ଭକ୍ତ ବିଶର ମହାନ୍ତି
============
କୁଜଙ୍ଗଗଡ଼ର ରାଜ ଦରବାରରେ ଜଣେ ପାଞ୍ଜିଆ କରଣ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ପେଶାଥିଲା ପାଞ୍ଜି ଲେଖିବା l ତାଳ ପତ୍ରରେ, ଲେଖନୀ ମୁନରେ ରାଜ ସମ୍ପଦର ହାନୀ ଲାଭର ପୁଙ୍ଖାନୁପୁଙ୍ଖ ବିବରଣୀକୁ ଲିପିବଦ୍ଧ କରିବା ତାଙ୍କର କାମ l ଆମକଥାରେ ଅଛି ଲେଖୁ ଲେଖୁ କରଣ l କେବେ କେବେ ରାଜାଙ୍କ ଡାକରା ପାଇଲେ ଯାଇ ଲେଖନ୍ତି ଛାମୁ ଚିଟାଉ l ଏଇଥିରେ ଯାହା ମିଳେ, ସେଥିରେ ତାଙ୍କ ଗୁଜୁରାମ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଚଳିଯାଏ l ଲୋକ ମାନେ ତାଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି ରାଜାଙ୍କ କରଣ ବିଶର ମହାନ୍ତି ବୋଲି l
କେତେଆଡ଼ୁ କେତେ ପଣ୍ଡିତ,ବିଦ୍ୱାନ,ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ରାଜ ଦରବାରକୁ ଆସିଥାନ୍ତି,ଚଉପାଢ଼ିରେ ବସି ପୁରାଣ ଶାସ୍ତ୍ର ଆଲୋଚନା ହୁଏ l କେତେବେଳେ କେମିତି ପୁରୀରୁ ପଣ୍ଡାମାନେ ଚାଲି ଆସନ୍ତି,ଲୋକ ମାନଙ୍କ କର୍ଣ୍ଣ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି,ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ କଥା ସବୁ କହି l ସେସବୁ କଥା ଶୁଣି, ଭାବବିଭୋର ହୋଇ ଯାଆନ୍ତି ବିଶର ମହାନ୍ତି l ପଣ୍ଡା ମାନଙ୍କ ଠାରୁ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମାହାର୍ଦ୍ଦ, ଧଣ୍ଡା, ଫୁଲ, ଛଡ଼ା ତୁଳସୀ ପାଇ ନିଜକୁ କୃତକୃତ୍ୟ ମନେ କରନ୍ତି ମହାନ୍ତିଏ l ମନେ ମନେ ଭାବନ୍ତି ଧନ୍ୟ ଏହି ପଣ୍ଡାମାନେ,କେତେ ପୁଣ୍ୟକରି ଏମାନେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଖ ଲୋକ ହୋଇ ସେବା କରୁଛନ୍ତି l ଧିକ ଏ ଜୀବନକୁ,ଟିକିଏ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ସେବା ପୂଜାର ଅବସର ମିଳିଲାନାହିଁ, ଜୀବନଟା ଖାଲି ଲେଖି ଲେଖି କଟିଗଲା l ପୁଣି ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନାକରି କହନ୍ତି,ହେ ବଳୀୟାର ଭୁଜ ! ସତେ କଅଣ ଏ ଅକିଞ୍ଚନକୁ ଆପଣଙ୍କ ସେବା ସୁଯୋଗ ମିଳିବ ନାହିଁ !
ଏମିତି ଭାବନା ନେଇ ସେ ଦିନ କାଟୁ ଥାନ୍ତି,ଦିନେ ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ରରୁ ଜଣେ ପଣ୍ଡାପୁଅ ଆସି ଦୁଃସମ୍ବାଦଟିଏ ଦେଲେ, " ଦିଲ୍ଲୀ ସମ୍ରାଟ ଆକବରଙ୍କୁ ସହାୟତା ଦେବାକୁଯାଇ ରାଜା ମୁକୁନ୍ଦଦେବ ବଙ୍ଗର ନବାବ ସୁଲେମାନ କରାଣୀ ହାତରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାସ୍ତ ଓ ନିହତ ହୋଇଛନ୍ତି l ବାରବାଟୀ ଦୁର୍ଗ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ରାଜା ରାମଚନ୍ଦ୍ର ଦେବ ଚେଷ୍ଟା କରି, ଅକୃତକାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ପଠାଣ ସୈନ୍ୟଙ୍କ ହସ୍ତରେ ନିହତ l ଏବେ ଉତ୍କଳକୁ ସୁଲେମାନ କରାଣୀର ସେନାପତି ବଙ୍ଗ ଶାସନାଧୀନ କରାଇ ଦେଇଛନ୍ତି l ନାମ ତାହାର କଳାପାହାଡ଼ l ଲୋକେ ତା ନାମ ଶୁଣି ଡରୁଛନ୍ତି l
କୁହାକୁହି ହେଉଛନ୍ତି :-
" ଅଇଲା କଳାପାହାଡ଼, ଭାଙ୍ଗିଲା ଲୁହାର ବାଡ଼,
ପିଇଲା ମହାନଦୀ ପାଣି,ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଥାଳିରେ ହୀରା ପରଷିଲେ ମୁକୁନ୍ଦ ଦେବଙ୍କ ରାଣୀ l"
କଳାପାହାଡ଼ ସମସ୍ତ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ଭାଙ୍ଗି ମାଟିରେ ମିଶାଇ ଦେବ ବୋଲି ଶପଥ କରିଛି l ସେ କଟକ ଭୁବନେଶ୍ୱର ଅକ୍ତିଆର କରି, ଏବେ ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ରରେ ପହଞ୍ଚି ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଚମ ରଜ୍ଜୁରେ ହାତୀ ପଛରେ ବାନ୍ଧି ଘୋଷାଡ଼ି ଘୋଷାଡ଼ି ନେଇ ଗଙ୍ଗା କୂଳରେ ପୋଡ଼ି ଦେଇଛି l
ବିଶର ମହାନ୍ତି, ଆଉ କି ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧରନ୍ତି l ବିଗ୍ରହକୁ ନେଇ କଳାପାହାଡ଼ ଜାଳିଦେଇଛି ! ଆହା ଅଧମ କି କର୍ମ କଲୁରେ ! ଆଉ ଆହାର ନିଦ୍ରା ତାଙ୍କୁ କିଛି ଭଲ ଲାଗୁ ନଥିଲା l ସେଦିନ ରାତିରେ ବିଛଣାରେ ପଡ଼ି ଛଟପଟ ହେଉଥାନ୍ତି, ଛାଇନିଦ ଟିକିଏ ମାଡ଼ିଆସିଛି ଦେଖିଲେ, ଛାୟା ମୂର୍ତ୍ତୀଟିଏ ଆସି କହୁଛି, 'ବିଶର ! ମୋ ପାଇଁ କ'ଣ ତୋର କିଛି କରିବାର ନାହିଁ' l ଚମକି ପଡ଼ିଲେ ବିଶର l ଉଃ କିଏ କହୁଛି ! ଚାହିଁ ଦେଖିଲେ ପାଖରେ କେହିନାହିଁ,ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ପଡ଼ିଲା ତାଙ୍କ ପୂଜିତ ମାହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତୀ ଉପରେ l ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଲାଗିଲା ସତେ ଯେପରି ସେହି ମୂର୍ତ୍ତୀ ତାଙ୍କୁ ବାର ବାର ଏ କଥା କହି ଚାଲିଛି l ସେ ଛାଏଁକିନା ଉଠି ପଡ଼ିଲେ l କେଶ କାଟି ଲଣ୍ଡା ହୋଇ ପଡ଼ିଲେ ଓ ସର୍ବାଙ୍ଗରେ ଚନ୍ଦନ ବୋଳିହୋଇ କପାଳରେ ହରି ମନ୍ଦିର ଚିତାଟିଏ କାଟିଦେଲେ l କାନ୍ଧରେ ମୃଦଙ୍ଗ ଗୋଟିଏ ପକାଇକି ଯନ୍ତ୍ରବତ ଆଗେଇ ଚାଲିଲେ l
ଲୋକ ଭାବିଲେ ପାଞ୍ଜିଆ ବିଶରଟା କେଉଁ ଆଡ଼େ ବାଇଆ ହୋଇ ପଳାଇଲା l
ମୃଦଙ୍ଗର ତାଳେ ତାଳେ କେତେ ଭଜନ, କୀର୍ତ୍ତନ ଗାଇ ଉଦ୍ଦଣ୍ଡ ନୃତ୍ୟ କରିକରି ଯାଇ ପହଞ୍ଚି ଗଲେ ଗଙ୍ଗା କୂଳରେ l ତାଙ୍କ ପାଦକୁ କିଏ ଟାଣି ନେଉ ଥିଲା ପରି ସେ ଆଗେଇ ଚାଲିଥିଲେ l
ସେଠାରେ ଯାଇ ଭାବି ଦେଖନ୍ତି ତ, ଇଏ କଅଣ !ଇଏ ତ ସେହି ଦାରୁବ୍ରହ୍ମ ! ଏହାଙ୍କୁ ସତରେ କ'ଣ କଳାପାହାଡ଼ ପୋଡ଼ି ଦେଇଛି, ମହାପ୍ରଭୁ ମୋତେ ପରୀକ୍ଷା କରୁ ନାହାନ୍ତି ତ !!! ତାଙ୍କୁ ପୁଣି ଶୁଭିଲା, ହଁରେ ବିଶର, କଳା ପାହାଡ଼ ମୋତେ ଆଣି ଏଠି ପୋଡ଼ିଦେଇଛି l ତାଙ୍କର ମନେ ପଡ଼ିଲା ଶ୍ରୀମଦ ଭଗବତ ଗୀତାର ସେହି ଶ୍ଲୋକ:-
ନୈନଂ ଛିନ୍ଦନ୍ତି ଶସ୍ତ୍ରାଣି ନୈନଂ ଦହତି ପାବକଃ l
ନ ଚୈନଂ କ୍ଳେଦୟନ୍ତ୍ୟାପୋ ନ
ଶୋଷୟତି ମାରୁତଃ ll
ବିଶରଙ୍କ ମନରେ ଉଙ୍କିମାରିଲା ଅସୁମାରୀ ପ୍ରଶ୍ନ l ଆତ୍ମା ତ ଅବିନାଶି, ସିଏ ପୋଡ଼ି ହେଲେ କିପରି? ନଜର ପକାଇଲେ ଗଙ୍ଗାର ବିସ୍ତୃତ ଜଳ ରାଶିକୁ l ମନକୁ ଘାରିଲା ପ୍ରଶ୍ନ ଗୋଟିଏ,କଳାପାହାଡ଼ ସିନା ଦାରୁ ବିଗ୍ରହଙ୍କୁ ପୋଡ଼ି ଦେଇଥିବ l ହେଲେ, ବ୍ରହ୍ମ ପଦାର୍ଥ ତ ଅବିନାଶି, ସେ ତ ନିଶ୍ଚୟ ଥିବେ l ତାଙ୍କୁ ହିଁ ଖୋଜିବାକୁ ପଡ଼ିବ l
ପୁଣି ତାଙ୍କୁ ଶୁଭିଲା କିଏ କହୁଛି,ଆରେ ବିଶର,ମୁଁ ସେହି ଅପୋଡ଼ା ପଦାର୍ଥ ଏହିଠାରେ ପଡ଼ି ରହିଛି l ମୋତେ ପା କଳାପାହାଡ଼ଟା ପୋଡ଼ି ନପାରି ଫିଙ୍ଗି ଦେଇ ପଳାଇଛି l ପାଗଳ ପ୍ରାୟେ ବିଶର ମହାନ୍ତି ଖୋଜିବାରେ ଲାଗିଲେ,କଅଣ ଯେମିତି କିଛି ହଜି ଯାଇଛି l ସେ ଗଙ୍ଗାର ଶୀତଳ ଜଳରାଶି ଭିତରେ ଦରାଣ୍ଡୁ ଦରାଣ୍ଡୁ କଅଣ ଗୋଟିଏ ଓଜନିଆ ବସ୍ତୁକୁ ଝୁଣ୍ଟି ଚମକିପଡ଼ିଲେ l ଗୋଟାଇଆଣି ଦେଖନ୍ତି ତ, ଅପୋଡ଼ା କାଠଟାଏ l ଆନନ୍ଦରେ ଅଧୀର ହୋଇ, "ପାଇଗଲି,ପାଇଗଲି" କହି ଉନ୍ମାଦ ପ୍ରାୟ ବହେ ନାଚିଗଲେ l ପୁଣି ପାଣିରେ ବୁଡ଼ିଲେ ଏବଂ ସେହି ଅପୋଡ଼ା କାଠ ମଧ୍ୟରୁ ବ୍ରହ୍ମ ପଦାର୍ଥମାନ ସଂଗ୍ରହ କରି ଆଣି ତାଙ୍କର ଫଟା ମୃଦଙ୍ଗ ଖୋଳ ଭିତରେ ଅତି ସନ୍ତର୍ପଣରେ ପୁରାଇରଖିଲେ, ପୁଣି ଚାଲିଲା ମୃଦଙ୍ଗ ଛନ୍ଦ ସହ ଉଦ୍ଦଣ୍ଡ କୀର୍ତ୍ତନ,'ହରି, ହରାଏ ନମଃ କୃଷ୍ଣ ଗୋବିନ୍ଦାୟ ନମଃ'l ଭୟ ଓ ଆଶଙ୍କା ମଧ୍ୟରେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଜଣାଉ ଥାନ୍ତି,'ତୋତେ ହୋ ତୁହି ରକ୍ଷା କର l ମୁଁ ଛାର ମଣିଷ ମାତର'l
ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବ୍ରହ୍ମ ଖୋଳ ଭିତରେ, ଅହୋ ଭାଗ୍ୟ ! ଜନ୍ମଜନ୍ମାନ୍ତରର ସାଧନା ତାଙ୍କର ସଫଳ ହୋଇଛି ଆଜି l ଅଗ୍ରସର ହେଲେ ଉତ୍କଳ ଭୂମିକୁ l କେତେ ନଦୀ ନାଳ ପାର ହୋଇ କେତେଦିନ ପରେ ଆସି ପହଁଞ୍ଚିଗଲେ କୁଜଙ୍ଗ ଗଡ଼ରେ l ତାଙ୍କୁ ଘେରିଯାଇ ଲୋକେ କୁହା କୁହି ହେଲେ," ଏ ବିଶରା ମାହାନ୍ତି ବାଇଆଟା କୁଆଡ଼େ ଯାଇଥିଲା, ବଇଷ୍ଣବ ହୋଇ ଫେରିଛି "l
ବିଶର ମହାନ୍ତି ସେ ଅପୂର୍ଵ ବ୍ରହ୍ମ ପଦାର୍ଥକୁ ଓଳିଆ ଭିତରେ ଲୁଚାଇ ରଖି ଖବର ଦେଲେ କୁଜଙ୍ଗଗଡ଼ ରାଜାଙ୍କୁ l ରାଜା ଅତି ଆନନ୍ଦହୋଇ ବ୍ରହ୍ମଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଠାରୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ଦାରୁ ମୂର୍ତ୍ତୀ ନିର୍ମାଣ କଲେ ଓ ତହିଁରେ ବ୍ରହ୍ମଙ୍କୁ ସଂସ୍ଥାପିତ କରି, ଦାରୁ ବିଗ୍ରହଙ୍କ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ l
କିଛିଦିନ ଉତ୍ତାରେ ମୋଗଲଗୋଳ ଥମି ଆସିଲା l ରାଜ୍ୟରେ ଶାନ୍ତି ଫେରିଲା l ମୋଗଲ ସେନାପତି ରାଜା ମାନସିଂହଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତହୋଇ ଖୋର୍ଦ୍ଧା ରାଜ ଗାଦି ମଣ୍ଡନ କଲେ ଭୋଇ ବଂଶ ନରପତି ରାମଚନ୍ଦ୍ରଦେବ l ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମଙ୍କୁ କୁଜଙ୍ଗରୁ ଘେନିଆସି ସେ ନବ କଳେବର କରାଇ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦାରବ ବିଗ୍ରହ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ l ଏହା ଥିଲା ବ୍ରହ୍ମଙ୍କ ସ୍ୱୟଂଲୀଳା l ବହୁଦିନରୁ ଶୂନ୍ୟ ପଡ଼ିଥିବା ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ପୁନଶ୍ଚ ଦାରୁ ବ୍ରହ୍ମଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତି ଯୋଗୁଁ କୋଳାହଳ ମୟ ହୋଇଉଠିଲା l କିଛିଦିନ ବାଳ ଭୋଗ ଉତ୍ତାରେ ପୁଣି ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କର ମହାପ୍ରସାଦ ସେବା ଆରମ୍ଭ ହେଲା l
ନୀଳାଦ୍ରୀ ବିଜେ ବେଳେ, ରାଜା ରାମଚନ୍ଦ୍ର ଦେବ ବ୍ରହ୍ମ ଉଦ୍ଧାର କାରୀ ବିଶର ମହାନ୍ତିଙ୍କୁ ପାଟ ଶାଢ଼ୀ ବାନ୍ଧି ସମ୍ମାନିତକଲେ l କୁଜଙ୍ଗରୁ ହାତୀ ପୃଷ୍ଠରେ ତାଙ୍କୁ ଘେନିଆସି ପାଟ,କୁଣ୍ଡଳ ଏବଂ ଗ୍ରାମ ଦେଇ ଗଡ଼ନାୟକ ଉପାଧିରେ ଭୂଷିତ କଲେ l
ନୀଳାଦ୍ରୀ ବିଜେ ପରେ କାର୍ତ୍ତିକ ଶୁକ୍ଳ ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନ ପ୍ରଥମ ମହାପ୍ରାସାଦ ଲାଗିହେଲା l ସେଦିନ ରାଜା ରାମଚନ୍ଦ୍ର ଦେବ, ଜୟ ବିଜୟ ଦ୍ୱାର ଠାରେ ସାଧୁ, ସନ୍ଥ,ବ୍ରାହ୍ମଣ,ବୈଷ୍ଣବ ମାନଙ୍କୁ ମହାପ୍ରସାଦ ସେବା କରାଉ ଥାନ୍ତି l ମଥାରେ ହରିମନ୍ଦିର ଚିତା ଲଗାଇ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥାନ୍ତି, ଭକ୍ତ ବିଶର ମହାନ୍ତି l ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଜଣାଉ ଥାନ୍ତି, ଏ ବିଶରାଟାକୁ ଏତେ ବଡ଼ ସମ୍ମାନର ଅଧିକାରୀ କରି ଦେଲେ ! ଆପଣ କେଡ଼େ ଦୟାଵନ୍ତ ପ୍ରଭୁ l ତୁମରିପାଇଁ ପ୍ରଭୁ ଏତେ ଲୀଳା l ଶୂନ୍ୟମନ୍ଦିରକୁ ତ ପ୍ରଭୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଦେଲ, ଏଥର ଏ ହିନି ମାନିଆ ବିଶରାଟାକୁ ତୁମର ପଦ ପଙ୍କଜରେ ଆଶ୍ରା ଦିଅ ପ୍ରଭୁ ! ଆଶ୍ରା ଦିଅ !! ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଯୁଗଳରୁ ବହିଚାଲିଥାଏ ଅବିଶ୍ରାନ୍ତ ଧାରାରେ ଗଙ୍ଗା ଯମୁନାର ଧାର l
ସଞ୍ଜ ନଇଁ ଆସୁଥାଏ l ମହାପ୍ରଭୁ ସଜ ହେଉଥାନ୍ତି ସନ୍ଧ୍ୟା ଆଳତି ଏବଂ ଚନ୍ଦନଲାଗି ପାଇଁ l ବୈଷ୍ଣବ ବିଶର ମହାନ୍ତି ଚକ୍ଷୁରେ ଚକ୍ଷୁ ମିଳାଇ, ସିଂହଦ୍ୱାର ସାମ୍ନାରେ ଚାହିଁ ରହି ଥାନ୍ତି ପ୍ରଭୁ ପତିତପାବନଙ୍କୁ l ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ ଚିର ଦିନ ପାଇଁ କୋଳ କରି ନେଲେ l ସେହିଠାରେ ଢଳି ପଡ଼ିଲା ଭକ୍ତ ବିଶର ମହାନ୍ତିଙ୍କ ନଶ୍ୱର ଶରୀରଟା l ସୁର୍ଯ୍ୟ ନୀଳ ଚକ୍ର ଉହାଡ଼ରେ ଅସ୍ତ ଯାଉଥିଲେ l ଭକ୍ତମାନେ ଦେଖୁଥିଲେ କେହି ଜଣେ ମହାନ ସାଧୁଙ୍କ ନିଷ୍ପ୍ରାଣ ଶରୀର ସିଂହଦ୍ୱାର ସାମ୍ନାରେ ପଡ଼ି ରହିଛି l
ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ
🙏🙏🙏
ଅର୍ଜୁନୀ
-----------
ଅର୍ଜୁନୀ ଚରଣ ବେହେରା
ମୋ -7693091971