ଦିନା ଭାଇ.. ବାସନ୍ତୀ ବସ୍ତିରେ ତା ଘର, ତା ପରିବାର କହିଲେ ସେ ଆଉ ତା ସ୍ତ୍ରୀ, ବାପା ବୋଉ ଆର ପାରିକୁ ଚାଲିଗଲା ପରେ ସେହି ବସ୍ତିରେ ଗୋଟେ ବୁଢୀ ତାକୁ ପାଳିତ ପୁଅ କରି ରଖିଥିଲା । ସିଏ ବି ଆଉ ନାହିଁ।

ବସ୍ତି ପାଖ ବଜାରରେ ଦିନା ଭାଇ ର ଗୋଟେ ଛୋଟ ଜଳଖିଆ ଦୋକାନ । ସକାଳ ୭ଟା ରୁ ଦୋକାନ ଖୋଲାରହେ ଦିନ ୧୧ ଟା ଯାଏଁ। କେତେବେଳେ ଉପରବେଳା ଦୋକାନ ଖୋଲା ହୁଏ ତ କେତେବେଳେ ନାହିଁ। ତାର ବା କିଏ ଖାଇବାକୁ ଅଛି ଯେ ସ୍ବାମୀ ସ୍ତ୍ରୀ ଦୁଇ ପ୍ରାଣୀ ଆଗକୁ କେହି ନାହିଁ କି ପଛକୁ କେହି ନାହିଁ। ବାହାଘର ଛଅ ବର୍ଷ ବିତିଗଲେ ବି ଭଗବାନ ତା ସ୍ତ୍ରୀ ସରିତା ଭାଉଜ କୋଳରେ ଛୁଆ ଟିଏ ଦେଲେନି। ସରିତା ଭାଉଜ ଘରୁ ପାଦ କାଢ଼ିଲେ ସାହିବସ୍ତି ମାଇପି କେତେ କଣ କୁହନ୍ତି । କିଏ କହେ ବାଞ୍ଝ, କିଏ କହେ ଅଲକ୍ଷଣୀ, କିଏ କହେ ଅଶୁଭ ।ଦିନା ଭାଇ ସରିତା ଭାଉଜ କୁ ବହୁତ ଭଲପାଏ। ଯଦି କିଏ କଣ କହୁଥିବାର ତା କାନରେ ବାଜେ ସେ ଗାଁ ମାଇପି ଙ୍କ ସହ କଳି ଝଗଡା କରିଦିଏ।

ଦିନେ ଦିନା ଭାଇ ସରିତା ଭାଉଜ କୁ କହେ ହେଇଟି ତୁମେ ମନକଷ୍ଟ କରୁଛୁ କି? ଏ ବସ୍ତି ମାଇପେ କିଏ କଣ କହୁଛନ୍ତି ବୋଲି , ଜମା ଶୁଣିବନି ସେମାନଙ୍କ କଥା । ମୁଁ ମା ଗୋଜବାୟାଣୀ ପାଖରେ ମାନସିକ କରିଛି ମା ନିଶ୍ଚିତ ମୋ ଡାକ ଶୁଣିବେ। ଆମ ଘର ଦିନେ କୁଆଁ କୁଆଁ ରାବ ରେ ଫାଟି ପଡିବ। ଦିନା ଭାଇର ଏମିତି କଥା ଶୁଣି ସରିତା ଭାଉଜ କାନ୍ଦି ବାକୁ ଲାଗେ। ଦିନା ଭାଇ ବି ଛାତିରେ କୋହ କୁ ଧରି କେତେ ବା ମିଛ ଅଭିନୟ କରିବ ସରିତାର ଭାଉଜ ର କାନ୍ଦ ଦେଖି ରୋକିପାରେନା ତା ନିଜକୁ।

ଏମିତି ବିତିଯାଏ ଆଠମାସ... ଦିନ ଦିପହରରେ ଦିନା ଭାଇ ର ଦୋକାନ ଖୋଲା ଦେଖି ପାଖ ଦୋକାନୀ କହେ ହଇରେ ଦିନା ଆଜି କୋଉ ଦିଗରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଇଁ ଥିଲା କିରେ ତୁ ଆଜି ଅବେଳରେ ଦୋକାନ ଖୋଲିଛୁ। ଦିନା ଭାଇ କୁହେ ଆରେ ଭାଇ ଏବେ ସବୁଦିନ ସୁରଜ ଅଲଗା ଦିଗରେ ଉଇଁବ ମୋର ସିନା ଆଗକୁ ପଛକୁ କେହି ନଥିଲେ ବୋଲି ମୁଁ ଦୋକାନ ଖୋଲୁ ନଥିଲି କି ଟଙ୍କା ପଇସା ସଞ୍ଚିବା କଥା ଭାବୁ ନଥିଲି, ମା ଗୋଜବାୟାଣୀ ପରା ମୋ ଡାକ ଶୁଣିଛନ୍ତି ମୋ ସରିତା ମା ହେବ, ମୁଁ ବାପା ହେବି ମୋ ପିଲାର ଭବିଷ୍ୟତ ପାଇଁ ମୋତେ ଏବେ ଅଧିକ ରୋଜଗାର କରିବାକୁ ହେବ। ଦିନା ଭାଇ ବାପା ହେବା ଶୁଣି ସେ ଭାଇ ଜଣଙ୍କ ବହୁତ୍ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି ଆଉ କୁହନ୍ତି ଯା ହଉ ଦିନା ଏତେ ଦିନ ପରେ ଭାଗବାନ ତୋ ଡାକ ଶୁଣିଲେ।

ଏମିତି ବିତିଗଲା ନଅ ମାସ...

ଦିନା ଭାଇ ଆଜି ଦୋକାନ ଯାଇ ନଥାଏ ସରିତା ଭାଉଜ କୁ ଡାକ୍ତର ପ୍ରସବ ହେବାର ଯେଉଁ ସମୟ ଦେଇଥିଲେ ତାହା ପାଖେଇ ଆସିଲାଣି, ଆଉ ବଡ଼ ଜୋର୍ ରେ ଦିନେ କି ଦି ଦିନ।

ସରିତା ଭାଉଜ କହେ ହେଇଟି ମୋ ପିଲା ଆସିବା ପରେ ଯେମିତି ଏ ଆଜବେଷ୍ଟ ଘର ଭାଙ୍ଗି ଛାତ ଘର ତିଆରି କରିବ ଚିନ୍ତା କର। ଏ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସରେ ଯେମିତି ଖରା, ଦିନ ଚାରିଟା ରେ ବି ଆଜବେଷ୍ଟ ତାତି ଘର ପୁରା ଦାଉ ଦାଉ ହେଇ ଜଳୁଛି ମୋ ପିଲା ଏତେ ଖରା ଗରମ୍ ରେ ରହି ପାରିବନି। ମୁଁ ମେଡିକାଲ୍ ରୁ ଫେରିଲା ପୂର୍ବରୁ ଘରେ ଗୋଟେ କୁଲର୍ ଲଗେଇବାର ବ୍ୟବସ୍ତା କରିଥିବ ।ସରିତା ଭାଉଜ ର କଥା ଶୁଣି ଦିନା ଭାଇ କହେ ହଁ ବାବା ମୋତେ ଆଉ ଏତେ ତାଗିଦ୍ କରନା ମୁଁ ସବୁ କରିଦେବି ।ଏ ସେ କଥା ସବୁ ଛାଡ଼ ମୋତେ ଗୋଟେ କଥା କହିଲ ଆମର ପୁଅ ହେବ ନା ଝିଅ। ସରିତା ଭାଉଜ କୁହେ ପୁଅ ହେଉ କି ଝିଅ ଯା ହେଲେ ଦୁଃଖ ନାହିଁ ଭାଗବାନ ମୋ ଡାକ ଶୁଣିଛନ୍ତି ମୁଁ ମାଆ ହେବି ସେତିକି ମୋ ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ। ମୋତେ ତ ଆଉ ବାଞ୍ଝ ବୋଲି କେହି କହିବେନି।

ଦିନା ଭାଇ କହେ ହେଇଟି ଆମ ପିଲା ହେଲେ ତା ନାଁ କଣ ରଖିବା, ସରିତା ଭାଉଜ କହେ ଏ ଯେଉଁ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ପ୍ରବାହ ଏ ଯେଉଁ ତାତି ଏ ସମୟରେ ସେ ଯଦି ଜନ୍ମ ହେବ ପୁଅ ହେଲେ ସୂରଜ ଆଉ ଝିଅ ହେଲେ ତା ନା ବୈଶାଖୀ ରଖିବା।

ଏମିତି କଥା ହେଉ ହେଉ ହଠାତ୍ ଉତ୍ତର ଦିଗରୁ ସୁ ସୁ ହୋଇ ପବନ ବହିବାକୁ ଲାଗେ ,ସୂରୁଜ କୁ କଳା ବାଦଲ ଢାଙ୍କି ଦିଏ,ଦିନ ରାତି ରେ ପରିଣତ ହୁଏ,ଆକାଶ ରେ ଚକ୍ ମକ୍ ବିଜୁଳି ଚମକେ, ବିକଟାଳ ରଡି ପରି ଘଡଘଡି ର ଶବ୍ଦ ମନରେ ଭୟ ଭରିଦିଏ। ଚାହୁଁ ଚାହୁଁ ବିଜୁଳି ଆଲୋକ ରେ ଘର ପାଖରେ ଥିବା ତାଳଗଛ ଜଳିଯାଏ, ପବନ ତୀବ୍ରତର ହେବାକୁ ଲାଗେ ଦିନା ଭାଇ ମୁଣ୍ଡରେ ତା ଦୋକାନ କଥା ପଶେ ସରିତା ଭାଉଜ କୁ ଘରେ କବାଟ ଦେଇ ରହିବାକୁ କହି ସେ ଦୌଡି ଯାଏ ତା ଦୋକାନ ଆଡକୁ। ପବନ ଆହୁରି ତୀବ୍ରତର ହେବାକୁ ଲାଗେ ଆଉ ତା ଆଁ ଭିତରେ ପୁରା ବସ୍ତିକୁ ଗ୍ରାସ କରିବାକୁ ଲାଗେ । ସେଥିରୁ ଦିନା ଭାଇ ଘର ବି ବାଦ୍ ପଡେନା ଘରର ଆଜବେଷ୍ଟ ଉଡିଯାଏ , ଘରୁ ସବୁ ଆସବାବ ପତ୍ର ଉଡିବାକୁ ଲାଗେ, ଘରର ଜରୁରୀ ଜିନିଷ ଗୋଟେଇବା ପାଇଁ ସରିତା ଭାଉଜ ତତ୍ପର ହୋଇ ପଡେ, ମୁଷଳ ଧାରା ରେ ବର୍ଷା ବି ବରଷିବାକୁ ଲାଗେ। କିଛି ସମୟ ପରେ ପବନ ବର୍ଷା କମିବାକୁ ଲାଗେ ଦିନା ଭାଇ ତା ଦୋକାନ କୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖି ଘର ମୁହାଁ ହୁଏ। ବସ୍ତି ମୁଣ୍ଡରେ ପହଁଚି ଦେଖେ କାଳବୈଶାଖୀର ତାଣ୍ଡବ ରେ ବସ୍ତି ଯେମିତି ଶ୍ମଶାନ ପାଲଟି ଯାଇଛି ବସ୍ତି ର ଏମିତି ଅବସ୍ତା ଦେଖି ଧାଇଁ ଯାଏ ତା ଘର ଆଡକୁ ଘରର ଅବସ୍ତା ଦେଖି ସେ ଚମକି ଉଠେ, ସରିତା ସରିତା ବୋଲି ଡାକ ପକାଏ, ଉତ୍ତର ନ ଶୁଣି ଆତଙ୍କିତ ହୋଇ ପଡେ, ଘରର କବାଟ ଭାଙ୍ଗି ଦେଖେ ଘର ଭିତର ପାର୍ଶ୍ଵ ର ପକ୍କା କାନ୍ଥ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିଛି, ତା ଦେହ ଶୀତେଇ ଯାଏ ତାର ଶ୍ଵାସ ରୁଦ୍ଧ ହେବାକୁ ଲାଗେ। ଜୋର୍ ପାଟି ରେ ସରିତା ସରିତା କହି ଚିତ୍କାର କରେ। ସରିତା ଭାଉଜ ରକ୍ତ ଜୁଡୁବୁଡ଼୍ ହୋଇ ଗୁରୁଣ୍ଡି ଗୁରୁଣ୍ଡି ତା ନିକଟକୁ ଆସେ। ସରିତା କୁ କୋଳରେ ଧରି ଦିନା ଭାଇ ରଡି କରେ ମୋ ସରିତା କୁ ହସ୍ପିଟାଲ ନେବାକୁ ହେବ କିଏ କଉଠି ଅଛ ମୋତେ ଟିକେ ସାହାଯ୍ୟ କର। କିଛି ଉପାୟ ନ ପାଇ ସରିତା କୁ କୋଳରେ ଧରି ହସ୍ପିଟାଲ ଆଡ଼କୁ ଦୌଡିବାକୁ ଲାଗେ... ହାତ ଗୋଡ଼ ଧରି ନେହୁରା ହୋଇ ଡାକ୍ତର ବାବୁଙ୍କୁ ତା ସରିତା କୁ ବଞ୍ଚେଇ ଦବାକୁ କହେ ଡାକ୍ତର ତତ୍ପରତା ଦେଖାନ୍ତି ଅପରେଶନ୍ ହୁଏ ସରିତା ଗୋଟେ ଝିଅ କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇ ତାକୁ ମାଆ ଛେଉଣ୍ଡ କରି ଆର ପାରିକୁ ଚାଲି ଯାଏ। ଡାକ୍ତର ସବୁ ଚେଷ୍ଟା ପରେ ବି ସରିତା କୁ ବଞ୍ଚେଇ ପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଦିନା ଭାଇ ଗୋଟେ ହାତରେ ଝିଅ ବୈଶାଖୀ କୁ ଧରି ଅନ୍ୟ ହାତରେ ସରିତା ର ଚିତା ରେ ନିଆଁ ଦିଏ.. ଆଉ ମାଆ ଗୋଜବାୟାଣୀ ଙ୍କୁ ହାତ ଯୋଡି କହେ ମାଆ ଲୋ ମୋ ସରିତା କୁ ତୋ ପାଖରେ ଭଲରେ ରଖିବୁ। ଆଉ ନେହୁରା ହେଇ କହେ ଏମିତି କାଳ ବୈଶାଖିର ଝଡ଼ କାହା ଜୀବନରେ ନ ଆସୁ।

ଲେଖକ - ଇଂ. ସଂଗ୍ରାମ କେଶରୀ ମିଶ୍ର

ନରସିଂହପୁର, ଧୁଷୁରୀ, ଭଦ୍ରକ

ଯୋଗାଯୋଗ - 8984136323

ବୈଶାଖୀ

କାଳବୈଶାଖିର ଝଡ଼ ଅଚାନକ ଆସେ ଉଜାଡ଼ିଦିଏ ସବୁକିଛି