ଭାବର ଭକ୍ତ ଓ ଭଗବାନ

****************⚫❗⚫

✍️ଜଣେ ଭିକାରି ଥିଲା। ତା’ ପାଖରେ ଭଗବାନଙ୍କ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ମୂର୍ତ୍ତି ଥିଲା। ସେଇ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ସେ ନିଜ ଅଣ୍ଟାରେ ଖୋସି ବୁଲୁଥିଲା। କେବେ ବି ପୂଜା କରୁ ନ ଥିଲା। ତେବେ ଖାଇବା ପୂର୍ବରୁ ଅଳ୍ପ କିଛି ତାଙ୍କ ସାମନାରେ ଥୋଇ ‘ଆପଣ ଖାଆନ୍ତୁ’ ବୋଲି କହି ନିଜେ ଖାଉଥିଲା। ଭିକ୍ଷୁକ ଯାହା ଭିକ୍ଷାରେ ପାଉଥିଲା ସେଥିରେ ଦିନକୁ ମାତ୍ର ଥରଟିଏ ଖାଉଥିଲା।

✍️ଦିନେ ଏ କଥା ଦେଖିଲେ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ। ସେ ତାକୁ କହିଲେ- ହଇରେ ପାପୀ, ତୁ ଭଗବାନଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତିଟିଏ ରଖି ଏ କି କାରବାର କରୁଛୁ? ଏମିତି ପାପ କରନା। ମୋତେ ମୂର୍ତ୍ତିଟିକୁ ଦେଇ ଦେ। ଭିକାରି କହିଲା- ଆଜ୍ଞା, ଖୁସିର କଥା। ସେ ଯେଉଁଠି ରହିବେ, ଭଲରେ ରହନ୍ତୁ।

✍️ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୂର୍ତ୍ତିଟି ନେଇ ଅତି ଶୃଙ୍ଖଳାର ସହିତ ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା କଲେ। କିଛି ଦିନ ପରେ ଥରେ ଏମିତି ପରିସ୍ଥିତି ସୃଷ୍ଟି ହେଲା, କଠୋର ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ପୂଜା କରିବା କଷ୍ଟକର ହୋଇପଡ଼ିଲା।

✍️ବ୍ରାହ୍ମଣ ସ୍ଥିର କଲେ ପିତୁଳାଟିକୁ ଆଉ କାହାକୁ ଦେଇଦେବେ। କିନ୍ତୁ ସେମିତି କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। କାରଣ ତାଙ୍କୁ ଭୟ ଲାଗିଲା ଯେ ଅନ୍ୟ କେହି ହୁଏତ ଏତେ ଶୃଙ୍ଖଳାର ସହିତ ପୂଜା କରି ନ ପାରନ୍ତି। ଏମିତିରେ ଭଗବାନ କ୍ରୋଧ କରିପାରନ୍ତି।

✍️ଏମିତି ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ସେ ଶୋଇଥିବା ବେଳେ ଥରେ ରାତିରେ ସ୍ବପ୍ନ ଦେଖିଲେ ଯେ ଭଗବାନ ଆସି କହୁଛନ୍ତି- ବାବୁ, ତୁମେ ମୋତେ ଯେମିତି ପୂଜା କରୁଛ ସେଥିରେ ମୁଁ ଅବଶ୍ୟ ଖୁସି।

✍️ ତୁମ ପୂର୍ବରୁ ସେଇ ଭିକ୍ଷୁକ ମୋତେ ଯେମିତି ବ୍ୟବହାର ଦେଖାଉଥିଲା, ସେଥିରେ ବି ମୁଁ ଖୁସି ଥିଲି। ହେଲେ ତଫାତ୍‌ ହେଲା ତୁମ ମନରେ ମୋ ପ୍ରତି ଭୟ ଅଛି, ତା’ ମନରେ ମୋ ପ୍ରତି ପ୍ରଗାଢ଼ ସ୍ନେହ ଥିଲା।

✍️ତୁମ ପାଖରେ ମୁଁ ଭଲରେ ରହିବି ବୋଲି ବିଚାର କରି ସେ ଅକାତରେ ମୋତେ ତୁମକୁ ଦେଇ ଦେଲା ଓ ଆଶ୍ବସ୍ତ ହେଲା। କିନ୍ତୁ ତୁମେ ସେତିକି କରିବା ଲାଗି ଭାବିଲା ବେଳକୁ ଭୟରେ ଛାନିଆ ହୋଇଯାଉଛ।

✍️ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ନିଦ ଭାଙ୍ଗିଗଲା। ଏବେ ସେ ବୁଝିଲେ ପ୍ରକୃତରେ ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଭାବ କେମିତି ହେବା ଉଚିତ।🌹🌹

#ଜୟ_ବଳଦେବଜୀଉ_ମହାପ୍ରଭୁ 🌹🌹

⚫❗⚫