ଆଜିର ଲେଖାରେ ମୁଁ ଏଠାରେ ଆମ ଇତିହାସ ରାମାୟଣର କିଛି ସୁନ୍ଦର ଝଲକରେ ପରିବେଷଣ କରିବାକୁ ଯାଉଛି। ଏହି ଲେଖର ଆନନ୍ଦ ନେବେ ନିଶ୍ଚୟ ।

ଯେତେବେଳେ ରାଜା ଦଶରଥଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଯାଏ ରାମଙ୍କ ବନବାସ ବିରହରେ। ରାଜମହଲରୁ ଦୂତ ଦ୍ଵାରା ଶୀଘ୍ର ସମ୍ବାଦ ପଠାଯାଏ ଭରତଙ୍କ ପାଖକୁ।ଆଉ କେବଳ ଏତିକି ସମ୍ବାଦ ଦିଆଯାଏ କିଛି ଜରୁରୀକାଳୀନ ପରିସ୍ଥିତି ଯୋଗୁଁ ଆପଣ ଯଥାଶୀଘ୍ର ସମ୍ଭବ ଅଯୋଧ୍ୟାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କରନ୍ତ କିନ୍ତୁ ପିତା ରାଜା ଦଶରଥଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ କିମ୍ଵା ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭ୍ରାତା ରାମଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ର ଚଉଦ ବରଷ ବନବାସ ର ଖବର ଭରତଙ୍କ ଠାରେ ପରିପ୍ରକାଶ କରାଯାଇନଥିଲା।

ଏମନ୍ତ ସମ୍ବାଦ ଶୁଣି ଭରତ ଯଥାଶୀଘ୍ର ନିଜ କନିଷ୍ଠ ଭାତୃ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କ ସହ ଅଯୋଧ୍ୟା ନିମନ୍ତେ ଯାତ୍ରା କରିଥିଲେ। ଅଯୋଧ୍ୟା ଫେରିବା ରାସ୍ତାରେ ସେ ଦେଖିଲେ ଯେମିତି ଅଯୋଧ୍ୟା ଶ୍ରୀହୀନ ହୋଇଯାଇଛି। ତାଙ୍କ ମନରେ ଅଶୁଭ ଚିନ୍ତା ମାଡ଼ି ବସିଲା କିନ୍ତୁ ସେ ପୁଣି ଭାବିଲେ ନା ଏମିତି କେବେ ବି ସମ୍ଭବ ପର ନୁହଁ ଯେତେବେଳ ଯାଏଁ ମୋର ତେଜସ୍ଵୀ,ୟଶସ୍ଵୀ ଆଉ ବୀର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭାତ୍ରା ରାମଚନ୍ଦ୍ର ଅଯୋଧ୍ୟା ରେ ଅଛନ୍ତି।ରାଜମହଲ ରେ ରଥଟି ପହଞ୍ଚୁ ପହଞ୍ଚୁ ଅତି ଶୀଘ୍ର ଓହ୍ଲାଇ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭ୍ରାତା ବୋଲି ସର୍ବପ୍ରଥମେ ଯାଇ ପହଞ୍ଚିଲେ ରାମଙ୍କ ମହଲରେ କିନ୍ତୁ ସେଠାରେ କିଛି ଉତ୍ତର ନପାଇ ଭାବିଲେ ଭ୍ରାତା ବୋଧହୁଏ ପିତାଙ୍କ ମହଲରେ ଥିବେ କିନ୍ତୁ ସେଠାରେ ବି କିଛି ପ୍ରତି ଉତ୍ତର ପାଇନଥିଲେ। ଏପରି ଅବ୍ୟବସ୍ଥା ଶରତଙ୍କୁ ଅଥୟ କରିଲା ସେ ଯାଇ ପହଞ୍ଚି ଗଲେ ମାତା କୈକେୟୀଙ୍କ ଉଁଆସ ରେ ଆଉ ତାଙ୍କର ମନରେ ଉଙ୍କି ମାରୁଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରଶ୍ନ ର ଉତ୍ତର ପାଇଥିଲେ ।ସେ ଜାଣିବାକୁ ପାଇଲେ କେମିତି ରାଜମହଲ ରେ ଗୋଟିଏ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ର /ଚକ୍ରାନ୍ତ ରଚନା କରାଯାଇଥିଲା ସିଂହାସନ ର ପ୍ରଲୋଭନରେ ଯାହାର ଫଳସୁରୁପ ରାଜା ଦଶରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ବିରହ ରେ ସ୍ଵର୍ଗବାସ ହୋଇଯାଇଥିଲା ଆଉ ଭଗବାନ ରାମଙ୍କୁ ଚଉଦ ବର୍ଷ ପାଇଁ ବନବାସ ପଠାଯାଇଥିଲା।ଏହି ପରି କୁଟିଳ ଚକ୍ରାନ୍ତର ରଚନା କରିଥିବା ହେତୁ ମାତା କୈକେୟୀଙ୍କ ସହ ବହୁତ ଯଗଡା କରିଥିଲେ ବହୁତ ବସ୍ଚନା ବି କରିଥିଲେ ମାତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରି ସେ ଆଉ କୈକେୟୀଙ୍କ ମହଲରେ କଦାପି ପାଦ ରଖିବେ ନାହିଁ ବୋଲି କହି କ୍ରୋଧ ଓ ବିରହରେ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ଯାଇ ପହଞ୍ଚିଲେ ମାତା କୈାଶଲ୍ୟା ଙ୍କ ମହଲରେ। କିଛି ପାପ କିଛି ଦୋଷ ନକରି ବି ସେ ନିଜକୁ କଳଙ୍କିତ ବୋଳି ମନେ କରୁଥିଲେ

ମାତା ମାତା ବୋଲି ଡାକି ଡାକି ଯାଇ ପହଞ୍ଚି ଗଲେ ମାଁ କୈାଶଲ୍ୟାଙ୍କ ମହଲରେ। ସେଠାରେ ସେ ଦେଖିଲେ ମାତା ଶ୍ଵେତ ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରି ବିଧବା ଋପରେ ତଲେ ବସି ପୁତ୍ର ଚିନ୍ତା ଓ ନିଜ ସ୍ଵାମୀଙ୍କ ବିୟୋଗର ଶୋକରେ ଧରାଶାୟୀ ହୋଇଛନ୍ତି। ଏମିତି ଦୂଶ୍ୟ ଦେଖି ଭରତ ଭାଙ୍ଗି ପଡିଲେ କ୍ରନ୍ଦନ କରି କରି ୨-୪ ଥର ଡାକ ପକାଇଲେ ମାତା ମାତା କିନ୍ତୁ କୈଶଲ୍ୟାଙ୍କ ଠାରୁ କିଛି ଉତ୍ତର ପାଇଲେ ନାହିଁ। ତତକ୍ଷଣାତ୍ ଭରତ କହି ଉଠିଲେ ଟିକେ ଧ୍ୟାନ ଦିଅ ମାତେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର ଭରତ ।ଭରତ ନାମ ଶୁଣୁ ଶୁଣୁ ମାତା କହି ଉଠିଲେ ଭରତ ଭରତ ମୋ ପୁତ୍ର ଭରତ ତୁ ଆସି ଯାଇଛୁ ବାପା ମୁଁ କେବଳ ତୋହରି ଆସିବା ପଥକୁ ଚାହିଁ ରହିଥିଲି ମୋ ପୁତ୍ର ଏହି ପୁରା ରାଜପ୍ରାସାଦ ରେ ମୋ କଥା କେହି ଶୁଣୁନାହାନ୍ତି କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଜାଣିଛି ତୁ ନିଶ୍ଚୟ ମୋ କଥା ଶୁଣିବୁ କାରଣ ତୁ ମୋର ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର ଆଉ ତୁ ତ ବର୍ତ୍ତମାନ ଅଯୋଧ୍ୟାର ରାଜା ତେଣୁ ମୁଁ ତୋତେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛି ଦୟାକରି ନିଜ ସୈନ୍ୟ ବାହିନୀ କୁ ଆଦେଶ ଦେ ସେମାନେ ମୋତେ ଯେମିତି ବଳକୁ ନେଇ ମୋ ପୁତ୍ର ରାମ ପାଖରେ ମୋତେ ଛାଡି ଆସିବେ। ମାତା ଙ୍କ ମୁଖରୁ ଏମନ୍ତ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ଭରତ କହିଲେ ମାତା କଣ ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ପୁତ୍ର ନୁହଁ କ'ଣ ଆପଣ ବି ମୋତେ ଦୋଷୀ ବୋଲି ଭାବୁଛନ୍ତି ମୁଁ କଣ ପାପ କରିଛି ମାଁ ...ମୋର କେବଳ ଗୋଟିଏ ପାପ କି ମୁଁ ସେହି ପାପିଣି, କୈକେୟୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଯାତ ହୋଇଛି । କିନ୍ତୁ ଏଥିପାଇ ଦାୟୀ ମୁଁ ନୁହଁ ଏଇଥି ପାଇଁ ଦାୟୀ ହେଉଛନ୍ତି ସେଇ ବିଧାତା । ମାତା ମୁଁ ଜାଣିଛି ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଦୋଷୀ ଆପଣ ନିଶ୍ଚୟ ମୋ ଉପରେ ସନ୍ଦେହ କରୁଥିବେ କି ମୁଁ ରାଜ ସିଂହାସନର ଲୋଭରେ ଏହି ସବୁ କୁଚକ୍ର ରଚିଛି କିନ୍ତୁ ମୋତେ ବିଶ୍ଵାସ କର ମାତା ଏହି ଚକ୍ରାନ୍ତ ବିଷୟରେ ମୁଁ ଅବଗତ ହି ନ ଥିଲି । ଯଦି ମୁଁ ଏହି ପାପ କରିଛି ଦୁନିଆର ସବୁ ଦୁଃଖ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗିବାକୁ ମୁଁ ରାଜି ଏମିତି ମୃତ୍ୟୁ ଦଣ୍ଡ ପାଇଁ ବି ମୁଁ ରାଜି। ପୁତ୍ର ମୁଖରୁ ଏମନ୍ତ ବଚନ ଶୁଣି ମାତା କହିଲେ ଏମିତି କଥା କହନି ପୁତ୍ର ଜଣେ ତ ବନବାସ ରେ ଚାଲିଗଲା ଯଦି ତୁ ଭି ଏମିତି କହିବୁ ତାହା ହେଲେ ମୁଁ ବଞ୍ଚିବି କେମିତି । ତୋତେ ଏଠାରେ ଦେଖି ଲାଗିଲା ଯେମିତି ରାମ ମୋ ପାଖକୁ ଚାଲିଆସିଛି କିନ୍ତୁ ତୁ ବି ଏହା ଜାଣିଛୁ ଗୋଟିଏ ମାତା ଗୋଟିଏ ବନବାସୀ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ହିଁ କାନ୍ଦିବ । ମୋ ପୁତ୍ର ରାମ ତ ମୋ କଥା ଶୁଣିଲା ନାହିଁ କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଜାଣିଛି ତୁ ମୋ ଆଜ୍ଞା ନିଶ୍ଚୟ ମାନିବୁ ଆଉ ତୁ ମୋତେ ନେଇ ବନରେ ମୋ ରାମ ପାଖରେ ଛାଡିଦବୁ । ଏହା ର ପ୍ରତିତ୍ତର ରେ ଭରତ କହିଲେ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ବନକୁ ପ୍ରେରଣ କରିବି ନାହିଁ ମାତା କିନ୍ତୁ ହଁ ମୁଁ ବନକୁ ଚାଲିଯାଇଥିବା ସେଇ ପୁତ୍ରକୁ ତୁମ ପାଖକୁ ନିଶ୍ଚୟ ଫେରାଇ ଆଣିବି।

ମାତା କୈାଶଲ୍ୟା କହିଲେ ଏମିତି ଦିବା ସ୍ୱପ୍ନ ମୋତେ ଦେଖାନାହିଁ ପୁତ୍ର ଏହା କେବେ ବି ସମ୍ଭବ ନୁହଁ । ଯାହାର ରାତି ପାହିଲା ପରେ ରାଜା ହେବାର ଥିଲା ସେ ପିତାଙ୍କ ବଚନ ରକ୍ଷା କରିବା ନିମନ୍ତେ ଏହି ସିଂହାସନ ଭୋଗବିଳାସ ଧନ ସଂପତ୍ତି ସବୁ ଛାଡ଼ିଦେଇ କେବଳ ଗେରୁଆ ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରି ବନକୁ ଚାଲିଗଲା ତିଳେ ହେଲେ ତା ମୁଖରେ ଦୁଃଖର ଛାୟା ନ ଥିଲା ପୁତ୍ରଧର୍ମ ପାଳନ ନିମନ୍ତେ ସେ ଆଉ ପତ୍ନୀ ଧର୍ମ ପାଳନ ନିମନ୍ତେ ସୀତା ଭାତୃ ଧର୍ମ ପାଳନ ନିମନ୍ତେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଆଉ କେବଳ ପୁତ୍ର ନିମନ୍ତେ ବଞ୍ଚିରହି ପୁତ୍ର ବିରହରେ ପିତାଧର୍ମ ପାଳନ କରିଗଲେ ମହାରାଜ ସମସ୍ତେ ନିଜ ନିଜର ଧର୍ମ ପାଳନ କଲେ କିନ୍ତୁ ମୋର ପୁଅ, ସ୍ବାମୀ, ବୋହୁ ସମସ୍ତେ ମୋଠାରୁ ଦୂରେଇ ଗଲାପରେ ବି ମୁଁ ମୋର କୈାଣସି ଧର୍ମ ପାଳନ କରିପାରିଲି ନାହିଁ ।ଭରତ କହିଲେ ମାଁ ମୋତେ ରାମ ପରି ଭାଇ ମିଳିଲା ସୀତା ପରି ଭାଉଜ ଆଉ ଦଶରଥଙ୍କ ପରି ପିତା ମିଳିଲା କିନ୍ତୁ ତୋପରି ମାତା କାହିଁକି ମିଳିଲା ନାହିଁ। ମୋତେ କାହିଁକି ସେଇ କଳଙ୍କିନି ଗର୍ଭରୁ ଜନମ ମିଳିଲା ମୁଁ କି ପାପ କରିଥିଲି ସାରା ଦୁନିଆ ମୋତେ ଛି ଜି କରିବ । ମାତା କହିଲେ ଜନମ ମରଣ ସବୁ ସେହି ବିଧାତା ହାତରେ ଅଛି ପୁତ୍ର । ଏତିକି ଶୁଣି ଭରତ କହିଲେ ଚାଲ ମାତା ଯଥାଶୀଘ୍ର ଆମେ ବଳକୁ ଯିବା ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭାତ୍ରା ଅଧିକ ଦୂର ଯାଇ ନ ଥିବେ। ଏତିକି କହି ଭରତ ମାତା କୈାଶଲ୍ୟାଙ୍କ ଉଁଆସ ତ୍ୟାଗ କଲେ।

ଜୟ ହିନ୍ଦ୍ ଜୟ ଭାରତ ଜୟ ଶ୍ରୀରାମ ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ

ଲେଖକ : ସୁନୀଲ୍ କୁମାର୍ ଚୌଧୁରୀ

Writer: Sunil Kumar Choudhury

Bharat - Kousalya Meet(Ramayan)

This Scenario precisely Written Here is All About the First Meeting Of King Bharat and Maa Kousalya After King Dasarath's Demise