ପାହାନ୍ତିଆ ର କିଛି ନାହି ଅନୁମାନ କିଏ କହେ ରାତି କିଏ କହେ ଦିନ। ସ୍ଵଜସ୍ୟ ପରିଚୟ ନାହିଁ ତା'ର କିଛି ନିଜକୁ ଖୋଜିବା ପାଇଁ କରେ କାକୂତି ମିନତି।ପରିଚୟ ହରାଇବା କେତେ କଷ୍ଟକର ଅନ୍ୟ ନାମରେ ନାମିତ ହବା କି ଦୂଭାଗ୍ୟ ଯେ ତା'ର । ଅଜ୍ଞାନି ମାନଙ୍କର ଏହା ହି ବିଚାର ସେମାନେ ଯାହା ଜାଣନ୍ତି ଯାହା କୂହନ୍ତି ତାହା ହିଁ ବେଦର ଗାର।

କିନ୍ତୁ ସବୁଠାରୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ସଂସ୍କୃତି ଆମରି ।ଏ ଭାରତ ଭୂଖଣ୍ଡେ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି ଶ୍ରୀରାମ ଆଉ ହରି।ବେଦ,ଉପନିଷଦ,ଉପନ୍ୟାସ, ଗ୍ରନ୍ଥ ରେ ଭରପୁର । କେତେ ବଡ଼ ବଡ଼ ସାଧୁ କେତେ ଯେ ବିଚାର ସମସ୍ତେ ମାନନ୍ତି ପାହାନ୍ତିଆ ର ପାୱାର ।

ସମୟ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାହାନ୍ତିଆ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କହି ଯାଇଛନ୍ତି ଆମ ଗୁରୁଜନ ଯାକ ।ପୂରା ୨୪ ଘଣ୍ଟାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସମୟ ୟେହି।ଧନ,ଜନ,ସୁଖ, ଶାନ୍ତି ସବୁ ଯେ ମିଳଇ । ଭଗବାନଙ୍କର ଏହା ଶଯ୍ୟା ତ୍ୟାଗର ସମୟ। ଦିବା ନାହିଁ ରାତ୍ରି ନାହିଁ ଏହା ତା'ର ମଧ୍ୟତମ କାଳ ସକାଳ ୩:୩୦ ରୁ ୫.୦୦ ଘଣ୍ଟିକା ଯେ ଆଦ୍ୟ ଏହି ସମୟକୁ ବ୍ରାହ୍ମ ମୃହୁତ ବୋଲନ୍ତି। ଭଗବାନ ଏହି ସମୟରେ ଆର୍ଶିଵାଦ ଦିଅନ୍ତି।ସବୁ ଶୁଭ କର୍ମ ପ୍ରାରମ୍ଭ ର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସମୟ ଏହି ମାନସିକ ଯାହା ଥାଉ ପୂରଣ ହୁଅଇ ।

ମାନବ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ହିଁ ବିଚାର ସଦ ଉପଯୋଗ କର ଏହି ସମୟର। ଅଳସୁଆ ମାନଙ୍କ ସମ କର ନାହିଁ ବ୍ୟବହାର। ଶଯ୍ୟା ତ୍ୟାଗ ଅର ଯେବେ ଆସଇ ଏ‌ହି କାଳ । ଭଗବାନଙ୍କ ର କର ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା। ଯୋଗ ବ୍ୟାୟାମ ରେ କର ମନ ଆୟୋଜନ ଶରୀର ପାଇଁ ଏହା ଅମୃତ ସମାନ । ପଶୁପକ୍ଷୀ ସରୀସୃପ ସବୁ ହୁଅନ୍ତି ଜାଗ୍ରତ। ପାହାନ୍ତିଆ ବେଳ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ସାରା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ହୋଇଥାଏ ଶାନ୍ତ।ନିଶିର ଏହା ଯେ ଅଟଇ ଅନ୍ତ । ନୂଆ ଦିନ ନୂଆ ଆଶା ରେ ଜାଗ୍ରତ ସବୁ । ନିଜ ନିଜର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ରେ ହୋଇଯାଆନ୍ତି ମଗନ। ପୁରୁଣା ଦିନ ର ଅସଫଳତା କୁ ଭୁଲି ।ନୃତ୍ୟ ଦିନର ପ୍ରାରମ୍ଭ କରନ୍ତି ସେ ଖୁଲି। ଜୀବନ ବଞ୍ଚିବାର ଏହା କେବଳ ଉପାୟ ।କର୍ମ କରି ଚାଲ ଫଳ ର ଆଶା ଯେ ନ କର । ପାହାନ୍ତିଆ ର ସିନା ନାହିଁ କିଛି ନିଜ ପରିଚୟ କିନ୍ତୁ ସେ ଅନ୍ୟ ପାଇଁ ଆଶା କରେ ଯେ ସଂଚାର।

ଲେଖକ:ସୁନୀଲ୍ କୁମାର୍ ଚୋୖଧୁରୀ

Dawn ପାହାନ୍ତିଆ

The Beginning of a New Hope