  ବର୍ଷାରାତି : ଅଳ୍ପ ସମୟର ସାଥୀ ଭାଗ (୧)

ସାଙ୍ଗ ଟା ମୋର ଜ୍ବରରେ କମ୍ପୁଛି ! ବିଚରାର ହଠାତ୍ ଦେହ ଖରାପରେ ମୋ ଦେହ ବି କ'ଣ ହେଇ ଯାଉଛି, ଯେତେହେଲେ ବି ମୋ ପ୍ରିୟବନ୍ଧୁ ସେ । ସବୁ ସମୟରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଆସିଛି । ହେଲେ ହଷ୍ଟେଲ ଠାରୁ ପାଞ୍ଚ କି.ମି ଭିତରେ ଥିବା ସବୁ ଔଷଧ ଦୋକାନ ଗୁଡ଼ିକ ବନ୍ଦ । ଏ ବର୍ଷା ବି ଛାଡ଼ିବାର ନା ଗନ୍ଧ ନାହିଁ ! ହଁ, ଏ ବର୍ଷାରାତି ରେ କିଏ ବା କେଉଁ ଦୋକାନ ଖୋଲିବ । ହେ ଭଗବାନ, ଔଷଧ ଦୋକାନ ଟିଏ ମିଳି ଯାଆନ୍ତା କି ? ସାଙ୍ଗ ପାଇଁ ଔଷଧ ଟିକିଏ ନେଇ ଯାଆନ୍ତି, ଟିକେ ଭଲ ହେଇ ଉଠି ବସନ୍ତା !

     ଓଦା ସରସର ହୋଇ ସହରର ରାଜରାସ୍ତା ରେ ଅଜୟ ତା' ସାରଙ୍କ ବାଇକ୍ ଧରି ଖୋଜି ବୁଲୁଛି ଔଷଧ ଦୋକାନ ! ବର୍ଷାର ବେଗ ତା' ବାଇକ୍ ର ଗତିକୁ କମାଇ ଦେଉଥାଏ । ହଷ୍ଟେଲ ଆଉ ଦୁଇ କି.ମି ଭିତରେ ଅଛି, ହେଲେ ଏ ବର୍ଷା ରେ ଯାଇ ହେଉଛି ନା ରହି ହେଉଛି ! ଏ ବସ୍ ଷ୍ଟପ ରେ କିଛି ସମୟ ବର୍ଷା ଛାଡ଼ିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅପେକ୍ଷା କରିନେଲେ ଭଲ ହେବ ! ଟିକେ ଆଗକୁ ଯାଇ ବସ୍ ଷ୍ଟପ ନିକଟରେ ବାଇକ୍ ରଖିଲା ଅଜୟ । ହାତରେ ମୁଁହରେ ପଡ଼ିଥିବା ବର୍ଷା ଛିଟା ପାଣି ଗୁଡିକ ପୋଛୁ ପୋଛୁ ନଜର ପଡିଲା ପାଖରେ ବସିଥିବା ଝିଅ ଟି ଉପରେ । ଝିଅଟିର ମୁହଁଟି ତା'ର ଖୋଲା କେଶ ଭିତରେ ଲୁଚି ଯାଇଥିଲା ! ମନେ ମନେ ଭୟ ପାଇଗଲା ଅଜୟ । ଏ ବର୍ଷାରାତି ରେ କେହି କୁଆଡେ ନାହିଁ, ତଥାପି ଝିଅଟିଏ ? ବର୍ଷାରାତି ରେ ଏପରି ଭାବରେ ବସିଥିବା ଝିଅଟିକୁ ଦେଖିଲେ ଯେ କେହି ଡରିବେ ନିଶ୍ଚୟ ! ଡରି ଡରି ସେଇ ଝିଅଟି ବସିଥିବା ଜାଗାର ଟିକେ ଦୂରକୁ ବସିଲା । ଭୟରେ ଦେହ ହାତ ଥରୁଥାଏ ! କୌଣସି ଭୂତୁଣୀ ନୁହେଁ ତ ! କିଛି ସମୟ ପରେ ଝିଅଟି ତା'ର ନଇଁ ପଡ଼ିଥିବା କେଶ କୁ ହେୟାର ବ୍ୟାଣ୍ଡ ସାହାଯ୍ୟରେ ବାନ୍ଧି ଦେଲା ! ଅଜୟ ତ ଡରି ମରି ବସିଥାଏ ! ତା'ର ଏପରି ଅବସ୍ଥା ଦେଖି ଝିଅଟି ହସିବାକୁ ଲାଗିଲା । ଅଜୟ ଝିଅଟି ଆଡକୁ ଚାହିଁ ଦେଲା, ହସିବାର କାରଣ ପଚାରନ୍ତେ ଝିଅଟି କହି ଉଠିଲା -" ଭୟ କରନି !"

     ଅଜୟ ଝିଅଟିକୁ ପୁଣି ଥରେ ଚାହିଁ ଦେଲା । ଏତେ ସୁନ୍ଦର ଝିଅ ସେ କେବେ ଦେଖିଛି କି ନାହିଁ ସନ୍ଦେହ ! ଗୋରା ତକ ତକ ଚେହେରା, ନାଲି ନାଲି ସୁନ୍ଦର ଓଠ ଓ ହରିଣୀ ଭଳିଆ ଆଖିରେ କଜ୍ଜଳ ଗାର ଝିଅଟିର ମୁହଁର ଶୋଭା ବର୍ଦ୍ଧନ କରୁଥିଲା ! ଝିଅଟିକୁ ଦେଖିବା ମାତ୍ରେ କୌଣସି ପୁଅ ତା'ର ପ୍ରେମରେ ପଡ଼ିବା ଥୟ । ଅଜୟ ଝିଅଟି ଉପରୁ ନଜର ଉଠାଇ ଆଣିଲା, କାରଣ ସେ ଜାଣିଥିଲା କୌଣସି ଝିଅ କୁ ଏପରି ଚାହିଁବା ଠିକ୍ କଥା ନୁହେଁ ହୁଏତ ସନ୍ଦେହ ସହ ଭୟ କରିବସିବେ ! ଅଜୟର ହାତକୁ ଅଳ୍ପ ହଲେଇ ଦେଇ ଝିଅଟି ପଚାରିଲା -"ଆରେ କ'ଣ ଭାବୁଛ ?"

ଅଜୟ କଥା ଭୂଲେଇ କହିଲା -" ନା, ଭାବୁଥିଲି ଏ ବର୍ଷାରାତି ରେ ତୁମ ଭଳି ଝିଅ ପଦାକୁ ବାହାରିବା ଠିକ୍ ନୁହେଁ ! କଣ କିଛି ଅସୁବିଧା ହୋଇଗଲା କି ? ତୁମେ ବାହାରକୁ ବାହାରିବା ପାଇଁ ବାଧ୍ୟ ହେଲ ?"

ଝିଅଟି ସ୍ମିତ ହସି କହିଲା -" ହଁ, ଘରକୁ ଯିବାର ଥିଲା ଯେ ବସ୍ ଟା ମିସ୍ ହୋଇଯାଇଛି । ତେଣୁ ନିରୁପାୟ ହୋଇ ଏଠାରେ ବସି ରହିଛି ।"

-"ଓଃ,ତେବେ ଫେରିଯାଇଥାନ୍ତ ! ଏଠାରେ ବସି ରହିଲ କାହିଁକି ?"

--"ଏ ବର୍ଷା !"

-" ହଁ ସତ ତ ! ଭାଗ୍ୟ ଭଲ ସାଥି ଟିଏ ମିଳିଗଲା ଏ ବର୍ଷାରାତିରେ ନହେଲେ ମୋତେ ସେତେବେଳୁ ଭୂତ ପିଶାଚ ଖାଇ ସାରନ୍ତେଣି ।"

--" ହାଃ ହାଃ ହାଃ "

    ଅଜୟ ଲକ୍ଷ୍ୟ କଲା ଝିଅଟି ବେକରେ ପକାଇଥିବା ଆଇ.ଡି କାର୍ଡ ଟି ତାଙ୍କ କଲେଜ୍ ର ଥିଲା । କୌତୁହଳ ବଶତଃ ଝିଅଟିକୁ ପଚାରିଲା -

" ତୁମେ ଆମ କଲେଜ୍ ର ଛାତ୍ରୀ ବୋଧ ହୁଏ, ଏ ଆଇ. ଡି କାର୍ଡ !"

-" ତୁମେ ଆର୍.ଏମ ବିଶ୍ଵବିଦ୍ୟାଳୟର ଛାତ୍ର କି ?"

-" ହଁ"

-" ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ପଢ଼ୁଥିଲି ! ଠିକ୍ ଦୁଇବର୍ଷ ଆଗରୁ ପଦାର୍ଥ ବିଜ୍ଞାନ ବିଭାଗରେ, ଏବେ ଶେଷ ବର୍ଷ ହୋଇ ଥାଆନ୍ତା ।"

-" ପଦାର୍ଥ ବିଜ୍ଞାନ ! ମୁଁ ମଧ୍ୟ ପଦାର୍ଥ ବିଜ୍ଞାନର ଛାତ୍ର । ହେଲେ ପଢୁଥିଲ କ'ଣ ? ଏବେ ଆଉ ପଢୁନ କି?"

--" ଅସୁବିଧା ଟିଏ ହୋଇଯାଇଛି ସତ ! ସେ କଲେଜ୍ ର ଗୋଟେ ପୁଅ କୁ ମୁଁ କେବେବି ଭୁଲି ପାରିବି ନାହିଁ ! ତା' ସହ ଦେଖା ହେବା ପାଇଁ ପ୍ରତିଦିନ ଆଇ.ଡି କାର୍ଡ ପକାଇ ଥାଏ, ହେଲେ ଭାଗ୍ୟର ବିଡମ୍ବନା କେବେ ଦେଖା ହୋଇପାରିନଥିଲା ! ହେଲେ ଏବେ ମୁଁ ବହୁତ୍ ଖୁସି । ହାଃ ହାଃ ! "

ବର୍ଷାରାତି : ଅଳ୍ପ ସମୟର ସାଥୀ ଭାଗ ୧

ରହସ୍ୟମୟୀ, ଭୟର ଛାୟା