ଉତ୍କଳ ମଧ୍ୟରେ ସରଗ ସୁନ୍ଦର,

ନାମ ବହୁତ,

କ୍ଷୁଦ୍ର ଆକାର ତା ଉଚ୍ଚ ଅଭିଳାଷ,

ଉତ୍କଳ ସୁତ।

ବଙ୍ଗୋପ କୂଳରେ ସାଳନ୍ଦୀ ଧାରରେ,

ଭାସେ ମହକ,

ଭଦ୍ରକାଳୀ ଶିଷେ,ଉପକୂଳେ ବସି,

ହସେ ଭଦ୍ରକ।

ବଉଧ ଧରମେ ମହକିତ ହୁଏ,

ଧମ୍ମନଗର,

କଲେ ପାର୍ଶ୍ବନାଥ କୁପାରୀ ପ୍ରବେଶେ ,

ଧର୍ମ ପ୍ରଚାର।

ଆବୁଲ୍ ଫାଜଲ୍ ସ୍ୟାହିରେ ଲିଖିତ,

ପ୍ରାଚୀନ କଥା,

ଗୋହୀରାଟିକିରି ଆଜିବି ଗାଉଛି,

ସଂଗ୍ରାମ ଗାଥା।

ମୋଗଲ, କ୍ଷତ୍ରିୟ,ଇଂରେଜ ଅଧିନେ ,

ହୋଇ ଶାସିତ,

ଜାଵୁଡି ଧରିଛି ଭଦ୍ରକର ବୀର,

ସଂଘର୍ଷ ବ୍ରତ।

ଧରିକି ରଖିଛି ଶାରୀ-ଶୁଆ ଗୁମ୍ଫା,

ବୌଦ୍ଧ କୀରତି,

ବିରଞ୍ଚି ମନ୍ଦିର,ଅନ୍ୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପୀଠ,

ଅଛି ସାଇତି।

ଗାନ୍ଧିଜୀ ଆହ୍ବାନେ,ଆରମ୍ଭିଲା ତେଜି ,

ଅସହଯୋଗ,

ଉଡିଯାଇଥିଲା , ସ୍ବାଧିନତା ସ୍ପର୍ଶେ ,

ସାଜି ବିହଙ୍ଗ।

ଶହୀଦ ନଗର, ଭଣ୍ଡାର ପୋଖରୀ,

ଧର୍ମ ନଗର,

ଆଜି ବି ଇରମେ ,ସାଇତା ରହିଛି ,

କେତେ ଚିତ୍କାର।

ଜୈନ ତୀର୍ଥଙ୍କର ମୂରତି ଶୋଭିତ,

ରହଣିଆର,

ମରହଟ୍ଟା ରାଜା ଜଗୁ ନାମେ ଅଛି,

ଜଗୁସାଗର।

ଚୈତନ୍ୟ ପାଦୁକା ପୂଜିତ ପାଉଛି,

କୁଆଁସ ଗ୍ରାମେ,

ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରହିଛି ମିଲ୍ଲାତ ମଜ୍ଜାର,

ଧରମ ଧାମେ।

ନାନକଡିହିରେ ଥିଲେ ଅବସ୍ଥାନ ,

ଗୁରୁ ନାନକ,

ମୋଗଲେ ଶାସନେ ଆକବର ଧୀନେ,

ଥିଲା ଭଦ୍ରକ।

ଇନ୍ଦୋର ର ରାଣୀ ଖୋଳିଲେ ସରସୀ,

ଶାଶୁଙ୍କ ପାଇଁ,

ରାଣୀତାଲ ଠାରେ କରିଲେ ତଲାୱ,

ଅହଲ୍ୟାବାଈ।

ରାମାୟଣ ଦାସ ବୃନ୍ଦାବନ ପଥେ,

ହେଲେ ବିହ୍ବଳ,

ସଦାବର୍ତ୍ତ ମଠେ ପୁଣ୍ୟମୟ ହେଲା,

ସାଳନ୍ଦୀ କୂଳ।

ଆରଡି ସ୍ଥାପିତ ଆଖଣ୍ଡଳମଣି,

ପୀଠ ଶଇବ,

ବିରଞ୍ଚି ମନ୍ଦିରେ ,ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉପାସନା,

କରିଲେ ଶାମ୍ବ।

ବିଶ୍ବାସ ପ୍ରତୀକେ ପାଳିତ ହୁଅଇ,

ଗୁଣ୍ଡୁଣି ଯାତ,

କୁଷ୍ଠ ରୋଗ ଠାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଥିଲେ ,

ମାଧବ ପୁତ।

ଦପାନାହାକାଣି, କାଉପୁର କୁଣ୍ଡ,

ଦକ୍ଷିଣେଶ୍ୱର,

ଏ ମାଟି ହୃଦୟେ ଗଢି ହୋଇଅଛି,

ଧର୍ମ ଆଗାର।

ରାସଲୀଳା ଚାଲେ ନାବକେଳି ଚାଲେ,

ସାହାଡା ଗ୍ରାମେ,

ଗୋବିନ୍ଦ କରାଏ ଭୂତକେଳି ନାଟ,

ରାଧାଙ୍କ ପ୍ରେମେ।

ସାଧବ ପୁଅର ସ୍ମୃତିକୁ ଧରିଛି ,

ବାଉଦପୁର,

କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ବାଲି ଯାତରାରେ ,

ହୁଏ ଵିଭୋର।

ଭଦ୍ରକେ ଗଢିଛି ମୋଗଲ କାଳରୁ ,

ନାଟ ତାମସା,

ବଂଶୀବଲ୍ଲଭ ହିଁ ଗଢିଯାଇଛନ୍ତି,

ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓଡିଶା।

କୋଇଲି ମୂରତି କୁମାରୀ ପୂଜନ୍ତି,

ଚଇତ ମାସ,

କେଶବ କୋଇଲି ଲେଖିଯାଇଛନ୍ତି,

ମାର୍କଣ୍ଡ ଦାସ।

ଲୋକକଳା ଏଠି କରିଛି ସମୃଦ୍ଧ,

ନାଟ ତାମସା,

ପୁରାଣ ଆଖ୍ୟାନ ପାଲା ଦେଇଥାଏ,

ଭକତି ଆଶା।

ଭଦ୍ରକ ଦେଇଛି ନିଜ ପରିଚୟ,

ବିଶ୍ବ ଦୁଆରେ,

ମାନ ସ୍ବାଭିମାନ ରଖିବା ଆମେ,

ସଦା ଉଚ୍ଚରେ।।।।।।

ସୌମ୍ୟ ରଞ୍ଜନ ରାୟ

ଭୂୟାଁଉଆସ,ଗୁଆମାଳ, ଭଦ୍ରକ

ଭଦ୍ରକ

ଭାରତର ଅନନ୍ୟ ସଂସ୍କୃତି ଓ ପ୍ରତିଭାର ଗନ୍ତାଘର