ସେଦିନ ମୋ ସାଙ୍ଗ ମଙ୍ଗୁଳୁର ରୁଦ୍ରାଭିଶେକ। ଦୁଇ ଦିନ ପୂର୍ବରୁ ସେ ମୋତେ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିଆସିଥାଏ। ଯେତେ ଯାହା ହେଲେ ବି ପିଲା ଦିନର ସାଙ୍ଗ, ବହୁତ ବାଧ୍ୟ କରିଥିଲା ଆସିବା ପାଇଁ। ଆମ ଗାଁ ସିଙ୍ଗିପୁର ଗାଁ ଠୁ ୮୦ କି.ମି. ଉପରେ। ଏତେ ଦୂରରୁ ସେ ଯେତେବେଳେ ମୋତେ ଡାକିଲା ପାଇଁ ଆସିଥିଲା, ଯିବାକୁ ତ ନିଶ୍ଚୟ ପଡ଼ିବ।

ସେଦିନ ସୋମବାର। ସକାଳୁ ସକାଳୁ ନିତ୍ୟକର୍ମ ସାରି ମୁଁ ବସ୍ ରେ ବାହାରି ପଡ଼ିଲି ସିଙ୍ଗିପୁର ଯିବା ପାଇଁ। କିଛି ଫୁଲ, ଗୋଟିଏ କଷି ବୋଇତିଆଳୁ, ଚାଉଳ ଚାରି ଅଡା, ଆଳୁ ଚାରିଟା, କଞ୍ଚା କଦଳୀ, ଟମାଟ ଦୁଇଟା, ଦକ୍ଷିଣା ପାଞ୍ଚ ଟଙ୍କା ଗୋଟିଏ ବ୍ୟାଗ୍ ରେ ଛଞ୍ଚା ପାଇଁ ଯୋଗାଡି ଧରିଥାଏ। ସିଙ୍ଗିପୁର ରେ ପହଞ୍ଚିଲା ବେଳକୁ ଦିନ ୧୧ଟା।

ମୁଁ ଫୋନ୍ କଲି ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚି। ସେ ମୋତେ ବାଇକ୍ ରେ ଆଣିବା ପାଇଁ ପିଲା ପଠାଇଲା। ଆମେ ସିଧାସଳଖ ଯାଇ ସିଙ୍ଗିପୁର ଚନ୍ଦ୍ରକଳ୍ପେଶ୍ଵର ଶିବ ମନ୍ଦିରରେ ଓଲ୍ହାଇଲୁ। ସେତେବେଳକୁ ହୋମରେ ବସିଥାଏ, ମଙ୍ଗୁଳୁ। ପ୍ରସାଦ ତିଆରି କାର୍ଯ୍ୟ ରେ ତା'ର ବନ୍ଧୁ ସମ୍ପର୍କିୟ ଲୋକମାନେ ଲାଗିଥାନ୍ତି। ମୁଁ ତାକୁ ଛଞ୍ଚା ବ୍ୟାଗ୍ ରେ ଥିବା ଫୁଲ ବଢେଇ ଦେଲି। ଅପରାଜିତା, ଦୁଦୁରା, ଚମ୍ପା, ଲାଲ୍ ମନ୍ଦାର ଏପରି ଅନେକ ଫୁଲ ଦେଖି ସେ ବହୁତ ଖୁସି ହୋଇଗଲା। ତା ପାଖରେ ବସିବା ପାଇଁ କହିଲା।

ଅତି ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ହୋମ କାର୍ଯ୍ୟ ଲାଗିଥାଏ। ସୁନ୍ଦର ସୁନ୍ଦର ଶ୍ଳୋକ ପଢୁଥାଏ। ମୁଁ ସେଠାରୁ ଟିକେ ଉଠିଯାଇ ପାଖରେ ବସିଥିବା ସାଙ୍ଗ ମାନଙ୍କ ସହ ମିଶିଲି। ପଚାରିଲି, "କେଉଁ ଗ୍ରାମର ବ୍ରାହ୍ମଣ? ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ମନ୍ତ୍ରପାଠ କରୁଛନ୍ତି।" ସେମାନେ କହିଲେ, "ଚଣ୍ଡିପୁର ଗ୍ରାମର, ବ୍ରାହ୍ମଣ ସିନା ଭଲ ହେଲେ ବଡ଼ ଲୋଭି। ଦକ୍ଷିଣା ବଡ଼ ଟାଣ। ଦେଖିବ ସେ ଗୋଟିଏ ପରେ ଗୋଟିଏ କିପରି ଦକ୍ଷିଣା ମାଗିବ।" କିଛି ସମୟପରେ ମୁଁ ଦେଖିଲି ସେ ମନ୍ତ୍ର ପଢି ପଢି ଚନ୍ଦନ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଲଗାଇଲେ, ଦକ୍ଷିଣା ମାଗିଲେ। ଏହା ପରେ ଆଳତି କରି ଆଣି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବୁଲାଇ ଦକ୍ଷିଣା ମାଗିଲେ। ଏହାପରେ ମଙ୍ଗୁଳୁର ବାପା ଆଣିଥିବା ଗଙ୍ଗା ଯମୁନା ପାଟକୁ ମନ୍ତ୍ର ପଢି ପଢି ପ୍ରଭୁ ଶିବଙ୍କ ଚାରିପଟେ ବୁଲାଇ ଆଣି ଦକ୍ଷିଣା ମାଗିଲେ। ତା' ପରେ ମୋ ସାଙ୍ଗର ପଞ୍ଚରତ୍ନ ଲକେଟ୍ ଧାରଣ କଲାବେଳେ ଦକ୍ଷିଣା ମାଗିଲେ। ତା'ପରେ ବେଲପତ୍ର ଚଢାଇବା ଦକ୍ଷିଣା ମାଗିଲେ। ତା'ପରେ ନୀଳତ୍ପଳ କଇଁ ଚଢାଇବାର ଦକ୍ଷିଣା ମାଗିଲେ। ତା'ପରେ ହୋମ ଦକ୍ଷିଣା, ବସ୍ତ୍ର ଦକ୍ଷିଣା, ଫଳ ଦକ୍ଷିଣା ଏମିତି କେତେ କ'ଣ ଦକ୍ଷିଣା ମାଗିଲେ ଯେ ମୋ ମୁଣ୍ଡ ଘୂରି ଗଲା। ମୁଁ ବାରମ୍ବାର ମଙ୍ଗୁଳୁଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ହାତ ଟାଣି ଦେଉଥାଏ। ମଝିରେ ମଝିରେ କାନରେ କହି ଦେଉଥାଏ ମଉସା ଆଉ ଦିଅନି, ଏଇଟା ବଡ଼ ଲୋଭିଟା। ମଉସା ହସି ହସି କହୁଥାନ୍ତି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ତ କ'ଣ କରିବା? ମୁଁ ମନେ ମନେ ଭାବୁଥାଏ, "ଚନ୍ଦନ ଚର୍ଚ୍ଚିତ ବିଶାଳ ବାହୁ, ପର ଧନ ଖାଇବାକୁ ସାକ୍ଷାତ ରାହୁ।" ପରିଶେଷରେ ହୋମ ସମାପ୍ତ ହେଲା ବେଳକୁ ଆଶିର୍ବାଦ କଲେ, ପୁଣି ଦକ୍ଷିଣା ମାଗିଲେ। ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଆଉ ମାତ୍ର ୫୦୦ଟଙ୍କା ଥାଏ। ସେ ସେତକ ବି ଦେଇଦେଲେ। ତା'ପରେ ପୁଣି ଭୋଜନ କଲା ପରେ ଭୋଜନ ଦକ୍ଷିଣା ମାଗିଲେ। ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଆଉ ଟଙ୍କା ନଥାଏ। ସେ ଏପଟସେପଟ ହେଉଥାନ୍ତି, ବ୍ୟସ୍ତରେ। ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ୫୦ଟଙ୍କା ଦେଇ ଦେଲି ଭୋଜନ ଦକ୍ଷିଣା ବାବଦରେ। ମଉସା ମୋତେ କୁଣ୍ଢେଇ ପକାଇ କାନ୍ଦିଲେ। ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଚୁପ୍ ରହିବା ପାଇଁ କହିଲି। ଦେବସ୍ଥାନ ରେ କାନ୍ଦିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କହିଲି। ତା'ପରେ ଛଞ୍ଚା ସବୁକୁ ଏକାଠି କଲେ। ଚାଉଳ ପ୍ରାୟ ଦୁଇ ବସ୍ତା ହେବ, ପରିବା ଚାରି ବ୍ୟାଗ୍ ହେବ, ଡାଲି ଏକ ବ୍ୟାଗ୍ ହେବ। ପୁଣି ଦକ୍ଷିଣା ମାଗିଲେ, "ମୁଁ ମୋ ବ୍ୟାଗ୍ ରେ ଥିବା ଛଞ୍ଚା ଓ ଦକ୍ଷିଣା ବଢାଇ ଦେଲି।" ସେ କୁନ୍ଥେଇ କୁନ୍ଥେଇ ଟେକି ନେଲେ ଛଞ୍ଚା ପୁଟୁଳି ତାଙ୍କ ଗାଡ଼ି ପାଖକୁ। ପୁଣି ଫେରିଆସି ଗୋଟିଏ ବୋଇତିଆଳୁ ରହି ଯାଇଥିବାରୁ ନେବାକୁ ଆସିଲେ। ସନ୍ଧ୍ୟା ହୋଇଯାଉଥିବାରୁ ସେ ତର ତର ରେ ବାହାରୁଥିଲେ ବୋଇତିଆଳୁ ଧରି। ମନ୍ଦିର ର ମୁଖ ଦ୍ବାର ଟିକେ ଛୋଟ ହୋଇଥିବାରୁ ଗଲା ବେଳେ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଠାଏ୍ କରି ବାଜିଲା ଦ୍ବାରବନ୍ଧରେ । ସେ କଚାଡି ହୋଇ ପଡ଼ିଲେ ତଳେ। ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଓଉ ପରି ଫଳିଗଲା। ଏ ଦୃଶ୍ୟ ସମସ୍ତେ ଦେଖୁଥାନ୍ତି, ମୁରୁକି ହସୁଥାନ୍ତି। ମୋ ସାଙ୍ଗ ମଙ୍ଗୁଳୁର ବାପା ପଚାରିଲେ, "କ'ଣ ହେଲା କି ଗୋସାଇଁ ?!" ମୁଁ ଜୋର୍ ରେ ବଡ଼ ପାଟି କରି କହିଲି, " କିଛି ନାହିଁ ମ ମଉସା, ବୋଇତିଆଳୁ ଦକ୍ଷିଣା ମିଳିଲା ଗୋସାଇଁ କୁ" ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୁଣ୍ଡକୁ ଆଉଁସି ଆଉଁସି ଲାଜରେ ପଳାଇଲେ। ମୋ ସାଙ୍ଗମାନେ ତାଳି ମାରି ଠୋ ଠୋ କରି ହସିଲେ।

=×÷×=

ବୋଇତିଆଳୁ ଦକ୍ଷିଣା

ଲୋଭର ଫଳ