ଯେତେବେଳେ ଛୋଟ ଶିଶୁଟିଏ ଧରାପୃଷ୍ଠକୁ ଆସେ, ସେ ଈଶ୍ଵର ପ୍ରଦତ୍ତ ସୁଗୁଣର ଅଧିକାରୀ ହୋଇ ଆସିଥାଏ। ତା'ର ହୃଦୟରେ ସେମିତି ଖରାପ ସ୍ବଭାବ ହିଁ ନଥାଏ। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ତା'ର କ୍ରମଶଃ ବୃଦ୍ଧି ଘଟେ, ସେ ଛୋଟରୁ ବଡ଼ ହୁଏ; ଏ ପରିବେଶକୁ ଚିହ୍ନେ ଆଉ ଜାଣେ ସେତେବେଳେ ତା'ର ମାନସିକ ସ୍ତରରେ ନାନା ପ୍ରକାରର ଭାବନା ଆସେ। ସେଥିମଧ୍ୟରୁ କେତେବେଳେ ସେ ସୁଚିନ୍ତାଧାରା ସହ ଜଡ଼ିତ ଥାଏ ତ ଆଉ କେତେ କୁଚିନ୍ତାଧାରା ସହ ଜଡ଼ିତ ଥାଏ। ଏହି କୁଚିନ୍ତାଧାରା ତା'ର ମୁଣ୍ଡରେ ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ଏ ସମାଜରୁ ପଶିଯାଏ। ଯାହାଫଳରେ ସେ ତା'ର ଆସକ୍ତ ହୋଇପଡ଼େ। ଆଉ ସେ ମନ୍ଦ ଅଭ୍ୟାସକୁ ସେ ଆଉ ଛାଡ଼ି ପାରେନା। ତେଣୁ କଥାରେ ଅଛି - "ଘୁଷୁରି ସ୍ବଭାବ ପଙ୍କେ ଲୋଟେ, ମନୁଷ୍ୟ ସ୍ବଭାବ ମଲେ ତୁଟେ।"

ଅର୍ଥାତ୍ ଘୁଷୁରିର ସ୍ବଭାବ ହେଲା ପଙ୍କ ଭଳି ଦୂଷିତ ସ୍ଥାନରେ ଯାଇ ଲଟର-ପଟର ହେବା ଯେମିତି ତା'ର ସହଜାତ ପ୍ରକୃତି ଠିକ୍ ସେମିତି ମଣିଷ ବି ମନ୍ଦ ଅଭ୍ୟାସରେ ପଡ଼ି ନିଶାସକ୍ତ ହେବା ବି ସେହି ଧରଣର।

ଆଜିକାଲିର ପିଲାମାନଙ୍କର ବୟସର ଅଭିବୃଦ୍ଧି ଘଟିଲେ ନାନା ପ୍ରକାରର କୁସଙ୍ଗ, ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର, ଡ୍ରାମା, ନାଟକ, ଯାତ୍ରା ଇତ୍ୟାଦିରୁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ନିଶାଦ୍ରବ୍ୟ ସେବନ ଶିଖି ଯାଆନ୍ତି। ଆଉ ପରେ ପରେ ଏହାକୁ ଏକ ଫ୍ୟାସନ୍ ରୂପେ ମାନି ନେଇ ଅଭ୍ୟାସରେ ପଡ଼ି ଯାଆନ୍ତି। ଆଉ ଧିରେ ଧିରେ ମୃତ୍ୟୁ ମୁଖକୁ ଟାଣି ହୋଇ ଚାଲି ଯାଆନ୍ତି। ଅନ୍ୟ ପ୍ରକାରେ କହିବାକୁ ଗଲେ, ସମାଜରେ ଅନେକ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ପରିସ୍ଥିତି ବା ସମସ୍ୟାର ମୁକାବିଲା କରି ନ ପାରି ସେହି ସେହି ଯନ୍ତ୍ରଣାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ନିଶାଦ୍ରବ୍ୟ ସେବନ କରି ନିଶାଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇ ଯାଆନ୍ତି। ନିଜେ ନିଜ ଉପରୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ହରାଇ ଶେଷରେ ଶୀତଳ ମୃତ୍ୟୁର ଦ୍ବାର ଦେଶରେ ପହଞ୍ଚି ମୃତ୍ୟୁ ସହିତ ସଂଗ୍ରାମ କରନ୍ତି। ଏବେ ଆମ ସମାଜରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ନିଶାଦ୍ରବ୍ୟର ପ୍ରଚଳନ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଛି। ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଲା - ମଦ୍ୟ , ହିରୋଇନ୍, ଚରସ୍, ଗୁଣ୍ଡି, ଗୁଡୁ ଗୁଡୁ ସୁଟା, ଅଫିମ, ଗଞ୍ଜେଇ, ସିଗାରେଟ୍, ବିଡ଼ି, ପାନ ଇତ୍ୟାଦି। ଏଗୁଡ଼ିକର ବହୁଳ ବ୍ୟବହାର ଆଜିକାଲିର ଯୁଗରେ ହେଉଛି। ଫଳରେ କୋମଳମତି ବାଳକ-ବାଳିକାମାନେ ତଥା ଯୁବକ-ଯୁବତୀମାନେ ଅତି ଅଳ୍ପ ବୟସରୁ ବିପଥଗାମୀ ହେଉଛନ୍ତି ଏବଂ ନିଶା ସେବନ ଫଳରେ ଚୋରି, ଡ଼କାୟତି, ଗୁଣ୍ଡାଗିରି, ମାରପିଟ୍, ହଣାକଟା, ହତ୍ୟା, ଅତ୍ୟାଚାର ଇତ୍ୟାଦି ବଢ଼ି ଚାଲିଛି। ଏହା ଫଳରେ କେବଳ ଯେ ଶରୀର ଉପରେ ଗଭୀର କୁପ୍ରଭାବ ପଡ଼େ ବା ନିଶାଗ୍ରସ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତି ଅଳ୍ପାୟୁ ହୋଇଥାଏ ତାହା ନୁହଁ, ତା' ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ନିଜର ଆର୍ଥିକ ସ୍ବଚ୍ଛଳତା ଉପରେ ଘୋର ସଙ୍କଟ ଦେଖାଦିଏ।

ଏଣୁ କୁହାଯାଉଛି - "ପାନ ବିଡ଼ି ନୁହେଁ ଛୋଟିଆ ନିଶା, ଜଣା ପଡ଼େ ନାହିଁ ଟାଣେ ପଇସା।"

ସମୟେ ସମୟେ ନିଶାଗ୍ରସ୍ତ ମଣିଷ କୌଣସି ରୋଜଗାର ନ କରି ପରିବାରରେ ନାନା ପ୍ରକାରର କଳହ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି। ଆଉ ଏଥିରେ ବହୁତ ଧନ ଜୀବନ ନଷ୍ଟ ହୁଏ। ଏହା କେବଳ ପରିବାର ଓ ସମାଜ ଉପରେ ପ୍ରଭାବ ପକାଏନି ବରଂ ଦେଶର ଅର୍ଥନୈତିକ ଅବସ୍ଥାକୁ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ବଳ କରିଦିଏ।

ନିଶା ତ ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଥାଏ, କିନ୍ତୁ ଧୂମପାନ ନିଶାଟା ସବୁ ନିଶାଦ୍ରବ୍ୟ ଠାରୁ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର। କାରଣ ଅନ୍ୟ ନିଶାଦ୍ରବ୍ୟ ତ ସେବନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟକୁ ଖରାପ କରେ, କିନ୍ତୁ ଧୂମପାନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ତା'ର ଚତୁଃପାର୍ଶ୍ଵରେ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବିଶେଷଙ୍କ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟକୁ ତୁରନ୍ତ ବିଗାଡି ଦିଏ। ଏହା ଏତେ କ୍ଷୟକାରୀ ପ୍ରଭାବ ପକାଏ ଯେ ପରମାଣୁ ବୋମାର ଧ୍ୱଂସକାରିତା ପ୍ରକ୍ରିୟା ପରି କାମ କରେ।

ଶରୀର ଉପରେ ଧୂମପାନର ଅନ୍ୟ ପ୍ରଭାବ :

# ପେଟ ଏବଂ ଅନ୍ତନଳୀରେ ଉତ୍ତେଜନା ଏବଂ ଜ୍ୱର

# ହଜମ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ଅଲସର ହେବାର ଆଶଙ୍କା

# ଗନ୍ଧ ଏବଂ ସ୍ୱାଦର କ୍ଷମତା ହ୍ରାସ

# ଚର୍ମର ଅକାଳରେ କୁଞ୍ଚେଇ ହେବା

# ଅନ୍ଧ ହେବାର ଅଧିକ ବିପଦ

# ଗଣ୍ଡ ରୋଗ (ପିରିୟଡୋଣ୍ଟାଇଟିସ୍)

# ହୃଦରୋଗ

# ସ୍ମରଣଶକ୍ତିର କ୍ଷୟ

# ଶୁକ୍ରାଣୁ ନଷ୍ଟ

# ବନ୍ଧ୍ୟା ଦୋଷ

# ମୁଣ୍ଡବ୍ୟଥା, ଅଧକପାଳି ଓ କଫ

# ମସ୍ତିଷ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ରୋଗ

ଧୂମପାନ ଦ୍ବାରା ଆୟୁ ଦଶ ବର୍ଷ କମିଯାଏ। ଧୂମପାନ କରୁ ନଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ତୁଳନାରେ ଦିନକୁ ଦଶଟି ସିଗାରେଟ୍ ପିଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଆଶଙ୍କା ଦୁଇ ଗୁଣ ଅଧିକ। ଧୂମପାନ ଏତେସବୁ କ୍ଷୟକାରୀ କୁପ୍ରଭାବ ପକାଇବା ପରେ ବି ଧୂମପାନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସୁଧୁରେ ନାହିଁ। ଏହି ନିଶା ଏତେ ପ୍ରଭାବ ପକାଏ ଯେ ଥରେ ଏଥିରେ ଅଭ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଗଲେ ଏଥିରୁ ଉକ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତି ମୁକୁଳି ପାରେନା। ତଥାପି ଧୂମପାନ ବିରୋଧରେ ବହୁତ ପ୍ରଚାର କରାଯାଉଛି। ଲୋକମାନଙ୍କର ସଚେତନତା ପାଇଁ ସରକାରୀ ଓ ବେସରକାରୀ ସ୍ତରରେ ଉଦ୍ୟମ ଜାରି ରହିଛି। ଗଣମାଧ୍ୟମ ମଧ୍ୟ ଏଥିନିମନ୍ତେ ତତ୍ପର।

ଧୂମପାନ ଛଡ଼ାଇବାର ଉପାୟ :

୧. ଧୂମପାନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସର୍ବ ପ୍ରଥମେ ୨୧ଦିନ ପାଇଁ ଶପଥ କରିବାକୁ ହେବ ଯେ ସେ ଧୂମପାନ କରିବ ନାହିଁ। ପୁଣି ୨୧ ଦିନ ପରେ ପୁଣି ଶପଥ କଡ଼ାକଡ଼ି ଭାବେ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ। ଏପରି କରି ଚାଲିଲେ କିଛି ମାସ ପରେ ତାହା ତା'ର ଅଭ୍ୟାସରେ ପଡ଼ିଯିବ ଏବଂ ଏଠାରୁ ନିବୃତ୍ତ ରହି ପାରିବ। କାରଣ ବୈଜ୍ଞାନିକ ମାନେ କହିଛନ୍ତି ଯେ - ଯେ କୌଣସି ଅଭ୍ୟାସକୁ ଆମେ ଯଦି ୨୧ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିୟମ ଓ ଶପଥ ଅନୁସାରେ ପାଳନ କରିବା ତେବେ ତାହା କ୍ରମଶଃ ଆମର ଅଭ୍ୟାସରେ ପରିଣତ ହୋଇଯିବ।

୨. ଧୂମପାନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ହେଲା ସମୟରେ କିଛି ଡାର୍କ ଚକୋଲେଟ୍ ଖାଇ ଏଠାରୁ ମନକୁ ନିବୃତ୍ତ କରି ପାରିବା।

୩. ନିକୋଟେକ୍ସ୍, ନିକୋ ସିଓର୍, ସ୍ମୋଟେକ୍ଟ୍ ଭଳି ଔଷଧ ବ୍ୟବହାର କରାଇ ଧୂମପାନ ନିଶାଠୁ ଦୂରେଇ ପାରିବା।

୪. କଞ୍ଚା ରସୁଣ କୋଲା ପ୍ରତିଦିନ ଦୁଇରୁ ଚାରୋଟି ଖାଲି ପେଟରେ ଚୋବାଇ ଖାଇବାକୁ ଦେବା। ଯାହାଫଳରେ ଧୂମପାନର ପ୍ରଭାବର ପଡ଼ିବା କମିଯିବ।

୫. ଧୂମପାନ ନ କରିବା ପାଇଁ ବୁଝାଇ ତା'ର ପ୍ରଭାବ, ରୋଗ ବିଷୟରେ ଅବଗତ କରାଇବା ଏବଂ ତାଙ୍କ ମନରେ ଦୃଢ଼ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି ଜାଗୃତ କରାଇ ଆତ୍ମସଂଯମୀ ହେବାକୁ ପ୍ରେତ୍ସାହନ ଯୋଗାଇବା।

ଧୂମପାନ ନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କୁ କିପରି ସୁରକ୍ଷା ଦେବା?

୧. ଧୂମପାନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଠାରୁ ଦୂରେଇ ରଖିବା।

୨. ଧୂମପାନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ହେଉଥିବା ବଡ଼ ବଡ଼ ରୋଗ ବିଷୟରେ ବୁଝାଇବା ଏବଂ ଧୂମପାନ କିପରି ମଣିଷକୁ ମୃତ୍ୟୁ ମୁଖକୁ ଟାଣି ନେଇଯାଏ ତା'କୁ ଉଦାହରଣ ଦେଇ ବୁଝାଇବା।

୩. ଧୂମପାନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ମିଥ୍ୟା ଗୁଜବଠୁ ଧୂମପାନ ନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଦୂରେଇ ରଖିବା।

୪. ବିଭିନ୍ନ ପଥପ୍ରାନ୍ତ ନାଟକ, ଡ୍ରାମା ଓ ଚେତାବନୀ ଭିଡ଼ିଓ ମାନ କରି ଏହାର ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର କରି ଜନସାଧାରଣଙ୍କୁ ସଚେତନ କରାଇବା।

୫. ସ୍ବେଚ୍ଛାସେବୀ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଗୁଡିକ ସରକାର ଧୂମପାନ ରୋକିବା ପାଇଁ ଯେଉଁ ନିୟମ ପ୍ରଣୟନ କରିଛନ୍ତି ତାହା ପ୍ରତି ଗାଁ-ଗାଁ ଓ ଘରେ-ଘରେ ପହଞ୍ଚାଇବା ଦରକାର।

୬. ଜନଗହଳି, ଅଫିସ୍, ବିଦ୍ୟାଳୟ ଆଦି ସ୍ଥାନ ମାନଙ୍କରେ ଧୂମପାନ ନିଷେଧ ଫଳକ ଲଗାଇବା ଉଚିତ।

୭. ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳାଙ୍କୁ ଧୂମପାନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବିଶେଷଙ୍କଠୁ ଦୂରେଇ ରଖିବା।

ଧୂମପାନର କୁପରିଣାମ ସମ୍ପର୍କରେ ସମୁଦାୟ ସମାଜକୁ ସଚେତନ କରାଇବା ଏକ ବିରାଟ ଆହ୍ୱାନ ଏବଂ ଏହି ଆହ୍ୱାନର ସଠିକ୍ ମୁକାବିଲା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ ମାନବ ସମାଜର ଭବିଷ୍ୟତ। ଏଣୁ ପ୍ରତି ବ୍ୟକ୍ତି ଏ ବିଷୟକୁ ହୃଦୟଙ୍ଗମ କଲେ ତାହା ନିଶ୍ଚୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳକର ହେବ ଏବଂ ଆମ ପରିବେଶ ଧୂମମୁକ୍ତ ହୋଇପାରିବ।

=×=×=×=

ଧୂମମୁକ୍ତ ପରିବେଶ: ଧୂମପାନ ନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବା

ଧୂମପାନର କୁପ୍ରଭାବ