ବାଜିଆ

ଚାଲିଗଲା ଆଜି ମୋର କନିଷ୍ଠ ନନ୍ଦନ,
କଇଁ କଇଁ କାନ୍ଦି କୁହେ ଉତ୍କଳ ଭୂବନ।

କୋମଳ ହସ୍ତରେ ଧରି ତରଣୀ କ୍ଷେପଣୀ,
ଶରୀର ନିସ୍ତେଜ ହୁଏ ଯେପରି ରଜନୀ।

ସମିପସ୍ଥ ଚକ୍ଷୁ କରେ କନିଷ୍ଠ ନାଉରି,
ରବି ମୁଖେ ବଳିଗଲା ଦୁଃଖ ବିଭାବରୀ।

କାନ୍ଦୁଛି ସଂସାର କାନ୍ଦେ ନର ନାରୀ ଦେବ,
ମୃତ୍ୟୁ ବାସ ପିନ୍ଧେ ଆଜି ବାର ବର୍ଷ ଯୁବ।

ସ୍ବାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମରେ ସବୁଠାରୁ ସାନ,
ଯାହା ଆୟୁଷ ରେ ଥିଲା ଅନେକ ଅହନ।

ଭାଙ୍ଗିଗଲା ଆଜି ସବୁ ସହସ୍ର ସପନ,
ଭାଙ୍ଗିଗଲା ମନ ଆଜି ହୃଦୟ ସଦନ।

ଅନେକ ସାହସ ଥିଲା ବାଜିଆର ଆସ୍ୟ,
ବାନର ସେନା ରେ ହୋଇଥିଲା ସେ ସଦସ୍ୟ।

ଏ ଦେଶର ସେବା ପାଇଁ ସାଜି ଅନୁଚର,
ତଡିବାକୁ ଦେଶରୁ ଏ ଗୋରା ସରକାର।

ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ତଟରେ ବସି ହାତେ ଧରି ନାଆ,
ନିଳକଣ୍ଠପୁର ଘାଟେ ଜଗିଛି ବାଜିଆ।

ଇଂରେଜ ବୋଲାଏ ଶୁଣ ନାବର ନାଉରୀ,
ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ତଟିନୀ ମୋତେ କରିଦିଅ ପାରି।

ବାଜିଆ ଶୁଣିକି କୁହେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ବର କରି,
ପାର କେବେ କରିବନି ଏ ମାଟି ନାଉରୀ।

କ୍ରୋଧ କରି ଯେବେ କୁହେ ଗୋରା ସରକାର,
ନିର୍ଭୟ ସାହସେ ଵାଜି ଦିଏ ପ୍ରତ୍ୟୁତ୍ତର।

ଦନୁଜ ଇଂରେଜ ଧରି ଫୁଟାଏ ବନ୍ଧୁକ,
ଶବ୍ଦଶୂନ୍ୟେ ଟଳିପଡେ ଦେଶର ସେବକ।

ନିସ୍ତବ୍ଦ ସଂସାର ହୁଏ ନିସ୍ତବ୍ଦ ମେଦିନୀ,
ହରାଇ କୁମର କାନ୍ଦେ ଉତ୍କଳ ଜନନୀ।

ଭାଙ୍ଗିଗଲା ଅକାରଣେ ଯୁବ ମହୀଧର,
ମହୀ କୋଳାଗ୍ରତ କରେ ବୀରର ଶରୀର।

ସଂସାର କରଇ ଆଜି ବାଜିଆ ବନ୍ଦନ,
ଧନ୍ୟ ଢେଙ୍କାନାଳ ଧନ୍ୟ ପବିତ୍ର ଭୁବନ।

*ସୌମ୍ୟ ରଞ୍ଜନ ରାୟ*
ଭୂୟାଁ ଉଆସ, ଗୁଆମାଳ, ଭଦ୍ରକ

Bajia -ବାଜିଆ -ଓଡିଆ କବିତା

Unsung Warrior of Odisha Baji Rout| ଓଡିଶାର ସୁଯୋଗ୍ୟ ସାହସୀ ସନ୍ତାନ ବାଜି ରାଉତ ଉପରେ ଆଧାରିତ.......