ସପ୍ତରଙ୍ଗେ ଆଜି ଆକାଶ ରଙ୍ଗିଛି କି ବର୍ଣ୍ଣିବି ତାର ଗାଥା,

ପ୍ରକୃତିର ସୁନ୍ଦରତା ଦେଖି ମୋର ସମ୍ମାନେ ନଉଁଛି ମଥା,

ଏହା ତ ସୃଷ୍ଟି ର ଗାଥା,

ଆଜି ଜାଣିପାରେ ପ୍ରକୃତି ପୂଜିବା କାଇଁ ଅଛି ଏକା ପ୍ରଥା ll୧ll

ସବୁଠୁ ଉପରେ ଇନ୍ଦ୍ରରଧନୁରେ ରହିଅଛି ହୋଇ ଟାଣି,

ସୁଦୀର୍ଘ ପ୍ରସାରି ସର୍ବୋପରେ ସିଏ ଶୋଭେ ସେହି ନଭ ରାଣୀ,

ରଙ୍ଗ ପରା ବାଇଗଣୀ,

ଦିଶଇ ସୁନ୍ଦର ମୁକୁଟ ଉପରେ ସଭିଙ୍କୁ ଦିଅଇ ହାଣି ll୨ll

ପୃଥିବୀ ରଙ୍ଗିଛି ସଦା ଏ ରଙ୍ଗରେ କରିଛି ସଭିଙ୍କୁ ଭୋଳ,

ଈଶ୍ବରଙ୍କ କଣ୍ଠେ ସ୍ଥାନ ପାଇ ସେହି ରହିଗଲା କାଳକାଳ,

ରଙ୍ଗ ପରା ଘନନୀଳ,

ଶୋଭେ ସେ ଧନୁରେ ସତେ ଯେନହେ କେହି କାଟେ ଅବିରର ତିଳ ll୩ll

ସମୁଦ୍ର ଯେମିତି ଆକାଶ ସେମିତି ସବୁତ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଫଳ,

କଇଁ ଫୁଲ ପରି ଦିଶଇ ତ ସେହି ସୁନ୍ଦର ଆଉ ସରଳ,

ରଙ୍ଗ ପରା ତାର ନୀଳ,

ନାଇଁଯାଏ ସିଏ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୂପରେ ଲାଗଇ ଅତି କୋମଳ ll୪ll

ବୃକ୍ଷଲତା ଆଦି ତଥା ବନରାଜି ସବୁଠି ତାହାରି ରାଜ,

ଝାଉଁଳେ ନାହିଁ କି ଝଡ଼େ ନାହିଁ ସେହି କରେନାହିଁ ତିଳେ ଲାଜ,

ରଙ୍ଗ ପରା ସେ ସବୁଜ,

ଯେତେ ଦେଖୁଥିଲେ ନୂଆ ଲାଗିଥାଇ ଦିଶୁଥାଏ ସଦା ସଜ ll୫ll

ପରିପକ୍ଵତାର ରଙ୍ଗ ଅଟେ ଏହି ଦିଶେ ଅତି ସରଳିଆ,

ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ତନୁ ବର୍ନେ ଏହି ରଙ୍ଗ ସତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଭଳିଆ,

ରଙ୍ଗ ପରା ହଳଦିଆ,

ସଭିଙ୍କ ହୃଦୟେ ଜଳାଇକି ରଖେ ହସ ଉଲ୍ଲାସର ନିଆଁ ll୬ll

ସପ୍ତରଙ୍ଗୀ ଧନୁର ତନୁ ଉପରେ ବଙ୍କେଇ ହୋଇଛି ରଙ୍ଗି,

ସୂର୍ଯ୍ୟଦାୟ ଆଉ ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ବେଳାରେ ହୁଏ ସେ ରବିଙ୍କ ସଂଗୀ,

ରଙ୍ଗ ପରା ସେ ନାରଙ୍ଗୀ,

ବହିଁର ଅଗ୍ରରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ ସେ ଦର୍ପ ଦିଏ ପୁରା ଭାଙ୍ଗି ll୭ll

ଦୂରରୁ ଦିଶେ ସେ ରକ୍ତରେ ମିସେ ସେ ଲାଗଇ ଭାରି କମାଲ,

ମାଙ୍କ ମଥାରେ ଝଲସି ଉଠେ ସେ ତିଳେ ବି ନାହିଁ ସୱାଲ,

ରଙ୍ଗ ପରା ସିଏ ଲାଲ,

କେବେ ସେ ଟ୍ରାଫିକରେ ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଏ କେବେ ସେ କରେ ଧମାଲ ll୮ll

ଦେବରାଜଙ୍କର ଧନୁର ମହିମା କି ବର୍ଣ୍ଣିବ ତୁଚ୍ଛନର,

ବର୍ଣ୍ଣନାରେ କିଛି ତ୍ରୁଟି ରହିଥିଲେ କ୍ଷମା ଓ ମାର୍ଜନା କର,

ଏତିକି ମାଗୁଣି ମୋର,

ପ୍ରକୁତି ବଞ୍ଚାଇ ଆଗାମୀ ପିଢ଼ିର ଭବିଷ୍ୟ ଉଜ୍ଜଳ କର ll୯ll

ବାଘନିସହନାଲା