ଦହିବରା!!ଦହିବରା ନା ଟି ଅବା କିଏ ନ ଜାଣେ.. ଖରାଦିନ ଆସିଲା ମାନେ ଲୋକେ ମନେ ପକାନ୍ତି ଦହିବରା କୁ.. ଆଜି କାଲି ତ ଆଉ ଖରାଦିନ ନୁହଁ ବର୍ଷ କ ବାରମାସ ଲୋକେ ଦହିବରା ଖାଆନ୍ତି.. ଠିକ ସେହିଭଳି ମୋର ବି କିଛି ଅନୁଭୂତି ରହିଯାଇଛି ଦହିବରା ପାଖେ..

ଭୁବନେଶ୍ୱର ରେ ଯେତେବେଳେ ନୂଆ କରି କଲେଜ ରେ ଆଡ଼ମିସନ ନେଲି ଠିକ କଲେଜ କୁ ପ୍ରବେଶ କଲା ବେଳେ ବାମପାର୍ଶ୍ୱ ରେ ଦହିବରା ଦୋକାନ ଟିଏ ଥିଲା..ଗୋଟିଏ ଗଛ ତଳେ ନାଲିଆ ନେଳି ଛତା ଟିଏ ପୋତିଦେଇ ଛିଡ଼ାହୋଇଥାନ୍ତି ଭାଇନା ଜଣକ I ଛୋଟିଆ ଷ୍ଟଲ ରେ ତାଜା କଞ୍ଚାଲଙ୍କା ତା ସହ ଧନିଆପତ୍ର କୁ ସଜାଡ଼ିକରି ରଖିଥାନ୍ତି I ଏହାକୁ ଦେଖିଲେ ଦହିବରା ପ୍ରେମୀ ଙ୍କ ପାଟି ରୁ ନିହାତି ପାଣି ଗଡ଼ିଯିବ.. ପ୍ରଥମ ଦିନରୁ ହିଁ ସାଙ୍ଗସାଥି ଙ୍କ ମେଳରେ ଆମେ ଯାଇ ସେଇଠି ଦହିବରା ଖାଉ I ଦହିବରା ଉପରେ ଘୁଗୁନି ଆଉ ଆଳୁ ଦମ ଓ ମିକ୍ସଚର ବେସ ଲୋଭନିୟ ଲାଗେ..ତା ଉପରେ ପୁଣି ପିଆଜ, ଦହି, ସେଓ, ଏମିତି କିଛି ଲୁଣ ମସଲା ଦେଇ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ଛୋଟିଆ ଚାମଚ ଖଣ୍ଡେ ଦେଇ ବଢ଼ାଇ ଦିଅନ୍ତି ଆମ ହାତକୁ..ଭୋକିଲା ପେଟରେ ଦାନା ଦୁଇଖଣ୍ଡ ପଡିବ ଭାବି ମୁହଁରେ ଟିକେ ହସ ଫୁଟେଇଦେଇ ଖାଇବା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଯାଏ ଆମର..ଖାଇବା ଅଧାରୁ ପୁଣି ଡାକ ପଡେ ଭାଇ ଟିକେ ଆଳୁଦମ.. ଭାଇ ଟିକେ ରାଗ ଆହାଃ.. କେଡେ ମଜାଳିଆ ପରିବେଶଟେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଯାଏ ସେଇଠି I ଖାଇବା ସରିଗଲା ପରେ ଶେଷରେ ପୁଣି ଦହି ପାଣି ଯଦି ନ ପିଇଚ ତାହେଲେ କି ଦହିବରା ଖାଇଚ? ଦହି ପାଣି ପିଇଦେଇ ସେଓ ଟିକିଏ କୁ ପାଟି ରେ ପକାଇ ଭାଇନାକୁ ତିରିଶି ଟଙ୍କା ବଢ଼ାଇଦେଇ ପୁଣି ଆମେ ଚାଲି ଆସୁ କଲେଜ ପରିସରକୁ..

✒️ହରି ଚନ୍ଦନ ପ୍ରଧାନ

ଦହିବରା ଅନୁଭୂତି

ଦହିବରା