ହରି ନାମ ସତ୍ୟ

ହରି ନାମେ ଶାନ୍ତି

ହରି ହରେ ଦୁଃଖ

ହରି ହିଁ ମୁକ୍ତିର ଗତି

ଏ ମିଛ ମାୟା ସଂସାରରେ ମିଛର ଦୁନିଆ। ସତ ଏକା ମୋର ସେଇ ମହାବାହୁ ଜଗତର ନାଥ ଜଗନ୍ନାଥ। ସେଇ ସତ୍ୟ ଉପରେ ବିଶ୍ଵାସ ହିଁ ଜୀବନରେ ଆଣିଦିଏ ଅନେକ ଉନ୍ମାଦନା।

ଜୀବନର ଏଇ ଚିହ୍ନା ପରିଚିତ ଅରଣ୍ୟରେ ବୁଲୁ ବୁଲୁ ମଣିଷ କେତେବେଳ ଯେ ସନ୍ଦେହ ଓ ଅନିଶ୍ଚିତତାର କଳାବାଦଲ ସଦୃଶ ଅରଣ୍ୟ ଗଭୀରତା ରେ ନିଜକୁ ହଜାଇ ଦିଏ ତାହା ସେ ନିଜେ ବି ଜାଣେନା। ଏଇ ଅନ୍ଧାରର କଳାବାଦଲ ଭିତରେ ଆଶାର ଗୋଟେ ଛୋଟ କିରଣ ସାଜେ ନିଜ ମନ ଭିତରର ବିଶ୍ଵାସ। ଏହି ଛୋଟ କିରଣ ଯେ କ୍ଷଣିକ ସମ୍ବେଦନ ତାହା ନୁହେଁ ବରଂ ନିଜ ଭିତରର ସହନଶୀଳତା ଏବଂ କ୍ଷମତା ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାବାନ ହେବାର ଏକ ଦୃଢ ସଂକଳ୍ପ। ସେଇ ସଂକଳ୍ପ ଆଧାରରେ ଆମେ ଆମ ଅସ୍ତିତ୍ବର ଜଟୀଳତା ମଧ୍ୟରେ ଅତୃପ୍ତ ଆତ୍ମାଟିଏ ହୋଇ ବୁଲୁ ବୁଲୁ ଆମେ ଆମ ନିଜ ଭିତରର ଲୁକ୍କାୟିତ ଗୂଢ଼ ରହସ୍ୟ ର ସତ୍ୟତା କୁ ଜାଗ୍ରତ କରିପାରୁ, ଏହାହିଁ ତ ହେଉଛି ବିଶ୍ଵାସର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଶକ୍ତି।

ବିଶ୍ଵାସର ଯେ ଶକ୍ତି ଏତେ ଅଧିକ ତାହା କଳ୍ପନା ବାହାରେ। ସେଇ ବିଶ୍ବାସ ଆଧାରେ ମଣିଷ ନିଇତି ପୂଜେ ପଥର। ସେଇ ବିଶ୍ଵାସ ଆଧାରେ ମଣିଷ ପଥର କୁ କି ମାନିନିଏ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ଇଶ୍ୱର।

ବିଶ୍ଵାସରେ ହିଁ ତ ବସନ୍ତି ଭଗବାନ। ଯେବେ ବିଶ୍ଵାସ ନ କରିବ ତେବେ ଅନୁଭବ କରିବ ବା କିପରି। ସେ ତ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ। ସବୁଠି ଅଛନ୍ତି। ଭୂତ ଭବିଷ୍ୟ ବର୍ତ୍ତମାନ ସବୁରି ଯୁଗରେ ତାଙ୍କରି ଉପସ୍ଥିତି।

ଓଁ ବିଶ୍ଵଂ ବିଷ୍ଣୁଃ ବଷଟ୍-କାରୋ ଭୂତ-ଭବ୍ୟ ଭବତ୍-ପ୍ରଭୁଃ

ଭୂତ-କୃତ୍ ଭୂତ-ଭୂତ ଭାବୋ ଭୃତାତ୍ମା ଭୂତଭାବନଃ

ବିଷ୍ଣୁ ସହସ୍ରନାମ ସ୍ତୋତ୍ରମ ଅନୁସାରେ, ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ହେଉଛନ୍ତି ସକଳ ଜଗତର ପ୍ରଭୁ। ସେ ଭୂତ, ଭବିଷ୍ୟ ବର୍ତ୍ତମାନ ସବୁଠି ଉପସ୍ଥିତ। ସେ ଯେ ସମସ୍ତ ଜୀବ ଜଗତର ସ୍ରଷ୍ଟା, ପାଳନକର୍ତ୍ତା ଏବଂ ରକ୍ଷକ। ପ୍ରତିଟି ଜୀବ ଜଗତର ପ୍ରତିଟି ଅଂଶରେ ତାଙ୍କ ରୂପ ଉପସ୍ଥିତ। ବିଶ୍ଵାସର ଆଖିରେ ନିଜ ଅନ୍ତର ଭିତର ଦୁନିଆକୁ ଦେଖିପାରିଲେ ତାଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତିର ଅନୁଭବ ଆମେ କରିପାରିବା।

ଏଇ ବିଶ୍ଵାସ ହିଁ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପାଇବାର ଏକ ମାତ୍ର ମାଧ୍ୟମ। ପୁରାଣ ପୋଥିରେ ଆଜି ବି ବହୁ ଜାଗାରେ ଭକ୍ତର ବିଶ୍ଵାସରେ ଯେ ଭଗବାନ ପୃଥିବୀ ପୃଷ୍ଠକୁ ଦୌଡ଼ି ଆସନ୍ତି ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ।

ସେଇ ଉଦାହରଣରୁ କିଛି ନିମ୍ନରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ :

ପିପିଲି ସ୍ଥିତ ବାଲିଗାଁ ଗ୍ରାମରେ ଭକ୍ତ ଶିରୋମଣୀ ଦାସିଆ ବାଉରୀ ଏକ ଛୋଟ ଜାତି ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ଵାସ ଓ ଭକ୍ତି ବଳରେ ପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କର ଏକ ବଡ ଭକ୍ତ ହୋଇପାରିଥିଲେ। ଦିନେ ରଥଯାତ୍ରା ର ସମୟ ଥିଲା। ପ୍ରଭୁ ଙ୍କ ଦର୍ଶନ ରଥ ଉପରେ କରିବା ପାଇଁ ସେ ଧାଇଁ ଯାଇଥିଲେ ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର ପୁରୀ। ପୁରୀରେ ପହଂଚି ପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଆଣିଥିବା ନଡ଼ିଆଟିଏ ଭକ୍ତି ଓ ବିଶ୍ଵାସ ର ଭାବ ନେଇ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହସ୍ତରେ ପଠାଇଥିଲେ ରଥ ଉପରକୁ। ପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥ ସ୍ଵହସ୍ତରେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ସେଇ ଗରିବ ଛୋଟ ଜାତିର ଭକ୍ତ ଦାସିଆ ବାଉରୀ ର ପ୍ରଦତ୍ତ ଭକ୍ତି ଅର୍ଘ୍ୟ ରୂପକ ନଡ଼ିଆ ଟିକୁ। ତାଙ୍କ ଭଗବାନ ପ୍ରତି ବିଶ୍ଵାସ ହିଁ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟତର କରିପାରିଥିଲା।

ଯବନ ଜାତିରେ ଜନ୍ମିତ ଭକ୍ତ ସାଲବେଗ ଙ୍କ କାହାଣୀ ପ୍ରଦାନ କରେ ଆଉ ଏକ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଉଦାହରଣ। ଏକ ଦିନେ ଭକ୍ତ ସାଲବେଗ ବୃନ୍ଦାବନ ରୁ ଶ୍ରୀକୃଷଙ୍କ ଦର୍ଶନ ସାରି ପୁରୀ ଅଭିମୁଖେ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେତେବେଳେ ରଥଯାତ୍ରା ର ସମୟ ଥିଲା। ବାଟରେ ଆସୁ ଆସୁ ହଠାତ୍ ଶରୀର ଅସୁସ୍ଥତା କାରଣରୁ ସେ ଅଟକି ଯାଇଥିଲେ ଅଧା ରାସ୍ତାରେ। ସେହି ସମୟରେ ବିଶ୍ଵାସର ଭାବ ରଖି ଡାକିଥିଲେ ପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ। ଯେବେ ଯାଏଁ ଏ ଅଧମ ରଥ ନିକଟରେ ନ ପହଁଞ୍ଚିଛି, ରଥ ଅଟକେଇ ରଖିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ ଭକ୍ତ ସାଲବେଗ। ତାଙ୍କ ଅନୁରୋଧ ରକ୍ଷା କରି ପ୍ରଭୁ ନିଜ ରଥକୁ ବଳଗଣ୍ଡି ଠାରେ ଅଟକାଇ ରଖିଲେ। ଯେବେ ଭକ୍ତ ସାଲବେଗ ଆସି ରଥ ରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରି ରଥ ଦଉଡ଼ିରେ ହାତ ମାରିଦେଲେ ରଥ ଛାଁ କୁ ଛାଁ ଗଡି ଚାଲିଲା। ତାଙ୍କ ବିଶ୍ଵାସ ରେ ହିଁ ତାଙ୍କୁ ମିଳିଥିଲେ ଭଗବାନ।

ଆଉ ଏକ ଉଦାହରଣ ଭକ୍ତ ପ୍ରହ୍ଲାଦ। ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ପରି ରାକ୍ଷସ ର ପୁତ୍ର ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଭଗବାନ ଙ୍କ ଠାରେ ତାଙ୍କ ବିଶ୍ଵାସ ତାଙ୍କୁ କରିଥଲା ଭକ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ପ୍ରଭୁ ନାରାୟଣ ଭକ୍ତର ବିଶ୍ଵାସର ମାନ ରଖିବା ଲାଗି ନେଇଥିଲେ ନୂଆ ଏକ ଅବତାର। ନରସିଂହ ଅବତାର ଗ୍ରହଣ କରି ପ୍ରଭୁ ସ୍ଵୟଂ ପ୍ରମାଣ କରିଥିଲେ ସେ ହେଉଛନ୍ତି ସର୍ବବ୍ୟାପୀ। ଜୀବ ନିର୍ଜୀବ ପ୍ରତିଟି ବସ୍ତୁରେ ରହିଛି ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିର ପରିଚୟ। ବିଶ୍ଵାସ ଥିଲେ ସେ ଦର୍ଶନ ଦିଅନ୍ତି ସର୍ବ ଅନ୍ତରରେ। ଭକ୍ତର ବିଶ୍ଵାସ ହିଁ ତାକୁ ତାର ଭଗବାନଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚାଇ ପାରେ ଭକ୍ତ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ଠାରୁ ଏହି ଶିକ୍ଷା ମିଳେ

ତେଣୁ ଭଗବାନ ଯେ ବିଶ୍ଵାସରେ ମିଳନ୍ତି ତାହା ନିସନ୍ଦେହ। ନିଜ ଅନ୍ତର ଜଗତରେ ଭଗବାନ ଙ୍କୁ ଖୋଜିଲେ ହିଁ ସେ ମିଳିପାରିବେ।

ଏକ ସଂସ୍କୃତ ଶ୍ଳୋକ ଅନୁସାରେ,

'ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ ସଦା ଚିନ୍ତ୍ୟମ୍ ତବାହଂ ନ ଚିନ୍ତ୍ୟମ୍ ଜଗତ୍'

ଅର୍ଥାତ୍, ଭଗବାନ ଙ୍କୁ ପାଇବାକୁ ହେଲେ ବିଶ୍ଵାସର ସହ ନିଜ ଅନ୍ତରକୁ ଶୁଦ୍ଧ ଚିତ୍ତରେ ଦେଖିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ନିଜ ଅନ୍ତର ବୈକୁଣ୍ଠରେ ହିଁ ରୁହନ୍ତି ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀ ନାରାୟଣ। ବାହ୍ୟ ଜଗତର ମିଥ୍ୟା ମାୟାରେ ନ ପଡି ଅନ୍ତରକୁ ହିଁ ଶୁଦ୍ଧ କଲେ ବିଶ୍ଵାସ ହେବ ଜାଗ୍ରତ। ତେବେ ଯାଇ ଅସଲରେ ମିଳିପାରିବ ଭାଗବାନଙ୍କ ଅନୁଭବ।

ତେଣୁ ବିଶ୍ଵାସ ହିଁ ସବୁର ମୂଳ।

"ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ୍ ଲଭତେ ଜ୍ଞାନଂ ତତ୍ପରଃ ସଂୟତ୍ତେନ୍ଦ୍ରିୟଃ

ଜ୍ଞାନଂ ଲବ୍ଧା ପରାଂ ଶାନ୍ତିଂଚିରେଣାଧୀଗଚ୍ଛନ୍ତି"

ବିଶ୍ଵାସରେ ଜ୍ଞାନ ମିଳେ, ଜ୍ଞାନରୁ ପଞ୍ଚ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ତତ୍ପର ହୋଇ ପାରେ। ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରିୟକୁ ଜ୍ଞାନର ଦୀପ ସହ ବିଶ୍ଵାସରେ ଯେବେ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଦିଆଯାଏ ତେବେ ଯାଇ ସଫଳତାର ଚରମ ସୀମାରେ ପହଞ୍ଚି ହୁଏ। ପରିଶେଷରେ ବିଶ୍ଵାସ ରୁ ଜ୍ଞାନ, ଜ୍ଞାନ ରୁ ସଫଳତା ଏବଂ ସଫଳତା ରୁ ଶାନ୍ତି। ଶାନ୍ତି ହିଁ ତ ଭଗବାନ ଙ୍କ ସାନିଧ୍ୟ।

ତେଣୁ କଥାରେ ଅଛି,

ବିଶ୍ବାସେ ମିଳଇ ହରି ତର୍କେ ବହୁଦୂର

@ସତ୍ୟବ୍ରତ ସେନାପତି

ବିଶ୍ବାସେ ମିଳଇ ହରି ତର୍କେ ବହୁଦୂର

ବିଶ୍ଵାସ ଓ ଭଗବାନ...