ରଞ୍ଜନ : (ଫୋନରେ) ପୂଜା ସରିଲାଣି କି ?

ଖୁସି : ହଁ ଏବେ ସରିଲା ,ଘରେ ବାବା ବୋଉଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡିଆ ମାରିଲି ,ଚଉରା ପୂଜା ସରିଲା । ବାବା ବୋଉଙ୍କୁ ପ୍ରସାଦ ଦେଲି ।

ରଞ୍ଜନ : ଆଉ ତୁମେ ଖାଇଲ ?

ଖୁସି : ନା...

ରଞ୍ଜନ : ପୂଜା ଦୁଇଟାରୁ ସରିଲାଣି ,ଏବେ ତିନି ବାଜିବ ,ଏ ଯାଏଁ ଖାଇନ !!

ଯାଅ , ଖାଇଦିଅ।

ଖୁସି : ତମକୁ ମୁଣ୍ଡିଆ ନ ମାରିଲେ ମୁଁ ଖାଇବିନାହିଁ।ଆଜି ପରା ଦିନରେ ତମେ ଆସିଲନି।

ରଞ୍ଜନ :ତମେ ତ ଜାଣିଛ ,ମୁଁ ରେଳ ବିଭାଗରେ କାମ କରେ , ରେଳ କଣ କେବେ ବନ୍ଦ ହୁଏ ଯେ ,ଛୁଟି ମିଳିବ ।ଅନ୍ୟ ସହକର୍ମୀ କେତେଜଣ ଆଜି ଛୁଟିରେ ଅଛନ୍ତି ପରା....

ମୋ ସୁନାଟା..... ଖାଇଦିଅ।

ଖୁସି : ତମେ କଣ ଖାଇଛ ?

ରଞ୍ଜନ : ହଁ ,ବହୁତ କିଛି ଖାଇଛି।

ଖୁସି : ମିଛ କୁହନି ,ତୁମେ ବି କିଛି ଖାଇନ। ପୂଜା ସରିଲାଣି ,ତମେ ଆଗ ଫଳ ଟିକେ ଖାଅ।

ରଞ୍ଜନ :(ହସି ହସି) ହଉ ,ମୁଁ ଖାଇବି ।ତମେ ବି ଭୋଗ ଆଣ , ଏକା ସାଙ୍ଗେ ଖାଇବା।

ଖୁସି : ଆଗ ଟିକେ ଭିଡିଓ କଲ୍ କର ।

(ଭିଡିଓ କଲ୍ ଆରମ୍ଭ )

ରଞ୍ଜନ : ଏହି ଶାଢ଼ୀ ତମକୁ ବହୁତ ମାନୁଛି ।ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ଦିଶୁଛ ଆଜି ।

ଖୁସି : ହଉ ,ଏଇଠୁ ତମ ପାଦରେ ମୁଣ୍ଡିଆ ମାରିଲି ।ସବୁବେଳେ ତୁମେ ମୋର ହେଇକି ରୁହ ।

ରଞ୍ଜନ : ହଁ ,ମୁଁ ତ କେବଳ ତୁମର ;ସବୁବେଳେ ତୁମ ମୁହଁରେ ଏମିତି ହସ ରହୁ ,ଆଉ ସବୁବେଳେ ମୋ ହାତରେ ତୁମ ହାତ ଥାଉ ,ଏତିକି ଠାକୁର କରନ୍ତୁ ।

ଖୁସି : ଠାକୁର କରନ୍ତୁ ,ଆଗାମୀ ସବୁ ବର୍ଷ ଏହି ଦିନ ତୁମେ ମୋ ପାଖରେ ଥିବ ।

ରଞ୍ଜନ : ହଉ ,ଖାଇବା ଚାଲ।

(ନବ ବିବାହିତ ଚାକିରିଆ ଯୋଡି ପ୍ରଥମ ସାବିତ୍ରୀରେ ପରସ୍ପରଠୁ ଅଲଗା ରହି ଏହିପରି ସାବିତ୍ରୀ ବ୍ରତ ପାଳିଥିଲେ ।)

✍🏻 ଅଂଶୁମାନ ମହାନ୍ତି

ତା - ୦୬/୦୬/୨୦୨୪ ରିଖ

ଚାକିରିଆ ସତ୍ୟବାନ ଓ ସାବିତ୍ରୀ