀ ଲୋକଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇନଥାଏ ବରଂ ଏହା ସୁସ୍ଥ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଉପଯୋଗୀ ହୋଇଥାଏ। ଆୟୁର୍ବେଦ ର ଘରୋଇ ପ୍ରସ୍ତୁତିକରଣ ସମ୍ଭବ ହେଉଥିବାରୁ ଏହା ବ୍ୟୟବହୁଳ ହୋଇନଥାଏ। ସାଧାରଣ ରୁ ଅତି ସାଧାରଣ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ବ୍ୟବହାର କରିବାରେ ସକ୍ଷମ ହୋଇପାରିବେ।

ବିଷୟ ପ୍ରସ୍ଥାନ-

****************

ୟୁକେ ର କର୍କଟ ଅନୁସନ୍ଧାନ ଅନୁଯାୟୀ, ଆୟୁର୍ବେଦ କୌଣସି ରୋଗର ଚିକିତ୍ସାରେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଚିକିତ୍ସା ହୋଇ ନଥାଏ ବୋଲି ମତ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ। ୨୦୦୮ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଏକ ଅଧ୍ୟୟନରେ ଜଣା ପଡିଥିଲା ଯେ ଉତ୍ପାଦିତ ପେଟେଣ୍ଟ ଆୟୁର୍ବେଦିକ ଔଷଧଗୁଡ଼ିକରେ ବିଷାକ୍ତ ଉପାଦାନ ର ପ୍ରୟୋଗ ହୋଇଥାଏ। ଏଥିରେ ଭାରୀ ଧାତୁ ବିଶେଷକରି ସୀସା ଏବଂ ଆର୍ସେନିକ୍ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ। ଏହା ବ୍ୟତୀତ ଅନେକ ବିଷାକ୍ତ ପଦାର୍ଥ ସଂପର୍କରେ ସାଧାରଣ ଲୋକ ଅଜ୍ଞ ମଧ୍ୟ ହୋଇ ଥାନ୍ତି।ଆଜିର ଯୁଗରେ ଆୟୁର୍ବେଦ ର ବ୍ୟବହାର କ୍ରମଶଃ ହ୍ରାସ ପାଉଛି କିମ୍ବା ଲୋକ ଆଦୃତି କମିବାରେ ଲାଗିଛି। ଏହା ବଦଳରେ ଚିକିତ୍ସା କ୍ଷେତ୍ରରେ ହୋମିଓପାଥିକ ଓ ଏଲୋପାଥିକ୍ ବ୍ୟବହାର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି‌। ମାତ୍ର ଆୟୁର୍ବେଦ ସହ ଏମାନଙ୍କର ଅନେକ ପାର୍ଥକ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ। ଉଭୟ ର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଦର୍ଶନ, ରୋଗ ଦର୍ଶନ,ଚିକିତ୍ସାର ଦର୍ଶନ ଓ ନିରାକରଣ ପଦ୍ଧତି ରେ ଅନେକ ପାର୍ଥକ୍ୟ ଅଛି ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ।

ଏଲୋପାଥିକ୍ ର ଅନେକ ସମର୍ଥକ ଆୟୁର୍ବେଦକୁ ଏକ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଚିକିତ୍ସା ବ୍ୟବସ୍ଥା ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ ଏବଂ ଏହାକୁ ନେଇ ଅନେକ ଉପାୟରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ସମାଲୋଚନା କରିଥାନ୍ତି। ଆୟୁର୍ବେଦିକ ପ୍ରସ୍ତୁତିରେ ଯେଉଁ ବିଶାକ୍ତ ଉପାଦାନର ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥାଏ ତାହା ଆଧୁନିକ ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ ଅନୁଯାୟୀ ମଣିଷ ପାଇଁ କ୍ଷତିକାରକ ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଉଅଛି। ଏହା ଅନେକ ସମାଲୋଚନା ସହ୍ୟ କରିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଏଥିରେ ଅନେକ ସୁଫଳତା ରହିଛି ଏବଂ ଏହା ଦ୍ବାରା ସାଧାରଣ ଜନତା ଅନେକ ଲାଭାକୃତ ହେଉଛନ୍ତି।

ପ୍ରସ୍ତୁତି - ସୌମ୍ୟ ରଞ୍ଜନ ରାୟ

ଭୂୟାଁ ଉଆସ, ଗୁଆମାଳ, ଭଦ୍ରକ

ଆୟୁର୍ବେଦିକ ଜୀବନଶୈଳୀ ଆପଣେଇବାର ଲାଭ | Benefits of Adopting an Ayurvedic Lifestyle

ଆୟୁର୍ବେଦ ଚିକିତ୍ସା ର ସୁଫଳ ଜାଣିବା , ଜୀବନ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଜ୍ଞାନ କୁ ବୁଝିବା