ବର୍ଷାରାତି : ଅଳ୍ପ ସମୟର ସାଥୀ ଭାଗ (୨)

-" ତୁମେ ପ୍ରକୃତରେ ସେ ପୁଅ ପ୍ରେମରେ ନୁହେଁ କଲେଜ୍ ପ୍ରେମରେ ହିଁ ପଡ଼ିଯାଇଥିଲ ! ନହେଲେ କିଏ ବା କାହିଁକି କଲେଜ୍ ନ ଆସି ବେକରେ ଆଇ. ଡି କାର୍ଡ ପକାଇ ବୁଲି ବୁଲି ପାଗଳାମି କରିବ ?"

--" ପାଗଳାମି ! ହଁ ପାଗଳାମି ସେଇ ପୁଅ ପାଇଁ ଥିଲା, ଦୁଃଖର କଥା ଆମର ଏ ଜନ୍ମରେ ମିଳନ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ ।"

-" ଆଚ୍ଛା ! ତୁମର ପଦାର୍ଥ ବିଜ୍ଞାନ ବିଭାଗ, ରଜିତ ସାର୍ ଙ୍କୁ ଜାଣିଥିବ ?"

-ଝିଅଟି ଅଜୟକୁ କ୍ରୋଧ ମିଶା ଚକ୍ଷୁ ରେ ଚାହିଁ ବାରୁ ଅଜୟ ପୁଣି ଭୟ ପାଇଗଲା । ଝିଅଟି ସ୍ମିତ ହସି କହିଲା -" ହଁ ତାଙ୍କୁ କିଏ ବା ନ ଜାଣେ ! "

-" ତୁମେ ଠିକ୍ କହିଲ । ସେ ମୋର ପ୍ରିୟ ସାର୍ !"

-" ହେଇପାରେ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ଶିକ୍ଷକ ହେଲେ ତାଙ୍କ କଳା କାରନାମା ତୁମେ ଜାଣି ନଥିବ ।"

-" କଣ କହୁଛ ତୁମେ ?"

-" ଛାଡ଼ ସମୟ ଆସିଲେ ଆପେ ଜାଣିବ । ତୁମ ନାମ କ'ଣ କହିଲନି ତ ?"

-" ଅଜୟ ଆଉ ତୁମର ?"

-"ବନ୍ଦନା"

- "ବନ୍ଦନା ! ଅଜୟ ଭାବୁଥିଲା ରଜିତ ସାର୍ ଙ୍କ ସହ ବନ୍ଦନା ସହ ସମ୍ପର୍କ ଥିଲା ବୋଲି କଲେଜ୍ ସାରା ଏଇଟା ଚର୍ଚ୍ଚାର ବିଷୟ ଥିଲା, ଏ ସେଇ ବନ୍ଦନା ନୁହନ୍ତି ତ ? କେଡେ ମୁର୍ଖ ପିଲାଟା ମୁଁ ! ଏମିତି କେତେ ବନ୍ଦନା ନାମରେ ଛାତ୍ରୀ ଆସିବେ ଯିବେ, ମୁଁ ବେକାର ଟାରେ ଏ ଝିଅକୁ ନେଇ ଭାବୁଛି ।"

- " ଅଜୟ କ'ଣ ଭାବୁଛ ?"

- " ନା, ଭାବୁଥିଲି ତୁମେ ଆଗକୁ ଯିବ ନା ଏମିତି ଏଠାରେ ବସି ରହିବ ? ଏ ବର୍ଷା ଛାଡ଼ିବା ଅପେକ୍ଷା ବଢ଼ି ଚାଲିଛି । ହେଲେ ବନ୍ଦନା ତୁମ ଘର କେଉଁଠି ?"

- " ରୀତି ପୁର"

- " ତୁମେ ଏ ସହରରେ କେବେଠୁ ରହିଲଣି ?"

- " ଦୁଇ ବର୍ଷ ଆଗରୁ ବାପା ଉଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷା ନିମନ୍ତେ ଆର୍.ଏମ୍ ବିଶ୍ଵ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ମୋର ଆଡ଼ମିଶନ କରେଇ ଦେଇଥିଲେ ! ସେବେଠୁ ହଷ୍ଟେଲ ରେ ରହି ଆସୁଛି । ଆଉ ତୁମେ ?"

- " ମୁଁ ମଧ୍ୟ , ଦୁଇ ବର୍ଷ ଆଗରୁ ମାନେ ତୁମେ ମୋ ସହପାଠୀ ହୋଇଥିବ ନିଶ୍ଚୟ ! ମୁଁ କୌଣସି ଝିଅଙ୍କୁ ମୁହଁ ଉଠାଇ ଦେଖେନି ତ ସେଥିପାଇଁ ତୁମେ ମୋ ସହପାଠୀ ବୋଲି ଜାଣି ପାରିନାହିଁ ।"

- " ହାଃ ହାଃ, ତୁମେ ଏତେ ଲାଜକୁଳା ଟିଏ !"

- ଠିକ୍ ସେତିକି ବେଳେ ଅଜୟ ସାଙ୍ଗର ଫୋନ୍ ଆସିଲା । ସେପଟରୁ ଅଜୟ ର ସାଙ୍ଗ କହୁ ଥିଲା -

-" ଆରେ ସାଙ୍ଗ ତୁ କେତେବଳେ ବାହାରକୁ ଗଲୁ ? ମୋତେ ଜଣାଇ ଥିଲେ କ'ଣ ଅସୁବିଧା ହେଲା ? ମୋ ଜ୍ୱର ଭଲ ହୋଇ ଗଲାଣି, ତୁ ଜଲଦି ହଷ୍ଟେଲ ଫେରି ଆସିଲୁ ନହେଲେ ହଷ୍ଟେଲ ସୁପରିଟେଣ୍ଡେଣ୍ଟ ଜାଣିଲେ କ'ଣ ଅବସ୍ଥା ହେବ ଜାଣି ପାରୁଛୁ ତ ?"

-"ତୁ ବ୍ୟସ୍ତ ହେବା ଦରକାର ନାହିଁ ବୁଝିଲୁ , ଏ ବର୍ଷା ଟିକେ ଛାଡ଼ୁ ରୋଷେଇ ଘର ପାଚେରୀ ଡେଇଁ ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ପହଞ୍ଚି ଯିବି , ସାର୍ ତାଙ୍କ ଗାଡ଼ି ଆଣିଥିବା ବିଷୟରେ କାହାକୁ ଜଣେଇବେ ନାହିଁ ତେଣୁ ନୋ ଟେନସନ୍ ।"

-" ଠିକ୍ ଅଛି ହେଲେ ରଜିତ ସାର୍ ଆମ ରୁମ୍ ର ସବୁ ପିଲା ଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫୋନ୍ କରିଥିଲେ ବର୍ଷା ଯୋଗୁଁ କେହି ଆଉ ଜାଣି ପାରିନୁ କାରଣ ଫୋନ ସୁଇଚ୍ ଅଫ୍ ଥିଲା, ତୋ ପାଖକୁ କରିଥିଲେ କି ?"

-" ଆରେ ହଁ ! କ'ଣ ହେଲାକି ସାର୍ ଙ୍କ କାଲି କିଛି ପରୀକ୍ଷା କରିବେ ନାହିଁ ତ ?"

-" ସେମିତି ହେଲେ ଆମେ ତ ମଲୁ" ।

-" ହାଃ ହାଃ, ହେଉ ତୁ ଶୋଇପଡ଼ । ମୁଁ ସାର୍ ଙ୍କୁ ଫୋନ୍ କରୁଛି ।"

ଅଜୟ ବହୁଥର ରଜିତ୍ ସାର୍ ଙ୍କୁ ଫୋନ୍ ଲଗାଇବା ପରେ ତାଙ୍କ ଫୋନ୍ ରୁ ସେଇ ଗୋଟିଏ ଉତ୍ତର ଆସୁଥିଲା ' ସୁଇଚ ଅଫ୍ ସୁଇଚ ଅଫ୍ ସୁଇଚ ଅଫ୍ ' ଦୁଇ ଘଣ୍ଟା ଆଗରୁ ଫୋନ କରିଥିବା ରଜିତ ସାର୍ ଙ୍କୁ ଫୋନ ରୁ ଏଇ ଉତ୍ତର ଶୁଣି ଚିନ୍ତା ରେ ବୁଡି ଗଲା ଅଜୟ । କ'ଣ ହେଲା ? ସାର୍ ଙ୍କ କିଛି ଅସୁବିଧା ହୋଇନି ତ ?"

-" ଅଜୟ"

-" ହଁ ବନ୍ଦନା "

-" କଣ ହେଲା ? କିଛି ଗୋଟେ ଚିନ୍ତା କରୁଛ ଯେ ?"

-" ନାହିଁ ରଜିତ ସାର୍...!

-" କ୍ରୋଧ ମିଶା କଣ୍ଠରେ ବନ୍ଦନା କହିଲା -" ଓଃ, ଏତେ ଚିନ୍ତା କରନି ଅଜୟ ! ଯେ ଯେମିତି କରିଛି ସେ ସେମିତି ପାଇଛି ।"

-" ବନ୍ଦନା ! କ'ଣ କହୁଛ ତୁମେ ?"

--" ଭଦ୍ର ମୁଖା ବ୍ୟକ୍ତି ମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଗୋଟେ ନର ରାକ୍ଷସ ଲୁଚି ରହିଥାଏ ଅଜୟ ! ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ତୁମ ରଜିତ ସାର୍ ଜଣେ !"

ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ବନ୍ଦନା କୁ ଚାହିଁ ରହିଲା ଅଜୟ ।

ବର୍ଷାରାତି : ଅଳ୍ପ ସମୟର ସାଥୀ ଭାଗ ୨

ଭୟର ଛାୟା