ବର୍ଷା ଛାଡ଼ିବାରେ ନା ନେଉନାହିଁ, ରାସ୍ତାଘାଟ ଆଜି ପୁରା ପହିଲି ବର୍ଷା ରେ ଅଣ ନିଶ୍ୱାସୀ ହୋଇ ପଡ଼ିଛି। ବିସ୍ମୟ ଓ ତାର ସାଙ୍ଗ ମାନେ ସେମିତି ଛିଡ଼ା ହୋଇଥାନ୍ତି ହଷ୍ଟେଲ କୁ ଫେରିବାକୁ ଠିକ ସେହି ସମୟରେ ଗୋଟେ ପ୍ରାଇଭେଟ ବସ ଆସି ଲାଗିଲା। ଏକା ନିଶ୍ୱାସ ରେ ସମସ୍ତେ ଉଠି ଆସିଲେ।

ବସ ରେ ଭିଡ଼ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସିଟ ଖଣ୍ଡେ ନାହିଁ। ସବୁ ସାଙ୍ଗ ମାନେ ଛିଡ଼ା ହୋଇଥାନ୍ତି। ସେତେବେଳକୁ ଗୋଟେ ସୁମଧୁର ସ୍ୱର ରେ ଜଣେ ତରୁଣୀ ର ଶବ୍ଦ ଶୁଭିଲା ବିସ୍ମୟ କୁ ଅନାଇ କହିଲା "excuse me ଏଠି ଆପଣ ବସି ପାରିବେ" ସେହି ସମୟରେ ବିଜୁଳି ର ଗୋଟିଏ ଝଲକ ରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଟି ଦେଖା ହେଲା। ବିସ୍ମୟ ତ ଏମିତି ବି ଲାଜକୁଳା ସେ କହିଲା "ନୋ thanks ଆମେ ଛିଡ଼ା ହେଇଛୁ"। ଝିଅଟି ପୁଣି ବାଧ୍ୟ କରିବାରୁ ବିସ୍ମୟ ଯାଇ ବସିଲା। ସାଙ୍ଗ ମାନେ ବିସ୍ମୟକୁ ଖାଲି ବାଙ୍କ ଚାହାଣିରେ ଦେଖୁ ଥାଆନ୍ତି।

ବିସ୍ମୟ ଯାଇ ଖଣ୍ଡେ ଓଠ ଚାପି ହସି କାନରେ ଇୟର ଫୋନ୍ ଦେଇ ଗୀତ ଶୁଣିବାକୁ ଲାଗିଗଲା। ଝିଅଟି କହିଲା ଆପଣ ଯଦି ଖରାପ ନଭାବିବେ ମୁଁ ଗୋଟେ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିବି?

ବିସ୍ମୟ - ନା ନା ଖରାପ କାହିଁ ଭାବିବି ପଚାରନ୍ତୁ।

ଝିଅଟି- ପ୍ରଥମ ବର୍ଷାର ଅନୁଭୂତି କେମିତି ଲାଗେ?

ବିସ୍ମୟ- ହଁ ଭଲ ହିଁ ଲାଗେ

ଝିଅ- ଆମେ ଦୁହେଁ ଦୁହିଁ ଙ୍କୁ ଲୁଚି ଦେଖୁଥିବା ସମୟରେ ହଠାତ ନଜର ମିଶିଗଲେ ଯେମିତି ଲାଗେ ଠିକ ସେମିତି ଲାଗେ।

ଏକା ସାଙ୍ଗରେ ଦୁହେଁ ବିସ୍ମୟ ଓ ଝିଅ ଟି ହସି ଉଠିଲେ। ବିସ୍ମୟ କହିଲା ଆଛା ତାହେଲେ ତୁମେ ମୋତେ ଚିନ୍ହିଛ? ଝିଅଟି କହିଲା କଣ ଖାଲି ଜାଣିଛି ମୁଁ ତୁମର ବହୁତ ବଡ଼ ଫ୍ୟାନ ଆଉ ତୁମର ଏହି "ପ୍ରଥମ ବର୍ଷା କେମିତି ଲାଗେ" ତ ମୋତେ ବହୁତ ପସନ୍ଦ। ବିସ୍ମୟ କହିଲା ଆରେ ବହୁତ ବହୁତ ଧନ୍ୟବାଦ ଆପଣଙ୍କ ନାଁ ଟା କଣ ଜାଣିପାରେ କି? ଝିଅଟି କହିଲା ମୁଁ ବିଦିଶା। ମୁଁ ବି କିଛି ଲେଖା ଲେଖି କରେ ଆଉ ଆପଣଙ୍କ ଲେଖାରୁ ହିଁ ଅନୁପ୍ରାଣିତ ହୋଇଛି।

ବିଦିଶା- ଆପଣଙ୍କ ର କିଏ ପ୍ରେମିକା ଅଛନ୍ତି?

ବିସ୍ମୟ ଟିକେ ବିସ୍ମୟ ହୋଇ ରହିଲା।

ବିଦିଶା- ଆରେ ମାନେ ଗାର୍ଲ ଫ୍ରେଣ୍ଡ ଅଛନ୍ତି କି ନାହିଁ ପଚାରୁଛି?

ବିସ୍ମୟ- ହଁ obviously ପ୍ରେମିକା ମାନେ ବୁଝି ପାରିଲି ଟ୍ରାନ୍ସଲେଟ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ କହି ହସିଦେଲା। ନା ମୋର କେହି ନାହାନ୍ତି।

ବିଦିଶା- ମିଛ କହିବାର ବି ଗୋଟେ ସୀମା ଥାଏ। ମୁଁ ମାନି ପାରିବିନି ଏତେ ରୋମାଣ୍ଟିକ କବିତା ଓ କାହାଣୀ ଲେଖୁଥିବା ଲୋକ ଯେ ପ୍ରେମ କରିନି। ହେଲେ ଯଦି ଲୁଚେଇବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି ମୋର କିଛି କହିବାର ନାହିଁ।

ବିସ୍ମୟ- ମୁଁ କେବେ ପ୍ରେମ କରିନି ବୋଲି ତ କହିନି ମୁଁ ବାସ ଏତିକି କହିଲି ମୋର କେହି ଗାର୍ଲ ଫ୍ରେଣ୍ଡ ନାହାନ୍ତି।ଏ ପୁରା ଲମ୍ବା କାହାଣୀ।

ସେପଟେ ତାର ସାଙ୍ଗ ଚିନ୍ମୟ କହିଲା ଆରେ ଭାଇମାନେ ନେକ୍ସଟ ଷ୍ଟପ ରେ ଓହ୍ଲେଇ ବାକୁ ହବ ତାପରେ auto କରି ଯିବା ରେଡି ହେଇ ଯାଅ।

ବିଦିଶା- ଠିକ ଅଛି ଲମ୍ବା କାହାଣୀ ଆଉ କେବେ ଦେଖା ହେଲେ କଥା ହେବା। ନା କଣ କହୁଛନ୍ତି?

ବିସ୍ମୟ ଟିକେ ଲାଜକୁଳା ହସ ରେ ମାନେ ଆମେ ପୁଣି ଥରେ ଦେଖା ହେବା କି? ବିଦିଶା କହିଲା ହଁ କାହିଁକି ନୁହେଁ କିଏ କାହା ସହ ଦେଖା କୋଉଠି ହବ କିଏ କହିବ କହି ବିସ୍ମୟ କାନ୍ଧ ରେ ମୁଣ୍ଡ ରଖିଦେଲା।

ବିସ୍ମୟ ଟିକେ ସଂକୋଚ କରି କହିଲା ତାହେଲେ ଫୋନ୍ ନମ୍ବର ଟା? ବିଦିଶା କହିଲା ମୋତେ ତୁମ ଫୋନ୍ ନମ୍ବର ଟା ଦିଅ। ର ଫୋନ୍ ନମ୍ବର ଟା ଦେଇ ତାର ନମ୍ବର ଆଣୁଥିବା ସମୟରେ ଗାଡ଼ି ଆସି କନୀଷୀ ଛକ ରେ ପହଂଚି ଗଲା।ପୁରା କଥା ସରିବା ଆଗରୁ ଜଲଦି ଜଲଦି ଓହ୍ଲେଇବାକୁ ପଡ଼ିଲା। ଝରକା ପାଖରେ ଯାଇ bye କହିବାକୁ ଗଲାରୁ ବିଦିଶା ଆଉ ଦିଶିଲାନି ଆଉ ବସ ଛାଡ଼ିଦେଲା।

ବିସ୍ମୟ- ତାକୁ bye ବି କହି ପାରିଲିନି କି ତାର ଫୋନ୍ ନମ୍ବର ବି ଆଣି ପାରିଲିନି।

ଚିନ୍ମୟ- କାହାର bye କାହାର ଫୋନ୍ ନମ୍ବର? ଆଉ ରାସ୍ତା ସାରା କାହା ସହ କଥା ହେଉଥିଲୁ କେତେଥର ପଚାରିଲି ତୁ ଇଗନୋର କରିଦେଲୁ ମୁଁ ଭାବିଲି ଫୋନ୍ ରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଅଛୁ।

ବିସ୍ମୟ- ମୋ ସାଇଡ ସିଟ ରେ ଯୋଉ ଝିଅ ଟି ବସିଥିଲା ତାର କଥା କହୁଛି ତାସହ ହିଁ ତ ଗପି ଆସୁଥିଲି ଆଉ ସେ ମୋତେ ଆଗରୁ ବି ଜାଣିଥିଲା। ତୁ କଣ ଦେଖିନୁ ସେ ତ ମୋତେ ଡାକିକି ବସେଇଲା।

ଚିନ୍ମୟ- ଭାଇ କଣ କହୁଛୁ ତୁ ସେଇ ସିଟରେ ଏକା ବସିଥିଲୁ ଆଉ ତା ସାଇଡ ସିଟ ତା ଭଙ୍ଗା ଥିଲା। ଦିନ ରାତି ଖାଲି ଝିଅ ଦେଖା ଗଲେଣି ତୋତେ ଆଜିକାଲି କହି ସବୁ ସାଙ୍ଗ ହସା ହସି ହେଲେ।

ବିସ୍ମୟ କିଛି ଭାବି ପାରୁ ନଥାଏ। ଇଏ କେମିତି ସମ୍ଭବ ଏବେ ହିଁ ତ ଏତେ କଥା ହେଇ ଆସିଲା। ସିଏ କଣ ପାଗଳ ହୋଇ ଯାଇଛି ନା ସାଙ୍ଗ ମାନେ ମଜାକ କରୁଛନ୍ତି।

ବର୍ଷା ଏବେବି ହେଉଥାଏ ଆଉ ହଷ୍ଟେଲ ଯିବାକୁ କିଛି ଉପାୟ ମିଳୁନାଥାଏ। ସେତେବେଳକୁ ଦୂରରୁ ଗୋଟେ auto ଆସୁଥିଲା ସେଥିରେ ଗୋଟେ ଝିଅଟେ ବସିଥିଲା ଠିକ ଏମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଅଟକି ଗଲା auto ଟି। ଆଉ ବିଦିଶା auto ଭିତରୁ ହାତ ଠାରି କହିଲା ଆସ ଆସ ଚାଲିଯିବା adjust କରି ଆଉ କିଛି ମିଳିବନି।

ସାଙ୍ଗ ମାନେ ଜଲଦି ଜଲଦି ବସିଗଲେ ହେଲେ ବିସ୍ମୟ ଏବେବି ବିସ୍ମୟ ହୋଇ ବର୍ଷା ରେ ଛିଡ଼ା ହୋଇଥାଏ।

କ୍ରମଶଃ.....

ବିସ୍ମୟ - ଓଡ଼ିଆ କାହାଣୀ Bismay - an Odia story

A story by Kaibalya Nayak