ଶରୀର ନଶ୍ୱର ।ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବତା ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ପରମେଶ୍ୱର ବିଦ୍ୟମାନ ,ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯଜ୍ଞ କର୍ମ ରେ ମଧ୍ୟ ସେହି ପରମାତ୍ମା ବିଦ୍ୟମାନ ।ଜୀବଦ୍ଦସାରେ ଯାହାର ଏହିଭାବ ଜାଗ୍ରତ ହୋଇଥାଏ ସେ ମରଣପରେ ପରମାତ୍ମାଙ୍କର ପ୍ରକୃତ ତତ୍ତ୍ୱ ଅବଧାରଣ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ ହୋଇଥାଏ ।

ମରଣ ସମୟରେ ଯାହାର ଚିତ୍ତ ଯେଉଁ ଭାବରେ ତନ୍ମୟ ହୁଏ ମରଣ ପରେ ସେ ଅନ୍ୟଜନ୍ମ ନେଲେ ମଧ୍ୟ ସେଇ ଭାବରେ ଚାଳିତ ହୁଏ ।ଯିଏ ସକାମ କର୍ମ କରି ଜୀବନଯାପନ କରେ ସେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜନ୍ମରେ ପୁନଶ୍ଚ ସେହି କାମନାର ବଶବର୍ତ୍ତି ହୋଇଥାଏ ।

କାରଣ କାମନା ବାସନା କେବେ ପିଛା ଛାଡେ ନାହିଁ ।ଯିଏ ନିଷ୍କାମ କର୍ମ କରି ଜୀବନ ଯାପନ କରେ ସେ ମୃତ୍ୟୁପରେ ଅନୁରୂପ ଭାବରେ ନିଷ୍କାମ କର୍ମବ୍ରତରେ ଅଧିକରୁ ଅଧିକତର ବ୍ରତୀ ହୋଇ ଶେଷରେ ନିର୍ବାଣ ଲାଭ କରେ ।ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।

ତେଣୁ ଯେ ମୋତେ ଭଜନ କରିବ ସେ ଇହ ଜନ୍ମରେ ହେଉ ବା ପରଜନ୍ମରେ ହେଉ ମୋତେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ ।

ତେଣୁ ମାନବ ଜନ୍ମର ସାକାର ରୂପାନ୍ତରିକରଣ ପାଇଁ ପ୍ରଭୁ ଭଜନ ନିତ୍ୟାନ୍ତ ଜରୁରୀ କାରଣ ଭଜନ ଏପରି ଏକ ସାଧନା ଯାହାକି ଆମେ ଯେତେ କର୍ମତତ୍ପର ଥିଲେବି ତାହା ଅଭ୍ୟାସ ଗତ ହୋଇ ଦିନେ ଆମକୁ ଏପରି ସ୍ଥାନରେ ପହୁଁଚାଇ ଦେଇ ପାରିବ ଯଦ୍ୱାରା କି ଆମ ଅଜାଣତରେ ବି ଆମ ହୃଦୟରୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନାମ ଗୁଣର ଭଜନ ସ୍ୱତସ୍ପ୍ରୁହ ଭାବରେ ଅବିରତ ଝରିଆସୁଥିବ ।

କଥାରେ ଅଛି ଅଭ୍ୟାସ ବଳେ ସର୍ବ ସିଦ୍ଧି ।

ସେହି ଅଭ୍ୟାସ କୁ ଜାରି ରଖିବା ହିଁ ସାଧନା ।ଆଉ ସେହି ସାଧନାକୁ ଅନ୍ତସ୍ଥ କରିବାହିଁ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରେମ ।ସେହି ପ୍ରଭୁ ପ୍ରେମ ହିଁ ଈଶ୍ୱର ପ୍ରାପ୍ତିର ଚରମ ମାଧ୍ୟମ।

ଜୟ ଶ୍ରୀ ଶ୍ରୀ ଗୋବିନ୍ଦାୟ ନମୋ ନମଃ 🙏🙏

ଭଜନ ଓ ସାଧନା

ଭଜନ ଓ ସାଧନା