ଭୟର ଛାୟା - ଭାଗ ୧: ଗାଁର ପାଳା ଘର

ସନ ୧୯୯୫। ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲାର ଏକ ଛୋଟ ଗାଁ ଥିଲା - ନିରାବପୁର। ଏହି ଗାଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶାନ୍ତ ଓ ସୁନ୍ଦର ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏଠି ଏକ ଘର ଥିଲା ଯାହାକୁ ଲୋକମାନେ "ପାଳା ଘର" ବୋଲି କୁହୁଥିଲେ। ଘରଟି ଏକାକି, ଛାତିଭଙ୍ଗା ଓ ଜଙ୍ଗଳରେ ଢକା। ଲୋକମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ଯେ ଏଠି ଭୂତ ରହେ।

ଘଟଣା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଗୋଟିଏ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ, ଯେତେବେଳେ ଅନିମେଷ ନାମକ ଏକ ଯୁବକ ସେହି ଘରକୁ ଭିତରୁ ଦେଖିବାକୁ ଯାଉଥିଲେ। ସେ ଏକ ଅନ୍ୱେଷଣକାରୀ ଥିଲେ, ଭୂତ-ପିଶାଚ ବିଷୟରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁନଥିଲେ। ଗାଁ ଲୋକମାନେ ତାକୁ ବାଝାଇଲେ - “ଅନିମେଷ, ଏଠାକୁ ଯିଅନି! ଏଠି ଅସୁବିଧା ଅଛି! ରାତିରେ ସେଇ ଘରରୁ ଆଉ କେହି ଫେରିନଥିଲେ।”

କିନ୍ତୁ ଅନିମେଷ ମନ ମାନିଲେନି। ସେ ଗୋଟିଏ ଟର୍ଚ୍ଚ ଓ କ୍ୟାମେରା ନେଇ ଘରଭିତରକୁ ପସିଲେ। ଭିତରଟି ଅପୂର୍ବ ଭୟଙ୍କର। ଦେଓଳ ଧସିଛି, ଦିୱାଳରେ କଳା ଛାୟା ରହିଛି, ଏବଂ ଜଣେ ମାନେ ଭାବିପାରିବେ ଯେ କେହି ଦେଖୁଛି। ଘରର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଥିଲା ଗୋଟିଏ ପୁରୁଣା ଆଇନା। ଅନିମେଷ ଆଇନା ଦିଗକୁ ଦେଖିବା ସମୟରେ ଦେଖିଲେ ତାଙ୍କ ପଛରେ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଅଛନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ସେ ଘୁରିଲେ, କେହି ନଥିଲେ।

ସେ ଭାବିଲେ ଏଟି କିଛି ଦୃଷ୍ଟି ଭ୍ରମ। କିନ୍ତୁ ଆଇନା ମଧ୍ୟରେ ଛବି ବଦଳିଗଲା। ଏଠିରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲା ଗୋଟିଏ ମହିଳା, ଲମ୍ବା କେଶ, ରକ୍ତ ମୁଖ, ଓ ଲାଲ ଶାଡ଼ୀ। ସେ ଆସ୍ତେ ଆସ୍ତେ ଅନିମେଷ ଦିଗକୁ ଆସୁଥିଲେ।

ଅନିମେଷ ଭୟରେ ଟର୍ଚ୍ଚ ଛାଡ଼ି ଦେଲେ। ଅନ୍ଧାରରେ ସେ ଭିତରେ ଚିତ୍କାର କଲେ, କିନ୍ତୁ କେହି ଶୁଣିଲେନି। ଆକସ୍ମିକ ଦରଜା ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା। ଟାପ୍...ଟାପ୍... ଆଉ ଛାୟା ପାଖକୁ ଆସୁଥିଲା। ସେ ଚିତ୍କାର କରୁଥିଲେ, ଦେଓଳ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିଗଲା।

ଗାଁ ଲୋକମାନେ ପରେ ଦେଖିଲେ - ଘର ଭିତରେ କୌଣସି ଚିହ୍ନ ନାହିଁ। ଅନିମେଷ ଗାଁରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ।

ପାଳା ଘର ଆଉ ଅଧିକ ଭୟଙ୍କର ହେବାକୁ ଲାଗିଲା। ଏବେ ଏଠି ଆସୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଆଇନାରେ ନିଜ ଛବି ପାଉନଥିଲେ।

(ଭାଗ ୨ ଆସୁଛି...)

ଭୟର ଛାୟା

ଏକ ଭୁତ କାହାଣୀ