ଶ୍ରୀ ବିଟ୍ଠଲନାଥ ବ୍ରଜର ନନ୍ଦରାଜା ଙ୍କ ପରି ଶ୍ରୀବାଳକୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ ଙ୍କୁ ବାତ୍ସଲ୍ୟଭାବ ରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ନହ ପ୍ରଦାନ କରି ପରମ ସୁଖ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ । ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସେବାରେ ନିଜକୁ ସମର୍ପିତ କରି ଦେଇଥିଲେ । ନିଜ ହାତରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶୃଙ୍ଗାର କରିବା ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ତାଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରି ଶୟନ କରାଇବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତେକ ସେବାକୁ ସ୍ବୟଂ କରୁଥିଲେ । ଦ୍ବାପର ଯୁଗରେ ଶ୍ରୀ ଗୋକୁଳ ଓ ନନ୍ଦରାଜା ଙ୍କ ମହଲର ଯେଉଁ ଶୋଭା ଥିଲା ସେହି ଶୋଭା

ଦକ୍ଷିଣାତ୍ୟ - ଦୀକ୍ଷିତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରୀ ବିଟ୍ଠଲନାଥ ଙ୍କ ସମୟ ରେ ଶ୍ରୀ ଗୋକୁଳ ଓ ତାଙ୍କର ଭବନ ର ଥିଲା । ଯେଉଁ ପରି ଦ୍ବାପର ଯୁଗରେ ଶ୍ରୀଗୋକୁଳର ଐଶ୍ବର୍ଯ୍ଯ ଦେଖି ଦେବରାଜ ଇନ୍ଦ୍ର ମୋହିତ ହୋଇ ଯାଇଥିଲେ ଠିକ୍ ସେହି ପରି ବୈଭବ ଶ୍ରୀ ବିଟ୍ଠଲ ନାଥ ଙ୍କ ସମୟ ରେ ମଧ୍ୟ ଥିଲା । ପ୍ରଭୁ ଙ୍କ କୃପା କେତେ ଅପାର ଯେ ଶ୍ରୀମଦ୍ ବଲ୍ଲଭାଚାର୍ଯ୍ୟ ଙ୍କ ସୁପୁତ୍ର ଶ୍ରୀ ବିଟ୍ଠଲନାଥ ଙ୍କ ଭଗବତ ଭଜନ ର ବଳରେ କଳିଯୁଗରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଦ୍ବାପର ଯୁଗ ପରି କରି ଦେଇଥିଲେ ।

ପରମ ଦୟାଳୁ ପ୍ରଭୁ ଭକ୍ତ ଭାବରେ ବନ୍ଧା । ଶ୍ରୀ ବିଟ୍ଠଲନାଥ ଠାକୁରଙ୍କ ପାଖରେ ଯେପରି ଭାବ ଥିଲା ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ ସେହି ଭାବ ଅନୁଯାଇ ବାଳ ବିନୋଦ ପ୍ରଦାନ କରୁଥିଲେ ।

ଏକଦା ଶ୍ରୀବିଟ୍ଠଲନାଥ ଠାକୁରଙ୍କୁ ଦୁଧ ପାନ କରାଉଥିଲେ । ପ୍ରଭୁ ଗୋଟିଏ ଢୋକ ପିଇଦେଇ ଦୁଧପାତ୍ର ମୁହଁରୁ କାଢିଦେଲେ । ଶ୍ରୀବିଟ୍ଠଲନାଥ ପଚାରିଲେ ପ୍ରଭୁ କାହିଁକି ଏପରି କରୁଛନ୍ତି । ଦୁଧ କାହିଁକି ପିଉନାହାନ୍ତି ? ଠାକୁର କହିଲେ, ଦୁଧ ରେ ମିଶ୍ରୀ ଏତେ ଅଧିକ ଅଛି ଯେ ମୁଁ ପିଇ ପାରୁନାହିଁ । ସେତେବେଳେ ବିଶେଷ ଅନୁରୋଧ କରି ଶ୍ରୀ ବିଟ୍ଠଲନାଥ ଠାକୁରଙ୍କୁ ଅଳ୍ପ ଦୁଧ ପିଆଇ ଦେଲେ । ଦ୍ବିତୀୟ ଦିନ ବିଟ୍ଠଲନାଥ ଦୁଧ ରେ ଅଳ୍ପ ମିଶ୍ରୀ ପକାଇଲେ । ପରନ୍ତୁ ଏହା କଣ ? ଭଗବାନ ପୂର୍ବ ପରି ଗୋଟିଏ ଢୋକ ପିଇଦେଇ ପାତ୍ର ନିଜ ମୁଖରୁ ହଟାଇ ଦେଲେ । ଏହା ଦେଖି ଶ୍ରୀ ବିଟ୍ଠଲନାଥ ପୁନଃ ପଚାରିବାରୁ ପ୍ରଭୁ କହିଲେ , ଏଥର ଦୁଧ ପୁରା ସିଠା ଲାଗୁଛି ଏପରି ସିଠା ଦୁଧ କିଏ ପିଇବ ? ସେହି ଦିନ ଶ୍ରୀ ବିଟ୍ଠଲନାଥ ବିଶେଷ ଅନୁରୋଧ କରିବା ପରେ ଯାଇ ଅଳ୍ପ ଦୁଧ ପିଇଲେ । ପୁନଃ ଯେତେବେଳେ ଭୋଗ ଲଗାଇବାର ଅବସର ଆସିଲା ଶ୍ରୀ ବିଟ୍ଠଲନାଥ ଦୁଧ ଓ ମିଶ୍ରୀ ଅଲଗା ଅଲଗା ରଖି ଭୋଗ ଲଗାଇଲେ । ଏହା ଦେଖି ଠାକୁର ପଚାରିଲେ ଏପରି କାହିଁକି କଲ ? ଏପରି ତ ଆପଣ କେବେ କରନ୍ତି ନାହିଁ । ଶ୍ରୀ ଗୋସାଁଈ କହିଲେ- ମୋ ଦ୍ବାରା ଦୁଧରେ ମିଶ୍ରୀ ମିଶାଇବା ଆପଣଙ୍କୁ ଠିକ୍ ଲାଗୁ ନାହିଁ ତେବେ ଆପଣ ନିଜେ ହିଁ ଦୁଧରେ ମିଶ୍ରୀ ମିଶାଇ ପିଦିଅନ୍ତୁ ।

ପ୍ରଭୁ କହିଲେ ମତେ ତ ମିଶ୍ରୀ ମିଶାଇବା ଆସୁନାହିଁ । ମୁଁ କିପରି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି । ଆପଣ ହିଁ ମିଶେଇ ମତେ ପିଆଇ ଦିଅନ୍ତୁ । ସେତେବେଳେ ଗୋସାଁଈ ବିରକ୍ତ ହୋଇ କହିଲେ -- ତୁମେ ଦୁଧରେ ମିଶ୍ରୀ ମିଶାଇବା ଜାଣିନାହଁ ଯେତେବେଳେ ଏତେ କଥା କାହିଁକି କହୁଛ ? ଯେମିତି ଦେବି ସେହିପରି ପି ଦିଅ । ପ୍ରଭୁ ସଂକୁଚିତ ହୋଇ ଗୋସାଁଈ ଙ୍କ ବକ୍ଷ ସ୍ଥଳରେ ଲାଗିଗଲେ । ଶ୍ରୀ ଗୋସାଁଈ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନିଜ ବକ୍ଷରେ ଚାପିଧରି ସୁଖ ସିନ୍ଧୁରେ ନିମଗ୍ନ ହୋଇଗଲେ ।

ବିଶ୍ବ ପିତା ପରମାତ୍ମା ନିଜ ଭକ୍ତର ପ୍ରେମ ରେ ବନ୍ଧି ହୋଇ ସଂକୁଚିତ ହୋଇଗଲେ । ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ! ଯେତେବେଳେ ଯୁଗ ଅନ୍ତହୁଏ ସମସ୍ତ ବହ୍ମାଣ୍ତ ଯାହା ଶରୀର ରେ ସଂକୁଚିତ ହୋଇ ଲୀନ ହୋଇଯାଏ ସେ ଆଜି ଭକ୍ତି ର ମର୍ଯ୍ୟାଦା କୁ ପାଳନ କରି ଭକ୍ତ ର ହୃଦୟରେ ଲାଗି ଗଲେ ।

ପ୍ରଭୁ ଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଲୀଳା ବଡ ବିଚିତ୍ର ଯାହା ସ୍ମରଣ ଓ ମନନ କରିବା ଦ୍ବାରା ସ୍ବତଃ ଅଶୃ ଧୋଇଦିଏ ନେତ୍ର ପଟଳ କୁ ।

ଭକ୍ତ ଶ୍ରୀ ବିଟ୍ଠଲନାଥ

ଭକ୍ତ ଶ୍ରୀ ବିଟ୍ଠଲନାଥ