*ପୁନରପି ଜନନମ ପୁନରପି ମରଣମ*।

*ପୁନରପି ଜନନୀ ଜଠରେ ଶୟନମ୍*।।

ଏହି ଚକ୍ରରେ ଘୁରିବୁଲିବା, ବାରମ୍ବାର ଜନ୍ମ ନେବା, ବାରମ୍ବାର ମରିବା, ବାରମ୍ବାର ମାଆ ଗର୍ଭକୁ ଆସିବା। ଆଜି ମା ଗର୍ଭରେ, ତ କାଲି ଗୋମାତା ଗର୍ଭରେ, ଏମିତି ଚକ୍ରରୁ ମୁକ୍ତ ହେବାକୁ ହେଲେ ଭଗବତକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ହବ।

ଭଗବତ ଆମକୁ ମରିବା ଶିଖାଏ, ପୁଣି କିଏ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ,ତ କିଏ ମୃତ୍ଯୁ କୁ ମାରି ଅମର ହୋଇଯାଏ।

ଏଠି ପରୀକ୍ଷିତ ଜନ୍ମ ହୋଇ ବ୍ରହ୍ମ ଅଭିଶାପ ପାଇ, ତକ୍ଷକ ନାଗଦ୍ୱାରା ଦଶିଂତ ହୋଇ, ମୃତ୍ଯୁକୁ ଜୟ କରି ପରମ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରିଛନ୍ତି।

ଭଗବତ ଆମ ଜୀବନକୁ, ମୃତ୍ଯୁ କୁ, ଭାବକୁ, ପରସ୍ଥିତି, ପରିବେଶ, ସ୍ଥାନ, ମନ, ବୁଦ୍ଧି, ବିବେକ, ପରିବାର, ପ୍ରିୟଜନ, ଆତ୍ମା, ପ୍ରେତତ୍ମା, ଜୀବ, ଜନ୍ତୁ, ପାଣି, ପବନ, ଗଛ, ଲତା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସୁଧାରି ଥାଏ।

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତର ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ଯାୟରେ ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କ ଜନ୍ମ କଥା ଅଛି। ଉତ୍ତରା ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ହେବାକ୍ଷଣି ଚାରିଆଡକୁ ଚାହିଁବାର ଲାଗିଲେ। ମାତାର ଗର୍ଭରେ ଯେଉଁ ଚତୁର୍ଭୁଜ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲେ,ଏବେ ବାହାରକୁ ଆସି ସେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ପାଉ ନାହାନ୍ତି।ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗକୁ ତନ୍ନ ତନ୍ନ କରି ସେ ତାଙ୍କୁ ଖୋଜୁଛନ୍ତି ସେ ଦିବ୍ୟ ପୁରୁଷ କୁଆଡେ ଗଲେ?

ହେ ଭଗବତ ପ୍ରେମୀ ପରୀକ୍ଷିତ କଥା ଶୁଣିବା ପୂର୍ବରୁ ଯାହା ଶୁଣିଲେ ଏସବୁ ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କର ପୁର୍ବକଥା।

ପୁତ୍ର ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ହେବାକ୍ଷଣି ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଭବିଷ୍ଯତଦ୍ରଷ୍ଟା ପଣ୍ଡିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଡାକି କୋଷ୍ଠି ନିରୂପଣ କଲେ। ପୁଅର ଭବିଷ୍ଯତ କଣ ହେବ?

ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟତ ଦେଖାଗଲା, ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟତ ଦେଖି କହିଲେ, ଅନେକ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ହେବ ଏ ବାଳକ, ଦାଶରଥି ନନ୍ଦନ ରାମଙ୍କ ପରି ସତ୍ୟ ପ୍ରତିଜ୍ଞ ହେବ, ପ୍ରଜାପାଳକ ହେବ, ଶ୍ରୀ ସମାନ ଶରଣାଗତ ବତ୍ସଳ ହେବ, ଯଯାତିଙ୍କପରି ଧାର୍ମିକ ହେବ, ରନ୍ତିଦେବ ପରି ଉଦାର ହେବ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ପରି ମହାମାନବ ହେବ, ଅନେକ ଗୁଣିରେ ଯୁକ୍ତ ହେବ, ଦୁଇ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସହ ସମାନ ଧନୁର୍ଦ୍ଧର ହେବ, (କୁନ୍ତୀ ପୁତ୍ର ଅର୍ଜୁନ ଓ କୀର୍ତ୍ତିବିର୍ଜ ଅର୍ଜୁନ) ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବ।

କିନ୍ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୁତ୍ର ଅଭିଶାପ ଫଳରେ ତକ୍ଷକ ଦଂଶନର ଏହାର ମୃତ୍ଯୁ ହେବ। ଏହା ଶୁଣି ପାଣ୍ଡବ ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ, ଆଜି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶାପରେ ମରିବ ଏହା ସଦ୍ଗତି କେମିତି ହେବ।

*ତକ୍ଷକାଦାତ୍ମନୋ ମୃତୁ୍ୟଂ ଦ୍ୱିଜପୁତ୍ରୋପସର୍ଜିତାତ୍*।

*ପ୍ରପତ୍ସ୍ୟତ ଉପଶୁତ୍ୟ ମୁକ୍ତସଙ୍ଗଃ ପଦଂ ହରେଃ*।।

।। ଶ୍ରୀ ଭା: ୧/୧୨/୨୭ ।।

ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ ଧର୍ମରାଜ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁନି, ଏ ବାଳକ ବିଷ୍ଣୁ କୃପା ପ୍ରାପ୍ତ କରିବ, ଏଥିପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଅଭିଶାପ ଏଠି ବରଦାନ ସାବ୍ୟସ୍ତ ହେବ, ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ସଦଗୁରୁଙ୍କ ଚରଣରେ ଯାଇ ସାତ ଦିନରେ ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତମ୍ କୁ ଶ୍ରବଣ କରି ପରମଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବ। ଏହା ଜୀବାତ୍ମାର ଅନ୍ତିମ ଜନ୍ମ ବୋଲି ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଣା ପଡୁଛି।

ଏହାଙ୍କର ଶରଣାଗତ ହୋଇ ମହାରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ତରିଗଲେ ।

ଏ ହେଉଛନ୍ତି ସେହି ଭାଗବତ ଭଗବାନ। ଜୀବ ର ଗୁରୁ , ସାଖା , ସହୋଦର , ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା , ସ୍ବାମୀ , ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ସର୍ବସମର୍ଥ

ବାସୁଦେବ ।

ଏକାଧାରରେ କହିଲେ ଜୀବ ର ସର୍ବସ୍ବ। କିନ୍ତୁ ଜୀବ ମାୟାରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ହୋଇ ଏକଥା ବୁଝିପାରେ ନାହିଁ। ଚାରିଆଡ଼େ ( ମନ୍ଦିର ,ମସ୍ଜିଦ , ଗୀର୍ଜି ) ରେ ତଥା ସାରା ସଂସାର ରେ ଖୋଜିବୁଲେ ତାଙ୍କୁ । କିନ୍ତୁ ପାଏନାହିଁ।

ସେ ପରମପୁରୁଷ ଭାଗବତ ଭଗବାନ ବାସୁଦେବ ଯେ ଜୀବର ହୃଦକନ୍ଦର ରେ ବିରାଜମାନ। କିନ୍ତୁ ଜୀବ ର ନିଜ ଉପରେ ନା ବିଶ୍ଵାସ ଥାଏ ନାଁ ସେ କେବେ ନିଜ ହୃଦୟ କୁ ଅନୁଭବ କରେ ।

ସଭିଏଁ ଭଗବତ କଥା ଦ୍ଵାରା ଜୀବନ କୁ ଅନୁଭବ କରିବା। ସେହି ପରମପୁରୁଷ ଙ୍କୁ ନିଜ ହୃଦୟ ରେ ଅନୁଭବ କରିପାରିବା ।ତାହେଲେ ଏହି ପର-ଆପଣା, ନିଜ-ପର ,ମୁଁ-ମୋର ଭାବରୁ ପ୍ରଥମେ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଯିବା ।

ଯେତେବେଳେ ଏହି ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ଭାବରୁ ମୁକ୍ତ ହେବା , ସଭିଙ୍କୁ ଭଲପାଇବା। ଆମ ଅଜାଣତରେ କେତେବେଳେ ଆମ ଭିତରୁ ଅସହିଷ୍ଣୁତା ଦୂର ହୋଇ ଆମ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ମଧ୍ୟ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇ ସାରିଥିବ ।

ସଭିଙ୍କ ଭିତରେ (ଜଡ ରୁ ଚେତନ )ବାସୁଦେବ ଙ୍କର ଅନୁଭବ କରିପାରିବା । ଏହା ହିଁ ହେଉ ଜୀବନ ର ମନ୍ତ୍ର.... ସଭିଏଁ ସଭିଙ୍କୁ ଭଲପାଇବା.....ପ୍ରକୃତରେ ଆମ ସଭିଙ୍କ ଭଲପାଇବା ବାସୁଦେବ ଙ୍କୁ ହିଁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ.....*ବାସୁଦେବ ସର୍ବମ*.... ସଭିଙ୍କୁ ବହୁତ ବହୁତ ଭଲପାଇବା.......ହରେକୃଷ୍ଣ.... ହରେକୃଷ୍ଣ......🌹🙏