ଦୁଇଟି ଅକ୍ଷରରେ ଗଢା ଯାଇଥିବା ସେହି ନାମ
ସେଇ ବ୍ୟକ୍ତି ଜଣକ ଅଟନ୍ତି ବାପା
କେତେ ବା ସାହସ ଅଛି ତାଙ୍କର
ନା ସେ ସୁନ୍ଦର ମୁଖରେ କେବେ ଥାଏ ଦୁଃଖ
ସବୁବେଳେ ଥାଏ ସେ ମୁଁହରେ ହସ କେବଳ ହସ
କିଏ ଜାଣେ ତାଙ୍କ ହୃଦୟର କଷ୍ଟ
ସେଇ ବାପା ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତି ଏ ଦୁନିଆରେ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ !

ଯେତେ ଯାହା ଅଳି ଅର୍ଦ୍ଦଳି କଲେ ଆମେ
ସବୁ ଆମ ହାତ ପାହାନ୍ତାରେ ଢାଳି ଦିଅ
ହେଲେ, ନିଜର ପୋଷାକ କିଣିବା ପାଇଁ
କେବେ ମନେ ପଡେନାହିଁ କାହିଁକି ତୁମର ?
ସେଇ ପୁରୁଣା ପୋଷାକରେ ତୁମ ଖୁସି
ଆଉ ଆମକୁ ନୂଆ ପୋଷାକ କିଣି ଦେବାର ଖୁସି
ହଁ ମୁଁ ଜାଣେ ଆମ ମାନଙ୍କ ହସଖୁସି ତୁମର ସବୁକିଛି !

ନିଜ ଖୁସି କୁ ନିତି ପଛରେ ପକେଇ ଦେଇ
ଆମ ହସ ହସ ମୁହଁ ଖୋଜ ପ୍ରତିଦିନ
ସ୍ବାଦିଷ୍ଟ ତିଅଣ ଯେବେ ହୋଇଥାଏ ଘରେ ରଖିଥାଅ ସାଇତି
ବୋଉ ସହ ମିଶି ପଖାଳ ଗଣ୍ଡେ ଖାଇଦେଇ ତୁମେ ଖୁସି
ପଚାରିଲେ ଯେବେ ତୁମେ ବି ତିଅଣ ଖାଇଛ କି ବାପା
ହସି ହସି କୁହ ହଁ ମୁଁ ଖାଇଛି ତୁମେ ଖାଅ ଜଣେ ଜଣେ
ବାପା ତୁମେ ଭାରି ମିଛୁଆ ବୋଲି ମୁଁ ଜାଣେ !

ବିଦେଶ ଚାକିରୀକୁ ଯେବେ ବାହାରିଲି ମୁହିଁ
ଖୁସି ଖୁସି ମୋତେ ଛାଡ଼ି ଆସିଥିଲ ବସ ଷ୍ଟାଣ୍ଡ ଯାଏଁ
ଭାବୁଥିଲେ ସବୁ ଏ ବାପଟାର କିଛି ଚିନ୍ତା ନାହିଁ
ଝିଅ ଦୂରକୁ ଗଲେ ବି ଆଖିରେ ଲୁହ ଦିଶୁନାହିଁ
ଯେବେ ମୁଁ ଫେରିଥିଲି ବିଦେଶରୁ, ସେବେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି
ମାଆ କହୁଥିଲା ତୁ ଯିବା ପରେ ବାପା କାନ୍ଦୁଥିଲେ କେତେ
ଭାବୁଥିଲି ସେଇ ଲୋକମାନେ ଟିକେ ଏ ଲୁହ ଦେଖିଥାନ୍ତେ ସତେ !

ପ୍ରଥମ ଦରମାରେ ଯେବେ ଗାଡ଼ି ଟିଏ
ଖୁସିରେ କିଣି ଦେଇଥିଲି ତୁମ ପାଇଁ
ତୁମେ ଖୁସି ହେବା ଅପେକ୍ଷା ରାଗି ଯାଇ କୁହ
କହିଲୁ, କାହିଁ ଅଯଥା ପଇସା ନଷ୍ଟ କରୁଛୁ ମୋ ପାଇଁ
ସନ୍ତାନ ର ଟଙ୍କା ବାପା ର ଉପଭୋଗ କରିବା ଜିନିଷ ନୁହେଁ
ଏତକ କହି ଚାଲିଗଲ ତୁମ ପୁରୁଣା ସାଇକେଲ ଧରି
ବସି ଭାବୁଥିଲି ବାପା କିଏ ହେବ ତୁମ ପରି !

ପିଲାଦିନୁ ମୋର ବନ୍ଧୁଟିଏ ପରି ଚାଲୁଥାଅ ହାତଧରି
ଦୁନିଆରେ ବଡ଼ ତୁମେ ମୋ ଚଳନ୍ତି ଠାକୁର
ବାପା ତୁମେ ଏତେ ଭଲ କାହିଁ କୁହ କେହି ବୁଝିପାରନ୍ତି ନାହିଁ
ତୁମ ଆଶିର୍ବାଦ ଥାଉ ସଦା ଆମ ମାନଙ୍କ ଉପରେ
ତୁମେ ମୋର ଆଦର୍ଶ ତୁମ ପାଇଁ ଆଜି ଦିନଟିଏ ନୁହଁ
ଏ ଦୁନିଆରେ ସବୁ ବାପାଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁ ଦିନଟିଏ
ସବୁଦିନ ଆମ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଟେ ଏକ ପିତୃଦିବସ ଟିଏ !

ବାପାଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁଦିନ

ପିତୃଦିବସ ୨୦୨୫