ପ୍ରାରମ୍ଭ

ଆଧୁନିକ ସମୟରେ ବିଶ୍ୱ ଗ୍ଲୋବାଲ ହୋଇଯାଇଛି। ବିଭିନ୍ନ ଦେଶର ସଂସ୍କୃତି, ରୀତି-ନୀତି ଏବଂ ମୂଲ୍ୟବୋଧଗୁଡ଼ିକ ଏକା ପ୍ରକାରର ସହିତ ଅଦଳବଦଳ ହେଉଛି। ଏହା ଗୋଟିଏ ଭଲ ପକ୍ଷରେ ଅନେକ ନୂଆ ଭାବନା, ପ୍ରଗତି ଏବଂ ସମ୍ବାଦକୁ ଆଣିପାରେ। କିନ୍ତୁ ଏହାର ମନୋମାଲିକ ପ୍ରଭାବ ହେଉଛି ଆମ ଅସ୍ଥିତ୍ୱ, ଗୌରବମୟ ଐତିହ୍ୟ ଏବଂ ସଂସ୍କୃତିକୁ ଅବାହଳା କରାଯାଉଛି। ଓଡିଶାର ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଦେଖିଲେ, ଏହା ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ, କାରଣ ଏଠାର ଅମୂଲ୍ୟ ସଂସ୍କୃତିକ ଧାରା ବିଦେଶୀ ପ୍ରଭାବରେ ଦିନକୁ ଦିନ ଦୁର୍ବଳ ହେଉଛି।

ପାରମ୍ପରିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧର ଅବମାନନା

ଓଡିଶାର ଗୋଟିଏ ଦୌର୍ଭାଗ୍ୟ ହେଉଛି ଏଠାର ପ୍ରାଚୀନ ସଂସ୍କୃତି ଏବଂ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ଦ୍ରୁତ ହାରାଉଛି। ଓଡିଆ ନୃତ୍ୟ ଜୀବନ, ଗୋଟିଏ ସମୟରେ ଯେଉଁଠାରେ ପରିବାର, ଅପାର ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଏକ ସମାଜ ଗଢ଼ାଯାଇଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ଆଧୁନିକତାର ଛାଏଁରେ ଧାର୍ଯ୍ୟହୀନ ହେଉଛି। ଯୁବପିଢ଼ି ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ସଂସ୍କୃତିର ଆକର୍ଷଣରେ ଗୋଟିଏ ନୂଆ ଜୀବନରେ ଚାଲିଯାଉଛନ୍ତି। ଓଡିଆ ଭାଷା, ଯାହା ଦିନେକେ ଦୂର୍ବଳ ହେଉଛି, ସେହି ଯୁବପିଢ଼ି ସହ ପ୍ରାୟ ଶେଷ ପାଉଛି। କେତୋକ ବିଦେଶୀ ନୀତିରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ମାତିଛନ୍ତ ।

ସାମାଜିକ ଏବଂ ପରିବାରର ପ୍ରଭାବ

ବିଦେଶୀ ସଂସ୍କୃତିର ଆଘାତ ପରିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଓ ସାମାଜିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧକୁ ବିପର୍ଯ୍ୟସ୍ତ କରୁଛି। ସମୃଦ୍ଧି ଓ ସମ୍ବନ୍ଧର ଯୁଗ ରୂପରେ ଓଡିଶାର ପରିବାର ସଂସ୍କୃତି ଯାହା ଏକ ସମୟରେ ଯୁକ୍ତ ଥିଲା, ସେ ଏବେ ନ୍ୟୂକ୍ଲିୟାର ପରିବାରରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେଉଛି। ଏହା ମାନସିକ ସମ୍ପର୍କ ଏବଂ ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକ ସଂସ୍କୃତିକୁ ଦୁର୍ବଳ କରୁଛି। ଏହା ଅବଶ୍ୟକ ଯେ ଜନମାତ୍ର ବିକାଶର ନାମରେ ଏଭଳି ବିନାବିଚାର ଏବଂ ଅନୁସରଣ ଦୂର ହେଉ।

ସଂସ୍କୃତିର ଆର୍ଥିକ ବାଣିଜ୍ୟକରଣ

ବିଦେଶୀ ସଂସ୍କୃତିର ପ୍ରଭାବର ଆଉ ଗୋଟିଏ ଦୁଃଖଦ ଦିଗ ହେଉଛି ସ୍ୱାଦେଶୀ ସଂସ୍କୃତିର ବାଣିଜ୍ୟକରଣ। ଓଡିଶାର ସଂସ୍କୃତିକ ସ୍ୱାଧୀନତା ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟତା ଗ୍ରାହକୀ କରଣରେ ଲୁଚି ଯାଉଛି। ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ, ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟର ସ୍ୱାଧୀନତା ଏବଂ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ମୂଲ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ସାଂସ୍କୃତିକ ଦେଖାଣ ପାଇଁ କ୍ରମେ ହାରାଉଛି।

ଯୁବପିଢ଼ିର ଓଡିଆତାରୁ ବିମୁଖତା

ବିଦେଶୀ ସଂସ୍କୃତିର ଆକର୍ଷଣରେ ଯୁବପିଢ଼ି ଏତେକି ଭିନ୍ନ ହେଉଛି ଯେ ସେମାନେ ଏହାର ଦେଶଜ ଧାରାରେ ଆବଶ୍ୟକତାରୁ ବାହାରିଛନ୍ତି। ସାଧାରଣ ଭାବେ ଓଡିଆ ସଂଗୀତ, ନାଟକ, ଓ ସଂସ୍କୃତି ସଂବାଦ ହିଁ ବିଦେଶୀ ସଂଗୀତ ଏବଂ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହେଉଛି।

ଉପାୟ ଏବଂ ସମାଧାନ

ଏଥିରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ସଂସ୍କୃତିକ ସମ୍ପଦକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ। କିଛି ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ପଦକ୍ଷେପ ହେଉଛି:

(୧) ଶିକ୍ଷାରେ ସଂସ୍କୃତିର ଅବଲମ୍ବନ:

ଓଡିଆ ଭାଷା ଏବଂ ଏହାର ଐତିହ୍ୟକୁ ଶିକ୍ଷାରେ ଅନେକ

କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମର ମାଧ୍ୟମରେ ସାମିଲ କରିବା ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ। ଓଡିଆ ସାହିତ୍ୟ, ପାଠ୍ୟପୁସ୍ତକ ଏବଂ ପାରମ୍ପରିକ ଗାନ, ନାଟକ ଇତ୍ୟାଦିକୁ ଶିକ୍ଷା ପଦ୍ଧତିରେ ସମ୍ବଳିତ କରି ଯୁବପିଢ଼ିରେ ସଂସ୍କୃତି ନିମନ୍ତେ ମନୋସାଂସ୍କୃତିକ ଉତ୍ସାହ ଜନ୍ମେଇବା ଦରକାର।

(୨) ପର୍ବପର୍ବାଣୀର ପ୍ରୋତ୍ସାହନ:

ରଜ, ନୁଆଖାଇ, ରଥଯାତ୍ରା ପରି ପର୍ବପର୍ବାଣୀକୁ ଜାଗୃତ ଏବଂ ଆକର୍ଷଣୀୟ କରିବା ପାଇଁ ସରକାର ଏବଂ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ସଂସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକ ଚାଳାନା ଯାଞ୍ଚନୀୟ। ଯୁବପିଢ଼ି ଏହାର ସଂସ୍କୃତିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧକୁ ପୁନଃ ଜାଗ୍ରତ କରିବା ।

(୩) ସ୍ଥାନୀୟ କଳାକାର ଓ ଶିଳ୍ପୀମାନଙ୍କ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ:

ମୂଳ କଳା ଏବଂ ଶିଳ୍ପ ନିର୍ମାଣକୁ ସମର୍ଥନ ଦେଇ ଏହାର ପ୍ରାଚୀନତାକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରିବା ଦରକାର। ଏହାର ମାଧ୍ୟମରେ ସ୍ୱାଦେଶୀ କଳାକାରମାନଙ୍କ ଆର୍ଥିକ ସ୍ଵାଧୀନତା ସୁନିଶ୍ଚିତ ହେବା ସହିତ ସଂସ୍କୃତିର ଏକ ପ୍ରକାଶ ଘଟିବ।

୪) ତଥ୍ୟପ୍ରଯୁକ୍ତିର ଉପଯୋଗ କରି ସଂସ୍କୃତିର ସମ୍ରକ୍ଷଣ:

ଡିଜିଟାଲ ମିଡ଼ିଆ ଓ ଅନ୍ଲାଇନ୍ ମାଧ୍ୟମର ଦ୍ୱାରା ଓଡିଶାର ଐତିହ୍ୟକୁ ଜାଗତିକ ମଞ୍ଚରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଯୁବପିଢ଼ିର ଆଗ୍ରହକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରେ। ଏହା ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଭାବରେ ମୂଳ ଦେଶଜ ଧାରାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିବ।

(୫) ପରିବାର ଓ ସମୁଦାୟର ଭୂମିକା:

ପରିବାର ଏବଂ ସମାଜର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକା ଓଡିଆ ଐତିହ୍ୟକୁ ପୁନଃ ଜୀବନ ଦେବାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ବାପାମାନେ ଓ ପ୍ରବୀଣମାନେ ଯୁବପିଢ଼ିଙ୍କ ସହ ବୁଝାମଣା କରି ଗାନ, କାହାଣୀ, ଏବଂ ପର୍ବପର୍ବାଣୀ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିପାରନ୍ତି।

ପରିଶେଷରେ

ବିଦେଶୀ ସଂସ୍କୃତିର ଅନାବଶ୍ୟକ ପ୍ରଭାବ ଓଡିଶାର ସଂସ୍କୃତି ଏବଂ ଜୀବନ ମୂଲ୍ୟକୁ ଗଭୀର ଅଘାତ କରୁଛି। ଯଦି ଏହାକୁ ସଠିକ ଭାବେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରାଯାଏ, ତେବେ ଏହା ଆମ ଐତିହ୍ୟର ପୁନର୍ଜୀବନ ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତ ପିଢ଼ି ପାଇଁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ। ଗ୍ଲୋବାଲ ଭାବନା ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାରେ ମୁଖ୍ୟ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସ୍ୱାଦେଶୀ ସଂସ୍କୃତିର ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଅବଶ୍ୟକ। ଏହି ସମ୍ପର୍କରେ ମନୋଯୋଗ ଦେଇ ଆମ ସଂସ୍କୃତିର ସତ୍ତାକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।

!! ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ

ହନୁମାନ ନଗର ଆସ୍କା ରୋଡ଼

ବ୍ରହ୍ମପୁର ଗଞ୍ଜାମ !!

ବିଦେଶୀ ସଂସ୍କୃତି ଆଣୁଛି ବିପଦ (Foreign cultures bring danger)

ବିଦେଶୀ ସଂସ୍କୃତି ଆଣୁଛି ବିପଦ (Foreign cultures bring danger)