ଏକ ଛୋଟ ଓ ଶାନ୍ତ ଗାଁରେ ଦୁଇଟି ବଳଦ ରହୁଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଆହ୍ଲାଦ ଓ ଧୈର୍ଯ୍ୟ। ସେମାନେ ଜଣେ ଗରିବ କୃଷକ ଶ୍ୟାମଙ୍କର ଘରେ ରହୁଥିଲେ। ଦିନସାରା କଠିନ ପରିଶ୍ରମ କରିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଯଥେଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ଓ ବିଶ୍ରାମ ମିଳୁନଥିଲା। ଗ୍ରୀଷ୍ମର ତାତିଲା ରୋଦ୍ର, ବର୍ଷାର କାଦୁଅ ଭିତରେ ହଳ ବୁଲାଇବା, ଭାରୀ ଗାଡ଼ି ଟାଣିବା - ଏସବୁ ସେମାନଙ୍କ ନିତିଦିନିଆ କାମ ଥିଲା।

ଏକଦିନ ଖୁବ୍ ଭୋରରୁ ହଳ ବୁଲାଇବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ସେଦିନ ଖୁବ୍ ଗରମ ଥିଲା। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ତାତିଲା ରୋଦରେ ଆହ୍ଲାଦର ଶରୀର ଦୁର୍ବଳ ଲାଗୁଥିଲା, ଜିଭ ଶୁଖି ଯାଇଥିଲା। କାମର ଭାର ଆଉ ସହି ପାରୁନଥିବାରୁ ସେ ତାଙ୍କ ସାଙ୍ଗ ଧୈର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲା, "ଭାଇ ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ଆଜି ତ ବହୁତ ହୋଇଗଲା। ମୁଁ ଆଉ ଏଇ କଷ୍ଟ ସହି ପାରୁନି। ମୁଁ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଦିନ କହୁଛି - ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆଜି ତ ବହୁତ ହୋଇଗଲା। ମୋ ଜୀବନରୁ ଏଇ କଷ୍ଟଟା ଦୂର କରି ଦିଅ।"

ଆହ୍ଲାଦର କଥା ଶୁଣି ଧୈର୍ଯ୍ୟ ମୃଦୁ ଭାବରେ ହସିଦେଲା। ସେ କହିଲା, "ଆରେ ଆହ୍ଲାଦ, ଏଇଟା କଣ କଦାପି ହୋଇପାରେ? ଆମ ଭାଗ୍ୟରେ ଯାହା ଲେଖାଅଛି, ତାହା କେମିତି ଦୂର ହେବ? ଆମ ଜୀବନରେ କଷ୍ଟ ତ ରହିବ। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତ ଭଗବାନଙ୍କୁ ବିନୟରେ କିଛି ଅଲଗା ମାଗୁଛି।"

ଆହ୍ଲାଦ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ପଚାରିଲା, "ତେବେ ତୁମେ କ'ଣ ମାଗୁଛ, ଭାଇ? କଷ୍ଟ ଦୂର ନ ହେଲେ ଆମ ଜୀବନ ସୁଖୀ କେମିତି ହେବ?"

ଧୈର୍ଯ୍ୟ କହିଲା, "ମୁଁ ଭଗବାନଙ୍କୁ କହୁଛି - ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦୁଃଖ ଓ ସୁଖ ତ ମୋ ଭାଗ୍ୟରେ ଲେଖାଅଛି, ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦୋଷ ଦେଉନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ମୋତେ ସବୁ କଷ୍ଟ ସହିବାର ଶକ୍ତି ଦିଅ। ମୋତେ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଦିଅ, ଯେପରି ମୁଁ ଏସବୁ କଠିନ ସମୟର ମୁକାବିଲା କରିପାରିବି। ମୋ ମନକୁ ଶାନ୍ତ ରଖିବାର ବଳ ଦିଅ।"

ଆହ୍ଲାଦ କିଛି ସମୟ ଚୁପଚାପ୍ ରହି ଧୈର୍ଯ୍ୟର କଥା ମନେ ମନେ ଭାବିଲା। ତା’ପରେ ସେ ପଚାରିଲା, "ତାହେଲେ ଏଭଳି ମାଗିଲେ କ'ଣ କଷ୍ଟ କମିଯିବ?"

ଧୈର୍ଯ୍ୟ କହିଲା, "ଶୁଣ, ଯେବେ ମୁଁ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଏଭଳି ମାଗିବାକୁ ଲାଗିଲି, ମନେ ହେଲା ଯେ ମୋ ମନ ହାଲୁକା ହୋଇଯାଉଛି। କଷ୍ଟ ତ ବାହାରୁ ରହୁଛି, କିନ୍ତୁ ମନର ଭାର କମିଗଲା। ଭଗବାନଙ୍କୁ ମନେ କରିବାରୁ ମୋ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ବଢ଼ିଲା ଏବଂ କଷ୍ଟ ମଧ୍ୟ କମ୍ ଲାଗିବାକୁ ଲାଗିଲା। ଦୁଃଖ ଆମ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଏହାକୁ ସହିବାର ଶକ୍ତି ମାଗିଲେ ଭଗବାନ ନିଶ୍ଚୟ ଦେଇଥାନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଉପରେ ଭରସା ରଖିଲେ, ଆମ ମନ ଶକ୍ତିରେ ଭର୍ତ୍ତି ହୋଇଯାଏ।"

ଆହ୍ଲାଦ ତାଙ୍କ ସାଙ୍ଗର କଥା ମନେ ମନେ ଭାବିଲା। ସେଦିନଠାରୁ ସେ ମଧ୍ୟ କଷ୍ଟ ଦୂର ହେବାକୁ ନ କହି, ଏହାକୁ ସହିବାର ଶକ୍ତି ମାଗିବାକୁ ଲାଗିଲା। ତା’ପରେ ସେ ଅନୁଭବ କଲା ଯେ ଭଗବାନଙ୍କ ଉପରେ ଭରସା ରଖି କଷ୍ଟ ସହିବା ଯୋଗୁଁ ତାଙ୍କ ଜୀବନ ଅଧିକ ସହଜ ଅନୁଭବ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା। କାମରେ ମନ ଲାଗିଲା, ମନ ଶାନ୍ତ ରହିଲା ଏବଂ ଦିନ ଯାକ କଷ୍ଟକର ଲାଗୁନଥିଲା।

ଶିକ୍ଷା: ଜୀବନରେ ଆସୁଥିବା କଷ୍ଟକୁ ହଟାଇବା ଆମ ହାତରେ ନଥାଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଏହାକୁ ସହିବାର ଶକ୍ତି ଓ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ମାଗିବା ଆମ ହାତରେ ଅଛି। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ ରଖି ଆଗେଇବା ହେଉଛି ସଫଳତାର ଏକ ରାସ୍ତା। ମନ ଯେବେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ, କଷ୍ଟ ଆପେ ଆପେ ଛୋଟ ଲାଗେ।

!!ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ

ହନୁମାନ ନଗର ଆସ୍କା ରୋଡ଼

ବ୍ରହ୍ମପୁର ଗଞ୍ଜାମ !!

ଦୁଇଟି ବଳଦ କରୁଣ କାହାଣୀ

ଦୁଇଟି ବଳଦ କରୁଣ କାହାଣୀ