“ବହୁତ ହେଲା ଭାଇମାନେ! ଏଣିକି ଉଠ । ଏଠି କି ପାଲା ଚାଲିଛି ମ? ଦିନ ତିନିଟାରୁ ଆସି ପାଞ୍ଚଟା ହେଲାଣି । ସବୁବେଳେ କହୁଛନ୍ତି , ଆଉ ଟିକିଏ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତୁ । ଦୁଇ ଘଣ୍ଟା ହେଲାଣି , ଭୋଜନପାଇଁ ଆଉ କେତେ ଅପେକ୍ଷା କରିବା । ଚାଲ , ଏଥର ଯିବା ଚାଲ । କେତେଜଣ ଉଠି ଠିଆହେଲେ ।

ଘରର ମୁରବି (ବଡ଼ ଭାଇ) ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସାଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣିପାତ ମୁଦ୍ରାରେ କହିଲେ , ଆମଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ ଗୋସେଇଁମାନେ , ପ୍ରକୃତରେ ବହୁତ ଡେରି ହେଲାଣି । ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଏତେ ସମୟ ବସାଇ ରଖିବା ଆମ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ଏକ ଅକ୍ଷମଣୀୟ ଅପରାଧ । କିନ୍ତୁ ଆପଣ ମାନଙ୍କଠାରୁ ଅନୁମତି ନେଇ ଆମେ ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଛୁ । ଛଅଟା ସୁଦ୍ଧା ମହାପ୍ରସାଦ ପହଞ୍ଚିଯିବ । ପାଞ୍ଚଟା ପରେ ସାନଭାଇଠାରୁ କୌଣସି ଖବର ଆସିନି ; ତେଣୁ ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ବାଟରେ ଅଛନ୍ତି । ଦୟାକରି ଆପଣମାନେ ଆଉ କିଛି ସମୟ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ।”

ସେଦିନ ଥିଲା କାହାଣୀର ମୁଖ୍ୟ ଚରିତ୍ରଙ୍କ ବୋଉ ମୃତ୍ୟୁର ଏଗାରଦିନ । କାହିଁ କେତେ ସ୍ବପ୍ନରେ ଭାସୁଥାନ୍ତି ସେ । ବୋଉ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲା । ବାପା ତ ଆଗରୁ ଯାଇଥିଲେ । ଆମେ ଭାଇ ଭଉଣୀ ଚାରିଜଣ ଅନାଥ ହୋଇଗଲୁ । ଯାହାର ବାପା ଆଉ ବୋଉ ନାହାନ୍ତି, ସେ ତ ଅନାଥ ନା! ବହୁତ କଷ୍ଟରେ ସେମାନେ ଆମକୁ ଗଢ଼ିତୋଳି ଏ ଦୁନିଆରେ ଠିଆ କରାଇଛନ୍ତି । ଗୋଟିଏ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ପରିବାରରେ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ମଣିଷ କରାଇବା କେତେ କଷ୍ଟକର ତାହା ଅବର୍ଣ୍ଣନୀୟ । ଜୀବନ ସାରା ତିଳତିଳ ଜଳି ଆମର ଚଲାବାଟକୁ ଆଲୋକିତ କରିଛନ୍ତି ସେମାନେ। ସବୁ ଦୁଃଖର ଗରଳ ନିଜେ ପିଇଯାଇ ଆମକୁ ଅମୃତର ସ୍ୱାଦ ଚଖାଇଛନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଆମ କାନ୍ଧରେ ହାତ ରଖି ଚାଲିବା ବେଳକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେଇ ଗଲେ । ସବୁ ବାପା , ମାଆ ଏହିପରି । କେବେ ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ ପିଲାଙ୍କ ଉପରେ ବୋଝ ହେବାକୁ ।ବାପା ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ର ବାହୁଡ଼ା ଯାତ୍ରା ଦିନ ଓ ବୋଉ ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ଦିନ ଚାଲିଗଲେ । ଦୁହେଁ ସତରେ ପୁଣ୍ୟାତ୍ମା । କେତେ ଭଲ ଦିନରେ ସ୍ୱସ୍ଥାନକୁ ଫେରିଗଲେ । ମୁଁ ଅଭାଗା । ବାପା ଓ ବୋଉ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଶେଷ ସମୟରେ ଦର୍ଶନ କରିପାରିଲି ନାହିଁ ବୋଉ ମୃତ୍ୟୁର ପଞ୍ଚମ ଦିନ । ମୁଁ ବସରେ ଭୁବନେଶ୍ୱରରୁ ଗାଁକୁ ଯାଉଥାଏ । ବସ୍ ପୂର୍ଣ୍ଣଗର୍ଭା ମାନେ ଭାରି ଭିଡ଼ । ମୁଁ ଠିଆ ହୋଇଥାଏ । ମୋ ପାଖରେ କୃଷ୍ଣବର୍ଣ୍ଣର ଜଣେ ଭଦ୍ରବ୍ୟକ୍ତି ଠିଆ ହୋଇଥାନ୍ତି । ବସ ଚାଲୁଥାଏ । ହଠାତ ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ମୋତେ କହିଲେ , “ବାବୁ! ମନ କାହିଁକି ଦୁଃଖ? କିଛି ସମସ୍ୟା ଅଛି କି? ଯଦିଓ ବୋଉର ମୃତ୍ୟୁ ଯୋଗୁଁ ମୁଁ ମ୍ରିୟମାଣ ଥାଏ , ତଥାପି ଜଣେ ଅପରିଚିତଙ୍କୁ ଏ ବିଷୟରେ କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ମୁଁ କହିଲି ନାଁ ନାଁ , ସେମିତି କିଛି ନୁହେଁ । କିଛି ସମୟ ବିତିଗଲା । ପୁଣି କହିଲେ , ନିଶ୍ଚୟ କିଛି ସମସ୍ୟା ଅଛି । ହଉ ନ କହିଲେ ନାହିଁ । ଗୋଟିଏ କଥା ମାନିବ । ମୁଁ କିଛି କହିବା ଆଗରୁ ସେ ପୁନଶ୍ଚ କହିଲେ , ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମହାପ୍ରସାଦ ସେବନ କରାନ୍ତୁ , ଦୁଃଖ ଲାଘବ ହୋଇଯିବ । ସେ ହସୁଥିଲେ । ସୁନ୍ଦର ମନଲୋଭା ହସ ଏବଂ କହିଲେ , ତୁମ ଦୁଃଖର ନିରାକରଣ ମହାପ୍ରସାଦଦ୍ୱାରା ହେବ । ମୁଁ ବୁଝି ପାରିଲି ନାହିଁ ।ଅଚାନକ ସେ ବସ୍ କଣ୍ଡକ୍ଟରକୁ କହିଲେ , ରଖ ବସ୍ ରଖ , ମୁଁ ଓହ୍ଲାଇବି । କଣ୍ଡକ୍ଟର କହିଲେ ଏ ବର୍ଷା ରାତିରେ ଏଠି କଣ ଓହ୍ଲାଇବେ? ଏଠି ବସରହଣି ନାହିଁ କିମ୍ବା ଘର ଓ ଦୋକାନ କିଛି ନାହିଁ । କିନ୍ତୁ ସେ ଜିଦକରି ସେହିଠାରେ ଓହ୍ଲାଇଗଲେ ।

ମୁଁ ଅନୁଭବ କଲି, ସତେ ଯେପରି ମୋତେ ମହାପ୍ରସାଦ ବିଷୟରେ କହିବାପାଇଁ ହିଁ ସେ ବସରେ ଉଠିଥିଲେ ଘରେ ପହଞ୍ଚି ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏ ଘଟଣା କହିଲି । ବଡ଼ଭାଇ କିଛି ଚିନ୍ତାକରି କହିଲେ , ଏଗାରଦିନ ସମସ୍ତଙ୍କପାଇଁ ପୁରୀରୁ ମହାପ୍ରସାଦ ଆଣିବା ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ କେମିତି ହୁଅନ୍ତା? ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅଭ୍ୟାଗତ ସମସ୍ତଙ୍କପାଇଁ । ସାନଭାଇ କହିଲେ “ବହୁତ ଭଲ ପ୍ରସ୍ତାବ ଭାଇ । ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମହାପ୍ରସାଦ ସେବନ କରାଇବା ଭାଗ୍ୟର କଥା । ସମସ୍ତେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତେ । ବୋଉର ଆତ୍ମା ଶାନ୍ତି ପାଆନ୍ତା । କିନ୍ତୁ ପୁରୀରୁ ବଡ଼ଠାକୁରଙ୍କର ମହାପ୍ରସାଦ ଠିକ ସମୟରେ ଆମ ଗାଁରେ ପହଞ୍ଚିପାରିବ ତ? ଗାଁରୁ ପୁରୀ ୬୦ କି ୭୦ କି. ମି. ହବ । ମହାପ୍ରସାଦ ଗାଁରେ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ୨ଘଣ୍ଟା ଲାଗିବ । ଦିନ ୨ଟା ସୁଦ୍ଧା ବରାଦଦିଆ ମହାପ୍ରସାଦ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରୁ ବାହାରିଲେ ହିଁ ସମ୍ଭବ ହୋଇପାରିବ । ସନ୍ଧ୍ୟା ହୋଇଗଲେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭୋଜନ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ । ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ମହାପ୍ରସାଦ ସେବନ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ ।

ମୁଁ କହିଲି , ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ପରାମର୍ଶ କରାଯାଉ । ବଡ଼ଭାଇ ଓ ସାନଭାଇ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମୁଖିଆଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଆଲୋଚନା କଲେ । ବ୍ରାହ୍ମଣ ସମାଜର ମୁଖ୍ୟ କହିଲେ , ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ମହାପ୍ରସାଦ ଭାଗ୍ୟରେ ଥିଲେ ମିଳେ । ତେଣୁ ଡେରି ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଆମେ ଅପେକ୍ଷା କରିବୁ । ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ଅଛି । ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ ଅଞ୍ଚଳରେ କେବଳ ସମୟର ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ଯୋଗୁଁ ମହାପ୍ରସାଦ ସେବନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କେହି କରାଇ ନାହାନ୍ତି । ଯଦି ଆପଣ ମାନସିକ କଲେଣି ତେବେ ସେହି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରନ୍ତୁ । କିନ୍ତୁ ଛଅଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମେ ଅପେକ୍ଷା କରିବୁ । ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପାଇ ମହାପ୍ରସାଦ ସେବନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଗଲା । ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅତିଥି ମୋଟ ୬୦୦ ଅତିଥିଙ୍କପାଇଁ ଆଗରୁ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ମହାପ୍ରସାଦ ବରାଦ ଦିଆଗଲା । ଘରେ ସମସ୍ତେ ଶଙ୍କାକୁଳ । କିପରି ସୁରୁଖୁରୁରେ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ ହେବ । ସେହି ବଳିଆରଭୁଜ ହିଁ ଭରସା । କେବଳ ତା’ର କୃପାହେଲେ , ମହାପ୍ରସାଦ ଠିକ ସମୟରେ ଆସିପାରିବ । ଏଗାର ଦିନ ସକାଳୁ ୪୦୭ ଟ୍ରକଟିଏ ଧରି ସାନଭାଇ ଓ ପୁତୁରା (ସାନଭାଇଙ୍କ ପୁଅ) ଦୁଇଜଣ ପୁରୀ ବାହାରିଗଲେ । ସେ ଦିନର ସମସ୍ତ କର୍ମ ପରେ ଆମର ଅପେକ୍ଷା ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କର ମହାପ୍ରସାଦକୁ । ସେତେବେଳେ ମୋବାଇଲ ଫୋନ ନଥିଲା , ପବ୍ଲିକ ବୁଥରୁ ଫୋନ କରି ଘଟଣା ଜଣାଇବାକୁ ଭାଇଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଥିଲା । ସମୟ ଦିନ ଦୁଇଟାହେଲା , ତିନିଟା ହେଲା ଓ ଚାରିଟା ବିତିଲା । କିନ୍ତୁ ମହାପ୍ରସାଦ ବାହାରିଲା ନାହିଁ । ଭାଇ ପ୍ରତି ଘଣ୍ଟାଏ ବ୍ୟବଧାନରେ ଫୋନ କରି ଜଣାଉଥାନ୍ତି । ସେଦିନ ମନ୍ଦିରରେ କିଛି ନୀତି ବିଭ୍ରାଟ ଦେଖାଦେବାରୁ ପ୍ରଥମ ଭୋଗମଣ୍ଡପ ପୂଜା ବସିବାରେ ବାଧା ହେଉଥିଲା , ତେଣୁ ମହାପ୍ରସାଦ ବାହାରିବାରେ ବିଳମ୍ବ ହେଉଥିଲା । ସଭିଏଁ ଆତଙ୍କିତ ଓ ଚିନ୍ତିତ । ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ସମେତ ୬୦୦ ଲୋକଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରାହୋଇଛି । ମହାପ୍ରସାଦ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ ଅନ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା କିଛି ନାହିଁ । ପୁରୀରେ ସାନଭାଇ ଓ ପୁତୁରା ଏବଂ ଗାଁ ରେ ଆମ ପରିବାର । ବନ୍ଧୁ ବାନ୍ଧବ ସମସ୍ତେ ତ୍ରସ୍ତ , କ’ଣ ହେବ , ହେ ଚକାଡୋଳା ରକ୍ଷାକର । ମହାପ୍ରଭୁ ତୋର କୃପା ହେଲେ ଛାର ପଙ୍ଗୁ ହିମାଦ୍ରୀକୁ (ହିମାଳୟ) ଲଙ୍ଘିଯାଏ । ଆମ ପରିବାରକୁ ଏ ବିପଦରେ ସାହାହୁଅ ମଣିମା ।

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭୋଜନପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସମାଜ ପହଞ୍ଚି ସେମାନଙ୍କର ଆନୁଷଙ୍ଗିକ କର୍ମ ପରେ , ଆନନ୍ଦ ବଜାର ଅବଢ଼ାକୁ ଚାହିଁ ରହି ଲେ। ବଢ଼ା ନ ହୋଇ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହାଣ୍ଡି (କୁଡ଼ୁଆ) ସହ ଲାଗି ହେଉଥିବାରୁ ସେହି ଭୋଗକୁ ଅବଢ଼ା କୁହାଯାଏ । ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ଏଭଳି ବିଧିରେ ପ୍ରସାଦ ସମର୍ପଣ ସର୍ବଥା ବିରଳ । ପାକ ପ୍ରସ୍ତୁତିଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଭୋଗଲାଗି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ କର୍ମ ସମ୍ପାଦିତ ହୁଏ । ଦେବତା , ମାନବ , ଶରୀରଧାରୀ ଏବଂ ଅଶରୀରୀ ସମସ୍ତଙ୍କର କଣିକାଏ ମହାପ୍ରସାଦ ପାଇଁ ଲୋଭ ।

“ଜଗନ୍ନାଥସ୍ୟ ନୈବେଦ୍ୟଂ ମହାପାତକନାଶନମ୍ ।

ଭକ୍ଷଣାତ୍ ଫଳମାପ୍ନୋତି କପିଳା କୋଟି ଦାନଜମ୍ ॥”

—ବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତପୁରାଣ

ଅର୍ଥାତ୍‌ –: ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କର ନୈବେଦ୍ୟ ମହାପାତକ ନାଶ କରେ । ଲୋକ ଏହାକୁ ଭକ୍ଷଣ କଲେ କୋଟି କପିଳା ଗାଈଦାନ କରିବାର ଫଳ ଲାଭହୁଏ ।

ସେହି ମହାର୍ଘ ମହାପ୍ରସାଦ ଅପେକ୍ଷାରେ ସେଦିନ ଆମ ଗାଁରେ ସଭିଏଁ ଚାତକ ପରାଏ ଚାହିଁ ରହିଥାନ୍ତି । ଅତ୍ୟଧିକ ଡେରି ହେବାରୁ ଭାଇ ସିଂହଦ୍ୱାର ସାମ୍ନାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖରେ ବସି ଲୁହ ଝରାଉଥାନ୍ତି ଏବଂ ଦୁଇ ହାତ ଉପରକୁ ଟେକି କହୁଥାନ୍ତି , କାଳିଆରେ ଏ କ’ଣ କଲୁ? ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କ’ଣ ଅତୃପ୍ତହୋଇ ଘରୁ ଫେରିଯିବେ? ବୋଉର ଆତ୍ମାର ସଦଗତି ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ କି? ଆମେ ଏପରି କୁଳାଙ୍ଗାର ପୁଅ ଜନ୍ମହେଲୁ?

ଠିକ ସେହି ସମୟରେ ଜଣେ କୃଷ୍ଣବର୍ଣ୍ଣର ବ୍ୟକ୍ତି ଦୌଡ଼ି ଦୌଡ଼ି ଆସି କହିଲେ , ଏଠି କ’ଣ ବସିଛ , ଚାଲ ଚାଲ , ତୁମକୁ ଅନେକ ଲୋକ ଚାହିଁ ବସିଛନ୍ତି । ମହାପ୍ରସାଦ ନେଲେ ସେମାନେ ତୃପ୍ତ ହେବେ । ତୁମ ବୋଉ ପାଖେ ପାଖେ ରହି ସବୁ ଯୋଗାଡ଼ କରିଦେଲେ , ଯାଅ ଗାଡ଼ି ପାଖକୁ ଯାଅ । ଭାଇ ପ୍ରକୃତିସ୍ଥ ହୋଇ କହିଲେ , ମହାପ୍ରସାଦ ବାହାରିଲାଣି? କ’ଣ କହିଲେ , ମୋ ବୋଉ ସବୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଦେଲାଣି? ହେଲେ ବୋଉ ଏଠି କାହିଁ? ଆପଣ କିଏ , ମୋତେ କେମିତି ଚିହ୍ନିଲେ?

ସେ ବିରକ୍ତିରେ କହିଲେ , ଓଃ ତୁମେ ଗାଡ଼ି ପାଖକୁ ଯାଅ । ତୁମକୁ ଖୋଜା ପଡ଼ିଛି ଭାଇ ଗାଡ଼ି ପାଖକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଇ ଦେଖିଲେ , ଗାଡ଼ିରେ ମହାପ୍ରସାଦ ରଖାହୋଇ ସାରିଲାଣି । ପୁତୁରା ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇ ଭାଇଙ୍କୁ ଖୋଜୁଛି । ଭାଇ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ କହିଲେ , ମୁଁ ଏବେ ଏଠାରୁ ଗଲି । ଏତେଶୀଘ୍ର ଏ ସବୁ କାମ ହୋଇଗଲା? ପୁତୁରା କହିଲା , ଅଚାନକ କିଛି ଲୋକ ମୁଖା ବାନ୍ଧି ମହାପ୍ରସାଦ ଧରି ପହଞ୍ଚିଲେ । ୧୦/୧୫ ମିନିଟରେ ଗାଡ଼ିରେ ଲୋଡ଼ କରି ଚାଲିଗଲେ । ଭାଇ ମହାପ୍ରସାଦ ଦାମ ଦେବାପାଇଁ ନନାଙ୍କୁ ଖୋଜିଲେ । ଦେଖିଲେ ସେ କୃଷ୍ଣକାୟ ବ୍ୟକ୍ତିଜଣଙ୍କ ନନାଙ୍କ ପାଖରେ ଠିଆ ହୋଇ ହସୁଛନ୍ତି । ପୁରୀରୁ ପାଞ୍ଚଟା ବେଳେ ବାହାରି ଛଅଟା ବେଳକୁ ଗାଁରେ କେମିତି ପହଞ୍ଚିଲେ? ଡ୍ରାଇଭର କୁହେ ଗାଡ଼ି ସେ ଚଳାଉ ନଥିଲା । କୌଣସି ଦୈବୀଶକ୍ତି ଯେପରି ଗାଡ଼ିକୁ ଉଡ଼ାଇ ନେଇ ଆସୁଥିଲା । ଛଅଟା ହୋଇଗଲା ବୋଲି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯିବାପାଇଁ ଉଦ୍ୟତ ହେଉଥିଲେ । ଠିକ ସେତିକିବେଳେ ଗାଁ ମୁଣ୍ଡରୁ ହରିବୋଲ , ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ! ସେମାନେ ପୁଣି ନୀରବରେ ବସିରହିଲେ ।

ମହାପ୍ରସାଦ ଗାଁରେ ପହଞ୍ଚିବାର ଦୃଶ୍ୟ ଭୁଲିହେବନି । ହରିବୋଲ , ହୁଳହୁଳିରେ ଗାଁ ଦାଣ୍ଡ ପ୍ରକମ୍ପିତ ହୋଇଉଠିଲା । ସମସ୍ତେ ଲମ୍ବ ହୋଇ ଚକାଡ଼ୋଳାଙ୍କୁ ପ୍ରଣତି ଜଣାଇଲେ । ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭୋଜନ ସାତଟା ବେଳକୁ ସରିଲା ଗୋସେଇଁମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ତୃପ୍ତ ହୋଇ ଆମମାନଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରି ବୋଉଆତ୍ମାର ସଦଗତି କାମନାକରି ବାହୁଡ଼ି ଗଲାବେଳେ ଭାଇଙ୍କୁ କହିଲେ , ଏ ଅନୁଭବ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିଆରା । ଏ ମହାପ୍ରସାଦ ନୁହେଁ ଅମୃତ । ସାରା ଜୀବନ ମନେରହିବ ଇଏ । ପରଦିନ ସାନଭାଇ ନନାଙ୍କ ପାଉଣା ଦେବାକୁ ପୁରୀ ଯାଇ ସେ କୃଷ୍ଣକାୟଙ୍କୁ ଖୋଜିଲେ । ନନା କହିଲେ , ଆହେ “ତାକୁ” ଆପଣ କେମିତି ଚିହ୍ନିବେ? ଆପଣ ବହୁତ ଭାଗ୍ୟବାନ । ଆପଣଙ୍କ ବୋଉଙ୍କପାଇଁ କାଳିଆ ନିଜେ ସିଂହାସନ ଛାଡ଼ି ଆସିଗଲା । ନଚେତ ଗତକାଲି ମନ୍ଦିରରେ ଯେଉଁ ବିଭ୍ରାଟ ହୋଇଥିଲା ତା’ର ସମାଧାନ ଏତେ ଶୀଘ୍ର କିପରି ହେଲା? ତା’ର ଲୀଳା ତାକୁ ହିଁ ଜଣା । ବୋଉ ନିଶ୍ଚୟ ପୁଣ୍ୟବତୀ ଥିଲେ ।

ଲେଖକ ଜଣକ ଭାବୁଥାନ୍ତି -:

“ବସ୍‌ରେ ଓ ସିଂହଦ୍ୱାର ସାମ୍ନାରେ ଦର୍ଶନ ଦେଇ ଯିଏ ବାଟ କଢ଼ାଇଲା , ସେ କଳାକୃଷ୍ଣଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଆଉକିଏ ହୋଇପାରେ?”

ସତରେ ମୋ ଜଗନ୍ନାଥ କ’ଣ ନ କରିପାରନ୍ତି!

ପେଟକୁ ଭୋକ ଦେଲା ବାଲା ଆଉ ଭୋକକୁ ତୃପ୍ତି କଲା ବାଲା ।

ନାଟ କଲା ବାଲା ଆଉ ନାଟ ଲଗେଇଲା ବାଲା ।।

ଯାହାର ମହିମାକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା ନ କରିପାରି ଚର୍ତୁବେଦ ମଧ୍ୟ ଶେଷରେ “ନେତି ନେତି…” ଅର୍ଥାତ୍ ମହିମାର ଅନ୍ତ ନାହିଁ ବୋଲି କୁହନ୍ତି ଆମେ ଭଲା ଜାଣିବା କେମିତି?

ବୋଉ , ମହାପ୍ରସାଦ ଓ ସେଇ କଳାଲୋକଟି

ବୋଉ , ମହାପ୍ରସାଦ ଓ ସେଇ କଳାଲୋକଟି……