ଆମେ ବହୁତ ସମୟ ଶୁଣିଥାଉ ଯେ ଜୀବନରେ ବଡ଼ ବଡ଼ କାମ କରିବାକୁ ହେଲେ ବହୁତ ଟଙ୍କା, ବଡ଼ ଦଳ କିମ୍ବା ଅନେକ ସାଧନର ଆବଶ୍ୟକତା ପଡ଼େ। କିନ୍ତୁ ଆମ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ଏକ ସୁନ୍ଦର ଉକ୍ତି ଆମକୁ ଏଥି ଯେମିତି ଏକ ଭିନ୍ନ ଏବଂ ଗଭୀର ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ। ଉକ୍ତିଟି ହେଉଛି:

"ଦୁଇ ହାତ ଦ୍ଵାରା ଆମେ ଦଶ ଜଣଙ୍କୁ କେବେ ବି ହରାଇପାରିବା ନାହଁ , କିନ୍ତୁ ଏହି ଦୁଇ ହାତ ଜ୍ୟୋତି ଆମେ କୋଟି କୋଟି ଲୋକଙ୍କର ହୃଦୟ ଜିତି ପାରିବା"

ଏହାର ସରଳ ଅର୍ଥ ହେଉଛି: ଏହି ଦୁଇ ହାତରେ ଆମେ କଦାପି ଦଶ ଜଣଙ୍କୁ ହରାଇପାରିବା ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଏହି ଦୁଇ ହାତର ଆଲୋକରେ ଆମେ କୋଟି କୋଟି ଲୋକଙ୍କ ହୃଦୟ ଜୟ କରିପାରିବା।

ଏହା କେବଳ ଏକ ବାକ୍ୟ ନୁହେଁ; ଏହା ଜୀବନର ଏକ ଗଭୀର ଦର୍ଶନ। ଏହା ଆମକୁ କହିଥାଏ ଯେ ଶାରୀରିକ ଶକ୍ତିର ଏକ ସୀମା ଅଛି, କିନ୍ତୁ ଭଲ କାମ ଏବଂ ଦୟାର ଶକ୍ତି ଅସୀମିତ।

"ଦୁଇ ହାତ ଜ୍ୟୋତି"ର ଅର୍ଥ କ’ଣ?

ଉକ୍ତିଟି "ଜ୍ୟୋତି" ଶବ୍ଦଟି ବ୍ୟବହାର କରିଛି। ଏହି ଜ୍ୟୋତି ହେଉଛି ଏକ ପ୍ରତୀକ। ଏହା ଆମେ କରୁଥିବା ଭଲ କାମ, ଯେଉଁ ସହାୟତା ଆମେ ଦେଉଁ ଏବଂ ଯେଉଁ ଭାଲପାଇବା ଆମେ ବାଣ୍ଟୁ, ତାହାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

ଆମର ଦୁଇଟି ହାତ ହେଉଛି ସାଧାରଣ ଉପକରଣ। ଯଦି ଆମେ ସେଗୁଡିକକୁ ଲଢ଼େଇ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରୁ, ତେବେ ଆମେ କେବଳ କମ୍ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ଲଢ଼େଇ କରିପାରିବା। ଆମେ ହାରିବା କିମ୍ବା ଜିତିବା, ଏବଂ ସମ୍ଭବତଃ ଶତ୍ରୁ ସୃଷ୍ଟି କରିବା। ଲଢ଼େଇ କରିବାର ଶକ୍ତି ହେଉଛି ଏକ ଛୋଟ ଶକ୍ତି।

କିନ୍ତୁ ଯଦି ଆମେ ଏହି ଏକା ହାତଗୁଡିକୁ ଭଲ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରୁ, ତାହାହେଲେ ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅସୀମିତ ହୋଇଯାଏ। ଭାବନ୍ତୁ ଯେ ଏହି ଦୁଇଟି ହାତ କ’ଣ କରିପାରେ:

· ସେଗୁଡିକ ଏକ ଭୋକିଲା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଖୁଆଇପାରେ।

· ସେଗୁଡିକ ଜଣେ ବୃଦ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ରାସ୍ତା ଅତିକ୍ରମ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରେ।

· ସେଗୁଡିକ ଏକ ଗଛ ରୋପଣ କରିପାରେ ଯାହା ହଜାର ହଜାର ଲୋକଙ୍କୁ ଛାୟା ଦେବ।

· ସେଗୁଡିକ ଜଣେ ବନ୍ଧୁକୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେବାକୁ ଏକ ଦୟାଳୁ ଚିଠି ଲେଖିପାରେ।

· ସେଗୁଡିକ ସୁନ୍ଦର କଳାକୃତି, ଯେପରିକି ଆମର ପଟ୍ଟଚିତ୍ର, ସୃଷ୍ଟି କରିପାରେ ଯାହା ଲୋକଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।

· ସେଗୁଡିକ କାହାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବା ପାଇଁ ସଙ୍କେତ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଖୁସି ଅନୁଭବ କରାଇପାରେ।

ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଏପରି ଦୟାର କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆମର ହାତ ବ୍ୟବହାର କରୁ, ସେଗୁଡିକ ଏକ "ଜ୍ୟୋତି" ବିସ୍ତାର କରେ। ଏହି ଜ୍ୟୋତି ହେଉଛି ଆମର କାର୍ଯ୍ୟର ସକାରାତ୍ମକ ପ୍ରଭାବ। ଏହା ଯାହାଙ୍କୁ ଆମେ ସାହାଯ୍ୟ କରୁ, ତାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ଏବଂ ଏହା ଏହାକୁ ଦେଖୁଥିବା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥାଏ। ଏକାଠି ସାହାଯ୍ୟର କରିବା ସହିତ ଶୃଙ୍ଖଳା ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ସୃଷ୍ଟି କରିପାରେ।

ହୃଦୟ ଜିତିବା ହେଉଛି ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ବିଜୟ

ଉକ୍ତିଟି କହୁଛି ଯେ ଆମେ "କୋଟି କୋଟି" ଲୋକଙ୍କ ହୃଦୟ ଜିତିପାରିବା। ଏହା ଏକ ଗାଣିତିକ ସଂଖ୍ୟା ନୁହେଁ। ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ସମ୍ମାନ, ସ୍ନେହ ଏବଂ ଲୋକଙ୍କ ସ୍ମୃତିରେ ଏକ ସ୍ଥାୟୀ ସ୍ଥାନ ଜୟ କରିବା।

ବଳ ପ୍ରୟୋଗ କରି ଦଶ ଜଣଙ୍କୁ ହରାଇବା ଆପଣଙ୍କୁ ଏକ ଦିନ ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅନୁଭବ କରାଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ସେହି ଦଶ ଜଣ ଆପଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେବେ ନାହିଁ। ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଭୟ କିମ୍ବା ଅପସନ୍ଦ କରିପାରନ୍ତି। ଆପଣ କିଛି ପ୍ରକୃତ ଜୟ କରି ନାହାଁନ୍ତି।

କିନ୍ତୁ ଯଦି ଆପଣ ଜ୍ଞାନର ଏକ ଦୀପ ଜଳାଇବା, ଏକ ବିଦ୍ୟାଳୟ ନିର୍ମାଣ କରିବା, କିମ୍ବା ଅସୁସ୍ଥଙ୍କର ସେବା କରିବା ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କ ହାତ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି, ତେବେ ଆପଣ ଲୋକଙ୍କ ହୃଦୟ ଜୟ କରନ୍ତି। ଏହି ବିଜୟ ଚିରସ୍ଥାୟୀ। ଲୋକେ ଆପଣଙ୍କ ମାଂସପେଶୀର ଶକ୍ତିକୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ଆପଣଙ୍କ ହୃଦୟର ସଦଭାବନାକୁ ଯାହା ଆପଣଙ୍କ ହାତକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ କରିଥିଲା, ତାହାକୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ଭାବରେ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ। ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ପରି ଲୋକଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର ନକରି ଅହିଂସାର ଉପଦେଶ ଦେଇ ଏକ ରାଷ୍ଟ୍ରର ସ୍ୱାଧୀନତା ଜୟ କରିଥିଲେ।

ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନ ପାଇଁ ଏକ ଶିକ୍ଷା

ଆମେ ଏହି ଶିକ୍ଷାକୁ ଆମର ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନରେ ବ୍ୟବହାର କରିପାରିବା। ଏକ ପାର୍ଥକ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ଆମକୁ ବଡ଼, ପ୍ରସିଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ।

· ଜଣେ ଛାତ୍ର ପାଇଁ, "ହାତର ଆଲୋକ" ହୋଇପାରେ ଭଲ ଭାବରେ ପଢ଼ିବା ଏବଂ ତା’ପରେ ସଂଘର୍ଷ କରୁଥିବା ଏକ ବନ୍ଧୁକୁ ପଢ଼ାଇବା।

· ଜଣେ ବୃତ୍ତିଗତ ପାଇଁ, ଏକା ସାଥୀକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ନିଜ ଦକ୍ଷତା ବ୍ୟବହାର କରିପାରେ।

· ପିତାମାତା ପାଇଁ, ଏହା ଭାଲପାରେ ସେମାନଙ୍କର ପରିବାର ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ରାନ୍ଧିବା, ଏକ ଖୁସିକର ଘର ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ହୋଇପାରେ।

ସନ୍ଦେଶଟି ସ୍ପଷ୍ଟ:

ଆପଣଙ୍କର ସୀମିତ ଶକ୍ତିରେ ଆପଣ କ’ଣ କରିପାରିବେ ନାହିଁ ତାହା ଚିନ୍ତା କରିବା ବନ୍ଦ କରନ୍ତୁ। ଏହାର ସହିତ ଆପଣ କେତେ ଅସାଧାରଣ ଭଲ କରିପାରିବେ ତାହା ଚିନ୍ତା କରିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ। ଆମ ଓଡ଼ିଆ ସଂସ୍କୃତି ସବୁଦିନ ସେବା ଏବଂ ଦୟା କୁ ମୂଲ୍ୟବାନ କରିଆସିଛି। ଏହି ଉକ୍ତିଟି ଏହି ଧନୀ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ପ୍ରଣାଳୀର ଏକ ଉତ୍ତମ ସ୍ମାରକ ଅଟେ।

ତେଣୁ, ଆଜି ଆସନ୍ତୁ ଚିନ୍ତା କରିବା। ଆମେ ଆମର ଦୁଇଟି ହାତର ଆଲୋକକୁ କିପରି ବ୍ୟବହାର କରିବା? ଆମେ ସେଗୁଡିକୁ ଲୋକଙ୍କୁ ତଳକୁ ଠେଲିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିବା, ନା ତାଙ୍କୁ ଉନ୍ନତ କରିବା ପାଇଁ? ପସନ୍ଦ ଆମର, ଏବଂ ଫଳାଫଳ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଲୋକଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିପାରେ।

!! ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ

ହନୁମାନ ନଗର ଆସ୍କା ରୋଡ଼

ବ୍ରହ୍ମପୁର ଗଞ୍ଜାମ !!

ଦୁଇ ହାତର ଶକ୍ତି: ଏକ ଉକ୍ତିରୁ ଶିକ୍ଷା

ଦୁଇ ହାତର ଶକ୍ତି: ଏକ ଉକ୍ତିରୁ ଶିକ୍ଷା